zaterdag 31 december 2011

Hels verlangen

Op een zonnige dag in maart wordt de ergste nachtmerrie voor een moeder gruwelijke waarheid. Emma Kortelings dochter Sophie belandt na een verkeersongeluk in een diep coma. In Emma groeit een allesverzengende haat, die haar immens verdriet luidkeels overstemt. Een hels verlangen tot pure vernietigingsdrang, met maar één doel: wraak nemen op de man die haar leven verwoest. Intussen strijdt Sophie, zonder dat iemand het merkt, voor haar leven. Of voor haar dood?
Al heel lang wilde ik een boek van Corine Hartman lezen. Toen ik voor de kerstdagen op zoek was naar een nieuw boek en ik op crimezone las dat dit een discussieboek was, heb ik voor Hels verlangen gekozen.

Het boek gaat voornamelijk over het verdriet en machteloosheid van de moeder. Dit zet zich om tot haat. Ondertussen kom je steeds meer te weten over haar eigen jeugd.
Heel mooi zijn de stukjes over de gedachten van Sophie.
Het is echt een heerlijk boek om te lezen, ik ga zeker meer boeken van Corine Hartman lezen!

Een huis in Italie

Dit boek heb ik gekocht toen ik van de zomer naar Italie ging. Ik ben er in begonnen maar daarna is het op mijn nachtkastje blijven liggen. Omdat ik voor het einde van het jaar alle boeken waarin ik was begonnen uit wilde hebben, heb ik het gisteren uitgelezen.

In dit autobiografische verhaal lees je vooral over de verbouwing van een vervallen pallacio in Italie waarin de schrijfster met haar gezin woont. Tevens worden alle feesten uitvoerig beschreven. Leuk om te lezen als je in Italiaaanse sferen wilt komen maar verder heeft het boek mij niet echt gepakt. De familie kwam een beetje onecht over, ik las dat de schrijfster inmiddels gescheiden is en nu in Afrika woont.


Vanaf de dag dat zij en haar man de papieren voor hun ruïneuze villa tekenen, tot op de trouwdag van haar dochter precies een jaar later, is Lisa de chroniqueur van haar leven en de levens van haar buren in het Italiaanse Sant´Orsola. Het jaar draait rond de voortgang die ze maken met het huis en ook rond de cyclus van de seizoenen, want in Sant´Orsola wordt ieder seizoen gevierd met voedsel en rituelen, wijn en vriendschappen.

vrijdag 30 december 2011

Het verhaal van een weduwe

Een vrouw van middelbare leeftijd probeert na de dood van haar man haar leven weer op orde te krijgen in een cottage aan de kust van Norfolk. Ze vraagt zich af of ze een zenuwinstorting heeft. Of horen de emoties die ze doormaakt bij deze fase van rouwverwerking? Het enige wat ze zeker weet is dat ze te weinig slaapt en meer drinkt dan goed voor haar is. Maar gaandeweg blijkt dat er meer speelt dan rouwverwerking alleen – misschien was haar huwelijk wel niet zo perfect.

Er gebeurt niet veel in dit boek, ik vond het nogal saai. De weduwe verblijft een tijdje in een vakantiehuisje waar ze voornamelijk door de kwelder loopt en drinkt.
Ondertussen kijkt ze terug op haar leven en huwelijk. Een nogal somber boek wat mij niet zo  kon bekoren.


woensdag 21 december 2011

Waarheen je ook vlucht

Niemand gelooft Catherine als ze wordt bedreigd door haar aantrekkelijke en charmante vriend Lee. Hij probeert absolute controle over haar leven te krijgen en manipuleert haar vrienden. Volledig op zichzelf teruggeworpen, bedenkt ze een plan om te ontsnappen aan haar dubieuze geliefde – een plan waarvan ze de uitvoering ternauwernood overleeft.
Enkele jaren later probeert Catherine in een andere stad haar leven opnieuw op te bouwen en het verleden achter zich te laten. Langzaam maar zeker leert ze weer op zichzelf te vertrouwen en krijgt ze haar dwangmatige obsessies onder controle. Maar altijd blijft de angst bestaan dat ze Lee ergens weer zal tegenkomen…


 

Dit debuut van Elizabeth Haynes is echt een aanrader! Het verhaal wordt afwisselend in het heden en verleden verteld. Ik vond het een heel spannend boek dat ik nauwelijks kon wegleggen en heb het in een weekend uitgelezen. Het deed me een beetje denken aan de boeken van Nicci French.

woensdag 14 december 2011

Nieuwe maan

Verdorie,’ mompelde ik toen ik mijn vinger openhaalde aan
het papier. Een druppeltje bloed welde op uit de kleine wond.
Toen gebeurde alles in een stroomversnelling. Edward
stortte zich op me en gooide me over de tafel. Ik viel met een
klap op de grond naast de piano, in de puntige glasscherven.
Versuft en gedesoriënteerd keek ik op van het helderrode
bloed dat uit mijn arm gutste… recht in de koortsachtige
ogen van zes vampiers die ineens razende dorst hadden.
Voor Bella Swan is slechts één ding belangrijker dan het leven
zelf: Edward Cullen. Maar verliefd zijn op een vampier is nog
veel gevaarlijker dan ze ooit had kunnen denken. Edward heeft
Bella al eens gered uit de klauwen van een slechte vampier,
maar nu hun gewaagde relatie alles wat hen lief is bedreigt,
komen ze pas echt in de problemen.
Een onweerstaanbare combinatie van romantiek en spanning
met een bovennatuurlijk tintje. Gepassioneerd, meeslepend en
vol verrassende wendingen.



Dit is het tweede boek uit de Twilight Saga over de liefde van Bella en de vampier Edward. Echt een heerlijk boek om te lezen als je van fantasy houdt! In dit boek speelt ook Jacob een grotere rol, dit geeft een verrassende wending aan het verhaal. Het einde is heel spannend, ik kon het boek bijna niet weg leggen en moest het uitlezen. Binnenkort deel 3!

vrijdag 9 december 2011

Logboek van een onbarmhartig jaar

Op 11 november 2007 vraagt Hans van Mierlo Connie Palmen ten huwelijk. Op 11 november 2009, de dag waarop ze elf jaar en elf dagen bij elkaar zijn, trouwen ze in de Rode Hoed in Amsterdam. Op 11 maart 2010, na een ziekbed van zes weken, sterft Hans van Mierlo op de intensivecareafdeling van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis te Amsterdam.
48 dagen na de dood van haar man begint Connie Palmen aan dit Logboek van een onbarmhartig jaar. Bang voor de dood van het vergeten zit Palmen met de pen op de huid van de pijn die rouw heet. Het logboek is het aangrijpende verslag van de hunkering naar een verdwenen lichaam, van zelfverlies, woede, en van de liefdevolle herinneringen aan een prachtige man.


 

Toen ik vorige week na een indrukwekkende lezing van Connie Palmen thuis kwam ben ik gelijk begonnen met lezen in dit boek. Na wat ik uit de pers had vernomen begon ik hier toch met enige scepsis aan.
Dit boek heeft mij in positieve zin verrast. Het boek bestond uit meest korte stukjes die vaak heel openhartig, aangrijpend en helaas ook wel eens herkenbaar waren. Af en toe moest ik goed naar het jaartal kijken omdat dit door elkaar liep. Het is geen boek om in een keer uit te lezen, wel zat het steeds in mijn hoofd. Ik heb het ervaren als een heel mooie liefdesverklaring.

zaterdag 3 december 2011

Sporen op het ijs

Tijdens een nachtelijke sneeuwstorm in 1965 ontsnapt een gevangene uit de psychiatrische kliniek van Strängnäs. De volgende ochtend wordt hij teruggevonden, vermoord en bevroren in ijs, naast hem het lijk van een jonge vrouw. Deze moorden brengen een schok teweeg in het ogenschijnlijk zo rustige dorpje.
In 2005 bericht Fredrik Gransjö, een jonge journalist die recent in het dorp is komen wonen, over een veertig jaar oud schandaal in de kliniek. Een paar dagen later wordt Strängnäs opnieuw opgeschrikt door een wrede moord. De politie, de onderzoeksrechter én Gransjö moeten diep graven in het verleden om de waarheid over een tragisch verhaal van liefde, vriendschap en verraad boven water te krijgen.


Voor de leesclub van Crimezone heb ik dit boek gelezen. Ik begon met hooggespannen verwachtingen aan dit boek. In dit debuut van de Zweedse Lars Ramble, lees je het verhaal van een dubbele moord in de winter van 1965. Het verhaal springt regelmatig van de ene tijd naar de andere. Het verhaal is origineel en de goed omschreven omgeving maakt het tot een echte Scandinavische thriller. Een minpunt van dit boek waren de vele moeilijke Zweedse namen en de spanning die ontbrak. Ik denk dat dit de reden is dat ik het een lastig te lezen boek vond. Ik kwam niet goed in het verhaal en was blij dat ik het boek uiteindelijk uit had.