zondag 17 februari 2013

Ik kan in het donker zien

Riktor is een eenzame man van rond de veertig die in een geriatisch verpleegtehuis werkt. Hij heeft een hekel aan zijn patiënten en viert zijn sadistische lusten op hen bot. Zijn eenzaamheid doet hem toenadering zoeken tot de zwerver Arnfinn. Als hij deze bij hem thuis betrapt op diefstal, voelt hij zich zo verraden dat hij Arnfinn met een hamer doodslaat. Hij begraaft het lichaam in de tuin. Wanneer er een verdacht sterfgeval is in het verpleegtehuis, wordt Riktor verdacht van moord en opgepakt. In de gevangenis maakt hij vrienden, het verblijf doet hem goed. Wanneer Riktor vrijkomt, is hij vastbesloten voortaan het rechte pad te bewandelen. Maar als in zijn tuin de heupfles van de zwervergevonden wordt, gaat hij opnieuw achter de tralies. Ditmaal is het lot hem minder gunstig gezind.

Het was al weer veel te lang geleden dat ik een boek van Karin Fossum, een van mijn favoriete schrijfsters, las. Ook dit keer stelde ze me niet teleur. Nu geen boek met Konrad Sejer maar een verhaal dat wordt verteld vanuit de ik figuur, Riktor. Het is  geen spannend boek, eerder een psychologische thriller. De donkere sombere kant van deze eenzame gestoorde man komt ruimschoots aan bod. Je kruipt echt in zijn hoofd en veel te snel komt het einde van het verhaal in zicht en ziet Riktor zijn wereld ineenstorten.
Ik vond een geweldig boek wat ik in een dag heb uitgelezen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen