vrijdag 12 oktober 2018

De kinderwet


Rechter Fiona Maye wordt alom geprezen om haar ethische en weloverwogen uitspraken. Wanneer haar echtgenoot haar verlaat na een ruzie over een mogelijk open huwelijk, stort ze zich op haar werk. Ze richt zich op een ingewikkelde zaak van een doodzieke 17-jarige jongen die, samen met zijn ouders, een noodzakelijke bloedtransfusie weigert omdat het in strijd is met zijn geloof als Jehova's getuige. Besluit Fiona dat de jongen te jong is om zelf over leven en dood te beslissen of weegt het recht op vrije wil toch zwaarder? Haar uitspraak heeft hoe dan ook grote gevolgen.







Gisteren heb ik de film "The Children act" gezien, het is een mooie film, met een subliem gespeelde hoofdrol van Emma Thompson. Voorafgaand aan de film las ik het boek, de Kinderwet.

Ian McEwan weet je meteen het verhaal in te trekken, op de eerste pagina's krijg je direct een goed beeld van familierechter Fiona en haar man Jack. Als hij aangeeft een relatie naast hun huwelijk te willen beginnen weet Fiona niet hoe ze hier mee moet omgaan. Ze stort zich volledig op haar werk. In korte tijd moet ze beslissen of een, nog net niet volwassen jongen die Jehova getuige is, een bloedtransfusie moet ondergaan. De gebeurtenissen na de uitspraak brengen haar in verwarring, ze moet kiezen tussen haar reputatie en haar gevoel.

Dit boek zet je aan het denken, hoe moeilijk moet het zijn om als rechter te oordelen over leven en dood, de afwegingen die je moet maken en het daarna weer los te laten. De kinderwet is een aangrijpend boek over een moeilijk dilemma.

Eerder las ik Boetekleed van Ian McEwan. 



zondag 7 oktober 2018

Het zomert in barakstad

Het zomert in barakstad
J.M.H. Berckmans heeft het niet hoog op met de condition humaine. De veertien messcherpe, authentieke verhalen uit zijn nieuwe bundel ontleden de armoede, de eenzaamheid en de wanhoop van de moderne mens tot op het bot. Wie nog nooit het hallucinerende universum van Berckmans bezocht, heeft hier de perfecte reisgids voor Barakstad en omstreken in handen.

'Halfvier in de nacht en de gaskamerman is niet helemaal in orde. Buiten regent het en binnen is het niet veel beter. Het is koud in de gaskamer. Op de achtergrond eerst Barbara. Attendez que ma joie revienne. Et que se meure le souvenir. Daarna Cindy Talk. De verpletterende oerschreeuw van Gordon Sharp. Vreemde smaak heeft die kerel die de nachtradio van Radio Barakstad samenstelt
.'




Ik las een artikel over deze, inmiddels tien jaar geleden overleden Belgische schrijver en werd nieuwsgierig naar hem. Ik zag deze staan tussen de e-boeken op de app van de bibliotheek en las het op mijn telefoon als ik even wat tijd over had. De verhalen gaan over mensen die leven aan de zelfkant van de maatschappij, de meeste zijn somber en futloos en gaan veelal beneveld door het leven. De verhalen zijn chaotisch, vaak grof en moeilijk te volgen omdat ze nogal onsamenhangend zijn. Toch hebben ze wel wat, ik denk dat je van deze auteur meer moet weten/lezen om hem beter te begrijpen.



vrijdag 28 september 2018

De verendief

 
Wat bezielt iemand om dode vogels te stelen? Op een koele juni-avond in 2009 stapt een twintigjarige Amerikaanse man op de trein naar het Natural History Museum in Tring, thuisbasis van een van de grootste ornithologische collecties ter wereld. Hij breekt in bij het museum en begeeft zich naar de kluis met zeldzame vogelsoorten. Eenmaal binnen grijpt hij honderden geconserveerde vogels en veren en ontsnapt in de duisternis. Twee jaar later staat Johnson in een rivier in het noorden van New Mexico, als zijn vliegvisgids hem vertelt over de roof. Het intrigeert hem. Wat is er geworden van de verdwenen veren? Zijn zoektocht naar antwoorden voert Johnson naar een subcultuur waarvan hij nog nooit had gehoord: de victoriaanse kunst van het vliegbinden. 





Als de auteur van dit boek, Kirk Wallace Johson toevallig het verhaal hoort over de diefstal in het Engelse Tring museum, gepleegd door de twintigjarige Amerikaan Edwin Rist laat het hem niet meer los. Hij probeert uit te zoeken wat er precies is gebeurt en waar de resterende vogelbalgen zijn gebleven. Dit levert een spannende zoektocht op over de hele wereld in de schimmige community van vogelbinders.

Maar voor deze zoektocht lees je eerst over het ontstaan van het Tring museum en de geschiedenis van het gebruik van veren. Dit eerste deel van het boek is informatief, soms wat theoretisch maar heel interessant.
Nooit heb ik beseft dat er al eeuwen handel is in exotische veren en vogels, eerst in de mode, ze werden vooral verwerkt op hoeden, maar ook voor het maken van vliegvissen. Ik was verbijsterd hierover, net als de auteur en kwam zo terecht in deze wonderlijke wereld. Voor het beoefenen van deze hobby moet je aan speciale veren zien te komen, deze zijn vaak zeldzaam en duur, tevens zijn de meeste ook beschermd. Het is voor velen een verslavende hobby waar alles voor moet wijken.

Veelzijdig, informatief en soms spannend, aangevuld met mooie foto's, dit alles samen maakt het tot een bijzonder mooi boek. Door dit verhaal kijk ik in het vervolg anders aan tegen vogels en veren.


donderdag 27 september 2018

De dwaaltuin


De Dwaaltuin 

Tijdens het eerste herfstweekend van dit jaar heb ik "De dwaaltuin" gelezen, een melancholisch, donker boek.
De vooruitstrevende dokter Allan woont met zijn gezin op het terrein van zijn psychiatrische inrichting. Hij ontwikkelt een houtdraaimachine voor de bezigheidstherapie van zijn patiënten in de hoop daarmee extra inkomsten te genereren voor zijn kliniek. De beroemde dichter Alfred Tennyson komt zijn depressieve broer brengen en huurt zelf een huisje om bij hem te blijven. Hij investeert in Allans project. Allans dochter Hannah heeft maar één wens: door een goed huwelijk deze idiote plaats verlaten, en waarom dan niet met een dichter trouwen? Tot slot is er de schizofrene boerendichter John Clare, die het verlies van zijn geliefde niet heeft verwerkt en 's nachts zijn toevlucht zoekt bij de zigeuners.









Adam Foulds is naast schrijver ook dichter, dit merk je aan zijn poëtische schrijfstijl.
Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en speelt zich af in en rond een psychiatrische inrichting in de 19e eeuw. Dokter Matthew Allen woont met zijn gezin op het terrein van de inrichting, gelegen in een bos, de patiënten lopen vaak los op het terrein, gewoon tussen de familieleden.
Vooral twee dichters worden beschreven, elk met hun eigen wanen. Ondertussen probeert Hannah, één van de dochters van Allen de aandacht te trekken van een broer van één van de dichters die in een huisje op het terrein woont. Ze is stiekem verliefd op hem.
Om het hoofd boven water te houden verzint Allen plannen om een fortuin te verdienen. Hij raakt zelf steeds meer de controle over zijn leven kwijt. Dit alles is opgedeeld in seizoenen en geschreven in ouderwetse taal, wat past bij het tijdstip van het verhaal.

Dit boek is geschikt voor mensen die interesse hebben in psychologie en houden van poëzie.

Voor deze roman kreeg Foulds een nominatie voor de Man Booker Prize 2009.




vrijdag 14 september 2018

De pianist

De jonge pianist Wladyslaw Szpilman speelt in 1939 een stuk van Chopin voor de radio, maar door bombardementen van de Duitsers gaat een halfuur na afloop de radio uit de lucht. Zijn familie en vrienden worden gedeporteerd door de Duitse bezetters maar Wladyslaw weet in de ruïnes van zijn geliefde stad Warschau te overleven. Met hulp van Poolse verzetsstrijders, zijn muziek en een Duitse officier die hem Chopin heeft horen spelen lukt het de chaos en ellende van de oorlog te trotseren. 


Wladyslaw Szpilman (1911-2000) groeide op in Polen en was tijdens zijn leven een geliefd pianist en componist. Tijdens de Tweede Wereldoorlog wist hij te ontkomen aan de holocaust.
Over zijn ervaringen in het Getto van Warschau schreef hij een boek dat de basis vormde voor de film The pianist. Wikipedia



Wat een ongelooflijk boek, hoe is het mogelijk om zulke verschikkingen te overleven zoals de Poolse Wladyslaw Szpilman beschrijft. Hij leefde in Warschau en is als enige uit zijn gezin in leven gebleven. Hoe hem dit gelukt is lees je in "De pianist". Heel indrukwekkend en eigenlijk een boek dat iedereen moet lezen. Hierdoor wordt je er weer eens bewust van hoe belangrijk onze vrijheid is en hoe dankbaar we moeten zijn voor ons veilige leven.



vrijdag 7 september 2018

Vuurkind

Alles lijkt Rachel voor de wind te gaan wanneer ze trouwt met de geheimzinnige, knappe David. Ze laat haar bestaan als single in Londen achter en verhuist naar het prachtige Carnhallow House in Cornwall. Hier vindt ze de liefde en de rijkdom die ze jarenlang zocht en neemt ze de zorg voor haar stiefzoon Jamie op zich. Eindelijk heeft Rachel het leven waar ze zo naar verlangde. Maar perfect zal haar leven niet lang blijven. Jamie doet een huiveringwekkende voorspelling die haar niet meer loslaat. Zijn dreigende woorden dwingen Rachel in het verleden te gaan graven. Het spoor leidt onder meer naar de verlaten mijnschacht waar Davids overleden vrouw Nina – de moeder van Jamie – anderhalf jaar geleden in is verdronken. De geest van Nina lijkt Rachel te achtervolgen. Ondertussen begint ze haar kersverse echtgenoot steeds meer te wantrouwen. Waarom weigert hij te praten over Jamies vreemde gedrag? En wat is er precies gebeurd in de aanloop naar de vroegtijdige dood van zijn overleden vrouw? Met de donkere dagen van december in aantocht grijpt de angst Rachel naar de keel. Want wat als er waarheid schuilt in Jamies ijzingwekkende voorspelling? ‘Met Kerstmis ga jij dood.’



Vuurkind is het tweede boek van S.K. Tremayne, een pseudoniem van een internationale bestsellerauteur. Net als het eerste boek IJstweeling gaat ook dit verhaal weer over een gezin dat geïsoleerd leeft. Deze keer speelt het zich af op een afgelegen landgoed in Cornwall, een groot geheimzinnig huis waaronder oude mijngangen lopen. De uitgebreide beschrijving van de omgeving neemt een (te) groot deel van het verhaal in beslag.

"Twee mensen, helemaal alleen in een doodstil bos, een sprookjesbos bijna, met een uitstraling die weids is, luisterrijk, imposant en somber. Zwarte bomen staan als rouwklagers aan weerszijden van de weg. IJspegels hangen aan vochtige, donkere takken, ze schitteren in het licht van mijn zaklamp, als indrukwekkende slagtanden van onzichtbare draken".

Als Rachel op het landgoed van haar man David komt te wonen gebeuren er vreemde onverklaarbare dingen. Jamie, de zoon van haar man praat met zijn overleden moeder en heeft vreemde voorgevoelens. Rachel gaat steeds meer twijfelen aan de toedracht van het overlijden van haar voorgangster. Ze gaat op zoek naar aanwijzingen maar David wil dit voorkomen. Wat heeft hij te verbergen?

Ik kreeg geen sympathie voor de personages en vond het verhaal te vergezocht en ongeloofwaardig. Het sterkste punt van dit boek vond ik het leesplezier, vooral tijdens de ontknoping kon ik het boek moeilijk weg leggen. Ik wilde heel graag weten wat er met Kerstmis zou gebeuren.



woensdag 5 september 2018

De eenzame stad

Wat betekent het om eenzaam te zijn? Hoe gaan we verbindingen aan met andere mensen? Brengt de technologie ons dichter bij elkaar of houdt die ons gevangen achter onze schermen? Olivia Laing onderzoekt de relatie tussen stad, eenzaamheid en creativiteit. Voor de liefde verhuisde ze ooit van Londen naar New York, maar toen die liefde al snel vertrok maakte ze vier seizoenen eenzaamheid door. Hoewel die gemoedstoestand haaruitval veroorzaakte en haar tot een verlegen voyeurist maakte, stelde die haar ook in staat na te denken over uitsluiting, het verband tussen solitarisme en schaamte, en de verhouding tot de ander.

In haar zoektocht focust Laing zich op New York en vier kunstenaars die in deze metropool wonen: Edward Hopper, Andy Warhol, David Wojnarowicz en Henry Darger. Aan de hand van hun levens en werk ondervindt ze hoe stedelijke eenzaamheid de populaire cultuur als een epidemie heeft geïnfecteerd en ontdekt ze hoe kunst ook kan werken als medicijn.




Een boek over eenzaamheid en kunst.
Ik had een verwijzing naar dit boek gelezen in het boek Ik ben Eleanor Oliphant en werd nieuwsgierig hiernaar.

De auteur voelt zich eenzaam, terwijl ze pas in New York woont en haar relatie is verbroken. Ze was voor de liefde daar gaan wonen maar bleef alleen achter. Ze beschrijft hoe ze troost zoekt door het kijken naar muziekvideo's. Ook doet ze onderzoek in archieven naar de beschreven kunstenaars die elk op hun manier ook heel eenzaam waren.

Ik las erg goede recensies over dit boek. Mijn gevoel is hierover iets minder, ik vond het lastig om te lezen. Doordat ik de kunstenaars nauwelijks kende, de vele voetnoten en verwijzingen die vermeld waren, kreeg ik de neiging om alles op te gaan zoeken. Na een tijdje heb ik dit losgelaten en alleen nog maar gelezen omdat het me anders te veel tijd in beslag zou nemen.


Psychologeld

Psycholo-geldWaarom ben je zuinig met cash terwijl je met je pinpas gemakkelijk geld uitgeeft? Waarom gebruik je gespaard geld anders dan financiële meevallers? Wat maakt het zo lastig om een briefje van € 100 aan te breken? En waarom geef je méér uit als je dat eenmaal gedaan hebt?

Chris Zadeh, al ruim tien jaar bezig met innovatie in de financiële wereld, en psychologe Anna Dijkman vormen samen het perfecte duo om een boek te schrijven over de psychologie van geld. Door zich te baseren op inzichten uit behavioral finance, psychologie en sociologie laten ze op overtuigende wijze zien dat we een stuk minder rationeel met geld omgaan dan we denken. Aan de hand van voorbeelden, illustraties en anekdotes identificeren ze de valkuilen in onze relatie met geld en laten ze zien hoe we op een bewuste manier met onze dagelijkse financiën om kunnen gaan.



Hoe werken je hersenen als het om geld gaat. Denk je rationeel na of ga je af op je gevoel.
Door middel van leuke onderzoeken en testen lees je hoe het in je hoofd te werk gaat.
Dit is een leuk boek om tussendoor te lezen als je geïnteresseerd bent in geldzaken.



vrijdag 31 augustus 2018

Ontspullen

Je zult vast en zeker herkennen dat je teveel spullen hebt in huis. We hebben er met elkaar meer dan ooit - en veel dingen die we nooit gebruiken, zoals kleding, keukenspullen en prullaria. Maken ze jou nog gelukkig? Volgens trendwatcher James Wallman kun je beter ervaringen verzamelen in je leven en jezelf van spullen ontdoen. De Japanse opruimgoeroe Kondo helpt je met selecteren, maar Wallman gaat een stap verder. Hoe zorg je ervoor dat je niet verleid wordt om meer te kopen?

In Ontspullen beschrijft de auteur inspirerende alternatieven, die gratis zijn of weinig hoeven te kosten. Dit boek biedt jou een combinatie van psychologische inzichten, aansprekende voorbeelden en praktische tips voor een lichter leven.



Voor mijn gevoel ben ik altijd wel bezig met een opruimproject. Dan een kast of een laatje, een kamer en natuurlijk de boekenkasten. ik ben er nooit klaar mee. Al denk ik meestal goed na voordat ik iets koop, toch hebben we zeker te veel spullen in huis die niet of nauwelijks worden gebruikt.

In dit boek lees je veel voorbeelden van mensen die daadwerkelijk met heel weinig spullen door het leven gaan. Erg inspirerend om te lezen en ik geloof zeker dat belevingen je gelukkiger maken dan spullen.

Het boek drukt je met de neus op de feiten, ik merkte dat ik extra goed nadacht over mijn aankopen. Het is een informatief boek, al staan er ook veel theoretische stukken in, deze vond ik vaak saai en moeilijk door te komen.



zaterdag 25 augustus 2018

De passagier

Mathias Freire lijdt aan een vreemde ziekte: hij is zijn geheugen kwijt en neemt daardoor steeds een nieuwe identiteit aan. Om erachter te komen wie hij werkelijk is, moet hij het spoor volgen van zijn vorige identiteiten: een zwerver in Marseille, een geesteszieke schilder in Nice, een vervalser in Parijs. Maar er staat meer op het spel: Freire wordt verdacht van een reeks koelbloedige moorden. Kan hij bewijzen dat hij de dader niet is?





Direct aan het begin wist ik al, dit is echt een boek voor mij, donker en onheilspellend. 
Samen met het hoofdpersonage neemt de auteur je mee op een zoektocht naar zijn identiteit. Je ziet het als een actiefilm voor je, het ene na het andere avontuur volgt zich in sneltreinvaart op.
Soms iets over de top, maar wat heeft dit boek me geboeid. Ik heb bewondering voor deze schrijver, van het begin tot het einde heb ik genoten van dit boek!