zondag 3 april 2011

Waarover ik praat als ik over hardlopen praat


In 1982 verkocht Murakami zijn jazzclub om zich geheel aan het schrijven te wijden. Hij begon toen ook met hardlopen om zijn conditie op peil te houden. Een jaar later al rende hij van Athene naar Marathon. Nu onderzoekt hij – na tientallen wedlopen, triatlons en een groot aantal door de kritiek bejubelde boeken – de invloed die de sport heeft gehad op zijn leven en op zijn werk.

Murakami doet openhartig verslag van zijn training, zijn reizen en belevenissen gedurende de voorbereiding op de New York City Marathon van 2005. Hij beweegt zich tussen de Jingu Gaien in Tokyo, waar hij zijn krachten meet met een Olympiaveteraan, en een rivieroever in Boston, waar hij het moet afleggen tegen een groep jonge vrouwen.

Vanuit het perspectief van de sport gunt hij de lezer een blik op de meest uiteenlopende zaken: van het eureka-moment toen hij besloot schrijver te worden, zijn grootste triomfen en teleurstellingen tot aan zijn passie voor oude lp’s en de confrontatie met zijn eigen grenzen.
Waarover ik praat als ik over hardlopen praat is beurtelings grappig en ontnuchterend, speels en filosofisch. Een feest voor de fans van deze gevierde, maar zeer teruggetrokken schrijver én voor het explosief groeiende aantal liefhebbers van de langeafstandsloop.


Erg boeiend om te lezen hoe iemand zich voorbereid op marathons en triatlons zelfs als je niet van sport houdt. Je zou bijna zin in hardlopen krijgen (-:

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen