donderdag 7 februari 2013

Wildernisjaren


Na het overlijden van haar moeder vertrekt de Groningse Linda Nijlunsing uit Nederland. Na vele omzwervingen belandt ze in Alaska, waar ze Jim ontmoet, een boomlange man die zich teruggetrokken heeft in de natuur en in zijn levensbehoeften voorziet door de jacht op pelsdieren en vissen. Linda valt als een blok voor Jim en gaat bij hem wonen in zijn hut aan de Yukon-rivier, tientallen kilometers van de bewoonde wereld. Linda beheert de moestuin, ze vangt zalm, ze leert sledehonden mennen, stekelvarkens schieten en elanden villen. Samen met Jim zet ze klemmen voor marters en wolven. Ze past zich volledig aan zijn leven aan en trotseert de barre omstandigheden. Makkelijk is dat niet, ze voelt zich soms eenzaam en bang. Jim windt er geen doekjes om; hij zoekt een vrouw die zijn leven makkelijker maakt. Als Linda zwanger wordt realiseert ze zich dat ze die uitspraak veel letterlijker had moeten nemen dan ze aanvankelijk dacht.


Tot mijn grote plezier kreeg ik dit boek toegezonden van uitgeverij Artemis om het te lezen voor hun virtuele boekenclub. Het verhaal sprak me erg aan en ik ben direct begonnen met lezen.

In een ruk heb ik het verhaal van de wereldreizigster Linda gelezen. Ze heeft al heel veel van de wereld gezien maar Alaska blijft haar trekken. Telkens keert ze er naar terug. Als ze Jim ontmoet en na een tijdje verliefd op hem wordt, besluit ze te blijven en met hem te trouwen. Ondanks de mooie natuur is het een zwaar en leven aan de Yukon rivier. De eenzaamheid, in de zomer de muggen en beren, 's winters de barre kou. Langzamerhand komen ook de nare karaktertrekken van Jim naar boven. Als Linda zwanger wordt geeft hij haar het gevoel er alleen voor te staan.....

 Vooral door de beschrijving van de schitterende natuur lijkt het bijna alsof je bijna zelf in Alaska zit.
Ook de mooie foto's in dit boeken zorgen net voor dat beetje extra. Ik ben blij dat ik dit boek mocht lezen!

1 opmerking:

  1. Ik vond het ook een erg mooi boek, heeft een diepe indruk op me nagelaten.

    BeantwoordenVerwijderen