zondag 12 augustus 2018

Blinde drift


Op een mooie zomerdag staat een auto met pech langs de weg. In de snikhete auto wacht de elfjarige Jack op zijn moeder. 'Pas op je zusjes,' heeft zijn moeder tegen hem gezegd toen ze wegging om hulp te halen. 'Ik ben zo terug.'

Dus wachten Jack en zijn twee zusjes in eerste instantie geduldig, maar algauw worden ze rustelozer. En hun moeder komt niet terug. Hun moeder komt nooit terug.

Drie jaar later past Jack nog steeds op zijn zusjes. Hij zorgt ervoor dat ze te eten krijgen en dat niemand erachter komt dat ze helemaal alleen wonen, zonder ouders. En dan ontdekt Jack wie de moordenaar van zijn moeder is...







Nadat hun moeder is vermoord probeert Jack voor zijn zusjes te zorgen, wat erg moeizaam gaat. Per toeval komt hij erachter wie zijn moeders moordenaar is en probeert dit op allerlei manieren duidelijk te maken aan de politie.
De zaak is in handen van de plaatselijke brigadier Reynolds en de nieuwe, tegen zijn zin, overgeplaatste inspecteur Marvel. De zaak wordt op een wel heel ongebruikelijke manier opgelost.

Ik heb ontzettend genoten van dit boek. Het bevat onderhuidse spanning, mooie personages en veel humor., tijdens het lezen schoot ik regelmatig in de lach. Dit was echt weer een topboek van Belinda Bauer





dinsdag 31 juli 2018

Na de brand

Na een grote brand in een flatgebouw in Londen worden Maeve Kerrigan en haar collega's opgeroepen. De zaak ligt gevoelig - niet vanwege het feit dat de brand was aangestoken, of omdat meerdere bewoners om het leven zijn gekomen, maar vanwege het lichaam dat gevonden is op het parkeerterrein direct naast het gebouw.
Het lijkt erop dat politicus Geoff Armstrong werd verrast door de brand en in paniek uit het gebouw is gesprongen. Maar waarom was deze rechtse politicus eigenlijk aanwezig in het verpauperde Maudling Estate?
Terwijl Meave en haar collega Derwent de zwaar gehavende flat doorzoeken, stuiten ze op een geheime wereld op de elfde verdieping, waar iedereen wel iets te verbergen had..
.





Toen ik aan dit boek begon wist ik niet dat dit al het zesde boek was uit de Maeve Kerrigan serie. Tijdens het lezen stoorde dit me niet. Het is een vlot leesbaar boek, vooral het eerste gedeelte sprak me erg aan. Hierin werden de flatbewoners beschreven, een foute politicus, een a-sociaal gezin, een eenzame vrouw die de hele gang bespioneert en illegale prostituees. Allemaal mensen met geheimen en daarom dus ook potentiële doelwitten. 

Na de mysterieuze brand komen Kerrigan en Derwent in beeld om de brand te onderzoeken. Is het aangestoken of een ongeluk? De twee vormen een team maar er is veel onderhuidse spanning, aan de kibbelpartijen tussen de twee wordt erg veel nadruk op gelegd. Dit had wat mij betreft iets minder gemogen

Daarnaast is er ook nog een verhaallijn over de stalker van Maeve, ik vond dit niet veel toevoegen aan het verhaal en deze werd wat afgeraffeld aan het einde. Het verhaal suddert door en is nergens echt spannend, het is wel een onderhoudend boek maar niet echt een topper. 

zondag 29 juli 2018

Donderdagskinderen


 
Wanneer een oud schoolvriendin bij Frieda aanklopt omdat de problemen met haar onhandelbare dochter haar boven het hoofd groeien, besluit Frieda haar te helpen. De gesprekken die Frieda met Becky heeft, roepen herinneringen bij haar op. Ze raakt er langzamerhand van overtuigd dat hun hetzelfde is overkomen; sterker nog, dat zij beiden slachtoffer zijn van dezelfde dader.




Na het uiteindelijk toch pakkende `Wachten op woensdag` vond ik dit deel wat tegenvallen. In dit boek gaat het vooral over het verleden van Frieda Klein. Ze gaat terug naar haar geboorteplaats waar ze drieëntwintig jaar geleden is vertrokken en nooit meer terug is geweest.

Ze onderzoekt een traumatische gebeurtenis en zoekt haar oude klasgenoten van vroeger op.  Samen met een oude vriend probeert ze een reconstructie van de betreffende avond te maken. De vraag is of iedereen oprecht is en hoe de dader gestopt kan worden. De ontknoping was zoals gewoonlijk weer verrassend en doet je toch weer uitkijken naar het volgende deel.



Wachten op woensdag

Een klein meisje vindt het lichaam van haar moeder, die met bruut geweld om het leven is gebracht. Het politieonderzoek brengt een geheim leven aan het licht maar niet de moordenaar. Een gepensioneerde journalist reist door Engeland om ouders van vermiste meisjes te interviewen. En Frieda Klein wordt met tegenzin in deze twee zaken gezogen, terwijl ze herstellende is van de wrede aanslag die ze ternauwernood overleefde. Wachten op woensdag is een verhaal van verborgen levens, verdwenen meisjes en van de obsessies van diegene die verder kijkt dan de façade van het dagelijkse leven, met alle gevolgen van dien. 



Dit is het derde deel van de Frieda Klein serie. Ik moest er wel weer even inkomen, het is al ruim een jaar geleden dat ik hun vorige boek las.

Frieda is aan het herstellen van haar lichamelijke en geestelijke verwondingen. Ook Josef moet zijn trauma's verwerken en begint aan een nieuwe verbouwing in het huis van Frieda. Dit huis fungeert deze keer als zoete inval.
In het begin vond ik het verhaal niet echt vernieuwend. Het duurde een tijdje voordat het op gang kwam, er waren veel personages en meerdere verhaallijnen. Heel knap is hoe de auteurs ogenschijnlijk gewone mensen beschrijven en ze dan toch heel anders blijken te zijn. Hierdoor is het weer een pakkend verhaal geworden, zo erg dat ik gelijk door ben gegaan met het volgende deel Donderdagskinderen.



vrijdag 27 juli 2018

Harry Potter en het vervloekte kind

  
Het achtste verhaal. Negentien jaar later. Harry Potter en het Vervloekte Kind Deel Een en Twee is het eerste Harry Potter-verhaal dat officieel wordt gebracht als toneelstuk. De wereldpremière van het stuk vond plaats in West End in Londen op 30 juli 2016. Het leven van Harry Potter was al nooit eenvoudig, maar nu hij een overwerkte ambtenaar is op het Ministerie van Toverkunst en vader is van drie schoolgaande kinderen lijkt alles nog moeilijker. Terwijl Harry wordt achtervolgd door zijn verleden dat weigert verleden tijd te blijven, worstelt zijn jongste zoon Albus met een familie-erfenis waar hij nooit om gevraagd heeft. Wanneer het verleden en heden dreigen te versmelten, leren zowel vader als zoon dat duisternis soms uit onverwachte hoek komt.



Dit boek heb ik gelezen tijdens mijn vakantie in Schotland. Het land waar J.K. Rowling deze serie heeft geschreven. Hier kom je HP nog veel tegen, er zijn zelfs HP winkels. Ook heb ik de treinreis over het Glenfinnan viaduct gemaakt in de Jacobite Steam Train. Dit viaduct was ook te zien in de films, er was in de trein een aparte ruimte om HP souvenirs te kopen.  Het perfecte moment om eindelijk dit boek eens te gaan lezen.

Inmiddels is Harry Potter negentien jaar ouder en zelf vader van drie kinderen die ook op Zweinstein zitten. Albus zijn jongste zoon is één van de hoofdpersonages uit dit boek. Ze hebben een lastige relatie. Albus beste vriend Scorpius is de zoon van Draco, Harry's rivaal van vroeger. Het valt voor Albus niet mee om de zoon van Harry Potter te zijn. Als de jongens een fout uit het verleden willen goedmaken raken ze verwikkeld in een gevaarlijk avontuur.

Dit boek is een speciale editie, het is een script van een toneelstuk, dit was voor mij een nieuwe leeservaring. Nadat ik aan deze stijl was gewend las het wel snel, het zijn allemaal korte scenes. Toch kan dit boek wat mij betreft niet tippen aan de vorige zeven delen. Wel was het leuk om weer even in de magische wereld te vertoeven en te lezen hoe het de oude bekenden is vergaan.



donderdag 26 juli 2018

Roza

Roza is gebaseerd op het waargebeurde, nooit opgeloste incident op de Djatlov-pas in het Oeralgebergte. In 1959 werden daar de lichamen van een groep jonge studenten aangetroffen.
Jaren later kijkt Roza vanuit Amerika terug op haar ontmoeting met de Djatlov-groep, enkele dagen voor hun dood, en op haar merkwaardige vlucht uit Rusland. Is haar fantasie op hol geslagen of weet Roza Oniejlova daadwerkelijk wat er die winternacht in 1959 op de Djatlov-pas is gebeurd?











Toen ik een interview met Olivier Willemsen op tv zag was ik gelijk geïntrigeerd door dit verhaal. Het gaat over een nooit opgelost mysterie, genaamd het incident op de Djatlovpas. 
Ik heb het boek direct aangevraagd bij de bibliotheek. Toen ik eenmaal goed in het verhaal zat kon ik het moeilijk wegleggen en heb het in één dag uitgelezen.

Vooral het eerste deel vond ik heel mooi beschreven, het leven van Roza die ondanks haar jonge leven al zoveel verantwoordelijkheden heeft. De onuitwisbare indruk die de groep klimmers op haar maakt als ze blijven overnachten in de gymzaal van haar school en de daaropvolgende problemen.
Dit gedeelte vanuit het perspectief van Roza vond ik het mooiste stuk van het boek.
Daarna wisselde het perspectief en werd het verhaal verwarrend, wat waarschijnlijk de bedoeling is van de auteur. Ook bleef ik met wat vragen zitten door het mysterieuze slot.

Met heel veel plezier heb ik dit boek gelezen en zo ben ik wat te weten gekomen over een onderwerp waarvan ik nog nooit gehoord had.

 

woensdag 25 juli 2018

Noord

In de vroege jaren tachtig trekt Sarah, een jonge zilversmid op een kantelpunt in haar leven, voor een tijd naar het noorden. Ze komt in een afgelegen goudzoekersstadje terecht en ontmoet er Mary, die de enige winkel en het postkantoor uitbaat. Het pad van beide vrouwen kruist dat van twee mannen: mannen die leven voor muziek, vrijheid en het ongetemde bestaan. Gaandeweg leert Sarah hoe Mary's leven een voorafspiegeling is geweest van het hare en wat het betekent vrij te zijn. 




Dit is het laatste boek dat ik heb gelezen voor de Hebban debuutprijs. Het is de debuutroman van de Vlaamse Sien Volders. Je mocht een eigen keuze opgeven en ik heb voor dit boek gekozen omdat  het verhaal me het meeste aansprak.


In een afgelegen goudzoekers stadje Forty Mile in Noord Canada leven de bewoners volgens het ritme van de seizoenen. De meeste bewoners zijn hier gestrand en verblijven vaak tijdelijk in dit plaatsje.

 "Als er niets is om naar terug te keren is er ook geen reden om te vertrekken"

Zo ook Jaocb en Adam, twee jonge, bevriende muzikanten die zoekende zijn.

Als de jonge Sarah niet meer weet hoe ze verder moet met haar werk als zilversmid komt ze ook hier terecht om knopen door te hakken. Ze sluit zich aan bij de twee mannen en maakt kennis met Mary, die een klein winkeltje annex postkantoor runt, dit is de spil van de kleine gemeenschap. Mary biedt Sarah een slaapplaats aan en zo leren ze elkaar beter kennen. Het blijkt dat hun levens veelal hetzelfde verlopen en ze zullen voor altijd met elkaar verbonden blijven.

Noord is een mooie roman over de keuzes die jonge mensen moeten maken. De zoektocht naar een bevredigend leven, ieder op zijn of haar eigen manier.  Een boek waar de liefde en passie vanaf spat met als op de achtergrond een prachtige natuur.



Het intieme vreemde

Ik herken direct de zware haren die als een helm haar hoofd bedekken. Mijn handen draai ik om de touwtjes van mijn jurk tot mijn vingers blauw zien. Verbeeld ik het me? Ik bestudeer nauwkeurig haar gezicht: de grove neus die er een scheve lijn op trekt en de lichte groeven naast haar ogen die je enkel ziet als je heel goed kijkt. Er is geen twijfel mogelijk: zij is het.’

Als Sarah, een jonge actrice, haar moeder eindelijk teruggevonden denkt te hebben, kan ze niet langer op het toneel staan. Ze eigent zich een nieuwe rol toe om dichter bij de vrouw die haar moeder is te komen. Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf waarheid.



 


Ook dit boek heb ik gekregen om te lezen voor de Hebban debuutprijs. Vond het een beetje lastig om erin te beginnen. De moeder van het hoofdpersonage en tevens van de auteur is overleden toen ze twee jaar was. Op dezelfde leeftijd is ook mijn vader overleden. Ik was bang dat het een te confronterend boek zou zijn maar gelukkig viel dit heel erg mee. 

Als acteren niet meer gaat ziet Sarah een vreemde vrouw aan voor haar moeder, ze kan haar overlijden nog steeds niet accepteren en klampt zich vast aan een waanbeeld.  "Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf waarheid". Deze vrouw wordt een obsessie voor haar.

 Met behulp van een oude jeugdvriend gaat ze op zoek naar herinneringen. Ondertussen blijf haar vader zwijgen, hij heeft alles weggestopt en praat nooit meer over haar. Als ze uiteindelijk toch de dagboeken van haar moeder mag lezen komt ze eindelijk wat meer over haar te weten en kan ze verder met haar eigen leven.

 "Intieme vreemde" gaat over verlies en gemis, zoeken naar (moeder)liefde. Geen vrolijk thema. Mijn eigen gevoelens kon ik helemaal opzij zetten tijdens het lezen, ik heb me laten meevoeren met dit mooie, ontroerende verhaal.


Onder het ijs


Het is 2004. Een groep klimaatwetenschappers doet onderzoek op een schip in het Noordpoolgebied. Een van hen is Bas Fretz, een bijna-volwassen vrouw van 21 die nog met Lego speelt. Zij is mee in plaats van haar hoogleraar, Reinier, nadat die onverwacht is overleden. Ze hield net iets te veel van hem en ze zou graag weten of hij ook iets voor haar voelde, maar daar komt ze natuurlijk nooit meer achter, nu hij dood is.
Daar zit ze dan, als junior onderzoeker, op dat schip in het poolijs, tussen wildvreemde wetenschappers die elk zo hun eigen obsessies hebben. En als de expeditie dreigt te mislukken, wordt de kans steeds kleiner dat Bas er nog in slaagt om Reiniers wetenschappelijke ambities te verwezenlijken - laat staan die van zichzelf.





Door de prachtige kaft trok dit boek mijn aandacht. De schrijfster van dit boek is wetenschapsredacteur en dit is duidelijk merkbaar in deze debuutroman.
In het boek staan veel beschrijvingen van wetenschappelijke zaken, daardoor vond ik het boek niet altijd even boeiend.
De hoofdpersoon is een jonge vrouw die verliefd was op haar hoogleraar Reinier, maar wat voelde hij voor haar, dat is de vraag die steeds terugkomt. Hij is overleden en vooral in het begin van het verhaal worden fragmenten van hun tijd samen verteld.

Door zijn overlijden mag Bas de plaats van Reinier innemen op een missie naar het Noordpoolgebied. Dit is lastig voor haar, ze is een eenling, erg stil en legt moeilijk contact met de andere wetenschappers op de boot. Ze  heeft het moeilijk doordat het verlies van Reinier nog vers is, ook wordt ze ontzettend zeeziek maar toch zet ze door. Ze trekt  haar eigen plan en vertrouwt op haar eigen kracht, vooral de kracht in haar hoofd, ze denkt vaak aan de woorden van Reinier.

Als je onder het ijs raakt moet je naar het licht, dit is ook van toepassing op Bas. Ondanks de donkere periode, ondanks de dood is er ook weer een lichtpuntje en gaat ze, eenmaal aan land, vol vertrouwen een nieuwe toekomst tegemoet.



Het wolfgetal

 
Eind jaren negentig. Twee meisjes groeien op tussen stad en achterland. Samen ontdekken ze de wereld en zichzelf. In de loop der jaren komt hun vriendschap op scherp te staan; Vikki gaat steeds verder in het verleggen van grenzen en verlangt volledige overgave van haar vriendin. Tot de nacht waarin het onherroepelijk misgaat.










Dit is de debuutroman van Laura van der Haar, eerder heeft ze al een dichtbundel uitgebracht.

Vanaf de eerste zin was mijn aandacht getrokken, dit is één van de meerdere expliciete scenes die door het hele verhaal voorkomen. De 11 jarige, naamloze hoofdpersoon wordt volledig geclaimd door haar vriendin Vicky en er ontstaat een duistere vriendschap tussen de twee meiden. Ze blijven loyaal aan elkaar ondanks het protest van haar ouders.


"Vanaf nu worden we dus steeds meer één stuk allebei".


Vicky is een jaloers, sadistisch en manipulatief meisje met een vreemde zweverige moeder, die in een andere wereld lijkt te leven en niet naar haar om kijkt. Verschillende hulpverleners komen regelmatig bij Vicky thuis maar niemand lijkt grip op haar te hebben.


"Ze reikt me haar joint aan, die rook je net als sigaretten maar dan met hoesten"

De korte hoofdstukken worden afgewisseld door fragmenten uit een autopsierapport. Je weet direct dat er iemand dood gaat, alleen nog niet om wie het gaat. Dit geeft het boek wat spanning.

Er zijn veel herkenbare gebeurtenissen en muziek uit de jaren 90 in het verhaal verwerkt en het is erg meeslepend geschreven. Tijdens het lezen vroeg ik me af, wat als je dochter zo
beïnvloed wordt door een verkeerde vriendin. Erg heftig!

 Door de poëtische schrijfstijl moest ik me soms door de vele woorden heen worstelen, ondanks dat het heel mooi was, iets minder was wat mij betreft duidelijker geweest. Ik merkte dat mijn aandacht soms wat verslapte hierdoor.

Na het lezen had ik nog wel wat vragen maar ik denk dat het de bedoeling van de schrijfster is dat je deze op je eigen manier invult. Over dit boek blijft ik nog wel een tijdje nadenken.