woensdag 3 oktober 2012

Herfst in het Oosten

In de herfst van 2010 was schrijver Thomas Verbogt Artist in Residence in het Nijmeegse Besiendershuis. Tussen de eerste dag van de oktoberkermis van 2010 en de eerste sneeuw van dat jaar zocht hij naar het Nijmegen uit zijn jeugdjaren. Hij liep door herinneringen aan de stad waar hij lang geleden zo vaak met zijn vader wandelde en kwam als het ware weer thuis in zijn geboortestad, die hij eind jaren zeventig had verlaten.

In Herfst in het oosten verzamelt hij een aantal van die herinneringen. Het is een collage van mijmeringen, verhalen en momentopnames. In 1979 verruilde Verbogt Nijmegen voor Arnhem, nauwelijks twintig kilometer verder, maar toch een andere wereld, waar hij zich overigens snel thuisvoelde. Hij bleef er zestien jaar wonen. Ook over die Arnhemse jaren schrijft hij in dit boek. In Herfst in het oosten put Thomas Verbogt zowel uit zijn herinneringen van lang geleden als uit die van gisteren. Leidmotief daarbij is de vraag wat het betekent om je ergens thuis te voelen.



Middels korte verhalen schertst Thomas Verbogt een sfeervol beeld van zijn jeugd in Nijmegen. Hij komt er gaandeweg achter dat het niet meer zijn thuis is of zoals hij zelf heel mooi omschreef, het verloren paradijs. Wat ik het mooiste vond van dit boek was de beschrijving van het licht boven Nijmegen, het was me een tijdje terug opgevallen dat dit inderdaad mooi is toen ik een keer over de Waalbrug Nijmegen binnen kwam lopen.
De Arnhemse verhalen spraken me iets minder aan, het leek meer een opsomming van "interessante" mensen die hij heeft gekend.
Dit boek moet je echt in deze tijd lezen, ik was er al eerder in begonnen maar omdat ik gevoelig ben voor het seizoen waarin een boek speelt heb ik het nu pas, in de herfst uitgelezen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen