dinsdag 13 november 2018

Rafaël

 
De Brabantse kapster Winny en de Tunesiër Nizar ontmoeten elkaar in Griekenland, waar ze allebei als animator voor toeristen werken. Ze worden verliefd en trouwen. Omdat Nizar jarenlang illegaal heeft gewerkt en geen papieren heeft, gaan ze in Tunesië wonen. Al snel wordt Winny zwanger. Ze reist naar Nederland voor de bevalling en het stel vraagt een visum aan voor Nizar. Maar dan breekt in Tunesië de Jasmijnrevolutie uit en sluit Europa de grenzen potdicht af voor immigranten uit Noord-Afrika. Dat is het begin van een kafkaësk en bijna mythische vertelling.






 
Tijdens een verblijf op het Griekse eiland Kos wordt de jonge Brabantse Winny verliefd op de Tunesische Nizar. Ze trouwen heel snel en gaan samen wonen bij zijn ouders in Tunesië. Al snel daarna is Winny zwanger. Maar dan breekt de Jasmijnrevolutie uit. Het is niet meer veilig om in Tunesië te blijven en Winny gaat terug naar haar moeder in Eindhoven. Nizar maakt twee keer de gevaarlijke overtocht met een bootje over Middellandse zee. Er volgt een moeilijke periode van bureaucratie om een visum voor Nizar te krijgen. Heftig waren de beschrijving van de vluchtelingenkampen waar de mensen in erbarmelijke toestand moeten verblijven. Het lijkt een uitzichtloze situatie maar door de vasthoudendheid van beiden lijkt de liefde te overwinnen.

Christine Otten heeft het verhaal met veel beeldspraak geschreven, de personages kwamen echt tot leven, vooral Winny. In eerste instantie lijkt ze impulsief en beïnvloedbaar maar uiteindelijk blijft ze vechten voor haar gezin en geeft niet op. 

Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en is verfilmd.




vrijdag 2 november 2018

Dansen in het donker

Dansen in het donker - René Appel Dansen in het donker is een onvervalste René Appel, met levendige dialogen, een actuele problematiek en een herkenbare omgeving.
Inge is getrouwd en moeder van twee puberzonen, Finn en Olaf. Op een donderdagnacht staat de politie op de stoep: er is iets verschrikkelijks gebeurd met Inges man. Het gezin belandt hierdoor in een moeilijke periode. Finn slaat een voor zijn moeder onbegrijpelijke religieuze weg in. Olaf zoekt naar het werkelijke verhaal achter het ongeluk van zijn vader. Tot overmaat van ramp wordt Inge ook nog eens lastiggevallen door een man die haar blijft herinneren aan beloftes uit een verleden dat ze juist achter zich wil laten. In een spannende climax komen de verschillende verhaallijnen op verrassende wijze bij elkaar. 







Na de plotselinge dood van haar man probeert Inge, naast haar ongeloof en verdriet, haar zonen zo goed mogelijk verder op te voeden. Finn is zijn hele pubertijd al zoekende, eerst gothic, daarna rookte hij wiet en nu wil hij zich bekeren tot de islam. Dit zorgt voor spanningen binnen het gezin, vooral zijn jongere broer Olaf kan hier weinig begrip voor opbrengen en de pesterijen tijdens het eten zijn niet bevorderlijk voor de sfeer in huis. Inge raakt de grip op haar zoons steeds meer kwijt en staat voor moeilijke beslissingen. Hoe ver ga je als moeder om je kinderen te beschermen?

