maandag 27 september 2010

Cruise

Heleen en Frank zijn vijftien jaar getrouwd. Kinderen hebben ze nooit gekregen, hoewel Heleen dat graag had gewild. Als touroperator is Frank vaak van huis. Op een dag verrast hij zijn vrouw met een romantische cruise ter ere van hun trouwdag. De reis is geweldig, totdat Frank verdwijnt… Heleen is in alle staten, maar hij wordt niet gevonden. Gebroken keert ze terug naar Nederland. Na een paar moeilijke maanden neemt een kredietverstrekker contact met haar op. Heleen komt erachter dat Frank een dubbelleven leidde en een kant had die ze nooit had verwacht. Dan gaat bij haar de knop om en zet ze alles op alles om achter de waarheid te komen, iets wat haar niet in dank wordt afgenomen…

Met enige scepsis begon ik aan dit boek. Na All Inclusive heb in niet meer de behoefte gehad om nog een boek van deze schrijfster (die onder pseudoniem schrijft)  te lezen. In het begin vond ik het nog redelijk maar tegen het midden van het verhaal werd het allemaal erg ongeloofwaardig zonder dat het echt spannend werd. Het boek leest vlot weg, grote letters en kleine hoofdstukken. Leuk voor tussendoor maar niet bijzonder wat mij betreft.

woensdag 22 september 2010

Op klaarlichte dag

Dit is het volgende boek dat ik heb gelezen voor de ns kernjury. Ook is dit boek momenteel het discussieboek op crimezone dus dat kwam goed uit.


Het is mijn eerste boek van Simone van der Vlugt, het was er nog steeds niet van gekomen om van haar een boek te lezen. Leuk dat ik haar ook live gezien heb. Ze vertelde dat iedereen een zwarte kant heeft en dat ze daar over heeft geschreven in dit boek. Nu was dit wel een hele zwarte kant…

Het boek las lekker vlot al vond ik het verhaal wel ongeloofwaardig. Het leek wel of van bijna alle personages de ouders jong waren gestorven/verongelukt. De leukste en meest aansprekende persoon vond ik Emma, de oma van Julia. De cover past erg goed bij het verhaal.

Het is voor mij niet echt een top boek maar ik wil zeker meer boeken van deze schrijfster gaan lezen.

Dit is de beschrijving van het verhaal:

Een jonge vrouw, Nathalie, is op de vlucht voor haar gewelddadige ex-vriend. Het kost haar al haar vindingrijkheid om uit zijn handen te blijven. Maar Nathalie is niet alleen op de vlucht voor hem. Ook de politie wil haar spreken, in verband met de moord op haar beste vriendin.
Een toevallige ontmoeting tussen Nathalie en rechercheur Julia Vriens brengt de zaak in een stroomversnelling. Nathalie heeft inmiddels een nieuwe identiteit aangenomen en Julia heeft geen idee met wie zij te maken heeft. Maar als Nathalies ex op het toneel verschijnt, verandert dat. Dan blijkt dat niets is wat het lijkt…

zaterdag 18 september 2010

Leven voor een habbekrats

Kath Kelly was volkomen platzak. Eigenlijk vond ze dat helemaal niet zo erg, aangezien al haar vrienden net zo blut waren als zij, maar er was wel die ene goede reden om voor te sparen: de trouwdag van haar broer Kenny. Laat op de avond, met vrienden in de kroeg, nam ze een overhaaste beslissing: de daaropvolgende twaalf maanden zou ze leven van een euro per dag.
Erg leuk en vlot geschreven boek over hoe je kunt leven voor een euro per dag. Op een vaak hilarische manier maakt de schrijfster duidelijk dat je toch veel plezier kunt hebben zonder veel geld uit te geven.
Achterin het boek staan nog adressen en tips om zo goedkoop mogelijk te leven. Ik zal voorlopig nog wel even aan dit boek denken als ik met veel te veel boodschappen bij de kassa sta.

vrijdag 17 september 2010

Dorsvloer vol confetti

Hoeveel kracht hebben woorden? Hoe onschuldig zijn de fantasieën van een meisje van twaalf?

 De jonge Katelijne groeit in de jaren tachtig en negentig op in een strenggelovig boerengezin in Zeeland. Als enig meisje tussen zes broers wordt ze nauwelijks bij het boerenwerk betrokken. Hierdoor gaan ook de gesprekken aan tafel grotendeels aan haar voorbij.

Terwijl haar verlangen om mee te doen onverminderd groot blijft, gaan haar gedachten hun eigen gang. Daarbij laat ze zich meeslepen door verhalen. Familieverhalen, dorpsroddels, Bijbelverhalen, bekeringsgeschiedenissen. Ook sprookjes, al mag ze die eigenlijk niet lezen, omdat het leugens zijn die haar maar afhouden van de Waarheid. Ze merkt dat haar eigen woorden grote gevolgen hebben voor haar familie.

Dit is het eerste boek dat ik gelezen heb voor de ns publieksjury. Zelf zou ik dit boek niet snel hebben gekozen. Toch heb ik deze debuutroman van Franca Treur met veel plezier gelezen. De schrijfster neemt je mee naar een erg gelovig Zeeuws boerengezin waarin het dagelijkse leven van de 12 jarige Katelijne wordt beschreven.

maandag 6 september 2010

Manuscripta

Gisteren ben ik naar Manuscripta in Amsterdam geweest. Ik had een uitnodiging gekregen omdat ik in de NS kernjury zit. De zes genomineerde boeken werden op een leuke manier bekend gemaakt.
De auteur die je nog niet kon zien las een fragment uit zijn/haar boek voor. Nadat het boek en de auteur  onthult waren vertelden ze kort nog wat over het boek. Erg leuk om de auteur achter het boek te zien. Bij het verlaten van de zaal kregen we onze tas vol boeken. Deze boeken ga ik de komende tijd dus lezen, ik heb nog geen van de boeken gelezen dus genoeg te doen. Dit zijn de zes genomineerde boeken.



vrijdag 3 september 2010

De amandelraapster

De Mennulara, officieel Maria Rosalia Inzerillo geheten, is overleden. Ze was dienstbode in huize Alfallipe en sinds tijden - en zonder haar ondergeschikte rol af te leggen - de alerte administratrice van het familievermogen, dat zij beter beheerde dan haar patroon. Na haar dood is ze het gesprek van de dag in het Siciliaanse dorp Roccacolomba. Er zijn mensen die haar haten en vervloeken en er zijn er die zich haar vol dankbaarheid herinneren. Er wordt gefantaseerd over de rijkdom die ze zou hebben vergaard, misschien wel dankzij haar relaties met de plaatselijke maffia. Iedereen spreekt erover, weet iets, maar niemand weet er het fijne van. Zonder de Mennulara zou Adriana Alfallipe na de dood van haar man Orazio, alleen zijn achtergebleven in heet kolossale huis en zouden de kinderen Alfallipe geen toekomst hebben gehad


Een mooi verhaal over de Mennulara (amandelraapster). Na haar overlijden worden door verschillende dorpsbewoners telkens een stukje verhaal van haar leven verteld door hun eigen herinneringen aan haar op te halen. Zo krijg je een steeds beter beeld van wat ze in haar leven  heeft meegemaakt.