zaterdag 24 november 2012

Het meisje met sneeuw in het haar

Op een ijskoude oudejaarsavond verdwijnt in Hagfors, een stadje in de Zweedse provincie Värmland, de zestienjarige Hedda Losjö. Haar ouders worden verscheurd door verdriet en onzekerheid. Rechercheurs Petra Wilander en Christer Berglund krijgen de zaak toebedeeld en komen er al snel achter dat Hedda een dubbelleven leidde.
Een aantal dagen later wordt het lichaam van een jong meisje aangetroffen. Het meisje is naakt en door een schot in het achterhoofd om het leven gebracht. De plaatselijke politie staat voor een van haar grootste uitdagingen: zou het Hedda kunnen zijn?
Journaliste Magdalena Hansson heeft na een pijnlijke scheiding Stockholm verlaten en is met haar zesjarige zoon Nils teruggekeerd naar haar geboortestad Hagfors, waar ze gaat werken voor een lokale krant. Ze hoopt dat de kalmte en de veiligheid van Hagfors haar goed zullen doen. Maar het is snel gedaan met haar rust wanneer ze emotioneel betrokken raakt bij de verdwijning van Hedda en de zaak nader begint te onderzoeken. Het wordt haar duidelijk dat deze streek niet zo vredig is als het lijkt: hier wonen mensen met duistere geheimen.

Toen ik begon te lezen deed dit boek me heel erg denken aan  Sporen op het ijs. In de kou wordt een lichaam gevonden, een journaliste met fotograaf die zelf op onderzoek uitgaan. Erg origineel was het verhaal niet. Er kwamen veel personages voor in het verhaal en soms had ik niet door dat het alweer over de volgende ging, dit stoorde me nogal. Het leesplezier heeft veel goedgemaakt, ik heb heb boek bijna in een ruk uitgelezen. Vandaar toch na wat twijfelen vier sterren. Ik ben benieuwd naar haar volgende boek, in Zweden is het al op de markt, hopelijk wordt het in Nederland ook weer uitgegeven.


 

woensdag 21 november 2012

De mooiste handen van Delhi




 
Göran Borg is 52 jaar, gescheiden, en heeft nauwelijks contact met zijn kinderen. Op dit dieptepunt aangekomen, wordt hij ook nog ontslagen. Hij heeft weinig puf, maar toch laat hij zich door een vriend overhalen om mee te gaan op reis naar India.
In India raakt Göran bevriend met Yogi, een textielhandelaar met een af en toe onuitstaanbare, maar gelukkig ook onuitputtelijke dosis optimisme. Yogi komt hem op verzoek van Görans vriend uit het ellendige hotelletje halen waar hij ziek, zwak en misselijk zijn lot ligt te bewenen, terwijl de rest van de reisgroep vrolijk verder trekt.
Omdat er een prachtige vrouw in beeld komt, Preeti Malhotra, voor wie Göran meer voelt, stelt hij zijn terugreis naar Zweden uit. Er is één probleem: Preeti is getrouwd met een van de machtigste industriëlen van Delhi. Maar ook dit kan hem niet uit het veld slaan en gelukkig is Yogi er altijd nog, die hem met raad en daad terzijde staat en met wie hij een diepe vriendschap ontwikkelt, ondanks hun vaak zeer verschillende kijk op de wereld.



Namaste (welkom), zo begint de reis van de werkloze en gescheiden Zweedse Göran Borg. Op het dieptepunt van zijn leven haalt zijn vriend Eric hem over om mee te gaan op een rondreis door India.

Ik ben hier helaas nog nooit geweest maar zoals het land beschreven wordt is het precies zoals ik het me voorstel. Je ruikt de geuren (rotte eieren...) bijna. Göran sluit vriendschap met de optimistische Yogi en dit is het begin van een reeks bizarre en grappige gebeurtenissen. Toch komen er ook wat serieuzere onderwerpen aan de orde zoals kinderarbeid.
Ik las dat de auteur zelf drie jaar in India heeft gewoond. Dit is zeker te merken aan sommige details. Aan het einde zakt het verhaal wat in en wordt het allemaal een beetje te toevallig. Ondanks het laatste gedeelte is dit het leukste boek dat ik sinds tijden heb gelezen.

Dit boek is uitgegeven door Signatuur, dezelfde uitgeverij als van  De 100 jarige man... Hier doet het boek me wel een beetje aan denken.

woensdag 14 november 2012

Genadeslag

1528: Een jonge franciscaner monnik arriveert in het kleine Noorse kustplaatsje Bergen. Als hij daar enige tijd later weer vertrekt heeft hij een grote collectie messen en mensenhuiden bij zich.
2010: Het lijk van een museumconservator wordt gevild en onthoofd gevonden in Richmond, Virginia. Kort daarna wordt er nog een gevild lijk ontdekt, in Trondheim, Noorwegen. De Amerikaanse Felicia Stone leidt het politieonderzoek. Beide zaken lijken verband te houden met een eeuwenoud manuscript, geschreven op perkament van mensenhuid.
De zoektocht naar het Johannesboek is begonnen.



De beschrijving op de achterkant van dit boek sprak me erg aan, daarom heb ik deze meegenomen uit de bibliotheek.  Het is een goed debuut van de Noorse schrijver Jorgen Brekke. Het verhaal speelt zich afwisselend af in Trondheim en Richmond, in beide steden is een gevild en onthoofd lijk aangetroffen. Wat is het verband tussen deze zaken? De Noorse inspecteur Odd Singsaker en de Amerikaanse Felicia Stone gaan samen achter de verdachten aan en proberen het raadsel te ontrafelen. Ook is er nog een verhaallijn uit de 16e eeuw, hierin kom je steeds meer te weten over de monnik en het Johannesboek.
 
Af en toe is het erg luguber en soms zijn de gebeurtenissen net iets te toevallig maar verder heb ik dit boek met veel plezier gelezen en hoop op meer van deze schrijver.

zondag 4 november 2012

Gelukkig zijn wij machteloos

Een tuinfeest op een hete zomerdag. Een dochter die geen dochter wil zijn. Een oom die geen oom is. En twee families, verspreid over het perfect onderhouden gazon. Geslaagd in het leven, hun zorgen gedekt door een gevarieerd assortiment aan verzekeringspolissen, en grappen en verhalen die iedereen kent. In hun ogen verborgen: de geheimen die hen met elkaar verbinden, als verdroogde lijm.

Ome Lex is uitgenodigd door Martha, de mater familias, die oude tijden wil doen herleven. Hij is de clown die oud en jong verblijdt met een tekening en een lied. Maar wanneer het icoon van hun zorgeloze jeugd verdwijnt met Billie, de veertienjarige dochter des huizes, worden de familieleden bruut tot elkaar veroordeeld en blijken hun routineuze schijnmanoeuvres waardeloos. Steeds verder dwalen Billie en Ome Lex door eindeloze weilanden. Thuis ziet Martha toe hoe haar geliefden de grip op de situatie – en elkaar – verliezen.



 Het duurde vrij lang voordat ik een beetje wist wat er aan de hand was. Ik geloof ook niet dat ik alles van dit boek heb begrepen. De verhaallijnen wisselen van het feest en de gebeurtenissen daarna. Het is een erg beeldend geschreven boek, ik moest erg lachen om de namen van de mensen die aanwezig waren op het feest zoals de Thaise bruid, de Weduwe, de Kabouter en Nonkel Cesaer, de herkenbare  humoristische beschrijvingen van deze mensen  maakte het lezen aan dit boek leuk en maakte dat ik zin had om door te lezen.

vrijdag 2 november 2012

Poema

Hij noemt zich Felis. Hij zit in een flatgebouw in Porsgrunn, een sterke verrekijker gericht op de ramen van advocaat Torkel Vaa aan de overkant van de rivier. Felis drukt een amulet tegen zijn borst en voelt dat de kracht hem vervult. Binnenkort zal er weer een mens sterven. In de flat daarboven woont de veertienjarige Silje, die bang is dat haar moeder het kind dat ze draagt, zal verliezen. Dan ontdekt ze de moordenaar, en hij haar. Torkel Vaa heeft tot nog toe een rustig leven geleid, lange dagen op kantoor, lange wandelingen met zijn teckel, Acteur. Maar de laatste weken krijgt hij mysterieuze brieven. Brieven zonder tekst, met alleen het blauwe silhouet van een katachtige erop, een poema. Iemand wil hem bang maken. Radiojournaliste Mette Minde heeft al een hele tijd een zwak voor Torkel. Hoe nader ze de advocaat komt, hoe meer ze de aandacht van Felis trekt. Diverse mensen zijn nu in levensgevaar en ze weten het geen van allen. Dan vindt de eerste moord plaats.

Ik had zin om weer eens een Scandinavische thriller te lezen. Dit boek kwam ik bij de bieb tegen. Tijdens het lezen kwam ik erachter dat er al een eerder boek was (Tweeling) met Torkel Vaa en Mette Minde dus ik had beter met dit boek kunnen beginnen.
Het boek stelde me een beetje teleur, het was niet echt spannend en ik vond het verhaal wat rommelig in elkaar zitten. Ook waren de namen erg lastig zodat ik soms de draad kwijt was. De beschrijving van de omgeving maakte veel goed.