woensdag 25 september 2013

Hemelvaart


Zomer 1985. Zes meisjes vieren vakantie op de Griekse eilanden. Ze hebben net eindexamen gedaan en het leven lijkt één grote belofte. Totdat er de laatste nacht een ongeluk gebeurt. Met vijf meiden, zes rugzakken en een doodskist keren ze naar huis terug. Judith Koelemeijer was één van hen. In haar eerste autobiografische boek ontrafelt ze dit dramatische verhaal uit haar jeugd. Hoe kon ze haar vriendin Annette zo plotseling verliezen? De zoektocht voert haar terug naar Paros, naar de ouders van Annette, de vriendinnen van vroeger en de Duitse jongens die bij het ongeluk betrokken waren. Wat deed de dood van Annette met hún leven? En waarom lopen hun herinneringen aan die fatale nacht zo uiteen? Hemelvaart is een aangrijpend verhaal over vriendschap, schuld en de pijn van het volwassen worden.
 
In dit boek probeert de schrijfster een reconstructie te maken van het verschrikkelijke ongeluk in haar jeugd waarbij ze haar vriendin Annette verloor. Ze beschrijft hoe zij zich het ongeluk herinnert maar praat ook met andere betrokkenen. Velen van hen hebben  de bewuste avond en de dagen erna anders ervaren. Ook lees je over de invloed die het gehad heeft op de rest van haar leven. Dit alles is verwerkt tot een mooi, aangrijpend en vlot lezend verhaal.

Ik ben van dezelfde leeftijd als de schrijfster en vooral de muziek die in het boek genoemd werd is heel herkenbaar. In het boek wordt de sfeer van de jaren tachtig en het Griekse vakantieleven heel mooi weergegeven. 
 
 
 
 
Op de website van Judith Koelemeijer staat nog wat achtergrondinformatie over dit verhaal.
 
 
Eerder las ik Anna Boom van deze schrijfster.

 

vrijdag 20 september 2013

Stralende meisjes

Harper Curtis vindt in 1931 de sleutel van een huis dat toegang biedt tot andere tijden. Maar de prijs voor het tijdreizen is hoog: om aan het huis te kunnen ontsnappen, moet hij 'stralende meisjes' vermoorden.
Als Kirby Mazrachi in 1989 een brute aanslag op haar leven overleeft, beseft ze nog niet dat het dezelfde man is die haar in haar jeugd aansprak en zei dat hij terug zou komen. Als enig overlevend slachtoffer gaat ze op zoek naar hen die het niet overleefden. Ze komt achter een onmogelijke waarheid.



Op basis van goede recensies heb ik dit boek gekozen.

Stralende meisjes is een erg lastig boek om te lezen. Het verhaal switch telkens tussen 1931 en 1993. Elk hoofdstuk speelt zich af in een andere tijd. Ik heb heel vaak terug moeten bladeren en ook het einde begreep ik niet helemaal.
Het meest positieve aan dit boek was het originele verhaal. Het gebrek aan leesplezier, wat voor mij erg belangrijk is ontbrak helaas dit keer. Mijn gedachten dwaalden te vaak af zodat ik het boek telkens moest wegleggen.

De filmrechten van dit boek zijn verkocht aan Leonardo DiCaprio. Misschien is dit keer de film mooier dan het boek. Mocht de film uitkomen dan wil ik deze zeker zien. Hier kun je alvast de mooie boektrailer bekijken.


 
 

dinsdag 17 september 2013

Thriller

Ymke heeft een goed huwelijk, vier kinderen in de puberleeftijd en een baan als dialoogschrijver voor een soapserie. Toch heeft ze nog een wens: een thriller schrijven. Het blijkt niet eenvoudig om een originele plot te bedenken waar ze echt tevreden over is.

Dan vindt Ymke thuis een tas met een lugubere inhoud. Als vervolgens de vriendin van een van haar zonen spoorloos verdwijnt en later vermoord wordt teruggevonden vlak bij hun huis, kan Ymke er niet omheen, een van haar gezinsleden is de dader. Haar eigen leven verandert in een thriller...



Door tijdgebrek kon ik helaas niet meedoen met de leesclub van Crimezone . Hierin konden lezers ook vragen stellen aan de schrijfster, het is erg leuk om dit na het lezen van dit boek te bekijken.

Suzanne Hazenberg is een van mijn favoriete auteurs, eerder las ik
Obstructie en Eet . Ook deze keer is het verhaal best heftig en wat extreem. Het boek is geschreven in de ik vorm. Het gezin van Ymke dreigt totaal te ontsporen als een vriendin van haar zoon verdwijnt. Naast het runnen van haar drukke en problematische gezin probeert ze zo veel mogelijk door te gaan met haar werk als scenario schrijver van een tv serie en het schrijven van haar eerste boek: Thriller. Als steeds duidelijker wordt dat een van de gezinsleden de dader moet zijn lopen de spanningen in het gezin steeds hoger op.

De scenes uit de tv serie leidden me wat af van de rest van het verhaal en hadden voor mij geen toegevoegde waarde. (In de gestelde vragen op Crimezone legt Suzanne Hazenberg uit waarom ze dit heeft gedaan.) Het verhaal is niet echt spannend en wat vergezocht maar ook waren sommige scenes heel herkenbaar als moeder van twee pubers. Het boek heeft me een paar heerlijke leesuurtjes bezorgd en is wat mij betreft weer een aanrader.

Leuk weetje, Suzanne Hazenberg is één van de scenarioschrijvers van GTST.


woensdag 11 september 2013

Voor jou

 
Louisa's wereld is klein. Ze werkt in een café om de hoek en woont nog bij haar ouders, en hoewel ze ergens wel weet dat haar vriend Patrick niet de liefde van haar leven is, passen ze goed genoeg bij elkaar. Lekker overzichtelijk. Wills wereld is ook klein. Vroeger had hij alles wat hij zich kon wensen - een goede baan, avontuurlijke vakanties, een mooie vriendin - maar door een ongeluk zit hij in een rolstoel, verlamd vanaf zijn nek. Door de chronische pijn en zijn wanhoop ziet hij maar één uitweg.

Wanneer Louisa haar baan kwijtraakt, gaat ze aan de slag als Wills verzorger, en het duurt niet lang voor de tegenpolen botsen. Als ze ontdekt wat Will voor ogen heeft, besluit Louisa alles op alles te zetten om hem van gedachten te doen veranderen. Maar hoe overtuig je iemand dat er nog zo veel avonturen te beleven zijn, als je zelf de wereld niet durft te ontdekken?



Dit boek zou ik nooit hebben gekozen op basis van de kaft. Het ziet eruit als een chicklit of een zoetsappige roman, zoiets lees ik alleen als ik ziek ben of op vakantie. Maar hierover had ik zoveel enthousiaste berichten en aanbevelingen gelezen dat ik nieuwsgierig werd en het reserveerde bij de bieb. Ik begon dus met de nodige scepsis.

Het is wel een cliché verhaal, een eenvoudig meisje dat nog nooit van huis is weggeweest gaat zorgen voor een rijke (gehandicapte) jongen die al veel van de wereld heeft gezien.
In het begin klikt het totaal niet tussen de twee maar ze groeien steeds meer naar elkaar toe. Hij stimuleert haar meer te ondernemen, zij wil alleen als hij met haar mee gaat.
Maar dit is niet het hoofdonderwerp in dit verhaal. Het gaat om iets anders namelijk loslaten van zekerheden, liefde, familie en leven.

Ondanks dat dit niet mijn favoriete genre is heb ik toch genoten van dit aangrijpende verhaal. Het is geschreven in een makkelijk leesbare schrijfstijl.


Leven onder de Spaanse zon


Al jaren hadden auteur Marjan van den Dorpe en haar man het plan om Nederland te verlaten. Maar waar ze zich zouden vestigen was nog niet gelijk duidelijk. Na veel voorbereidend werk, het bezoeken van beurzen en zelf op onderzoek gaan, viel de keuze op Spanje. Begin 2009 kwam de verhuiswagen voor en werden alle spullen ingeladen, om tweeduizend kilometer verderop uitgeladen te worden in Caudete, zo'n zeventig kilo- meter ten westen van Alicante. In dit boek vertelt Marjan alle belevenissen over de verhuizing, inrichting van het huis, de nieuwe omgeving en bureaucratie. Maar ook over lokale feesten en gebruiken. Een boek voor iedereen die als 'extranjero' (buitenlander) in Spanje woont of wil gaan wonen, of gewoon een liefhebber van dit bijzondere land is.
 
Dit boek bevat een bundeling van blogs en gaat over de belevenissen van een Nederlands stel dat naar Spanje is geëmigreerd.  Er staan wel wat leuke lokale wetenswaardigheden in dit boek, zoals over het eten, festiviteiten en gebruiken. Ik las het ter ontspanning en daar vond ik de schrijfstijl niet zo geschikt voor, het leek soms meer een opsomming van feiten uit Wikipedia. Wil je echt naar Spanje emigreren dan staan er misschien wel handige tips in.



woensdag 4 september 2013

De dood sluipt rond in zwart en paars

In de duinen van het waddeneiland Wangerooge wordt het lichaam van een vermaarde vogelfotograaf gevonden. De recherche staat voor een raadsel. De fotograaf kon in de laatste seconden van zijn leven nog één foto maken. Daarop is niet meer te zien dan een obscure kleurencombinatie van zwart en paars, wat hoofdinspecteur Trevisan en zijn team weinig verder helpt. Alleen de sporen op het lichaam zijn duidelijk: de moord moet gepleegd zijn met een scherp voorwerp. Een pijl? Niet veel later zaait een drievoudige moord paniek in het Noord-Friese Wangerland in de buurt van de stad Wilhelmshafen. Op een viskotter die verlaten op de Noordzee drijft, worden drie lijken gevonden. De twee bemanningsleden blijken ook met een scherp voorwerp gedood te zijn. De kapitein is kennelijk bewusteloos geslagen en daarna in een visnet overboord gegooid. Van de dader verder geen spoor. Is er een verband tussen de moorden op de fotograaf en de vissers? Terwijl Trevisan en zijn team vertwijfeld achter de feiten aanhollen, gaat de dader onverstoorbaar zijn moorddadige gang en maakt telkens nieuwe slachtoffers. De seriemoordenaar is zijn achtervolgers ondanks hun scherpzinnigheid tot aan de finale telkens een stap voor.

Over dit boek had ik een goede recensie gelezen en omdat ik weinig Duitse auteurs lees, leek me dit een goede gelegenheid.

Dit is het eerste boek van Ulrich Hefner (en helaas het enige dat in het Nederlands is vertaald) met in de hoofdrol inspecteur Trevisan. Hij is nog van de oude stempel en heeft moeite met een wat meer modernere werkwijze zoals zijn meerdere willen. Dat botst nogal eens. Als er kort na elkaar mannen door dezelfde dader worden vermoord kan hij er niet omheen hulp te accepteren van een psychologe. Door een daderprofiel te maken hopen ze achter de identiteit van de moordenaar te komen.
Dat de dader een verknipte geest heeft weet je al direct. Als lezer krijg je telkens een stukje informatie over hem en langzamerhand kom je achter zijn beweegredenen. Dit wordt mooi opgebouwd gaandeweg het verhaal.

Het boek speelt zich af op en rond een Duitse Waddeneiland, een prachtige omgeving.
De kaft past heel mooi bij het verhaal bedacht ik me toen ik het boek bijna uit had.

Een minpunt was dat het lang duurde voordat ik goed in het verhaal zat en de lastige namen. Ik moest echt doorzetten. Jammer ook dat er wat vreemde zinnen en storende taalfouten in het boek stonden.