Het grootste gedeelte lees je vanuit Inges perspectief en soms vanuit de jongens, zo komen de personages goed tot leven. Op de mooie kaft van dit boek staat vermeld dat het een roman is maar de nodige spanning ontbreekt zeker niet in dit boek, het leest als een spannend boek. Het is een vlot en goed geschreven verhaal, echt een boek van deze tijd. Door de actuele onderwerpen zal dit boek zeker een groot lezerspubliek aanspreken.


zaterdag 27 oktober 2018

Alleen dapper te zijn

Voor Simone Jastein zijn een losse opmerking van een groepstherapeut en een reisbrochure genoeg om zich in te schrijven voor een reis van drie maanden door de Sahara naar West-Afrika. Ze heeft geen idee waaraan ze begint. De reisgenoten, die haar verwend vinden, vallen bitter tegen en de reisleider blijkt een bullebak. Na een zandstorm die haar bijna het leven kost, besluit ze zich aan te passen. Ze raakt in de ban van de onmetelijke woestijn en later de kleurrijke jungle, die in schril contrast staan met de somberte van de kleigronden waar ze vandaan komt. Simone verandert, maar dat neemt niet weg dat naarmate de reis langer duurt en de vermoeidheid toeneemt, de onderlinge verhoudingen onder druk komen te staan. Ondertussen wordt ze verliefd op Koen Eisenga, de chauffeur die haar gedurende de hele trip op haar huid zit.

Terug in Amsterdam, ontwikkelt zich tussen hen een moeizame relatie. Net wanneer eindelijk alles goed lijkt te gaan en ze zelfs aan samenwonen denken, besluit Koen voor een hulporganisatie af te reizen naar Liberia. Impulsief als altijd volgt ze hem, een wrede oorlog in, die beiden tot het uiterste drijft en Simone voor de grootste uitdaging in haar leven stelt.




Als Simone vastgelopen is in haar leven en last heeft van psychische problemen neemt ze een impulsieve beslissing. Ze gaat mee met een groepsreis door de Sahara. Ze wil een tijdje weg uit haar omgeving om er achter te komen hoe ze verder wil. Door haar moeizame jeugd voelt ze zich ontheemd. Haar moeder heeft een trauma opgelopen in een Jappenkamp en het gezin was geen liefdevolle, warme thuisbasis waar ze zorgeloos op kon groeien.

De reis voelt als een vlucht Ze heeft veel moeite om zich aan te passen aan de groep maar uiteindelijk accepteren ze haar.  Ze begint steeds meer de schoonheid van de omgeving te ervaren en stelt zich open voor haar reisgenoten. Als ze meer gaat voelen voor Koen, de chauffeur van de bus, hoopte ik op wat geluk voor haar. Bij terugkomst in Amsterdam beleven ze veel hoogte- maar ook dieptepunten samen en hebben ze een moeizame relatie. Na een tijdje gaat ze terug naar Afrika maar of dit de juiste keuze voor haar is?
Door de reis komt ze er uiteindelijk achter dat ze veel sterker en dapperder is dan ze dacht.

Ondanks dat de meeste personage onsympathiek op me overkwamen heb ik genoten van dit boek. Vooral van het gedeelte in Afrika, de mooie sfeerbeelden, je voelde de warmte en het stof, het leek of je de geuren kon ruiken. Maar ook het gekissebis van de groepsleden vond ik erg vermakelijk.





vrijdag 26 oktober 2018

Het luipaardspoor

Imogen was pas acht toen zij getuige was van het gruwelijke ongeluk waarbij haar grotere broer omkwam. Zijn vriendje Connla werd destijds door de politie verhoord, maar de toedracht is altijd onduidelijk gebleven.
Dertig jaar later woont Imogen in Schotland waar zij lesgeeft en schildert. Ze is hartstochtelijk begaan met het behoud van de natuur en kan beter met dieren overweg dan met mensen. Die immers zien de natuur vaak als een vijand, zoals de adelaars die het op de zalm in de beken hebben voorzien en het zeldzame zwarte luipaard waarvan wordt gezegd dat hij in de Hooglanden rondwaart en vee doodt. De zwarte luipaard is ook de reden dat de Amerikaanse natuurfotograaf Connla naar Schotland afreist. Zo komen Imogen en Connla elkaar dertig jaar later weer tegen - en worden oude wonden opengereten. 
Voor onze reis naar Schotland ging ik op zoek naar boeken over dit land. Het luipaardspoor stond al jaren in mijn boekenkast. Via dit boek heb ik lekker na kunnen genieten want de prachtige, gedetailleerde beschrijvingen van de Schotse natuur spelen een grote rol in dit boek. In deze omgeving speelt het liefdesverhaal van Imogen en Connla zich af. Na dertig jaar ontmoeten ze elkaar weer. Het blijkt dat hun oude wonden nooit volledig zijn geheeld. Een mooi verhaal over leugens, vergeving en liefde. 

maandag 22 oktober 2018

Ik heb je nooit een rozentuin beloofd

 
Deborah Blau wordt na een zelfmoordpoging opgenomen in een psychiatrische inrichting. Gevangen in de duisternis van haar schizofrenie probeert de zestienjarige Deborah met behulp van een briljante psychiater los te komen van haar belagers.






De 16 jarige Amerikaanse Deborah is schizofreen Ze wordt opgenomen in een psychiatrisch kliniek ver van huis. Haar ouders, maar vooral haar vader, hebben hier grote moeite mee. Het is heel onbaatzuchtig van ze dat ze haar daar hebben gelaten, met alleen maandelijks een rapport,  zonder dat ze haar mochten bezoeken.
Deborah leeft in twee werelden, de gewone wereld en Yr, een wereld vol verleiding maar ook met steeds meer donkere en gevaarlijke kanten. Om te kunnen genezen moet ze Yr achter zich laten. Samen met dokter Carla Fried, een beroemd en veelgevraagd arts werkt ze drie jaar in de kliniek aan haar herstel en ook nog vele jaren daarna blijft ze in therapie .Het is een heftig verhaal, heel indringend geschreven, je krijgt een bijzondere inkijk in het leven van iemand met schizofrenie. Hoewel dit boek al is geschreven in 1964 is het een tijdloos verhaal.



zondag 21 oktober 2018

De zeven zussen


Na de plotselinge dood van hun vader komen Maia en haar zussen bij elkaar in hun ouderlijk huis, een prachtig landhuis aan het Meer van Genève. De zussen werden als baby door Pa Salt geadopteerd en krijgen na zijn dood allemaal een brief met een mysterieuze verwijzing naar hun afkomst. Maia's verleden brengt haar naar Rio de Janeiro. Daar aangekomen probeert ze met de weinige aanwijzingen die ze heeft haar achtergrond te ontrafelen. Het voert haar tachtig jaar terug in de tijd, naar de bouw van het wereldberoemde Christus de Verlosser-beeld én de roerige jaren twintig in Parijs. Slaagt zij erin haar ware identiteit te achterhalen?


  




Deze serie is momenteel enorm populair, en dit blijkt terecht wat mij betreft.
De inspiratie voor deze zevendelige serie komt van de mythe van de zeven zusters (pleiaden). Lucinda Riley heeft de namen van de nimfen gebruikt voor de zussen. 

Als Pa Salt is overleden komen alle geadopteerde dochters naar het huis aan het meer van Genève waar ze zijn opgegroeid voor de afhandeling van het testament. Alle meisjes krijgen geheimzinnige aanwijzingen over hun afkomst. Het oudste meisje Maia gaat als eerste op zoek naar haar biologische familie. Deze zoektocht brengt haar naar het broeierige Rio de Janeiro en Parijs. Met behulp van de schrijver Fioriano Quintelas, waarvan ze een roman heeft vertaald, vindt ze al snel haar grootmoeder. Van haar dienstbode krijgt ze brieven uit het verleden. Op deze manier komt Maia meer te weten over haar familiegeschiedenis, vooral over haar overgrootmoeder Bel waar ze veel op lijkt. 
Het is een romantisch en meeslepend verhaal, heerlijk om bij weg te zwijmelen. Ondertussen pak je ook nog de geschiedenis van het standbeeld Christus de verlosser in Rio de Janeiro mee.



vrijdag 12 oktober 2018

De kinderwet


Rechter Fiona Maye wordt alom geprezen om haar ethische en weloverwogen uitspraken. Wanneer haar echtgenoot haar verlaat na een ruzie over een mogelijk open huwelijk, stort ze zich op haar werk. Ze richt zich op een ingewikkelde zaak van een doodzieke 17-jarige jongen die, samen met zijn ouders, een noodzakelijke bloedtransfusie weigert omdat het in strijd is met zijn geloof als Jehova's getuige. Besluit Fiona dat de jongen te jong is om zelf over leven en dood te beslissen of weegt het recht op vrije wil toch zwaarder? Haar uitspraak heeft hoe dan ook grote gevolgen.







Gisteren heb ik de film "The Children act" gezien, het is een mooie film, met een subliem gespeelde hoofdrol van Emma Thompson. Voorafgaand aan de film las ik het boek, de Kinderwet.

Ian McEwan weet je meteen het verhaal in te trekken, op de eerste pagina's krijg je direct een goed beeld van familierechter Fiona en haar man Jack. Als hij aangeeft een relatie naast hun huwelijk te willen beginnen weet Fiona niet hoe ze hier mee moet omgaan. Ze stort zich volledig op haar werk. In korte tijd moet ze beslissen of een, nog net niet volwassen jongen die Jehova getuige is, een bloedtransfusie moet ondergaan. De gebeurtenissen na de uitspraak brengen haar in verwarring, ze moet kiezen tussen haar reputatie en haar gevoel.

Dit boek zet je aan het denken, hoe moeilijk moet het zijn om als rechter te oordelen over leven en dood, de afwegingen die je moet maken en het daarna weer los te laten. De kinderwet is een aangrijpend boek over een moeilijk dilemma.

Eerder las ik Boetekleed van Ian McEwan. 



zondag 7 oktober 2018

Het zomert in barakstad

Het zomert in barakstad
J.M.H. Berckmans heeft het niet hoog op met de condition humaine. De veertien messcherpe, authentieke verhalen uit zijn nieuwe bundel ontleden de armoede, de eenzaamheid en de wanhoop van de moderne mens tot op het bot. Wie nog nooit het hallucinerende universum van Berckmans bezocht, heeft hier de perfecte reisgids voor Barakstad en omstreken in handen.

'Halfvier in de nacht en de gaskamerman is niet helemaal in orde. Buiten regent het en binnen is het niet veel beter. Het is koud in de gaskamer. Op de achtergrond eerst Barbara. Attendez que ma joie revienne. Et que se meure le souvenir. Daarna Cindy Talk. De verpletterende oerschreeuw van Gordon Sharp. Vreemde smaak heeft die kerel die de nachtradio van Radio Barakstad samenstelt
.'




Ik las een artikel over deze, inmiddels tien jaar geleden overleden Belgische schrijver en werd nieuwsgierig naar hem. Ik zag deze staan tussen de e-boeken op de app van de bibliotheek en las het op mijn telefoon als ik even wat tijd over had. De verhalen gaan over mensen die leven aan de zelfkant van de maatschappij, de meeste zijn somber en futloos en gaan veelal beneveld door het leven. De verhalen zijn chaotisch, vaak grof en moeilijk te volgen omdat ze nogal onsamenhangend zijn. Toch hebben ze wel wat, ik denk dat je van deze auteur meer moet weten/lezen om hem beter te begrijpen.



vrijdag 28 september 2018

De verendief

 
Wat bezielt iemand om dode vogels te stelen? Op een koele juni-avond in 2009 stapt een twintigjarige Amerikaanse man op de trein naar het Natural History Museum in Tring, thuisbasis van een van de grootste ornithologische collecties ter wereld. Hij breekt in bij het museum en begeeft zich naar de kluis met zeldzame vogelsoorten. Eenmaal binnen grijpt hij honderden geconserveerde vogels en veren en ontsnapt in de duisternis. Twee jaar later staat Johnson in een rivier in het noorden van New Mexico, als zijn vliegvisgids hem vertelt over de roof. Het intrigeert hem. Wat is er geworden van de verdwenen veren? Zijn zoektocht naar antwoorden voert Johnson naar een subcultuur waarvan hij nog nooit had gehoord: de victoriaanse kunst van het vliegbinden. 





Als de auteur van dit boek, Kirk Wallace Johson toevallig het verhaal hoort over de diefstal in het Engelse Tring museum, gepleegd door de twintigjarige Amerikaan Edwin Rist laat het hem niet meer los. Hij probeert uit te zoeken wat er precies is gebeurt en waar de resterende vogelbalgen zijn gebleven. Dit levert een spannende zoektocht op over de hele wereld in de schimmige community van vogelbinders.

Maar voor deze zoektocht lees je eerst over het ontstaan van het Tring museum en de geschiedenis van het gebruik van veren. Dit eerste deel van het boek is informatief, soms wat theoretisch maar heel interessant.
Nooit heb ik beseft dat er al eeuwen handel is in exotische veren en vogels, eerst in de mode, ze werden vooral verwerkt op hoeden, maar ook voor het maken van vliegvissen. Ik was verbijsterd hierover, net als de auteur en kwam zo terecht in deze wonderlijke wereld. Voor het beoefenen van deze hobby moet je aan speciale veren zien te komen, deze zijn vaak zeldzaam en duur, tevens zijn de meeste ook beschermd. Het is voor velen een verslavende hobby waar alles voor moet wijken.

Veelzijdig, informatief en soms spannend, aangevuld met mooie foto's, dit alles samen maakt het tot een bijzonder mooi boek. Door dit verhaal kijk ik in het vervolg anders aan tegen vogels en veren.


donderdag 27 september 2018

De dwaaltuin


De Dwaaltuin 

Tijdens het eerste herfstweekend van dit jaar heb ik "De dwaaltuin" gelezen, een melancholisch, donker boek.
De vooruitstrevende dokter Allan woont met zijn gezin op het terrein van zijn psychiatrische inrichting. Hij ontwikkelt een houtdraaimachine voor de bezigheidstherapie van zijn patiënten in de hoop daarmee extra inkomsten te genereren voor zijn kliniek. De beroemde dichter Alfred Tennyson komt zijn depressieve broer brengen en huurt zelf een huisje om bij hem te blijven. Hij investeert in Allans project. Allans dochter Hannah heeft maar één wens: door een goed huwelijk deze idiote plaats verlaten, en waarom dan niet met een dichter trouwen? Tot slot is er de schizofrene boerendichter John Clare, die het verlies van zijn geliefde niet heeft verwerkt en 's nachts zijn toevlucht zoekt bij de zigeuners.









Adam Foulds is naast schrijver ook dichter, dit merk je aan zijn poëtische schrijfstijl.
Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en speelt zich af in en rond een psychiatrische inrichting in de 19e eeuw. Dokter Matthew Allen woont met zijn gezin op het terrein van de inrichting, gelegen in een bos, de patiënten lopen vaak los op het terrein, gewoon tussen de familieleden.
Vooral twee dichters worden beschreven, elk met hun eigen wanen. Ondertussen probeert Hannah, één van de dochters van Allen de aandacht te trekken van een broer van één van de dichters die in een huisje op het terrein woont. Ze is stiekem verliefd op hem.
Om het hoofd boven water te houden verzint Allen plannen om een fortuin te verdienen. Hij raakt zelf steeds meer de controle over zijn leven kwijt. Dit alles is opgedeeld in seizoenen en geschreven in ouderwetse taal, wat past bij het tijdstip van het verhaal.

Dit boek is geschikt voor mensen die interesse hebben in psychologie en houden van poëzie.

Voor deze roman kreeg Foulds een nominatie voor de Man Booker Prize 2009.