zondag 7 februari 2010

Lange Dagen

Omdat ik een paar boeken terug erg onder de indruk was van "Het land van de Samen" en er nog wat meer over wilde lezen kwam ik ergens als tip dit boek tegen. Ik heb het vooral gekozen omdat het over een reis naar Lapland ging. Jammergenoeg was het niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Het boek gaat de eerste helft vooral over de voorbereiding van de reis. Ook bij de beschrijving van de reis zelf ging het verhaal niet echt over het land  maar over de relaties tussen het gezin. Het verhaal wordt verteld door de veertienjarige dochter en dat maakte het wat mij betreft een beetje ongeloofwaardig allemaal. De veertienjarige kinderen die ik ken hebben tegenwoordig wel wat meer inspraak en gaan meer tegen de ouders in. Ook kan ik me totaal niet in de moeder verplaatsen.

Het boek was wel genomineerd voor de Gouden Uil 2009!


Het leven van de veertienjarige Eva wordt abrupt verstoord wanneer haar vader besluit in de zomervakantie met het gezin naar Lapland te trekken. Met alleen een kompas als gids, wil hij een tocht maken door een gebied dat nog niet in kaart is gebracht. Tijdens de intensieve voorbereidingen wordt het Eva en haar broer Steven duidelijk dat er meer op het spel staat dan de confrontatie met de natuur.
In Lapland wordt de band tussen Eva en haar vader op de proef gesteld. De eentonigheid van het Scandinavische landschap staat in schril contrast met de intensiteit van de gebeurtenissen.

Lange dagen, het debuut van Pia de Jong, schildert meedogenloos de relaties tussen de gezinsleden, de liefde tussen broer en zus, de worstelingen van de vader en de eenzame weg naar volwassenheid van Eva. Het is een aangrijpend verhaal over liefde, vertrouwen en loyaliteit.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen