donderdag 30 september 2021

September



 Claire Fuller - Onze eindeloze dagen - roman - ****
Jeanette Winterson - Sinaasappels zijn niet de enige vruchten - roman - ***½
Jeanette Winterson - Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?  - literaire non fictie
Maria Gainza - Oogzenuw - literaire roman - ***½

September ben ik begonnen met een bijzondere roman, "Onze eindeloze dagen" van Claire Fuller. Peggy is 8 jaar als ze door haar vader wordt meegenomen naar een afgelegen berghut, hij zegt dat de rest van de wereld is vergaan en dat ze de enige twee overgebleven mensen zijn. Hier overleven ze negen jaar in de afgelegen natuur totdat Peggy de bewoonde wereld bereikt en weer terug kan keren naar haar moeder Ute. Het verhaal is geschreven vanuit het perspectief van Peggy maar is ze een betrouwbare verteller? Toen ik begon met lezen duurde het even voordat ik er goed inzat, maar daarna was ik niet meer te stoppen en heb zoveel mogelijk doorgelezen, tot het eindigde met een plottwist en ik in verwarring het boek dichtsloeg. 

Ik was begonnen in "Waarom gelukkig zijn als je normaal kunt zijn?" van Jeanette Winterson. In dit boek werd veel verwezen naar haar debuut "Sinaasappels zijn niet de enige vruchten". Ik vond het jammer dat ik dit boek niet had gelezen. Met dank aan de online bieb ūüėäheb ik deze gedownload en dit boek eerst gelezen. 

Het is een semi autobiografisch boek over een meisje dat opgroeit in een streng christelijke gemeenschap.  Jeanette is geadopteerd door meneer en mevrouw Winterson. Ze vormen een liefdeloos gezin en ze leeft onder moeilijke omstandigheden, vooral door de invloed van haar streng gelovige moeder. Als ze jong is weet ze niet beter en wordt voorbereidt om later in haar leven zendeling te worden. Maar zodra ze ouder wordt komt ze erachter dat er meer is op de wereld. Als ze ook nog eens verliefd wordt op een vrouw zet haar moeder haar het huis uit. 

Er komen regelmatig hilarische scenes voor, het is met humor geschreven. Wat ik minder aan dit boek vond was dat er een soort sprookjesachtige fragmenten door het verhaal stonden. Ik heb niet begrepen wat dit toevoegde aan het verhaal?

Daarna las ik "Oogzenuw", in elk verhaal verweeft een naamloze Argentijnse informatie over een kunstenaar.  Tijdens het lezen heb ik veel van de genoemde kunstwerken opgezocht. Achteraf bleek het gewoon allemaal op Youtube te staan. De verhalen gaan voornamelijk over kunst en waren interessant maar ik was te onrustig om me er goed in te verdiepen. 



Daarna ben ik lekker op vakantie naar Samos geweest en heb drie thrillers gelezen. Het boek "Ik zie, ik zie" van Karen Sander was mijn grote favoriet, dit is het derde en helaas het laatst vertaalde boek uit de serie. 


Daniel Cole - Ragdoll - ***½
Karen Sander - Ik zie, ik zie **** ½
Amanda Stevens - Grafstilte - ***


dinsdag 31 augustus 2021

Augustus


Clara Bensen - Zonder bagage - roman - ***
 Marjolijn van Heemstra - In lichtjaren heeft niemand tijd - non fictie - ****
Sally Rooney - Normale mensen - roman - ****½
Natsu Miyashita - Het woud van wol en staal - roman - ****

Na een persoonlijke crisis ontmoet een Clare via een datingsite de avonturier Jeff.  Hij stelt al na een paar afspraken voor om met zo min mogelijk bagage samen op reis te gaan en te kijken waar ze terecht komen. Ze boeken alleen een retourticket. Ik vind het een inspirerend idee om dit te doen en heb me voorgenomen de volgende keer dat ik ga reizen ook minder probeer mee te nemen. Hoewel ik de omschrijving van het verhaal veelbelovend vond, was de uitwerking wat minder. Het had niet veel diepgang en de humor in het boek was niet de mijne, ik vond het nogal flauw. Het las wel erg makkelijk en daardoor is het een ideaal vakantie boek.

"In lichtjaren heeft niemand haast" is een fascinerend boek over de ruimte, de Melkweg, de sterren, lichtvervuiling en afstand nemen, de aarde van een afstand bekijken. Over dit onderwerp weet ik bijna niets. Dit boek is op een hele toegankelijke manier geschreven met aan het einde veel linken naar allerlei boeken en websites om je meer in het onderwerp te verdiepen. Ik heb het geboeid gelezen en ga proberen meer naar de sterren en maan te kijken na het lezen van dit bijzondere boek. 

"Normale mensen" had ik al heel lang op mijn lijstje staan, toen ik zag dat de verfilming op tv werd uitgezonden ben ik het gelijk gaan lezen. "Normale mensen" is een indringende roman over de vriendschap tussen twee Ierse jongeren met een klassenverschil, de moeder van Connell is schoonmaakster bij Marianne thuis. Ondanks hun verschillen worden ze toch vrienden tijdens hun laatste jaar op de middelbare school, Connell is een populaire jongen, Marianne is een introvert  meisje. Later als ze beiden gaan studeren zijn de rollen omgedraaid. Ze worden vier jaar gevolgd, ze kunnen niet met en zonder elkaar. "Normale mensen is een mooi psychologisch verhaal, gevoelig met veel emoties. Ik vond het een prachtig boek!

Nog nooit las ik een boek over een pianostemmer tot deze mooie roman "Het woud van wol en staal" van de Japanse schrijfster Natsu Miyashita las.
De 17 jarige Tomura wordt geraakt door het werk van een pianostemmer. Op dat moment weet hij dat  dit zijn bestemming in het leven is. Een rustgevend boek over schoonheid, geduld en passie, ook mooi als je niets hebt met piano's.



Ook heb ik nog wat fijne thrillers gelezen.



Joakim Zander - De zwemmer - Scandinavische thriller - ****½
Joakim Zander - De redding - Scandinavische thriller - ****
Lisa Jewell - Toen was ze weg - Thriller ****

De zwemmer is geschreven door de Zweedse advocaat Joakim Zander, dit is zijn debuut. Het boek speelt zich voornamelijk af in het Midden Oosten en Zweden. De hoofdrol is voor de Zweedse Klara Walldeen. Ze werkt als Europarlementari√ęr in Brussel, Zander heeft hier zelf ook gewerkt dus weet waar hij het over heeft, het is dan ook een realistisch verhaal.  Klara wordt via haar ex vriend Mahmoud ongewild betrokken bij een smerige zaak, waarin spionage, de geheime dienst en macht haar tot het uiterste drijven. Maar het is ook ook een verhaal over de liefde van een vader voor zijn dochter. De zwemmer is een spannende internationale thriller, wat mij betreft zeker een aanrader. 

Gelijk daarna heb ik ook het tweede boek van Zander gelezen "De redding". Ook dit boek stelde me niet teleur. Het heeft drie verhaallijnen, dat van Klara en een broer en zus, Fadi en Yasmine die op jonge leeftijd uit Syri√ę naar Zweden zijn gekomen. Vooral het actuele onderwerp over Fadi die radicaliseert en naar Syri√ę vertrekt heeft Zander heel goed beschreven. De uitzichtloosheid en verveling van de jongeren en de beloftes die aan ze gedaan worden zodat ze tot deze daad komen, heel triest.
Zander laat de verhaallijnen mooi samenkomen tot een spannend einde. 
Jammer dat zijn laatste boek niet is vertaald, deze had ik ook graag willen lezen.

Daarna heb ik nog een goede thriller gelezen, wel van een heel ander soort. "Toen was ze weg" gaat over de vermissing van de 15 jarige Ellie. Van het ene op het andere moment is ze verdwenen. Haar moeder Laurel blijft hoop houden om haar terug te vinden maar hierdoor verwaarloost ze haar gezin. Ze gaat scheiden van haar man en met haar twee kinderen heeft ze ook niet echt goed contact. Als ze de knappe en attente Floyd en zijn dochter Poppy leert kennen krijgt ze eindelijk weer zin in het leven. Maar na een tijdje merkt ze dat er is iets vreemds aan de hand is met hem en hoe kan het dat Poppy zoveel op haar dochter lijkt? Dit boek heeft een vlotte schrijfstijl en leest makkelijk weg, het heeft wat onderhuidse spanning maar je zit niet op het puntje van je stoel. Ik vond het een origineel verhaal.

Augustus was een heel erg goede leesmaand met veel goede boeken. Heb er erg van genoten. Voor september heb ik nog niet veel leesplannen. Ik heb nog twee weken vakantie dus hoop weer lekker veel te kunnen lezen. 


donderdag 26 augustus 2021

Meisje, vrouw, anders

Twaalf personages van kleur zijn elk op zoek naar iets – een gedeeld verleden, een onverwachte toekomst, een plek om thuis te komen, een geliefde, een sprankje hoop. Van Londen tot Schotland, van een non-binaire socialmedia influencer tot een 93-jarige vrouw op een boerderij. Evaristo brengt hen op meesterlijke wijze samen en herinnert ons aan datgene wat ons verbindt in tijden van verdeeldheid.


In dit mooi vormgegeven boek wordt het leven van twaalf verschillende vrouwen beschreven. Verschillen zijn vooral hun huidskleur, afkomst en geaardheid. De meeste personages verschillen ook van leeftijd en karakter, het zijn allemaal unieke persoonlijkheden. Alle vrouwen beschikken over veel veerkracht en doorzettingsvermogen, ze zoeken elk hun eigen weg in het leven. Door de diversiteit van de vrouwen komen veel thema’s aan bod. De belangrijkste zijn feminisme, diversiteit, klassenverschillen maar vooral ook familiebanden. Omdat elk hoofdstuk een ander personage beschreef verveelde het boek geen moment, elk hoofdstuk was een cadeautje om te lezen. Door de speciale schrijfstijl, Evaristo gebruikt bijna geen leestekens en hoofdletters, kwam ik in een hele fijne lees flow.

Na het lezen blijkt dat alle personages min of meer verbonden waren met elkaar. Het was telkens weer verrassend om te ontdekken wat de connectie met de andere personages was. Meisje, vrouw anders is een heel bijzonder en origineel boek, het heeft veel indruk op me gemaakt. 

Bernardine Evaristo is een Britse schrijfster die met dit boek “Meisje, vrouw, anders” als eerste zwarte vrouw de Booker Prize heeft gewonnen, ook is het genomineerd voor de Europese Literatuur prijs. Wat mij betreft heel terecht dat dit boek zulke mooie waarderingen heeft gekregen!


zondag 1 augustus 2021

Dit las ik verder nog in juli


Kiley Reid - Zo'n leuke leeftijd - roman - ***½
Tomasz Jedrowski - Zwemmen in het donker - roman -  ****½
Carys Davies - Het missiehuis - roman - ****


Juli begon ik met twee boeken over onderdrukking, het eerste ging over rassenverschil,  "Zo'n leuke leeftijd" van Kiley Reid. De 25 jarige, zwarte Emira is de oppas van Briar, de dochter van een rijke succesvolle blogster Alix. Als Emira in een winkelcentrum slachtoffer wordt van racisme ontmoet ze Kelley, een blanke 32 jarige man, die een belangrijke rol in dit boek gaat spelen. 
Emira weet niet wat ze met haar leven wil, terwijl haar vriendinnen carrière maken blijft zij "hangen" in haar oppasbaantje.
Sommige dingen vind ik te toevallig, hierdoor wordt het verhaal ongeloofwaardig. De schrijfstijl is lekker vlot en onderhoudend. Ondanks het serieuze onderwerp zitten er ook veel leuke en grappige scenes is. 
 
Daarna  "Zwemmen in het donker" een mooi liefdesverhaal van Tomasz Jedrowski, dit boek gaat over een homoseksuele relatie in het communistische Polen in de jaren 80. Ludwick is een gevoelige jongen, hij ontmoet Janusz op een landbouwkamp en samen beleven ze een passievolle zomer. Hun verhouding moeten ze geheim houden, bij terugkeer in Warschau komen ze erachter dat hun opvattingen en principes te verschillend zijn om samen een toekomst op te bouwen.  

Deze twee boeken zijn allebei van deze tijd, de verschillen tussen zwart en blank en de recente gebeurtenissen in Hongarije. helaas zijn het nog steeds actuele thema's.

Vorig jaar las ik "West" van Carys Davies en net als in dat boek laat ook in "Het missiehuis" het hoofdpersonage zijn oude leven achter zich. Hillary Bird, een Engelse bibliothecaris is terechtgekomen in een afgelegen bergdorp in India. Hij verblijft tijdelijk in een huisje naast de pastorie waar de padre samen met een weesmeisje, Priscilla woont. Ook leren we Jamshed kennen, een riksja-chauffeur waarmee Hillary een bijzondere vriendschap mee opbouwt.

Het verhaal wordt wordt verteld vanuit alle personages zodat je soms even moet schakelen. "Het missiehuis is een mooi boek over toeval en religieuze spanningen met India als decor.


Op de valreep ook nog "Elke dag een uur" van sportjournalist L√©on de Kort uitgelezen. Van vet naar fit in 365 dagen. Hij is een challenge aangegaan om een jaar lang elke dag minimaal een uur te fietsen. Heb altijd veel bewondering voor mensen die iets voornemen en het dan ook volbrengen. 


vrijdag 23 juli 2021

Een imposant hotel, ge√Įsoleerd gelegen midden in de Alpen. Het is de laatste plek waar rechercheur Elin wil zijn. Ze heeft echter verlof opgenomen van haar werk, en aangezien ze haar broer Isaac al een tijd niet heeft gezien, kan ze geen goede reden bedenken om nee te zeggen wanneer ze de uitnodiging krijgt om zijn verloving daar te vieren.

Het hotel is prachtig, maar zodra Elin over de drempel stapt bekruipt haar een vreemd gevoel. Ze kan het idee dat er iets mis is niet van zich afschudden, en haar overtuiging wordt groter wanneer ze hoort dat het hotel voor de verbouwing een vervallen sanatorium was.

Wanneer Isaacs verloofde de volgende ochtend spoorloos verdwenen lijkt, wordt Elin echt ongerust. Een sneeuwstorm heeft het hotel afgesloten van de buitenwereld en de hotelgasten beginnen langzaam in paniek te raken. Niemand heeft door dat er n√≥g een vrouw is verdwenen: de enige die hen had kunnen waarschuwen voor het gevaar waarin zij zich bevinden…

 Al tijdens de bouw van het prestigieuze hotel Le Sommet gaat het heel erg mis. In de proloog lees je over de moord op Daniel, de architect van dit gebouw. Daarna stap je in een rollercoaster van gebeurtenissen.

Elin en haar vriend Will zijn voor de verloving van haar broer Isaac met haar jeugdvriendin Laure naar dit prachtige hotel gekomen. Het ligt hoog in de Zwitserse Alpen en direct bij aankomst krijgt Elin al een onbestendig en slecht gevoel over deze plek. Vroeger was hier een sanatorium waar veel is gebeurd. Ze is constant nerveus en komt labiel over. Door een ingrijpende gebeurtenis tijdens haar werk is ze bij de recherche op non actief gezet.  Ze moet nu een beslissing nemen of ze haar werk weer wil oppakken. Als het hotel door sneeuw en lawines is getroffen wordt ze gedwongen tot actie over te gaan. 

Laure is plotseling verdwenen en een jonge vrouw is vermoord. Dan laat ze een hele andere kant van haar karakter zien,  deze omslag en haar handelingen vond ik wel wat ongeloofwaardig en onprofessioneel. Er volgt een kat en muisspel tussen haar en de moordenaar, doordat elk hoofdstuk eindigt met een cliffhanger was het moeilijk om te stoppen met lezen.

Het sanatorium is een vlot geschreven en spannend boek, van het onheilspellende begin tot en met de laatste bladzijde. Dit kwam mede door de beklemmende sfeer van het hotel tijdens de winterse omstandigheden en de lugubere geschiedenis ervan.


* Dit boek heb via een actie van Ambo/Anthos gekregen om vooruit te lezen. Het is vanaf 9 augustus te koop. Bedankt hiervoor!


zondag 4 juli 2021

Hebban debuutprijs 2021

Opgroeien hoort een rechte lijn te zijn. Niet… dit. Olivia heeft haar toekomst al helemaal uitgestippeld: na de zomer gaat ze Nederlands studeren en samenwonen met haar vriendje Niels. Dat plan valt echter in duigen als hij in de eerste week van de zomervakantie alleen naar Australi√ę vertrekt. Verdrietig en in de war besluit Olivia de zomer door te brengen bij haar opa en oma in Drenthe, waar ze elke dag afspreekt met hun buurmeisje Ilse. Met Ilse durft ze haar twijfels te delen; over haar vriendje, haar studie en haar toekomst. Olivia merkt dat ze langzaam weer vrolijker wordt. Zou dat komen door de lieve lach en de mooie krullen van Ilse waar ze opeens zo vaak aan moet denken?


Ook dit jaar mocht ik weer meelezen voor de Hebban debuut prijs, ik begon met Zomerburen. Eerlijk gezegd sprak dit boek me niet zo aan daarom las ik deze het eerst. Vaak valt het heel erg mee maar dit boek is toch echt voor een andere doelgroep bestemd. 

Olivia de hoofdpersoon uit dit boek worstelt met veel dingen in haar jonge leven, vooral haar studiekeuze en seksualiteit. Na het vertrek van haar vriendje Niels gaat Olivia een tijdje bij haar opa en oma in Drenthe logeren en komt weer in contact met haar jeugdvriendinnetje Ilse. Via haar maakt ze kennis met de LHBTQIAP+ gemeenschap en ontdekt dat er meer is dan haar (ex) vriend Niels. Daarnaast komen er meer belangrijke thema's voorbij in dit boek, vooral ook de dyslexie van Olivia maakt haar onzeker. 

Het boek maakt je vrolijk en leest vlot, ik had het snel uit. Ik denk dat het zeker geschikt is voor jonge lezers. Hopelijk vinden jongeren die zoekende zijn herkenning in dit boek, wat je ook bent of voelt, het is altijd goed..



In Phineas’ feest van Sophie Tak, wordt de familie Ouwenaar geconfronteerd met de verloren zoon Johannes, die na twintig jaar afwezigheid opduikt op het kraamfeest van zijn neefje Phineas.
Johannes is het zwarte schaap van de familie Ouwenaer. Met zijn grillige gedrag ontregelt hij het leven van zijn ouders en zussen. Als dan eindelijk die laatste druppel de emmer doet overlopen valt het gezin definitief uit elkaar. Vader Hilmar kiest voor een kluizenaarsbestaan, moeder Tanneke zakt weg in een depressie, Adelien stort zich op de wetenschap van het brein en Lea sticht een gezin dat almaar groter wordt. Johannes zelf lijkt van de aardbodem verdwenen. Tot hij na twintig jaar opduikt, vast van plan zijn opwachting te maken op het kraamfeest van zijn neefje Phineas. Het ophanden zijnde weerzien zet ieders zekerheden opnieuw op losse schroeven. Zou het mogelijk zijn nader tot elkaar te komen, of zijn de breuklijnen onherstelbaar?


Kun je alles achterlaten en verdwijnen? 

Sophie Tak is docente Nederlands, ze heeft vijf jaar in haar eentje gewerkt aan dit boek, Phineas' feest  is haar debuut. 

Zoals in veel gezinnen verloopt de omgang met kinderen en ouders niet altijd vlekkeloos. In het gezin uit dit boek is de relatie met de zoon, die geestesziek is, erg problematisch. Elk gezinslid komt een hoofdstuk aan het woord, de twee dochters, de zoon en de ouders. Iedereen bekijkt het verleden vanuit zijn of haar perspectief. Ze hebben allemaal een andere kijk op hun verleden en weinig begrip voor elkaar. 

Na vele jaren is het contact met sommige verbroken, totdat een kraamfeest hen weer allemaal bij elkaar brengt, met de nodige strubbelingen. Het boek wordt afgesloten met een spetterend einde.

Mijn conclusie na het lezen is dat ook al probeer je ervoor weg te lopen, je blijft als familie toch onlosmakelijk met elkaar verbonden. 




‘Nooit meer wachten’ van Sarah van der Maas speelt zich af in het Noord-Frankrijk van 1918. Daar houdt de negenjarige Gabriel zich schuil in de gewelven van een basiliek. Dagelijks stroopt hij samen met een verminkte hond de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog af, op zoek naar voedsel en waardevolle spullen. Als hij in het niemandsland een gewonde Engelse soldaat vindt, besluit hij zijn ontdekking te verzwijgen voor de Duitse majoor die hem onder zijn hoede heeft genomen. Dat gaat lang goed. Maar het is oorlog, iedereen wil zijn eigen hachje redden. Zelfs als daarvan een kind het slachtoffer wordt.


In deze debuutroman kruipt Sarah van der Maas in de huid van drie mannen, Gabriel een kleine jongen, een Engelse soldaat en een Duitse Majoor. Het verhaal speelt zich af in de Eerste Wereldoorlog. Gabriel heeft zijn familie verloren en leeft met zijn dieren in een vervallen basiliek. De mensen uit zijn dorp letten op hem en behandelen hem als "een koning", hij leeft in een fantasiewereld, de waarheid heeft hij verdrongen. Hij heeft vriendschap gesloten met de Duitse Majoor Klostermann. Door de komst van Ralph, een Engelse soldaat zet hij alles op alles dat deze twee mannen elkaar niet ontmoeten.

Van der Maas heeft dit boek in een po√ętische stijl geschreven, dit leidde me soms af van het verhaal. Doordat de verhaallijnen en perspectieven steeds wisselden moest ik goed opletten om het te volgen, hierdoor vond ik het wat onoverzichtelijk worden. Alles bij elkaar had ik net iets meer van dit boek verwacht, ook het einde viel me wat tegen. Toch vind ik het erg knap dat ze op zo'n jonge leeftijd zo'n complex verhaal heeft geschreven en zal het zeker veel lezers aanspreken.




Vijf jaar is Sophie als haar moeder van de ene op de andere dag haar gezin verlaat en nooit meer terugkomt. Hoewel Sophie zich haar hele jonge leven afvraagt waarom haar moeder is vertrokken, is ze een medeleerlinge op school en vliegt ze in no time door haar studie. Eenmaal volwassen heeft ze alles wat ze zich kan wensen: een goede baan, een mooi huis, een lieve man en twee prachtige dochters … maar toch is er altijd het gevoel van gemis.
Als Sophie op haar veertigste een burn-out krijgt, besluit ze het contact met haar moeder te herstellen. Pijnlijke en hoopvolle nieuwe inzichten over vroeger komen aan het licht; het zijn de puzzelstukken die Sophie in staat stellen haar verleden en zichzelf te accepteren.

In "Moederziel" schrijft Sophie Zeestraten heel openhartig over haar leven en dan voornamelijk over haar slechte jeugd. Haar moeder heeft het gezin verlaten toen de kleine Sophie 5 jaar was. Ze bleef achter met haar vader en broer en is veel op zichzelf aangewezen. Als ze op latere leeftijd een burn-out krijgt gaat ze opzoek naar gebeurtenissen uit haar verleden en wil de waarheid achterhalen, ze wil weten wat er allemaal precies is gebeurd. Het is een openhartig verhaal geworden wat me heeft aangegrepen. Toen ik 2 jaar was is mijn vader overleden en dat heeft veel impact gehad op mijn leven, ik herkende wel wat dingen in haar verhaal. Wat ik helaas bijna niet heb zijn foto's of andere herinneringen. Sophie wel, ze heeft veel foto's en brieven van o.a. haar oma, waarmee ze een reconstructie van haar jeugd kan maken. Hierdoor krijgt ze een andere kijk op haar moeder en uiteindelijk kan ze het contact met haar herstellen. Ik vind het erg knap van haar dat ze een band met haar moeder heeft kunnen opbouwen. Hopelijk hebben ze nog veel mooie momenten samen.


donderdag 1 juli 2021

Juni

 

                               Kjell Eriksson - De stenen kist - Scandinavische thriller - *** 1/2

                               Kjell Eriksson - De dode in de sneeuw - Scandinavische thriller - ***

De maand juni ben ik lekker begonnen met een wat oudere, maar voor mij nieuwe Scandinavische serie van de Zweedse Kjell Eriksson. De serie draait om politie inspecteur Ann Lindell, een vrijgezelle vrouw die een paar mislukte relaties heeft gehad. Ze is de verantwoordelijke voor het onderzoek naar de dood van een vrouw en haar dochtertje. Had gelijk zoiets van wow, wat een sterk begin. Helaas zakte het verhaal  snel in en kabbelde het door, er werden veel details gegeven die niet veel toevoegden aan het verhaal. Zoals boeren, overgeven en aan de neus peuteren van de personages. Ik had het idee dat het ook niet altijd goed was vertaald, soms stonden er wat vreemde dingen in. Maar toch, het plot was over het algemeen best ok√© voor mij, ik heb me er goed mee vermaakt. Geen topper maar na het lezen wilde ik toch weten hoe het verder ging met Ann zodat ik gelijk doorgegaan ben met het volgende deel van deze serie, "De dode in de sneeuw". Helaas speelde Ann hierin een kleine rol, bij de rest van de personages kreeg ik niet echt een beeld, behalve bij Ola Hamer. Het is een echt Scandinavisch boek met veel kou en sneeuw. De personages zijn hardwerkende mensen maar toch gaat er iets mis in hun leven. Het verhaal vond ik niet erg origineel, wel prima om te lezen. Ga nu even stoppen met de serie, misschien dat ik er ooit nog verder mee ga. Hoewel ik het geen heel speciaal boek vond is het in 2002 wel verkozen tot de beste Zweedse misdaadroman!



Jannie Regnerus - Het wolkenpaviljoen - novelle - ***½

Van Jannie Regnerus las ik bijna al haar eerdere boeken. ze laten altijd een goede indruk op me achter. Ze schrijft over kunst in allerlei vormen en over haar reizen. Eerder las ik al een boek van haar dat ze geschreven heeft over haar tijd in Japan. Ook dit boek, "Het wolkenpaviljoen" begint met een beschrijving van de Ise Jingu-tempel, √©√©n van de meest heilige Japanse tempels. Hier heeft architect Luut na zijn scheiding reflectie en inspiratie gevonden.

"Het wolkenpalviljoen" is een novelle waar geen woord teveel in staat, het is geschreven in korte hoofdstukken in een minimalistische stijl,  waarvan ik er steeds een paar las om dan het boek weer even weg te leggen. Ondanks dat het heel mooi geschreven is vond ik het net tekort om een gevoel met het hoofdpersonage te krijgen. 


Ashley Audrain - De duw - Roman - ****½

Blythe Connor komt uit een familie waarin de vrouwen anders zijn. Ze hebben een donkere kant en kunnen geen goede moeder zijn. Als Blythe zelf een dochter krijgt hoopt ze deze lijn te kunnen verbreken, maar haar dochter is lastig en ze kan dit niet waarmaken. Later krijgt ze nog een zoontje, met hem voelt ze wel een band. Ze is wat rustiger totdat er iets vreselijks gebeurd, ze wordt heel erg op de proef gesteld. De spanning in het verhaal wordt langzaam opgebouwd, het leest als een psychologische thriller. Dit boek is zeker een aanrader wat mij betreft!



Jo Nesb«Ņ - Koninkrijk - Thriller - *****

Dan mijn laatste boek, een standalone van Jo Nesb«Ņ. Het boek wordt omschreven als een ijzingwekkende tragedie over twee broers, √©√©n vrouw en een nooit opgeloste moord uit het verleden. 

Dit verhaal speelt zich af in een hoog afgelegen bergdorp in Noorwegen. Carl de jongste broer komt na jaren thuis met zijn buitenlandse vrouw. Ze hebben grootse plannen en verblijven in het ouderlijk huis waar de oudste broer Roy alleen is blijven wonen na het overlijden van hun ouders. Carl probeert het hele dorp te betrekken bij zijn plannen om een luxe hotel hoog in de bergen te bouwen, dit krijgt verstrekkende gevolgen. Ondertussen lees je over de geschiedenis van het gesloten gezin Opgard vanuit het perspectief van Roy.

Jo Nesb«Ņ heeft met "Koninkrijk" een sfeervol verhaal geschreven met mooie personages tegen een schitterende omgeving. Hij heeft de beklemming van het afgelegen dorp heel goed weergegeven. Het heeft een onderhuidse spanning waarin je wordt meegenomen zonder dat je kunt stoppen met lezen.


zaterdag 5 juni 2021

Mei

Jeroen Olyslaegers - Wildevrouw - roman - *****

Met "Wildevrouw" ben ik de maand mei goed gestart. Eerder las ik al Wij en Wil van deze auteur. In dit boek werd ik door Jeroen Olyslaegers meegesleept naar het Antwerpen van de zestiende eeuw, ten tijde van de beeldenstorm, de inquisitie en Bruegel. Het decor voor dit verhaal is de herberg van Beer, hij verloor drie vrouwen in het kraambed en voelt zich door God vervloekt. In de herberg kwamen allerlei bijzondere mensen samen en de drank vloeit rijkelijk. Het voelde of ik er echt bij was zo beeldend was alles beschreven. Het was wel even wennen aan het rijke taalgebruik. Wildevrouw is een wervelende roman over een interessant deel van de geschiedenis van Antwerpen. Een prachtig en meeslepend boek, ontzettend knap geschreven! Mijn eerste vijf sterren boek van dit jaar!



Griet op de Beeck - Kom hier dat ik U kus - psychologische roman - *****

Gelijk door met weer een Vlaamse auteur en vijf sterren! "Kom hier dat ik U kus" van Griet op de Beeck. Na het succesvolle en verfilmde Vele hemels boven de zevende is dit het tweede boek van haar. Ook dit boek is inmiddels verfilmd. Griet op de Beeck zet het gezin van Mona, op een weergaloze manier neer. Vader, moeder een zoon en dochter, het zijn herkenbare alledaagse mensen. Als de moeder van het gezin verongelukt komt er al snel een stiefmoeder, Marie. Mona heeft als klein meisje al geleerd om niet lastig te zijn. Ze probeert het iedereen zoveel mogelijk naar de zin te maken maar het maakt haar niet gelukkig. 



Stefan Hertmans - De opgang - roman - ****

Na Bevrijdingsdag las ik in de trein en een stukje over het boek "De opgang" van Stefan Hertmans. Tot mijn verbazing las ik dat Mientje, het hoofdpersonage uit Oud Zevenaar kwam. Dat is ook de geboorteplaats van mijn moeder, Mientje heeft de leeftijd van mijn opa. Dat was de reden voor mij om gelijk dit boek te gaan lezen, ook vind ik het belangrijk om in deze tijd een boek over de oorlog lezen, om er even bij stil staan. 

Wat een bijzonder leven heeft Mientje gehad met Wim. een man waarvoor ze alles achterliet en naar Gent in Belgi√ę is verhuisd. Wim was een moeilijke man die op een gegeven moment bij de SS is gegaan, ongelooflijk hoe hij hier toe heeft kunnen komen, vooral omdat zijn eerste, overleden vrouw Joods was! Heel knap hoe Mientje het gezin bij elkaar heeft weten te houden en ook hoe ze zoveel mogelijk aan haar principes heeft weten vast te houden. Vond het ook bijzonder hoe ze zich heeft kunnen ontwikkelen, jammer dat ze zo'n zwaar leven heeft gehad. Ik heb aan mijn moeder (93 jaar) en aan een oom (92 jaar) gevraagd of ze de familie gekend hebben maar zij waren "Protestants " en als "Katholieken" mochten ze daar niet mee omgaan. Ben later nog langs de geboorteplek van Mientje en wat andere plekken gefietst die in het boek voorkwamen. Indrukwekkend boek!



Annie Ernaux - De jaren - roman - ****

Voor dit boek heb ik lang op de wachtlijst van de bibliotheek gestaan en ik was heel blij toen ik het op kon halen. Maar waren mijn verwachtingen niet te hoog, ik vond het vooral in het begin een lastig boek en moest erg wennen aan de schrijfstijl, deze deed me heel erg denken aan de boeken van Ali Smith

In dit boek werd een deel van de geschiedenis van Frankrijk beschreven vanaf 1940. Aan de hand van alledaagse dingen zoals boeken, muziek,  tv programma's en politiek schetst Ernaux een beeld van haar leven. Dit door een afstandelijke vorm te gebruiken, ze gebruikt nooit het woord ik.  Ze beschrijft aan de hand van oude foto's en beeldmateriaal wat over haarzelf waardoor je een klein inkijkje in haar leven krijgt.

Doordat het wat voor mijn tijd was en ik niet veel van Frankrijk weet herkende ik niet veel. Naarmate het verhaal vorderde kwam er wel steeds meer herkenning, ik vond het vooral fascinerend om te lezen hoe snel dingen in de loop der jaren veranderen.



Op de valreep heb ik ook nog een spannende thriller gelezen. Dit verhaal is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis. De verschrikkelijke oorlogsmisdaden in 1937 door het Japanse leger in de Chinese plaats Nanking. 

Een Engelse studente die gefascineerd is door deze geschiedenis reist af naar Tokio om op zoek te gaan naar een film hierover. Ze ontdekt verschrikkelijke dingen tijdens haar zoektocht. Tokio is een sfeervol en spannend boek, maar ook erg luguber. Soms moest ik echt even stoppen met lezen omdat er zoveel gruwelijkheden werden beschreven. Het is waarschijnlijk niet voor iedereen geschikt.


Mo Hayder - Tokio - Thriller - ****½


vrijdag 30 april 2021

April


  • Marieke Damen - Stilleven - Thriller - ****
  • Marlen Visser - Noodlot - Thriller - ***½
  • James Patterson & J.D. Barker - De kustmoorden - Thriller - ****
  • Rudi Meulemans - Een ander leven -  Reisboek - ****
  • Erika Fatland - De grens - Reisboek - ***

April, een maand waarin ik hoopte wat meer rust en leestijd zou krijgen, we hebben veel geklust in huis de laatste paar maanden. Ik had zin om te beginnen met wat thrillers. Omdat Marieke Damen in dezelfde regio woont als ik wilde ik dit boek graag lezen. Ik had er heel veel zin in, het had goede recensies gekregen. Het trieste verhaal van de zussen Monica en Manuela bestaat uit twee verhaallijnen, het heden en verleden. Tergend langzaam kom je te weten wat ze hebben meegemaakt in hun jeugd en waarom ze zolang geen contact hebben gehad. "Stilleven" is makkelijk leesbaar met verschillende plottwisten en moeilijk weg te leggen. Een heel goed en verrassend debuut met een mooie passende titel.

Daarna gelijk nog een thriller gelezen van Nederlandse bodem, "Noodlot" van Marlen Visser. Dit boek is evenals "Stilleven" ook genomineerd voor de Hebban thrillerprijs. Er waren drie boeken van de longlist die me aanspreken, deze wilde ik graag lezen voordat de uitslag er zou zijn (wat niet is gelukt, helaas). Noodlot had ik vorig jaar een keer gewonnen, dit was een mooie gelegenheid om het nu eindelijk eens te gaan lezen.

Zelf droom ik er ook wel eens van, met het hele dorp de postcodeloterij winnen, volgens mij hebben wij ook maar één postcode in ons dorp. Kan me niet voorstellen dat het bij ons zo mis zou gaan, de meeste mensen zijn hier nuchter. In de fictieve plaats Vierschoten loopt het helemaal uit de hand. Het is een lekker leesbaar verhaal over een leuk onderwerp.

Toen ik zag dat J.D. Barker samen met James Patterson samen een boek hadden uitgebracht wilde ik deze zo snel mogelijk lezen. De Sam Porter trilogie van J.D. Barker heb ik vorig jaar achter elkaar gelezen. Ook "De kustmoorden" was weer een pageturner met verschillende verassende plotwendingen, telkens waren er dingen anders dan ik eerder dacht. Welke psychologische spelletjes worden hier gespeeld, vroeg ik me regelmatig tijdens het lezen af. Vond het wel erg ongeloofwaardig en soms was het wat moeilijk te volgen, maar verder een spannende thriller, de gebeurtenissen volgen zich in hoog tempo op. Het is een boek met veel actie, heb er weer erg van genoten.

Omdat onze geplande reis naar Engeland dit jaar weer niet doorgaat wilde ik graag een boek over dit land lezen. Ik kwam "Een ander leven" van de Belgische Rudi Meulemans tegen. Hij beschrijft hierin de reis die hij met zijn man maakte in de voetsporen van Vita Sackville-West, Harold Nicolson en James Lees-Milne in 1947. Tijdens deze reis hebben ze vele landgoederen en tuinen bezocht die in beheer zijn bij het National Trust, door het lezen van dit boek kreeg ik toch een beetje vakantiegevoel. Ik vond het een erg inspirerend boek.

Op de valreep heb ik "De grens" eindelijk uitgelezen. In dit boek beschrijft de Noorse Erika Fatland haar twee jaar durende reis door alle aangrenzende landen van Rusland. Hier heb ik meer dan drie maanden over gedaan, het boek was erg dik. Hoewel ik het onderwerp erg interessant vond stonden er veel stukken in over de geschiedenis van Rusland, deze vond ik vaak saai en daar kwam ik maar met moeite doorheen. Echter haar beschrijving van de ontmoetingen met de mensen tijdens haar reis vond ik prachtig, vooral de veerkracht van de mensen, echt bijzonder. Het deed me weer eens heel erg beseffen hoe dankbaar we moeten zijn dat we in het vrije westen geboren zijn!



vrijdag 2 april 2021

MAART MET EEN ALTERNATIEVE BOEKENWEEK 2021



  • Laila Lalami - La Florida -  Historische roman - **** 
  • Peter H√łeg - Smilla's gevoel voor sneeuw - Psychologische roman ***
  • Lucinda Riley - Schaduw - roman ***½


De maand maart ben ik goed gestart. Doordat ik een paar vrije dagen had kon ik lekker achter elkaar doorlezen. Het eerste boek was La Florida van de Marokkaans Amerikaanse Laila Lalami. Een reisverslag gebaseerd op een Spaanse ontdekkingsreis naar Zuid Amerika die in 1527 is vertrokken. De  expeditie wordt vanuit het perspectief van de Marokkaanse slaaf Estebanico beschreven. Hij is √©√©n van de vier mannen die deze tocht vol ontberingen heeft overleefd. Een mooi meeslepend boek over de kracht van verhalen.

Daarna ging ik verder met het volgende biebboek, Smilla's gevoel voor sneeuw van de Deense Peter H√łeg. Dit boek werd als tip gegeven tijdens de leesclub over het boek Znezanka waar ook de naam Smilla in voor kwam.

Als haar buurjongetje onder verdachte omstandigheden verongelukt begint Smilla een eigen onderzoek. Ze stuit op dubieuze zaken uit het verleden. Het verhaal begint in Denemarken, de ontknoping is in Groenland. Smilla's gevoel voor sneeuw is een apart boek over sneeuw en ijs, brr.... Ik heb heel lang over dit boek gedaan, de lastige namen, de tijdsprongen die onlogisch waren, het was voor mij lastig om door te komen.

Toen had ik heel veel zin om iets luchtigers te gaan lezen, dit werd Schaduw, het derde deel van "De zeven zussen".  Deze zoektocht van Star bracht me naar Londen en het Lake district. Weer een romantisch verhaal over een oude boekwinkel, Beatrix Potter en het Britse hof ten tijde van Koning Edward... Ik vind de verhalen wel wat zoetsappig maar ze weten me toch mee te slepen. Het leest heerlijk weg.

Na al deze romantiek hoop ik in April wat spannende thrillers te gaan lezen.

Ook heb ik tijdens deze maand nog meegedaan aan een leuke actie. De Vries van Stockum had samen met Hebban iets bedacht, een alternatieve boeken week. Je kon een pakketje met 5 ingepakte boekjes bestellen. Elke dag van de week mocht ik een pakje uitpakken, bij het betreffende boek kon je een leuk filmpje en achtergrond informatie bekijken en met elkaar discussi√ęren. Omdat ik de hele week moest werken heb ik het pakketje telkens 's avonds van tevoren uitgepakt en een paar boekjes gelijk gelezen. Het is me gelukt om drie van de vijf boeken te lezen. Door tijdgebrek moet ik nu nog de meeste filmpjes bekijken en de informatie lezen, ik had gehoopt om het elke dag te kunnen doen maar dat lukte niet. Dit ga ik nog een keer inhalen. Ik vond het een erg leuke en originele actie.



  • Joris Luyendijk -  Kunnen we praten
  • Fredrik Backman - En elke ochtend wordt de weg naar huis steeds langer
  • Philippe Claudel - Het kleine meisje van meneer Linh

Het was een gevarieerd pakket, het eerst boek was van de Nederlandse journalist Joris Luyendijk. Het is een non-fictie boek over politiek, banken en de bureaucratie en misstanden bij overheidsinstellingen, een onderwerp waarin ik matig ge√Įnteresseerd ben. Heb het wel gelezen maar het is niet echt binnengekomen.

Frederik Backman heeft een novelle geschreven, over dementie. Het is deels gebaseerd op het leven van zijn vader. Een persoonlijk verhaal over liefde. loslaten en familiebanden. Soms is het wat chaotisch, net als in het hoofd van de oude man.

Het laatste boek van Claudel wilde ik al graag een keer lezen, ik was blij verrast met dit boek. In een avond heb ik het uitgelezen, het was een prachtig boek(je). Het gaat over een oude man die samen met zijn kleindochter gevlucht is. In zijn nieuwe land en in het vluchtelingencentrum is alles vreemd voor hem. Gelukkig ontmoet hij Bark tijdens één van zijn wandelingen, ze worden vrienden ondanks dat ze elkaar niet kunnen verstaan. Een mooi boek over een ontheemde man, dat je eigenlijk twee keer moet lezen.