vrijdag 11 februari 2011

Norwegian Wood

Watenabe is een stille en buitengewoon serieuze jonge student in Tokio. Hij is dol op Naoko, een mooie jonge vrouw, maar hun wederzijdse liefde wordt getekend door de tragische dood van hun beste vriend jaren geleden. Watenabe went aan het campusleven en de eenzaamheid en afzondering die hij daar ervaart, maar Naoko kan de druk en verantwoordelijkheid van het leven niet verdragen. Terwijl zij zich verder terugtrekt in haar eigen wereld, vindt Watenabe aansluiting bij de andere studenten en voelt hij zich aangetrokken tot een jonge, onafhankelijke en seksueel geëmancipeerde vrouw.
Norwegian Wood is een indringend verhaal over romantiek en volwassenheid, over de onmogelijke en dappere liefde van een jonge man.


Ik had al veel van de Japanse schrijver Haruki Murakami gehoord maar nog nooit iets van hem gelezen. Toen ik zag dat de film Norwegian Wood in de bioscoop draaide besloot ik dit boek snel te gaan lezen. De verwachtingen waren hooggespannen. Ik had veel gehoord en gelezen dat mensen helemaal lyrisch over deze schrijver zijn. Wat dat betreft waren mijn verwachtingen erg hoog.
Ik vind het moeilijk om hier iets van te zeggen, het is een triest liefdesverhaal. De karakters zijn allemaal erg vreemd in mijn ogen maar het is niet storend. Wat ik een beetje mis is de typische Japanse sfeer. Het is wel een boek dat mij bij zal blijven en wat je misschien vaker moet lezen (dit doe ik nooit) het moet nog een beetje bezinken. De film wil ik zeker zien.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten