maandag 30 juli 2012

Zo ook op aarde

In een virtuoze stijl die varieert van rauw tot gevoelig, van humoristisch tot gepassioneerd vertelt Davide Enia het onvergetelijke verhaal van Davidù en zijn familie tegen de achtergrond van de veelbewogen Siciliaanse geschiedenis.

Davidù is negen jaar oud als hij ziet hoe zijn buurjongen Gerruso door een groep jongens wordt mishandeld. Als daarna ook Gerruso’s nichtje Nina slachtoffer dreigt te worden, grijpt Davidù in. Nina ontfermt zich over de gewonde Davidù, en hij zal haar nooit kunnen vergeten. Gerruso is in zijn ogen alles wat een man niet moet zijn, maar vanwege Nina zullen ook deze twee tegenpolen elkaar nooit meer loslaten.

Davidù groeit op zonder vader, maar met zijn moeder, oom, opa en oma, die hem verrijken met een schat aan verhalen over zijn bijzondere voorouders. Zijn familie brengt hem de waarden bij die hij nodig zal hebben om te kunnen overleven in het arme, vieze maar ook zo schitterende Palermo, waar de maffia heerst, het recht van de sterkste geldt en waar het leven draait om eergevoel.


Boksen, maffia, oorlog....niet echt een boek dat ik spontaan zou kiezen.
Maar de mooie kaft, goede recensies en een verhaal wat zich afspeelt in Palermo waren toch redenen genoeg om dit boek te gaan lezen.

Ik denk dat je het verhaal warrig en saai of geweldig vindt en ik hoor bij de laatste. Het was een lastig boek om te lezen, veel stukken moest ik twee keer lezen. Telkens dacht ik gaat het nu over de jongen, de opa, de oom of de vader. Deze verhalen worden door elkaar verteld.
Het einde is schitterend, ondanks het voornamelijk trieste verhaal sloeg ik het boek met een glimlach dicht.

maandag 23 juli 2012

Giovanna's navel

Dit boek bevat een novelle en vier verhalen, waarin de hoofdpersonen terugkijken op hun levens, getekend door toevalligheden, impulsieve beslissingen en gemiste kansen. Melancholie voert de boventoon, maar dankzij Van der Kwasts soepele en zwierige stijl is een troostrijke lichtheid nooit ver weg. Zoals hij in zijn bestseller Mama Tandoori op ontroerende en hilarische wijze de lotgevallen van zijn familieleden optekende, zo schetst Ernest van der Kwast hier al even treffend de levens van oude mensen en de dingen die misschien wel nooit voorbijgaan.


Deze zomerse verhalen blikken terug op de levens van mensen. Ik ben fan van Ernest van der Kwast sinds ik Mama Tandoori heb gelezen. Dit boek heb ik van de bieb geleend dus misschien kan ik daarom de speciale geur van dit boek niet ruiken? Waar ik ook erg om moest lachten was dat de presentatie van dit boek in de winkel van Marlies Dekkers was, natuurlijk met espresso.

zaterdag 21 juli 2012

De minzame moordenaar

Een seriemoordenaar teistert Ieper, de stad waar nog elke avond de doden van de Eerste Wereldoorlog worden herdacht. Binnen het team van de gerechtelijke politie dat de misdrijven moet ophelderen, weet alleen rechercheur Rondelez wie de dader is: hijzelf. Een noodlottige gebeurtenis heeft hem enkele jaren daarvoor veranderd. Hij is begonnen met moorden, maar kan hij ermee stoppen?

Nadat ik "Een zomer zonder slaap" had gelezen, wilde ik ook dit boek lezen.

Het boek heeft een hele mooie kaft, dit komt terug in het verhaal.
Zoals hij zelf in een interview zei was zijn taalgebruik hier en daar wat overdreven. Soms moest ik sommige stukken twee keer lezen. Maar heel veel zinnen waren schitterend. Het verhaal heb ik een dag uitgelezen, ik kon het boek niet wegleggen toen ik er eenmaal in begonnen was. Het boek is niet spannend, je weet al direct wie de dader is. Je komt steeds meer achter zijn beweegredenen en ik kreeg zelfs sympathie voor de dader. Ook interessant om wat over Ieper te lezen.

Obstructie

Jurist Dink Storp is bijna vijftig. Zijn vader leeft nog en zijn vrouw, met wie hij een jongvolwassen zoon heeft, is best oké. De midlifecrisis is zonder Harleys of affaires aan hem voorbij gegaan,maar echt gelukkig is hij niet. Zijn baan bij het Instituut voor Financiële Waarborg begint hem steeds meer tegen te staan en zijn baas maakt hem het leven zuur. Hoe nu verder? Als hij niet zo'n last had van obstipatie, zou Dink om zijn situatie kunnen lachen.
Wanneer de ellende een dieptepunt bereikt besluit Dink dat hij nog één keer iets wil doen wat de moeite waard is. Niet alleen wil hij de wereld een dienst bewijzen en het justitiële systeem een loer draaien, vooral wil hij nog eenmaal een intense emotie voelen, de kick beleven van iets doen wat hij nooit eerder heeft gedaan. Hij besluit om zijn gehate baas te vermoorden. Een moord voorbereiden en uitvoeren blijkt echter niet zo gemakkelijk te zijn. Zal Dink, voorheen een volstrekt normale en rechtschapen burger, ook werkelijk tot zijn daad overgaan?



Dit is het laatste boek dat ik tijdens mijn vakantie las. Niet echt heel belangrijk maar de kaft vond ik zo mooi, een goed begin dus. Nadat ik Eet, het laatste boek van Suzanne Hazenberg uit had wilde ik dit ook graag lezen. 

Gaandeweg het boek voel je al een beetje aankomen wat er gaat gebeuren. Jammer dat de hoofdpersoon niet op een andere manier wraak heeft genomen op zijn baas nadat hij niets meer te verliezen had. Niet echt spannend maar wel weer een lekker boek om te lezen.

vrijdag 20 juli 2012

Gijp

In deze bundel krijgt de lezer een impressie van de meest bewogen periode in het bestaan van René van der Gijp en leert gaandeweg ook de andere kant kennen van Nederlands vrolijkste voetbalanalist. Gijp is een intiem portret van een unieke persoonlijkheid in de Nederlandse voetbalwereld. Met aandacht voor zijn spelerscarrière, zijn jeugd, zijn televisieloopbaan, zijn levensvisie en z'n beste anekdotes.

Ook dit boek heb ik gelezen tijdens mijn vakantie. Ik zag dat erg veel mensen dit boek lazen tijdens het zonnen.
Luchtig en met humor geschreven. Als je dit boek leest lijkt het soms alsof je hem het alsof je hem zelf hoort praten. Ik hou zelf niet van voetbal dus het was niet mijn meest favoriete boek.



donderdag 19 juli 2012

De Prendergast Road kronieken


Kate Hunters zoon is geweigerd voor de enige fatsoenlijke school in de buurt, maar ze vertelt aan wie het maar horen wil dat hij is toegelaten. Op hectische momenten – en dat zijn er veel – vergeet ze haar dochter Flo uit de auto te halen of de draagwieg van het trottoir op te pakken. En Kate is vaak onredelijk tegen haar echtgenoot Robert, die op zijn beurt diep in de problemen zit op de school waar hij lesgeeft. Roberts moeder springt vaak bij, hoewel ze eigenlijk heel andere opvattingen heeft over opvoeding en het levensgeluk van haar zoon.



Tijdens mijn vakantie heb ik dit boek gelezen en dat is exact de juiste tijd voor dit boek. Het is eerder een chicklit dan een roman. Het verhaal gaat over vijf verwende gezinnen in een straat die voor elkaar de schijn willen ophouden. Het is wel een leuk boek om te lezen als je niet veel wilt nadenken.

Zielsverwanten

John Koopmans is kok en eigenaar van een eetcafé. Ageeth Vos is directeur van een zorginstelling. Als John veroordeeld wordt tot een taakstraf die hij moet uitvoeren in het verzorgingshuis waar Ageeth directeur is, ontmoeten ze elkaar. Er gebeurt iets tussen hen, maar hun ongelijkwaardige posities tellen zwaar.
Ze weten niet dat ze nauwlettend worden gevolgd door iemand die heel geïnteresseerd is in Ageeth. Iemand die bereid is alles op alles te zetten om haar te krijgen en nergens voor terugdeinst.
En die steeds dichterbij komt.


Dit boek heb ik tijdens mijn vakantie gelezen. Het boek bevat korte hoofdstukken die vlot weglezen, zodat ik telkens dacht: eentje nog... Ik heb erg genoten van dit boek en had pas tegen het einde door wie de dader was. Niet heel spannend, gewoon een lekker boek om te lezen.

dinsdag 17 juli 2012

Smeulend Vuur


Bij opgravingen worden drie lijken en een afgehakt hoofd gevonden. Ze liggen in de kelder van Markús Magnússons ouderlijk huis, dat meer dan dertig jaar geleden bij een vulkaanuitbarsting werd bedolven. Omdat Markús de opgravingen tot elke prijs wilde voorkomen, rust de verdenking van de moorden op hem. Heeft hij als tiener drie mensen om het leven gebracht? Hij huurt advocaat Thóra Gudmundsdóttir in om hem te verdedigen. Maar wanneer zijn grote jeugdliefde wordt vermoord, begint de zaak er steeds problematischer voor hem uit te zien. En de plaatselijke bevolking is merkwaardig genoeg niet geneigd hem te steunen…


Voor de crimezone buzzclub mocht ik dit boek lezen.

 De omslag van dit boek sprak me erg aan, het  huisje zo eenzaam op de vlakte en ook de kleuren zijn erg mooi. Ik verheugde me erg op de kennismaking met deze voor mij nieuwe IJslandse auteur.

Het verhaal begon veelbelovend, een archeologische opgraving, drie mummies en een afgehakt hoofd in een kelder en een vulkaanuitbarsting van lang geleden. Wat ik ook erg prettig vond was dat het boek zich in dezelfde tijd afspeelde waarin ik het las.

De hoofdpersoon is de advocate Thora, een doortastende nuchtere vrouw die erg geloofwaardig overkomt. Zij probeert uit te zoeken wat er vroeger is voorgevallen om zo de onschuld van haar cliënt te bewijzen. Wat ik erg lastig vond waren de IJslandse namen, soms was ik even de draad kwijt.

Het verhaal was niet echt spannend en af en toe vond ik het wat langdradig, de ontknoping was erg verrassend. Het grote pluspunt van dit boek was toch de omgeving waarin het verhaal zich afspeelde.


Eet

Anouk is een studente personeelsmanagement met een eetstoornis. Haar obsessie voor gezond eten loopt de spuigaten uit en haar leven en relaties beginnen er steeds zwaarder onder te lijden. Márek, voorheen ganzenhouder in Polen maar nu een aan lager wal geraakte immigrant, begint sinds het overlijden van zijn moeder psychopathische trekken te vertonen. Mercedes, een jong Columbiaans meisje dat tegen wil en dank in de prostitutie terechtkwam, weet te overleven door haar liefde voor haar achtergelaten zoontje. Koste wat kost wil zij hem ooit weer in haar armen kunnen sluiten.

Hun diverse achtergronden, stoornissen en trauma’s komen samen in een zeer spannend en turbulent verhaal dat zich afspeelt in de Amsterdamse Pijp. Het lot brengt hen samen en ze zullen alle drie voor hun leven moeten vrezen.     


Dit boek kwam ik tegen bij de bieb. De kaft intrigeerde me erg. Ik had al ergens een recensie van Obstructie gelezen en die sprak me erg aan. Alles bij elkaar reden om dit boek te lenen.

De verhaallijnen van de drie hoofdpersonen worden in hele korte hoofdstukken afgewisseld. Hierdoor blijf je doorlezen. Het is een apart en wat bizar boek maar wat mij betreft zeker een aanrader. Als ik ooit nog ganzenlever eet dan denk ik waarschijnlijk direct terug aan dit boek, ik kan me niet voorstellen dat het me nog smaakt. Ik heb het met heel veel plezier gelezen!