woensdag 31 december 2014

De crypte

Een jonge vrouw is op gruwelijke wijze vermoord en achtergelaten in een graf dat niet het hare is.
Voor rechercheur John Devlin, die op de zaak wordt gezet, roept vooral de plek waarop ze is aangetroffen vragen op. Een historisch kerkhof in Charleston, dat al tientallen jaren niet meer wordt gebruikt. Waarom heeft de moordenaar haar juist daar begraven? En waarom in het graf van een veertienjarig meisje dat lang geleden aan roodvonk overleed?
Hij besluit de hulp in te roepen van Amelia Gray. Zij restaureert historische begraafplaatsen en kent de situatie op het kerkhof goed. Daarnaast is zij de enige die meer weet over de symbolische betekenis van de inscripties op het graf - teksten waarvan Devlin hoopt dat ze hem naar de dader zullen leiden.
Amelia, die van kinds af aan vertrouwd is met de geesten die onder de mensen dwalen en jong geleerd heeft ze op een afstand te houden, beseft al snel dat ze zich nu op gevaarlijk terrein begeeft. Want met de teksten leidt de moordenaar haar niet alleen naar de andere slachtoffers die hij heeft gemaakt, hij lokt haar ook in een val. Omdat zij - door haar gave - zijn uiteindelijke doelwit is...



Dit spannende verhaal speelt zich af in het mooie Zuid Amerika, wat ook gelijk een pluspunt van het boek is. De lugubere beschrijving van de omgeving met name de oude kerkhoven spelen een grote rol. Sommige stukken zijn wel erg ongeloofwaardig dat vond ik wel wat afbreuk doen aan het verhaal.
De uitgeverij van dit boek is Harlequin (van de bouquetreeks) wat misschien de grote dosis romantiek verklaart die in het boek voorkomt. De beladen spanning tussen Amelia en Devlin is waarschijnlijk de rode draad in de trilogie. Het einde is gedeeltelijk open, ik ben benieuwd hoe hun relatie zich verder ontwikkeld. Het is een heerlijk leesbaar griezelig en duister verhaal.

Dit is deel 1 van de Dodenrijk trilogie.

zaterdag 27 december 2014

Twee levens

Twee levens. Twee huizen. Twee buren. Eén tijdstip. Kerstavond van het jaar tweeduizend. Tien voor half acht.
In de Noorderstraat 43 krijgt een jongeman van achtentwintig jaar zijn schoonouders op bezoek. Hij heeft een cd met The Greatest Christmas Songs opgezet. En wacht.
In de Noorderstraat 45 herdenkt een weduwe van vijfenzestig jaar de dood van haar man. Ze heeft een grammofoonplaat met de Weihnachtskantaten van Bach opgezet. En wacht.
Ook sneeuwt het.



Bij de bibliotheek zag ik dit boekje liggen in een speciaal kersthoekje. Ik heb het bewaard en gelezen op 24 december.
Het is een dun boekje met grote letters, dus ik kon het in een dag lezen. Jammer genoeg heb ik na het eerste gedeelte even naar het einde gebladerd zodat ik de clou direct zag, dat was erg jammer anders had ik het tweede gedeelte waarschijnlijk anders beleefd. Heel mooi en ingetogen geschreven verhaal. Deze kennismaking smaakt naar meer van deze auteur.


woensdag 24 december 2014

Een man die Ove heet

Ove is negenenvijftig jaar oud. Hij rijdt Saab. Mensen noemen hem 'de bittere buurman'. Maar Ove is niet bitter, hij gromt alleen een beetje, en hij heeft inderdaad niet steevast een glimlach op zijn gezicht. Als hij het ergens niet mee eens is, dan zegt hij dat. Vooral tegen zijn onmiddellijke omgeving, in de wijk waarin hij woont. Hij en zijn vrouw Sonja waren de eerste bewoners, samen met hun vrienden Rune en Anita.
Elke ochtend loopt Ove een inspectierondje in zijn buurt. Hij verzet fietsen, controleert de inhoud van afvalbakken, ook al is hij al jaren geen voorzitter meer van de buurtbewonersgroep. Maar achter deze pedante façade schuilt een verhaal, een verdrietig verhaal.
Als de pas gearriveerde nieuwe overburen op een ochtend per ongeluk zijn brievenbus pletten, vormt dat het begin van een komisch en hartverwarmend verhaal over onverwachte vriendschap, ongekamde katten en de kunst van het achteruitrijden met een aanhanger.




Een eenzame knorrige man die niet van zijn principes wil afwijken heeft geen zin meer in het leven. Door de nare dingen die hij in zijn leven heeft meegemaakt is hij  boos op iedereen. Dan krijgt hij nieuwe buren waar hij niet omheen kan.
Het verhaal is grappig maar tegelijkertijd ook ontroerend, op het einde moest ik zelfs een traantje wegpinken. Dit boek sluit mooi aan bij de kersttijd, let een beetje op de mensen in je omgeving!



vrijdag 19 december 2014

De mythe van Methusalem



In een Leuvens lab voor stamcelonderzoek wordt een fenomenale ontdekking gedaan waarmee veroudering drastisch kan worden afgeremd. Terwijl de hele wetenschappelijke wereld met verstomming is geslagen, pleegt het hoofd van het lab zelfmoord tijdens zijn vakantie op Kreta. 

Andreas Kurver, freelance journalist, heeft zo zijn bedenkingen bij de spectaculaire ontdekking en besluit de zaak te onderzoeken. Tegelijkertijd wordt hoofdinspecteur Thomas Berg benaderd door de verloofde van de overleden professor die ervan overtuigd is dat haar vriend werd vermoord.

 Berg heeft intussen de mooie Haynee Deferm leren kennen die als assistente in het lab werkt. Hij ondervindt heel wat tegenkanting tijdens het onderzoek, maar als ook in Leuven iemand in verdachte omstandigheden zelfmoord pleegt, wordt voor iedereen duidelijk dat er veel meer aan de hand is dan op het eerste gezicht lijkt. Wat Berg ontdekt, tart elke verbeelding.



Ik was al een tijd benieuwd naar de boeken van  Jo Claes. Omdat dit boek zulke goede beoordelingen heeft gekregen en genomineerd was voor de Hercule Poirotprijs 2014 heb ik dit boek snel gereserveerd bij de bieb.

Vanaf het moment dat ik het boek (met de schitterende kaft) opensloeg heb ik genoten van dit verhaal. De mooie beschrijving van de Belgische stad Leuven en de verwijzingen naar de Griekse mythologie gaven dit verhaal net wat meer inhoud dan een doorsnee thriller of misdaadroman. Mede door het bijzondere slot is het een boek dat je moeilijk los kunt laten.
Dit is al de zevende misdaadroman met inspecteur Berg in de hoofdrol, toch kon ik het prima lezen en had niet het idee dat ik wat gemist had, al wil ik nu wel de rest lezen. Het was een eerste kennismaking met Jo Claes deze is me uitstekend bevallen!



maandag 8 december 2014

De Schuldige

Op een kinderspeelplaats wordt een jongetje dood aangetroffen …

Daniel Hunter, advocaat in Londen, wordt voorgesteld aan Sebastian, een elfjarige jongen die ervan wordt beschuldigd een ander jongetje vermoord te hebben. Sebastiaan doet hem denken aan zichzelf toen hij jong was, aan het boze, gewelddadige jongetje dat opgroeide in tehuizen en pleeggezinnen – en aan Minnie, de vrouw die hem adopteerde. Haar liefde redde hem destijds, tot hij zich ook door haar zo verraden voelde dat hij alle banden met haar verbrak.

Maar wat heeft Minnie misdaan dat Daniel haar vijftien jaar genegeerd heeft? En zal Daniels obsessie met Sebastian ervoor zorgen dat hij alles kwijt raakt waar hij zo hard voor heeft gewerkt?

De schuldige is een uiterst fascinerende en aangrijpende roman over hoezeer we allemaal gevormd worden door ons verleden.


Deze roman (wat meer een psychologische thriller lijkt) bestaat uit twee verhaallijnen. Het leven van Daniel nu als advocaat en zijn leven als kind. In zijn jeugd wordt hij geadopteerd door Minnie. Tijdens het lezen kom je erachter dat er iets tussen hen is gebeurt wat hij haar nooit heeft kunnen vergeven. Waardoor is zijn vertrouwen in haar zo beschadigd?

Als advocaat van de jonge Sebastiaan, die verdacht wordt van de dood op zijn buurtjongetje wordt Daniel geconfronteerd met zijn eigen jeugd en denkt veel terug aan de tijd dat hij bij Minnie woonde. Na haar overlijden gaat hij op zoek naar haar verleden.

Het is een heel mooi geschreven aangrijpend verhaal over spijt en verlies.

vrijdag 28 november 2014

Boetekleed

Het is 1935. Briony en Cecilia Tallis, twee zussen uit een rijke Engelse familie, brengen met hun familie de zomer door op een landgoed. Het lijkt een normale hete zomerdag te gaan worden, maar als Briony haar zus en hun vriend Robbie bespiedt bij de fontein van het landhuis krijgt dit voorval door haar verbeeldingskracht grote gevolgen. Als later op de dag een misdaad gepleegd wordt beschuldigt ze Robbie hiervan. Dit heeft desastreuze gevolgen en verandert het leven van alle drie voorgoed.

Ik volg een cursus boek en film. De afgelopen maand was dit boek aan de beurt. Toen de film draaide had ik alleen pas het eerste gedeelte van het boek gelezen. De schrijfstijl is prachtig alleen moet je er echt voor gaan zitten en er de tijd voor nemen.

Intussen heb ik de prachtige film (Atonement) gezien. Daarna had ik geen zin meer om het boek verder te lezen. Het middengedeelte speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog en dat spreekt me niet zo aan, ook wist ik wat er allemaal gebeurde. Omdat ik in de nabespreking hoorde dat het einde van het boek anders is dan de film heb ik dit nog wel gelezen. Nu breng ik het boek toch met een goed gevoel terug naar de bibliotheek.

donderdag 27 november 2014

De urenfabriek

Op mijn eerste werkdag als aankomend advocaat zie ik, Felice Jansen, eruit zoals Máxima voordat ze getrouwd was; keurig, jong en lekker fris. Om half negen ’s ochtends fiets ik over de Amsterdamse grachten. Het kantoorpand van Blick & Bleecker advocaten en notarissen is gigantisch. Mijn stage gaat drie jaar duren, daarna een megasalaris met vette bonussen. Wie doet me wat?


Felice komt terecht bij patroon Ria de Roos op de sectie Arbeidsrecht. Ria blijkt een zuurpruim, opgefokt en kwaadaardig. Na een paar maanden is Felice eraan gewend dat ze nooit waardering krijgt. Ze raakt niet meer zo snel in paniek, gaat de beruchte vrijdagmiddag Blickborrel uit de weg, en weet hoe ze zich op zakenreizen heeft te gedragen. Maar de lange kantooruren en extreme werkdruk zijn funest voor haar seksleven. En wanneer de plagerige advocaat Simon steeds meer aandacht aan haar besteedt, gaat Felice grandioos voor de bijl.

Een kijkje in de wereld van de Grote Advocatuur door de ogen van de dappere stagiaire Felice.
Tijdens haar stage op een advocatenkantoor wordt Felice als een slaaf behandeld. Ze moet ontzettend hard werken en heeft nauwelijks nog tijd voor haar vrienden en familie. Haar enige afleiding zijn de vele feestjes, lunches en borrels van de zaak. Hier komt ze in contact met Simon een (getrouwde) advocaat en wordt verliefd op hem. 
Ze gaat zich steeds meer afvragen of dit leven wel is wat ze wil. Als ze wat afstand te neemt en een droomboek gaat maken komt ze tot nieuwe inzichten en ziet dan  wat echt belangrijk is in haar leven. Durft ze het aan om een nieuwe weg in te slaan?

Het boek is geschreven vanuit de ik vorm en gebaseerd op eigen ervaring, Fleur Brockhus geeft je een inkijk in de harde wereld van de advocatuur. Het is vlot en met humor geschreven. Een heerlijk boek om lekker bij te ontspannen.




zaterdag 22 november 2014

Koorddansen in het zand

Geheimen bestaan nooit zomaar. Je moet ze respecteren, al was het maar om de wereld de smerigheid te besparen die ze verhullen.

Doe je dat niet, dan moet je niet janken om de gevolgen.

 Koorddansen in het zand vertelt het verhaal van een veertiger met een midlife crisis die geen zier om geheimen geeft.
Hij huppelt zijn nieuwe vlam Anne-Sophie achterna tot in haar geboortedorp om het familiehotel nieuw leven in te blazen. Wat begint als een sprookje wordt al snel een horrorverhaal waarin de aanstaande schoonmoeder, een femme fatale op haar retour, haar potige dyslectische zoon en een handvol aardige
dorpelingen een hoofdrol opeisen. Als ten slotte ook Anne-Sophie zich tegen hem keert, neemt hij een pathetisch besluit en graaft en kerft ruw in de rauwe ziel van een familiegeschiedenis waarin hij een tragische rol toebedeeld krijgt.


Dit boek mocht ik lezen voor de Crimezone leesclub. Je kon kiezen uit diverse Belgische auteurs waarvan ik niemand kende. Dit verhaal sprak me het meeste aan. Ik hoopte op een flinke dosis Belgische humor.

Het boek bevat 34 korte hoofdstukken die telkens met een mooie quote beginnen.

Na zijn scheiding en het verlies van zijn baan, net als de verveling hem te groot wordt ontmoet de hoofpersoon Anne Sophie. Ze krijgen al snel een relatie en zo maakt hij kennis met zijn schoonmoeder Ginnette, die vele hoofden van de mannen uit het dorp op hol brengt. Ook is er nog een broer die niet helemaal spoort.

Als ze samen het familiehotel willen redden volgen de bizarre gebeurtenissen zich in een rap tempo op. Vooral de slechte relatie tussen Anso en haar moeder drukken een stempel op de prille relatie. Tussendoor lees je over de trieste gebeurtenissen uit het verleden.
De spanning tussen de hoofdpersoon en de schoonmoeder sprak me het meest aan, deze was door het hele verhaal goed voelbaar.

Qua spanning vond ik het verhaal wat tegenvallen. Op basis van de beschrijving had ik hier iets meer van verwacht. Toch heb ik met een glimlach het boek dichtgeslagen. Hoewel wat ongeloofwaardig en niet geheel onverwacht , het einde vond ik erg leuk.




Leuk dat het hotel waar het verhaal op gebaseerd is echt bestaat:






zondag 16 november 2014

De dode kamer

"Ik heb me al zo vaak in mijn broer vergist. Ik dacht altijd dat ik hem goed kende en dat hij voorspelbaar was. Ik dacht dat ik wist hoe hij in elkaar zit, maar inmiddels moet ik toegeven, dat ik geen idee meer heb wie Misha is en waar hij toe in staat is."

Beroepswerkeloze Lennart Larsen en zijn jongere broer, succesvol architect Misha, zijn in alles elkaars tegenpolen. Lennart brengt zijn dagen door met drinken, blowen en het behouden van zijn Sociale Dienst uitkering, terwijl Misha zestien uur per dag werkt. Hun ouders zijn vijftien jaar eerder omgekomen bij een auto-ongeluk en dat verlies is een kruispunt gebleken, waarop de broers beiden een andere afslag hebben genomen. Het contact tussen hen verloopt uiterst moeizaam en er gaan soms periodes van weken voorbij, waarin ze helemaal geen contact hebben. Wanneer Misha echter langere tijd zijn telefoon niet opneemt en Lennart op onderzoek uitgaat, ontdekt hij dat zijn broer ontslag heeft genomen en is vertrokken naar Amerika.

Het is het begin van een wekenlange zoektocht, die Lennart genadeloos hard confronteert met het verleden, leugens en waarheden, geheimen, raadsels, codes, dubbele agenda's en herinneringen. Naarmate zijn zoektocht vordert en hij steeds meer aspecten van Misha's leven ontsluiert, komt Lennart erachter dat hij zijn broer helemaal niet goed kent en dat hij geen idee heeft waar Misha toe in staat is. Ondertussen gaat Misha de confrontatie aan met de geesten uit zijn verleden en nieuwe demonen, terwijl het geheim dat hij al vijftien jaar met zich meedraagt hem steeds verder de duisternis intrekt en hij zich in een uitzichtloze wraakmissie stort. Onbedoeld en ongewild trekt hij daarbij de aandacht van seriemoordenaar Donald Skinner.

De gevolgen zijn niet te overzien.




Dit verhaal gaat over twee broers waarvan de ouders door een auto ongeluk zijn omgekomen. Len de oudste is werkloos en leeft van een uitkering. Hij komt vaak in de problemen met justitie voor kleine vergrijpen. Zijn broer Mischa is zijn tegenpool. Hij werkt hard als architect, is rijk en succesvol.

Toch is alles niet wat het lijkt. Er is iets gebeurt in het verleden van Mischa. Tijdens het lezen kom je er steeds meer achter hoe groot de impact hiervan is op zijn leven.

In het begin vond ik het wat lastig met de verschillende tijdvakken. Het heden en verleden wordt door elkaar verteld. Heel bijzonder is dat veel scenes twee keer beschreven worden, vanuit het perfectief van de beide broers. Aan het einde komen het heden en verleden samen en dan is de vraag hoe het verhaal verder gaat.

Bijna twee maanden heb ik over dit boek gelezen. Ik had een drukke tijd en het verhaal pakte me niet echt, ik miste een beetje de spanning. Toch wilde ik het niet aan de kant leggen en heb het helemaal uitgelezen.



Mijn schaduw heeft een staartje

Mia groeit op in een gewoon gezin. Toch overkomen haar onbegrijpelijke dingen. Ze beschikt over een extra zintuig. Dat is niet zo verwonderlijk want ze stamt uit een familie, waarin paranormale begaafdheid met de paplepel wordt doorgegeven. Naast deze gave, erfde zij ook hun humor en hun vertelkunst.

Gewapend met deze eigenschappen schreef zij dit boek over haar familie, haar leven en haar ontwikkeling. Toch is dit boek geen opsomming van paranormale verschijnselen met haar zelf in de hoofdrol. Integendeel!

Het is een eerlijk, ontroerend, maar ook humoristisch verhaal van een kind, een puber, een vrouw die de weg door het leven zoekt en vindt. Het verhaal van een vrouw die de moed heeft om te doen wat haar hart haar ingeeft.


Dit boek begint met een lange beschrijving over Mia's familie, dat van haar moeder- en vaderskant, dan haar eigen jeugd hoe ze opgroeide bij haar ouders. Over haar fantasieën en dromen. Als ze trouwt en zelf moeder wordt duurt het nog een hele tijd voor ze uiteindelijk haar roeping gaat volgen. Het is een pakkend en vlot geschreven verhaal al had ik graag nog wat meer over haar bijzonder gaven willen lezen.

De schrijfster komt maar een paar dorpen bij het mijne vandaan, daarom was het erg leuk voor me om te lezen over het dorpsleven. De kermis, het slachten, de processie en hoe de buren elkaar helpen. Al ben ik iets jonger dan Mia, veel dingen waren heel herkenbaar.

maandag 20 oktober 2014

Het bezoek

Twee prille geliefden ontmoeten bij een diner in een prestigieus restaurant in Parijs een Franse miljonair. Er gebeurt iets vreemds, en hun romantische vakantie eindigt met een valse noot. Negen jaar later in Jeruzalem de geliefden zijn inmiddels getrouwd en vormen een samengesteld gezin met een dochter die zij samen kregen en een dochter uit het eerdere huwelijk van de man wordt het delicate evenwicht van hun leven verstoord door een telefoontje van de miljonair uit Parijs. Hij komt naar Israël en wil het paar ontmoeten. Uit deze barst in hun verhouding groeit Het bezoek: een nauwkeurige studie van de rekbaarheid van menselijke relaties dingen die hadden moeten gebeuren maar nooit gebeurd zijn, acties en reacties die de personages hebben verzuimd en vluchtgedrag dat netelige morele en existentiële vragen doet rijzen. Het bezoek is een beladen, geestig en pijnlijk portret van 'het nieuwe gezin'.

De Israëlische Hila Blum beschrijft in "Het bezoek" de relatie tussen Nilly en Natty. Dit doet ze op een zeer bedachtzame manier. Ze geeft een klein detail over een gebeurtenis waarna de lezer zelf het grootste gedeelte moet invullen.

De gebeurtenis in Parijs sijpelt een beetje door het boek heen. Ik vroeg me steeds af wat er toen precies gebeurd is. Tegen het einde van het boek kom je hier pas achter. In de tussentijd lees je over Nilly en haar gezin. Ze is een piekeraar, een opmerking zet zich vast in haar hoofd en kan ze niet meer loslaten. Het heden en verleden wisselen elkaar af. De schrijfstijl is erg breedvoerig, soms iets te naar mijn idee. In het begin vond ik het heel mooi maar later had het van mij toch iets vlotter gemogen.

woensdag 8 oktober 2014

Een meisje van honderd


Een meisje van honderd vertelt het levensverhaal van Moemie, een meisje die dingen ziet die anderen ontgaan. Dat is haar gave en haar noodlot. Moemie verliest haar ouders en familie door de rituele zelfmoord van het vorstenhuis op Bali in 1906. De rest van haar leven is ze op zoek naar iets of iemand die het gemis van haar verwanten kan opvullen. Ze wordt opgenomen in een gezin dat haar helderziendheid nodig heeft om geesten uit hun huis te verjagen.

Moemie en de nazaten van de adoptiefamilie worden gevolgd in heden en verleden in een caleidoscopisch verteld familie-epos.

Op 13 september jl. ben ik naar een lezing geweest van Marion Bloem en haar man Ivan Wolffers. Het ging voornamelijk over hun reizen naar Indonesië en het boek "Het Java van Bloem". Het was een erg leuke avond, vooral de verhalen over Java waar ik zelf ook eens ben geweest vond ik erg boeiend. Dit leek me een goed moment om eindelijke eens het boek "Een meisje van honderd" te gaan lezen. Deze stond al tijden op mijn lijstje.

Het was geen makelijk boek om te lezen dit verhaal over Moemie die vele namen in haar leven heeft gehad. Wanneer ze is geboren en waar ze vandaan komt weet ze niet. Wel ziet ze dingen die in de toekomst van andere mensen gaan gebeuren en maakt ze contact met geesten. Je leest hoe ze als kind steeds ergens anders moest wonen, zich nooit ergens echt thuis voelt. Het grote gezin van Mamelie, haar pleegmoeder voelt voor haar als familie.

Om en om wordt het verhaal van Moemie en leden van de familie beschreven. Ik vond het af en toe erg ingewikkeld om de stamboom van deze familie te begrijpen.
In dit verhaal zit 100 jaar geschiedenis verweven waarvan een groot gedeelte over de Tweede Wereldoorlog, de bezetting door de Japanners en de daaropvolgende onafhankelijkheid gaat.


maandag 6 oktober 2014

De vrouwen van Fred

De doden laten me niet met rust, niet zolang ik zelf nog leef. Ze kijken me aan, praten tegen me en stellen vragen waarop ik toen ze nog leefden het antwoord al niet wist, en nu achteraf nog minder. Na de dood van Fred en Vera, twee vrienden uit een ver verleden, heeft Tess haar leven weer opgepakt en zich op een schrijfcarrière gestort. Haar eerste thriller is een doorslaand succes geworden, maar nu worstelt ze met haar nieuwe boek. Als de dochter van Vera na tien jaar opduikt en aandringt op een reünie met de vier overgebleven vriendinnen van haar overleden moeder, komt de inspiratie voor een nieuw boek uit onverwachte hoek. 

Het is altijd heerlijk om een boek van Tineke Beishuizen te lezen. Deze las ik tijdens mijn vakantie in een dag uit. Het is het vervolg op "Wat doen we met Fred" een boek dat ik jaren geleden heb gelezen. Hoe het verhaal precies ging wist ik niet meer maar het was geen probleem om dit boek moeiteloos te lezen.

Tien jaar na de dood van Fred komen de vriendinnen van destijds nog eens bij elkaar. Het verhaal is geschreven vanuit Tess, zij zit nog met veel vragen over de dood van haar vriendin Vera. Ze wordt opnieuw meegesleept in een gevaarlijke situatie. Aan het einde is er eindelijk duidelijkheid over de moord op Vera.




zondag 5 oktober 2014

Een vrouw op 1000 graden

De tachtigjarige Here zit met een oude handgranaat, een slof sigaretten en een laptop in een garage, surft op het web en onderhoudt via Facebook contacten met de hele wereld. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Terwijl ze wacht `tot de oven 1000 graden heeft bereikt, blikt ze terug op een veelbewogen leven dat haar alle hoeken van de geschiedenis liet zien. Ze kreeg drie zonen van negen mannen, is de kleindochter van de eerste president van IJsland, belandde tijdens de oorlog als dochter van een `foute vader in Denemarken, Polen en Duitsland en verhuisde toen noodgedwongen met hem naar Argentinië waar ze haar eerste kind verloor. De jaren vijftig en zestig bracht ze door in Parijs, Zuid-Afrika, New York en Hamburg. Ze studeerde fotografie en vierde feest met de jonge Beatles, om uiteindelijk definitief terug te keren naar haar geboortegrond.




Here heeft al 18 jaar kanker. In een garage ligt ze te wachten op haar dood. Ze is heel eenzaam, eigenlijk haar hele leven al. In dit boek wordt teruggekeken op dit leven. Een heel groot gedeelte gaat over de oorlog. Sommige stukken vond ik erg saai en heb zelfs af en toe wat stukken overgeslagen. Ook de lastige IJslandse namen maakte het lezen er niet makkelijker op. Toch waren er ook veel grappig anekdotes, vooral hoe ze wraak neemt via de computer. Dat maakte het lezen van dit boek toch weer wat leuker.

vrijdag 12 september 2014

Een weeffout in onze sterren

 Hazel werd drie jaar geleden opgegeven, maar een nieuw medicijn rekt haar leven voor nog onbekende tijd. Genoeg om een studie op te pakken en vooral niet als zieke behandeld te worden. Augustus, Gus, heeft kanker overleefd - ten koste van een been. Vanaf het moment dat Hazel en Gus elkaar ontmoeten, lijkt er geen ontsnappen aan de zinderende wederzijdse aantrekkingskracht. Maar Hazel wil niet iemands tijdbom zijn. Hazel laat Gus kennismaken met haar lievelingsboek van Peter Van Houten, een roman over een ziek meisje, die midden in een zin eindigt. Samen besluiten ze op zoek te gaan naar Peter Van Houten om hem te vragen hoe het de personages vergaat nadat het boek is opgehouden. De tocht leidt hen naar Amsterdam, waar de schrijver als een kluizenaar leeft. Hij is in niets wat ze zich van hem hebben voorgesteld. En hun leven neemt een wending die ze zich niet hadden kunnen indenken.

Ontroerend, aangrijpend maar toch ook met veel cynische humor geschreven, dat was mijn gevoel toen ik dit boek dichtsloeg. Een prachtig verhaal!

vrijdag 5 september 2014

Blind verleden

Op een verlaten camping worden de levenloze lichamen gevonden van een man en een vrouw. Waarom het stel op deze plek afsprak is de politie een raadsel. Ze leken elkaar niet te kennen, maar waren wel allebei lid van dezelfde poëziegroep op internet.
Rechercheur Beatrice Kaspary en haar collega Florin Wenninger proberen met een valse identiteit via Facebook met de groep in contact te komen. De gedichten op de site staan vol doodsverwijzingen, maar is dat de oorzaak van de dood van het stel? Dan sterft nog een deelnemer…


Na de ontdekking van twee lijken op een camping komen Beatrice en Florin er al snel achter dat de enige connectie tussen de doden de facebook groep  "Poezie leeft" moet zijn. De speurtocht verloopt dus voor een groot gedeelte op internet. In dit boek is ook veel aandacht voor het privéleven van Beatrice en Florin zodat je ze nog beter leert kennen. Het plot zat goed in elkaar en het verhaal was makkelijk te lezen. Echt een thriller van deze tijd!



donderdag 14 augustus 2014

Twee wegen

Twee mannen komen elkaar tegen op een brug. Er volgt een ongemakkelijk gesprek: Tommy en Jim waren vroeger vrienden, maar hebben elkaar al vijfendertig jaar niet meer gezien. Door deze toevallige ontmoeting komen veel herinneringen uit hun jeugd boven, toen ze allebei opgroeiden in gebroken gezinnen en kracht putten uit hun vriendschap. Tommy en Jim zijn ieder hun eigen weg gegaan, maar kunnen niet aan hun veelbewogen verleden ontsnappen.

In het boek "Twee wegen " wordt het aangrijpende levensverhaal beschreven van twee eenzame Noorse mannen. In hun jeugd waren ze boezemvrienden maar door een verhuizing zijn ze elkaar uit het oog verloren. Als ze elkaar plotseling na vele jaren weerzien heeft dit grote impact op beide mannen.

Wisselend lees je over de gebeurtenissen uit het heden en verleden, dit in vaak erg lange zinnen. Hierdoor vond ik het lezen soms lastig. Het verhaal is somber op een mooie manier, met als decor het ruige Noorse landschap. Sommige stukken van het verhaal moet je zelf invullen. Hierdoor bleef ik aan het einde wel met wat vragen zitten.

dinsdag 12 augustus 2014

Koortsmeisje

Zweden, eind negentiende eeuw. Op een warme septemberdag doolt Luna verdwaasd door haar huis. Ze vindt haar vaders levenloze lichaam naast dat van een vrouw. Wie is de vrouw? Maar bovenal, wat is de waarheid achter hun dood?

Koortsmeisje is een dun boekje. Ik zag het liggen bij de bieb en ben gelijk begonnen met lezen. Het is geschreven in de ik vorm en geen standaard thriller.

Het verhaal speelt zich voornamelijk af in het hoofd van Luna. De tragische gebeurtenissen uit het heden worden afgewisseld met gedachten uit haar jeugd. Het woord verval kwam telkens bij me op, het huis en de familie alles valt uiteen.

Ik vond het een beetje vreemd verhaal, dit komt waarschijnlijk door de koortsachtige gedachten van Luna.

zondag 10 augustus 2014

50, so what?

Vrouwen van vijftig vragen zich af waar hun taille is gebleven, dansen schaamteloos op tafel en snakken nog altijd naar sex - al dan niet met hun eigen echtgenoot - Daarnaast moeten er prangende vragen beantwoord worden: ja of nee een facelift? Hoe om te gaan met zuchtende vriendinnen? Krijg ik ooit nog een nieuwe man als ik de mijne verlaat?

In 50, so what steken bekende en onbekende vrouwen en een enkele man elke vrouw die vijftig is of de magische grens nadert, hilarisch en eerlijk een hart onder de riem. Dat Linda de Mol in 2014 zelf vijftig wordt, is uiteraard geen toeval.

Met bijdragen van onder anderen Saskia Noort, Jan Heemskerk, Aaf Brandt Corstius, Hedy d'Ancona, Sylvia Witteman, Sunny Bergman en Britta Böhler.


Dit boek lag op ons vakantieadres. Omdat ik zelf dit jaar ook deze leeftijd hoop te bereiken heb ik het meegenomen naar het strand. Leuke en soms herkenbare verhalen, geschreven door bekende personen. Een boek voor een paar ontspannen uurtjes leesplezier.

zondag 3 augustus 2014

De laatste vluchtelinge

Ohio, 1850. Vanaf het moment dat ze met een gebroken hart huis en haard verlaat, wordt de Engelse Honor Bright door een familietragedie gedwongen om in een onbekende, ruige omgeving te vertrouwen op de goedheid van vreemden. Ze sluit vriendschap met twee uitzonderlijke vrouwen en raakt betrokken bij de illegale praktijken van de Underground Railroad, een beweging die ontsnapte slaven helpt te vluchten naar het vrije noorden. In haar worsteling om haar eigen plek en stem te vinden, moet Honor kiezen wat ze bereid is te riskeren voor haar overtuigingen.





Als de Britse Honor na een lange zware zeereis in Amerika aankomt zoekt ze steun bij haar  "Vrienden" van de quaker gemeenschap. Ze komt er al snel achter dat het leven in Ohio heel anders is dan in haar thuisland.  Ze heeft vooral erg veel moeite met hun standpunten ten opzichte van de slavernij. Het quilten speelt een erg grote rol in het het verhaal, zelfs haar huwelijksschat bestaat uit quilts.
Dit boek heeft me een kijkje gegeven in het leven van een jonge quaker vrouw, ik wist bijvoorbeeld niet dat ze in plaats van bidden, stil worden in zichzelf. Dit boek is zeker een aanrader voor de dames die van quilten houden. Net als alle vorige boeken van Tracy Chevalier een meeslepend verhaal dat lekker weg leest.

dinsdag 29 juli 2014

De jongen die terugkeerde

David besluit om de zomervakantie bij zijn jeugdvrienden in zijn geboortedorp Dalen door te brengen. Ze weten niet goed wat ze met hun leven moeten en halen nachten door met eten, drinken, vrijen, praten, lachen en het plegen van inbraken. De buit wordt verzameld in het verlaten huis in het bos, waar ze ook al hun vrije uren slijten. Wat is er werkelijk aan de hand bij het huis?

 Als David voor de zomervakantie in zijn geboorteplaats terug komt raakt hij via zijn vriend Lukas betrokken bij het plegen van inbraken. Dit doen ze samen met een vreemd groepje jongeren. Onder invloed van drank en drugs proberen ze de verveling te verdrijven in het benauwende stadje waar iedereen elkaar kent. Het is een beetje een apart boek, de sfeer is beklemmend, donker en onheilspellend. David heeft vreemde visioenen gehad waardoor hij gebeurtenissen in de toekomst kon zien. Dit vond ik geen meerwaarde voor het verhaal en maakte het nog ongeloofwaardiger. David krijgt steeds meer moeite met alle gebeurtenissen, hij kan er bijna niet meer van eten. Dan volgt de onvermijdelijke climax.

maandag 28 juli 2014

Breng me naar de Florida

In Nairobi (Kenia) staat de beroemde nachtclub de `Florida, een universum waar liefde, bedrog en tovenarij om voorrang strijden. Voor journalist en ex-diplomaat Robbert van Lanschot werd die plek het startpunt voor een speurtocht naar liefdesverhalen tussen blank en zwart en naar de mysteriën rondom Afrikaanse seksualiteit. Op de stranden van Malindi leggen beachboys hem uit hoe zij een Europese vrouw veroveren. Een meesteres vertelt over haar blanke slaven, die -slechts gekleed in een wit schortje- bij het serveren van de thee al beginnen te ejaculeren. In het binnenland ontmoet hij Europeanen die alles achter hebben gelaten uit liefde voor die ene Afrikaanse vrouw. En hij is bij de dranksessies die de 'meisjes van de Florida' het lef moeten geven voor de zoveelste nacht in de club.


 

Wanneer blank m/v zwart zoekt staat op de kaft gedrukt.

Inderdaad een boek over (voornamelijk seksuele) relaties tussen blanke en zwarte mannen en vrouwen. Interessant waren de verhalen over de verschillende stammen, hoe ze het te werk gaan als ze elkaar proberen veroveren. Maar ook hoe Europese mannen contacten leggen via internet met Afrikaanse vrouwen.  De verhalen spelen zich voornamelijk af in Kenia. De zinnenprikkelende verhalen zijn makkelijk leesbaar en geven een mooie inkijk in de Afrikaanse cultuur en gebruiken.

Het boek deed me denken aan de documentaire van Sunny Bergman, Sunny side of sex.

zaterdag 26 juli 2014

Heroïne godverdomme

Heroïne godverdomme is het eerlijke en aangrijpende levensverhaal van René van Collem, drummer bij Doe Maar. René begon als 18-jarige jongen als drummer in de beroemdste Nederlandse band ooit, maar zijn heroïneverslaving maakte het spelen in de band uiteindelijk onmogelijk. Toen hij ging stelen van bandleden en fans was zijn tijd bij Doe Maar voorbij, maar zijn verslaving niet. Meer dan 30 jaar later schreef hij zijn levensverhaal, eindelijk clean en gelukkig met zijn grote liefde Margaretha en na een onvergetelijke comeback bij Doe Maar. Heroïne godverdomme is een verhaal van roem, rock en roll, een keiharde val en een glorieuze wederopstanding.

 Doe Maar is "de band" uit mijn jeugd. In dit openhartige en aangrijpende boek lees je dat de roem helaas ook een keerzijde heeft. Het gaat vooral over de vele dieptepunten in het leven van de drugsverslaafde Rene van Collem. Hoe hij telkens probeert af te kicken maar spijtig genoeg telkens weer terug valt in zijn oude patroon. Door heel veel liefde, geduld en steun van zijn moeder en later van zijn grote liefde lukt het hem uiteindelijk toch om clean te blijven.

zaterdag 19 juli 2014

Dodencirkel

Als ze niet bezig is met opgravingen van beenderen of andere archeologische vondsten, geeft Ruth Galloway colleges aan de universiteit.
Ze woont aan de rand van de afgelegen en verlaten Saltmarsh, een indrukwekkend moerasgebied in Norfolk, dat grenst aan de Noordzee. Ze houdt van het ontoegankelijke gebied en voelt zich er nooit eenzaam.

Wanneer er een kinderskelet wordt gevonden op de vindplaats van de palencirkel in het moeras, waar Ruth eerder opgravingen heeft gedaan, wordt zij benaderd om de beenderen te dateren. Het skelet blijkt tweeduizend jaar oud, tot grote teleurstelling van inspecteur Harry Nelson, die Ruths hulp had ingeroepen. Hij had gehoopt dat de beenderen van Lucy waren, een meisje dat al tien jaar vermist wordt.

Sinds haar verdwijning krijgt Nelson brieven over Lucy met bizarre verhalen vol verwijzingen naar offerrituelen en met Keltische en Bijbelse teksten.

Dan verdwijnt opnieuw een meisje, en Nelson krijgt eenzelfde soort brief over haar. Terwijl de brievenschrijver dichterbij komt en het moeras zich van zijn meest verraderlijke kant laat zien, wordt Ruth het onderzoek in getrokken en brengt haar forensisch archeologische kennis haar in levensgevaar.




Dit is het eerste boek over Ruth Calloway. Zij is een normale vrouw van vlees en bloed, wat aan de stevige kant met een enigszins negatief zelfbeeld. Ze woont alleen en werkt in een mooie mistroostige omgeving, dicht bij een moeras. Hier speelt het verhaal zich grotendeels af.

Na het veelbelovende begin viel het verhaal me uiteindelijk toch een beetje tegen. Het plot was niet erg verrassend en er werden ook nogal wat vreemde figuren opgevoerd. Met name, Cathbad, Eric de Noorman en Techno Boy. Het archeologische gedeelte over de opgravingen vond ik wel weer erg interessant en ook de relatie tussen Ruth en Harry Nelson.  Redenen genoeg om toch het volgende deel een keer te gaan lezen.


vrijdag 18 juli 2014

Voetbalvrouwen

Voetbalvrouw Michelle gaat mee op trainingskamp naar Gran Canaria. Maar wat een gezellige week belooft te worden, eindigt in een nachtmerrie.

Voetbalclub DKS – Door Kracht Sterker – speelt voor het eerst in zijn bestaan in het betaald voetbal. Richard Jongsma, de jonge aanvallende middenvelder, staat in de belangstelling van diverse grote eredivisieclubs. Tot nu toe weet hij zijn concurrent, de getalenteerde aanvaller Fernando, nog te overklassen. Michelle, de vriendin van Richard, gunt haar vriend zijn gedroomde carrière, maar moet weinig hebben van de hysterische wereld van voetbalvrouwen. Ze houdt niet eens van shoppen.


In de winterstop gaat DKS op trainingskamp naar Gran Canaria.
De vrouwen mogen mee, dus naast trainen is er tijd voor leuke uitstapjes. Het voelt voor Michelle bijna als vakantie. Tot een noodlottig ongeval alles verandert. Michelle vermoedt opzet en wil uitvinden wie dit op zijn geweten heeft. Maar hoe meer ze ontdekt, hoe meer ze merkt dat er mensen zijn die niet willen dat de waarheid boven tafel komt...


Een makkelijk leesbaar boekje voor tussendoor. Het verhaal stelt niet veel voor, ideaal voor een paar uurtjes ontspanning. De schrijfstijl deed me denken aan dat van Suzanne Vermeer.

zaterdag 12 juli 2014

Als grenzen vervagen

Frank, vijftig en succesvol ondernemer komt tot inzicht dat zijn werk en oog voor vrouwen ten koste is gegaan van zijn rol als vader. Hij besluit het roer drastisch om te gooien en ruilt zijn bedrijf in voor een docentschap aan de hogeschool. Of zijn dochter Anna, studente aan dezelfde hogeschool, daar nu zo blij mee is valt te bezien. De levenslijnen van vader en dochter lopen op verbluffende wijze door elkaar. De voorkeur voor jonge vrouwen blijkt niet de enige verslaving van Frank te zijn. Hij is razend populair onder de studenten, met alle verleidingen van dien. Wanneer Anna dan ook nog verliefd wordt op een man die als twee druppels water op haar vader lijkt leidt dit tot bizarre situaties. Situaties die vragen om een ingrijpende oplossing...


Dit boek wilde ik graag lezen omdat de schrijver uit mijn omgeving komt.  

Als eerste valt de mooie aparte vormgeving van dit boek op, het lijkt een echt briefje van tien, een glasplaatje met coke en een creditkaart verpakt achter plastic. Ook het gebruikte lettertype leest heel prettig.

Ik dacht tijdens het lezen dat het boek autobiografisch was, vond Frank, de hoofdpersoon, een erg onsympathieke man. Na het lezen van het boek heb ik wat achtergrond informatie over de schrijver opgezocht en blijkt dit niet zo te zijn. Wel zijn er wat overeenkomsten, het drugsgebruik uit zijn verleden en hij is manisch depressief evenals een personage uit het boek. Dit is te lezen op zijn website: http://www.wieneschrijft.nl/Home/

Het verhaal begint met een mysterieuze proloog. Daarna begint het vlot geschreven verhaal over de succesvolle zakenman Frank. Hij staat op een keerpunt in zijn leven, hij verkoopt zijn zaak en begint als leraar aan de HAN waar ook zijn dochter Anna studente is. De relatie tussen vader en dochter is niet erg goed. Toch zijn er, zonder dat ze het van elkaar weten parallellen in hun leven.

Het verhaal is vlot geschreven en pakte me direct. Erg leuk vond ik dat het voor mij zo'n herkenbaar boek was, ik kende bijna alle plekken uit het boek. Het verhaal speelt zich grotendeels in Arnhem af. 

Een minpuntje vond ik dat Anna wat ongeloofwaardig overkwam, ze was wel erg volwassen en zelfverzekerd voor een 18 jarige.

De term literaire thriller is misschien wat misleidend, ik vond het boek niet spannend, behalve de proloog en de epiloog. Verder een mooi debuut, ik heb het met veel plezier gelezen!

zaterdag 5 juli 2014

Rafels van Rio

De finale van het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië staat op het punt te beginnen. Opeens doven de stadionlichten. Het wordt aardedonker in de voetbaltempel. Als de lampen weer aangaan, is de wereldcup verdwenen.
Wat is er gebeurd? Die zoektocht leidt naar de rafels van Rio de Janeiro: de favela’s en hun bewoners. Naar Julia, wier dochtertje door een verdwaalde kogel werd gedood. Naar Renato, een verbitterde politieagent. En naar Hiago, een jongen die rondloopt met een afschuwelijk geheim.

Rafels van Rio is het verhaal van de favela’s, waar geweld en moord aan de orde van de dag zijn, maar waar je kunt overleven en de wereld zelfs versteld kunt doen staan.

Dit boek geeft je een hele andere kijk op de voetbalkampioenschappen in Brazilie. Je leest over het leven in de favela 's met het vele geweld. Gelukkig zijn er dappere mensen die knokken voor een beter leven. Het boek is geschreven voor jongeren, het leest heel makkelijk, ik had het in een dag uit maar zal het niet snel vergeten. Ik was helemaal ontroerd toen ik het boek uit had.











dinsdag 1 juli 2014

Aurora

Aurora en Victor waren geliefden. Tot het noodlot toesloeg. Vijftig jaar later ontmoeten ze elkaar weer en geven ze hun relatie een nieuwe kans. Maar het verleden heeft een stem en Aurora een ddmgeheim. Is hun liefde sterk genoeg om zich los te maken uit de klauwen van het verleden?

Verscheurd door heimwee keert de actrice Aurora na een leven in de schijnwerpers terug naar haar geboortegrond. Daar treft ze Victor die altijd naar haar is blijven verlangen. Tegen de achtergrond van het mysterieuze Gallische landschap ontvouwen zich de gebeurtenissen die hen ooit uit elkaar dreven. 

Aurora is een roman over de kracht van verbondenheid tussen twee mensen die overeind proberen te blijven in een maatschappij die hen voorschrijft hoe te leven. Schommelend tussen hoop en vredes, gevoel en verstand, verlangen ze slechts één ding. Elkaar.


Wat als na vijftig jaar de liefde van je leven ineens weer voor je staat?

Deze zin maakte dat ik erg nieuwsgierig werd naar dit boek. Want wat is er gebeurd in zo'n lange tijd?


Ontroerend mooi geschreven deze debuutroman van Cynthia Stijger Aramburu. Om dit prachtige liefdesverhaal in je op te nemen moet je rustig de tijd nemen. Je leest over Aurora en Victor die elkaar na lange tijd weer ontmoeten. Beiden willen niet de eerste stap zetten, ondanks hun liefde die nog zo ontzettend sterk en hartstochtelijk is. Er zit nog heel veel oud zeer bij beiden, samen gaan ze op zoek naar de waarheid omtrent de gebeurtenissen uit het verleden. Tijdens het lezen leer je de hoofdpersonen steeds beter kennen en begrijpen.
Naast dit aangrijpende verhaal speelt ook het ruige landschap van Galicië een grote rol in het boek. Het  geeft een mooi beeld van Spanje. De Spaanse sfeer was zo beschreven dat ik het liefst direct alle plaatsen zou willen bezoeken.



Bekijk hier de prachtige trailer....





zaterdag 28 juni 2014

De wraak van meneer Heming




Waarschijnlijk herinnert u zich meneer Heming niet meer. Hij was de makelaar die u rondleidde in uw nieuwe woning, een gunstige prijs voor u bedong en belde met het goede nieuws dat de koop rond was. Minder goed nieuws is dat hij de sleutel van uw huis nog steeds in zijn bezit heeft.

Waarom hij van alle huizen die hij heeft verkocht uitgerekend uw sleutel heeft gehouden? Simpel. Hij heeft de sleutels van alle huizen bewaard.

William Heming voelt zich zeer verantwoordelijk voor zijn kleine stadje. Hij kent elke straat, houdt van elke stoeptegel en is vastbesloten elke verandering koste wat kost tegen te houden. Daar zou hij zonder aarzelen een leven voor geven. Dat van u, welteverstaan.




Meneer Heming is al vanaf zijn jonge kinderjaren een achterbaks, gluiperig en nieuwsgierig persoontje. Nu hij makelaar is maakt hij van elke sleutel die hij krijgt een duplicaat. Dit geeft hem de mogelijkheid om rond te snuffelen in de levens van de bewoners uit zijn stad. Hij regelt ook goede dingen voor mensen die onrecht zijn aangedaan, zodoende kreeg ik toch een beetje sympathie voor hem krijgt.
Overal naar binnen sluipen, dat moet natuurlijk een keer gigantisch misgaan.

Grappig, origineel en soms wat overdreven, een heerlijk boek om mee te ontspannen. Verwacht alleen geen literaire thriller zoals op de kaft staat. Spannend is het boek echt niet.



vrijdag 27 juni 2014

De vriendschap


Van Connie Palmen las ik eerder Logboek van een onbarmhartig jaar, dit boek maakte toen veel indruk op me.
In een boek dat ik een paar weken terug las stond een verwijzing naar dit boek " De vriendschap". Dat was een reden voor me om het te gaan lezen. Ik dacht dat ik het zelf had maar kon het niet vinden dus heb ik het geleend bij de bibliotheek.

In dit boek lees je over de bijna symbiotische vriendschap tussen Kit en Ara. Al op de lagere school worden deze twee tegenpolen hartsvriendinnen. Ze helpen elkaar met lezen en schrijven, hun verslavingen, eten en drinken maar ook lees je over de liefdes in hun leven. Een imponerend boek al was het soms wat lastig voor me om de aandacht erbij te houden.



Dit boek won in 1995 de AKO literatuurprijs en in 1996 de Trouw Publieksprijs.

vrijdag 20 juni 2014

De kamer

De eerste keer dat ik de kamer binnenging, draaide ik me vrijwel meteen weer om. Ik moest eigenlijk naar het toilet, maar ik nam de verkeerde deur. Een vleug bedompte lucht sloeg me tegemoet toen ik de deur opendeed, maar ik kan me niet herinneren dat ik daar bijzondere aandacht aan schonk. Het was me nog niet opgevallen dat er in dat gangetje bij de lift nog iets anders was dan de toiletten. O, dacht ik. Een kamertje.
Ik deed de deur open en dicht. Meer niet.



Dit is hoofdstuk 1 van de 65.


Dit boek was een lees tip bij de bibliotheek, ik las het begin en wilde gelijk verder lezen. Direct maar meegenomen en in een dag  uitgelezen. Door de korte hoofdstukken las het erg vlot.

Bjorn werkt bij "de Instantie". Per uur werkt hij vijfenvijftig minuten in een kantoortuin en vijf minuten trekt hij zich terug in zijn eigen wereld. Zijn collega's begrijpen hem niet en de verhoudingen zijn al snel ernstig verstoord.
Tijdens het lezen werd ik heen en weer geslingerd, soms voelde ik sympathie voor de hoofdpersoon en dan weer helemaal niet. Toen ik het uit had bleef ik nog met wat vragen zitten, waarschijnlijk is dit precies de bedoeling van de schrijver, het past bij dit verhaal. Een boek om nog lang over na te denken!



vrijdag 13 juni 2014

Het boek Jakab

 Een jonge vrouw rijdt hard door de donkere nacht. Haar man ligt hevig bloedend naast haar. Hun dochter ligt te slapen op de achterbank. En iets verschrikkelijks achtervolgt ze. Iets wat al generaties lang jacht maakt op hun familie.

Binnen de familie wordt een dagboek bijgehouden, over een gerucht. Een schaduw. Een moordenaar. Voor Hannah Wilde is het een essentiële overlevingsgids die haar de drie regels heeft geleerd waar zij zich altijd aan houdt: Kijk over je schouder. Vertrouw niemand. Bij twijfel: vlucht!

Als ook haar dochter in gevaar is, weet Hannah dat ze niet langer kan vluchten en eindelijk het kwaad moet trotseren. En niets in het dagboek heeft haar hier op voorbereid.






Wat een geweldig debuut, deze originele thriller met griezelige elementen.
In dit boek lees je over een familiegeschiedenis met een donkere rand. De familie van Hannah wordt al generaties lang bedreigd door een hosszú életek, een nazaat van een oud Hongaars adellijk volk.

Zeer gedoseerd, in drie verhaallijnen, worden er telkens stukjes van het raadsel gegeven.

Het boek Jakab heeft een heerlijke schrijfstijl, is mythisch, spannend en bevat ook een vleugje romantiek.

Als je je niet stoort aan bovennatuurlijke gebeurtenissen dan is dit boek zeker een aanrader!


maandag 9 juni 2014

Hoe ik mijzelf halveerde

Als Nine tegen iemand zegt dat ze anorexia heeft gehad, moet ze daarna uitleggen dat ze geen onzekere tiener was die graag dun wilde zijn. Ook had ze geen foto’s van magere topmodellen aan de muur hangen en nee, er was zelfs geen traumatische ervaring die het afvalproces uitlokte. Toch raakte ze compleet in de ban van eten en bewegen, halveerde haar lichaamsgewicht in rap tempo, belandde daarom in het ziekenhuis en van daaruit in een kliniek. 


Met een flinke dosis zelfspot verteld Nine openhartig haar verhaal. Ze heeft negen jaar te kampen gehad met een eetstoornis. Eerst is er de beginperiode van haar ziekte, hoe eten steeds meer haar leven gaat beheersen. Op een luchtige en humoristische manier lees je hoe ze deze ziekte probeert te overwinnen. Het boek geeft een goed beeld hoe het er in een kliniek aan toegaat. Daarna komen de terugvallen en probeert ze haar gewicht enigszins op peil te houden.
 Dapper om je zo bloot te geven!

dinsdag 3 juni 2014

Marie

Gedurende twee gelukkige jaren is het liefste meisje van de wereld, Marie geheten, in het leven van ‘de dokter’ geweest. Sinds zij er niet meer is, slijt hij zijn dagen in een toestand van rouw die van geen wijken wil weten. Ondertussen gaat in Abraham, een piepklein en hoogst eigenaardig dorpje in het midden van een desolaat moerasgebied, het leven verder. En het leven blijkt voor maar heel weinig mensen veel goeds in petto te hebben… 
 




Een paar jaar geleden ben ik naar een optreden van Christophe Vekeman geweest. Sindsdien wilde ik graag eens een boek van hem lezen. Deze stond tussen de nieuwe boeken bij de bibliotheek dus heb ik het snel meegenomen.


Vekeman schrijft zoals hij verteld. Mooie lange zinnen met veel komma's ertussen. Bizar, grappig en absurd.
Ik heb het boek wel met plezier gelezen, vooral omdat ik moest lachen om de grappige stukken maar ik geloof niet dat ik de clou van het verhaal helemaal begrepen heb. Gemengde gevoelens dus.


Het boek heeft wel veel goede recensies gekregen dus lezen op eigen risico.

vrijdag 30 mei 2014

Kijk me in de ogen

Zuid-Afrika, 1959. Katryn Jonis, een plattelandsvrouw die lezen noch schrijven kan, staat terecht voor moord. Het slachtoffer is de zoon van haar aartsvijand en buurman Abraham Klink. Er zijn geen getuigen en al het bewijsmateriaal pleit tegen haar. Zonder de hulp van een advocaat vecht ze in de rechtbank voor haar leven. Ze heeft maar één wapen tot haar beschikking: de waarheid, zo zuiver en heilig als alleen de waarheid kan zijn.





Namakwaland een tot mijn verbeelding sprekende omgeving is een regio in Zuid Afrika. Hier speelt het verhaal zich af van Katryn Jones. Na een jarenlang vete met de familie Klink, wordt ze beschuldigd van de moord op hun zoon. Ze is een ongeletterde kleurlinge die al jong de ongelijkheid tussen blank en zwart heeft ervaren. Het enige wapen dat ze heeft is haar scherpe tong. Ze neemt zelf haar verdediging op zich en dit leidt soms tot hilarische taferelen bij de rechtbank.
Ondertussen, als ze alleen is voel je haar angst en onmacht. Door haar geloof en gebeden probeert ze rustig te blijven. 
Dit mooie verhaal over een dappere Nama vrouw is met humor geschreven. Vooral de gebruiken van dit volk spraken me erg aan.

Dit boek is postuum uitgeven, de schrijver is een jaar voor de verschijning van dit boek overleden.

Uitgeverij Mozaïek, bedankt voor dit boek, ik heb het met plezier gelezen!