maandag 30 december 2013

Het victoriaanse huis

1867. Op een koude, donkere avond arriveert Eliza Caine met de trein in Norfolk, waar ze een baan als gouvernante heeft aangenomen. Doodmoe dient ze zich aan bij Gaudlin Hall, haar nieuwe huis. Ze wordt er begroet door de twee kinderen die ze moet verzorgen - maar er zijn geen ouders, geen andere volwassenen, en niemand die haar mysterieuze werkgever vertegenwoordigt. De kinderen kunnen haar ook niet helpen. Later die nacht in haar kamer gebeurt er iets beangstigends, en Eliza begint te vermoeden dat er iets helemaal mis is in Gaudlin Hall. Vanaf dat moment staat haar nog maar één ding te doen als haar eigen leven en dat van de kinderen haar lief is: de lang verborgen geheimen van het huis ontrafelen en afrekenen met de demonen uit het verleden die zich in elk donker hoekje schuil lijken te houden.


Deze mooie roman is perfect om het jaar mee af te sluiten.  Het viel me gelijk op dat het taalgebruik wat ouderwets is, dit past mooi bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt.  Je wordt meegenomen naar het einde van de 19e eeuw. Het verhaal is geschreven in de ik-vorm, gezien vanuit Eliza Caine.
Na het overlijden van haar vader begint ze een nieuw leven als gouvernante in een afgelegen huis. Hier gebeuren vreemde dingen met haar.  Het victoriaanse huis is een lekker griezelig spookverhaal met een mooi slot.

1 opmerking: