woensdag 31 juli 2013

Jij bent het kwaad

Commissaris Michele Balistreri is voornamelijk geïnteresseerd in vrouwen, voetbal en potjes poker met zijn vrienden. Vermoedelijk kost dat in de zomer van 1982 de jonge Elisa het leven: in plaats van onmiddellijk haar mysterieuze verdwijning vlak voor de WK-finale te onderzoeken, stelt Balistreri het politieonderzoek uit zodat hij naar de tweede helft van de wedstrijd kan kijken.

In 2006 staat Italië opnieuw in de WK-finale, en weer verdwijnt een jonge vrouw. De daders worden van hogerhand op een presenteerblaadje aangereikt: drie Roemeense arbeidsimmigranten. Maar Balistreri, die zijn fout van vroeger nooit te boven is gekomen, wil niet dat er, zoals 24 jaar geleden, door zijn onachtzaamheid fatale fouten worden gemaakt. Al helemaal niet wanneer blijkt dat er een verband is met de moord op Elisa. Hij vermoedt dat er krachten in het spel zijn die meer willen dan alleen moorden, en vraagt zich af in hoeverre hijzelf deel uitmaakt van dat spel.


Dit boek had ik gewonnen bij een actie van Wat lees jij.
Toen ik pasgeleden een paar dagen naar een Italiaanse stad ging leek me dit boek zeer geschikt om mee te nemen.

In het eerste gedeelte maak je kennis met een nog jeugdige en opstandige commissaris Balistreri. Hij onderzoekt de moord op een jong meisje waar hij persoonlijk bij betrokken is maar de dader wordt nooit gevonden.
In het tweede deel is hij inmiddels tegen de zestig en heel wat rustiger en meer gelaten. Ook nu worden verschillende meisjes dood gevonden. Alles wijst erop dat de daders afkomstig zijn uit het woonwagenkamp Casilino 900 maar Balistreri zoekt verder en begeeft zich in een wespennest, het kost hem bijna zijn leven. Hij moet het afleggen tegen de hogere machten uit de politiek en het Vaticaan. Voornamelijk om  anderen te beschermen besluit hij de zaak te laten rusten.
Als tijdens het derde deel blijkt dat alle zaken met elkaar in verband staan,  duikt Balistreri opnieuw in het verleden om uit te zoeken wat er nu echt is gebeurt.

Op de helft van het boek had ik het gevoel twee boeken te hebben gelezen door de verschillende verhaallijnen. Ik vond het een lastig boek om het geheel te overzien en kon er mijn gedachten soms moeilijk bijhouden, ik was regelmatig de draad kwijt, mede door de moeilijke namen. Alle complexe verhaallijnen komen uiteindelijk toch heel mooi samen en ik was toch heel blij dat ik doorgelezen heb. Heel knap gedaan van de schrijver.

zaterdag 27 juli 2013

De Wilden

Nani leidde een volmaakt leven, maar een faux pas heeft alles op scherp gezet. Om haar gezin in kalmer vaarwater te brengen boekt ze voor zichzelf een reis naar Panama. Daar, diep in de jungle, neemt ze een tweede verkeerde beslissing die haar bijna het leven kost. Ze heeft de moed al opgegeven als ze toch nog gered wordt en bij een indianenstam terechtkomt. Zonder geld, telefoons, ijskasten en stress leiden de indianen een leven dat in groot contrast staat met het Amsterdamse leven dat Nani kent.
Met vallen en opstaan maakt ze zich de gebruiken van de stam eigen en leert ze wat geduld is, maar ook waarom ze niet in de schemering in de rivier moet gaan zwemmen. De enige die niet blij is met haar komst is de sjamaan van het dorp. In zijn jeugd werd hij meegenomen door de missionarissen en hij weet waartoe de ‘witte mensen’ in staat zijn.
Terwijl Nani geleidelijk zijn vertrouwen wint, dient een nieuwe bedreiging zich aan: de beschaving rukt op, in de vorm van ambtenaren en bulldozers. Voor Nani tijd om te beslissen waar ze thuishoort en wat werkelijk de moeite waard is om voor te vechten.



Dit keer geen (literaire) thriller maar een roman van Marion Pauw.
Zoals in al haar boeken is ook dit verhaal weer erg beeldend beschreven. Nani komt na relatieproblemen terecht bij een primitieve indianenstam, vol bijgeloof, ongemak, slangen en andere enge dieren. De mensen zijn erg geduldig maar ook passief en naïef. Dat merkt ze vooral als ze zich inzet bij de bouw van een schooltje. Ondertussen verloopt het contact met het thuisfront erg moeizaam.

Leuk boek om te lezen tijdens dit warme weer, door de betovering van de jungle lijkt het soms net een sprookje. De thrillers (vooral Zondaarskind) spreken mij wat meer aan.

zondag 14 juli 2013

HEX



Wie er wordt geboren is gedoemd er tot zijn dood te blijven. Wie er zich vestigt komt er nooit meer weg. Het ogenschijnlijk pittoreske dorpje Beek is in de greep van de Wylerheks, een vrouw uit de zeventiende eeuw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Zwijgend loopt ze door de straten en dringt ze de huizen binnen, nachtenlang staat ze aan je bed. Iedereen weet dat haar ogen nooit mogen worden geopend. Er wordt alles aan gedaan om haar aanwezigheid geheim te houden. Maar als een groep jongeren besluit viral te gaan met de heks, laat ze de moderne samenleving langzaam maar zeker afglijden naar middeleeuwse praktijken. En dan is de wraak van de Wylerheks nog niet eens begonnen...
Naar dit boek was ik heel nieuwsgierig. In het begin moest ik even wennen aan het taalgebruik, waarschijnlijk val ik niet in de doelgroep, ik denk dat het een geschikt YA boek is. Toch heb ik ontzettend genoten van dit boek. Het is zo origineel, ik kan geen boek bedenken waar ik het mee kan vergelijken.
Leuk is dat het verhaal zich afspeelt in Nederland, niet eens zo ver bij mij vandaan.
Vanaf het begin kon ik het boek bijna niet wegleggen. Je leeft mee met de bewoners van het dorpje Beek en vooral met de familie van Stefan de Graaf. Zijn oudste zoon begint met een groepje vrienden de heks uit te dagen. Het begint onschuldig maar ze gaan steeds verder. Dan neemt ze wraak, of zijn het de bewoners zelf die het noodlot over zich afroepen.
Ik kan alleen maar zeggen: lezen als je durft!
 
Bekijk hier de trailer:  
 
 

dinsdag 9 juli 2013

Van hier honderd jaar

Als Ninnìu geboren wordt, spreekt zijn negen jaar oudere broer Graziano een wens uit: zelf verwacht hij niet oud te worden, maar Ninnìu wenst hij een leven toe van honderd jaar.

Graziano is eigenlijk alles wat Ninnìu niet is. Ninnìu kijkt enorm op tegen zijn grote broer, een herder, een man van de bergen, een uitstekend paardrijder, mooi, bruut en niet bang voor de dood, en vooral geliefd bij de vrouwen. Ninnìu is een buitenbeentje, hij volgt een schoolopleiding, en hij lijkt aan de traditionele levensloop van het eenvoudige boerenbestaan te kunnen ontsnappen.


Omdat ik binnenkort een paar dagen naar Italië ga leek me dit een mooi boek om alvast in de stemming te komen. Alleen de foto op de cover is al zo mooi. Dit familieverhaal speelt zich af op Sardinië.
Op de achterkant staat: Een zinderende geschiedenis van liefde en bloed. Dit geeft precies de sfeer van het boek weer. In korte hoofdstukken lees je over het leven van Ninniu, zijn familie en de vete die uitgevochten wordt met een andere familie van het eiland.
Ik heb telkens een paar hoofdstukken gelezen om het daarna weer even weg te leggen, het is geen boek om snel te lezen. De namen zijn moeilijk. Achterin staat een lijst met personages, een stamboom van de familie en ook nog geografische aanduidingen. Ik heb er maar niet teveel naar gekeken en me laten meevoeren met het verhaal.

maandag 8 juli 2013

Week 36


De zomer is voorbij in het vissersdorpje Brantevik. Voor de families Winter en Malm is het een regenachtige vakantie geweest en de stemming is niet optimaal. De beste vriendinnen Johanna en Agnes zijn allebei zwanger en zullen binnen een paar weken bevallen.
In een poging om hun vakantie toch nog vrolijk af te sluiten, bezoeken de stellen een karaoke-avond in de plaatselijke bar. Maar daar gaat iets afschuwelijk mis en wanneer ze de volgende ochtend wakker worden, blijkt Agnes verdwenen.
De verdwijning van Agnes is schokkend nieuws en de politie en pers werken er hard aan om de zaak op te lossen. Het wordt een angstaanjagend gevecht met de tijd.



Over dit debuut van Sofie Sarenbrant had ik goede recensies gelezen en ik was weer eens toe aan een Scandinavische thriller, vandaar de keuze voor dit boek.

De hoofdpersonen in dit boek zijn Agnes, haar man en dochtertje en haar vriendin Johanna met haar man. Johanna is de beste vriendin van Agnes, zij is de enige personage die echt goed beschreven was, je voelde haar machteloosheid, de rest van de personages vond ik wat te oppervlakkig.
Na de vermissing van Agnes gebeurt er niet echt heel veel, het verhaal sudderde door zonder dat het een keer spannend werd. Ik dacht al heel snel te weten wie de dader was maar hoopte op een verrassing of onverwachte gebeurtenis. Helaas zat dat er niet in. Het is wat mij betreft een gemiddeld boek, wel leuk maar niet bijzonder.

Het boek wordt wel goed afgesloten met een open einde dus ik hoop dat het vervolg me iets meer zal verrassen. Ik wil deze natuurlijk wel lezen.....

donderdag 4 juli 2013

De hartsvriendin



Yvonne de Graaf is gelukkig getrouwd met haar jeugdliefde Maarten, heeft twee tienerkinderen en een vrijwilligersbaan bij de Vogelopvang. Op Facebook heeft ze 34 vrienden, maar in werkelijkheid beschouwt ze Mona als haar enige en beste vriendin. Wanneer Mona het op Yvonne's veertigste verjaardag laat afweten én ze een wel heel opmerkelijk cadeau krijgt van haar kinderen, verandert de zachtaardige Yvonne in een daadkrachtige vrouw die niet langer met zich laat sollen.





Dit is het eerste deel over de vriendschap tussen Yvonne en Mona. Yvonne heeft veel moeite met het feit dat Mona haar links laat liggen. De leegte vult ze op met eten. Veel passages in het boek zijn lekker herkenbaar, vooral hoe haar kinderen overal op reageren. De personages in het boek zijn heel beeldend beschreven.
Het is een leuk en grappig boek, wel over de top maar het leest lekker vlot. Ideale vakantielectuur.
 


woensdag 3 juli 2013

Ik zie alles


Sinds haar jeugd lijdt Nadine aan claustrofobie, en hoewel ze als psychiater alles af weet van dwangmatigheid, heeft ze haar eigen angsten nooit kunnen verklaren. Dan krijgt Nadine in het ziekenhuis een patiënte die een zelfmoordpoging ondernomen heeft, en uit de gesprekken die Nadine met haar voert blijkt dat ze een gedeeld verleden hebben. De vrouw probeerde met haar daad te ontkomen aan de greep van de charismatische cultleider van een sekte, waar Nadine in haar vroege jeugd ook enkele maanden heeft doorgebracht. Wanneer de vrouw alsnog zelfmoord pleegt, voelt Nadine zich verantwoordelijk voor haar dood en doet ze verder onderzoek naar de sekte. Maar al snel wordt duidelijk dat de sekte ook interesse heeft in Nadine en haar dochter.



Dit is het derde boek van Chevy Stevens. De voorgaande Vermist en Onwetend heb ik met veel plezier gelezen.

Psychiaters spelen een belangrijke rol in Stevens boeken zo ook in dit boek. Dit keer is Nadine de hoofdpersonage zelf werkzaam als psychiater. Ze probeert iedereen te vertellen (ook in haar privé leven) hoe het allemaal moet maar ondertussen lukt dit niet met haar eigen leven. Door een patiënte die ze in behandeling heeft wordt ze geconfronteerd met haar eigen verleden. Door flashbacks komt ze er achter wat haar vroeger is overkomen en waar haar claustrofobie vandaan komt.

De spanning laat dit keer erg lang op zich wachten en het verhaal was wat voorspelbaar. Hierdoor haalde dit boek wat mij betreft niet het niveau van haar vorige boeken.