zaterdag 26 januari 2013

Toen de nachten koud waren

Al van jongs af aan droomt Grace Farringdon van ontdekkingsreizen en nieuwe werelden. Maar wanneer ze de kans lijkt te krijgen haar ambitie waar te maken, wordt de harde waarheid duidelijk. Aan het begin van de twintigste eeuw worden meisjes namelijk geacht thuis te blijven en hun toekomst af te wachten. Grace komt in opstand tegen dit verstikkende milieu en wordt toegelaten tot de universiteit. Daar vindt ze vier gelijkgestemde vrouwen, met wie ze het Genootschap voor Zuidpoolonderzoek opzet ter voorbereiding van hun grote droom: als eerste vrouwen de Zuidpool bereiken. Vijftien jaar later verschuilt Grace zich als een kluizenaar in haar eigen huis, maar toch weet een journalist binnen te komen. Langzaam wordt duidelijk dat er huiveringwekkende dingen zijn gebeurd tijdens de expedities die het genootschap maakte, waarvan zij de enige overlevende is. Toen de nachten koud waren is een aangrijpend verhaal over ambitie en rivaliteit, obsessie en wraak.


Dit boek heb ik voornamelijk gekozen op basis van de kaft, deze vond ik erg mooi. Ik had een avontuurlijk verhaal verwacht over een groep jonge vrouwen die op expeditie naar de Zuidpool zouden gaan. Helaas viel het verhaal me erg tegen, er gebeurde zeer weinig en ik moest mezelf echt dwingen dit boek uitlezen.

Ik ga nu heel snel over naar een spannend boek.

zondag 20 januari 2013

IJsmaan

Zij was een prachtige vrouw. Kimmo Joentaa kan het niet vatten, dat woordje 'was', maar Sanna, zijn vrouw, is 'na een slopende ziekte' overleden. Als in trance probeert hij door te leven, en als in trance zit hij in het Finse Turku op zijn kantoor op het hoofdbureau van politie, als hij bij een misdrijf geroepen wordt. Een vrouw is in haar bed door verstikking om het leven gebracht. Wanneer hij de vermoorde vrouw aanschouwt, ziet hij meteen Sanna voor zich - ingeslapen en nooit meer ontwaakt.

IJsmaan, met in de hoofdrol de vriendelijke, melk drinkende inspecteur Joentaa, vertelt verontrustend rustig en in de stilte van een prachtig winterlandschap over een oude droom van de mensheid: eenmaal in het leven de klok terugdraaien tot de volmaakte paradijselijke onschuld weer is bereikt. In hun verlangen daarnaar, merkt de inspecteur, gaan sommige mensen heel ver.



Toen ik deze schitterende zin aan het einde van het eerste hoofdstuk las wist ik al dat dit boek me zou bevallen:

Toen strekt hij zijn armen naar haar uit en ontving het verdriet, dat diep en vlijmscherp in hem binnendrong en hem nooit meer zou verlaten.

De mooie beschrijving van het landschap van Finland en een inspecteur die net begonnen is met het verwerken van het verlies van zijn vrouw. Ondertussen worden er mensen in hun slaap vermoord en probeert inspecteur Joentaa in de huid van de moordenaar te kruipen. Af en toe wat zweverig en onrealistisch. Het is soms wat langdradig, maar nu ik het uit heb wil ik eigenlijk gelijk meer van hem lezen. Als je actie en spanning wilt moet je dit boek niet lezen, je weet bijna vanaf het begin wie de dader is.



Schilderij Die Freundinnen van Hermann Albert

Een gedeelte van dit schilderij stond op de kaft van het boek. Latere uitgaves hadden een andere kaft. Ook stond een zwart wit afbeelding van dit schilderij achter in het boek.
 Ik heb me steeds afgevraagd wat dit met het verhaal te maken heeft. Er komt wel een schilderij in het verhaal voor maar dat is een hele andere.

Ook heb ik heb nog geprobeerd een afbeelding van het rode kerkje in Lenganiemi te vinden maar dat is helaas niet gelukt. Volgens google bestaat er wel een plaats Niemi in de buurt van Lenga? Het kerkje en kerkhof was zo mooi beschreven dat ik het graag wilde zien.

dinsdag 15 januari 2013

Hellekind

Sam, de zoon van huisarts Chris Walschap, is anders dan andere kinderen. Dat hebben Chris en zijn vrouw Charlotte al vroeg in de gaten, maar ze kunnen ermee omgaan. Het gedrag van hun zoon wordt echter een probleem als hij naar school gaat en zijn agressie niet in de hand weet te houden. Niemand lijkt vat te krijgen op de jongen, die de trekken van een psychopaat begint te vertonen. De angst dat Sam op een dag zijn zelfbeheersing compleet verliest en een bloedbad aanricht, maakt Chris wanhopig. Hij kan maar één oplossing bedenken, een oplossing waartoe geen enkele vader zich in staat acht: zijn zoon om het leven brengen.



Kan een onhandelbaar kind een psychopaat zijn of klopt er iets niet met de vader? Dat vroeg ik me steeds af tijdens het lezen van dit boek.

Wisselend lees je, op een mooie beeldende manier geschreven, de verhaallijn van de moeder, de vader en wat gebeurtenissen uit het verleden. Dit alles komt samen tot een verrassend einde.

Weer zo'n mooi psychologisch verhaal van Bram Dehouck.
Dit is mijn derde boek dat ik las van hem en ik ben nu echt fan van deze schrijver!

Eerder gelezen boeken van Bram Dehouck


dinsdag 8 januari 2013

Feniks

Mat Joubert is levensmoe en rouwt om de dood van zijn gewelddadig om het leven gekomen vrouw Lara. Hij is zwaarlijvig en rookt en drinkt te veel. Er zijn zelfs momenten dat hij de loop van zijn dienstpistool tegen z'n lippen drukt en de trekker zou willen overhalen.
Als een bizarre serie moorden voor paniek zorgt onder de bewoners van Kaapstad krijgt Mat een laatste kans om het verleden achter zich te laten. Met als enige aanwijzing een 19e-eeuws Duits handpistool staat hij voor een op het oog onmogelijke opgave. Het duurt echter niet lang of Mat ontdekt dat hij niet de enige is die het spook van het verleden van zich af wil leggen. Want terwijl hij vecht om een nieuwe start te maken, is de moordenaar bezig het verleden te begraven door een onbekende dodenlijst af te werken.


Voordat Deon Meyer de verkiezing van de VN thriller van het jaar gewonnen had, kende ik hem niet. Omdat hij nu inmiddels een erg populaire schrijver is geworden wilde ik graag wat van hem lezen.

Er loopt al een tijdje een leesclub over Feniks op Crimezone en ik kon nog net op tijd instappen. Even heb ik gedacht om met een later (en beter?) boek van hem te beginnen maar de meeste Crimezoners raadden me toch aan om eerst dit boek te lezen. Deze raad heb ik ter harte genomen en heb daarom voor dit boek gekozen. Het is wel prettig om vanaf het begin Mat Joubert goed te leren kennen en wat over zijn achtergrond te weten.

Aan het taalgebruik moest ik in het begin wennen maar dat ging heel snel. Deon Meyer schrijft heel mooi. Het verhaal heeft nog wel wat losse eindjes en de dader komt ook niet erg geloofwaardig over. Ik had meer verwacht van de Afrikaanse cultuur, dit viel me dus wat tegen. Ook is het verhaal wat oubollig, nog geen internet of mobiele telefoons.

Doordat ik niet helemaal blanco aan dit boek begonnen ben vind ik het wat lastig om sterren te geven. Mijn verwachting was erg hoog. Ik denk dat zijn volgende boeken (nog) beter zijn doordat ik al veel recensies heb gelezen. Daarom heb ik gekozen voor een dikke drie sterren.