donderdag 30 december 2010

Het labyrint van water


Afdera Brooks’ grootmoeder ligt op sterven in haar huis in Venetië en vraagt haar kleindochter de inhoud van een kluis in New York op te halen. Het eeuwenoude manuscript dat Afdera daarin vindt lijkt een verloren evangelie te zijn, het evangelie van Judas Iskariot. Afdera’s poging de oorsprong van het geschrift te achterhalen voert haar van Zürich naar Alexandrië en van Cairo naar Akko. Iedereen met wie ze contact heeft wordt kort daarna dood aangetroffen, met een achthoekige lap op het lichaam. Maar er is geen weg terug, zeker niet als ze bij de spullen van haar twintig jaar geleden verongelukte ouders eenzelfde stuk stof vindt. Op het spel staan Afdera’s persoonlijke geschiedenis en de geschiedenis van het christendom.

Dit boek heb ik van Crimezone gekregen om te lezen als discussieboek. In tegenstelling tot de meeste lezers van dit boek viel mij het boek een beetje tegen. Ik vond het moeilijk om mijn aandacht er bij te houden en sommige stukken vond ik erg saai. Ook de karakters spraken me niet zo aan en ik vond het allemaal erg vergezocht, vooral hoe gemakkelijk er mensen werden gedood en hoe de hoofdpersoon hier mee omging.

Wel vond ik de cover erg mooi en ook de titel past goed bij het verhaal. Ik heb me een hele tijd afgevraagd wat de titel te betekenen zou hebben.
Echt uniek en origineel vind ik dit boek niet, er zijn zoveel boeken over (Italiaanse) kerken waar geheime codes en voorwerpen te vinden zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten