vrijdag 31 januari 2014

Alles wat overblijft

Annabel zou zichzelf nooit omschrijven als eenzaam. Ze heeft het druk met haar baan bij de politie, haar kat en haar oude moeder. Maar wanneer ze het half vergane lichaam ontdekt van een buurvrouw die al maanden dood in huis ligt, is ze geschokt dat niemand heeft opgemerkt dat de vrouw was verdwenen. Op haar werk besluit ze onderzoek te doen naar eenzame doden, en ze ontdekt dat dit in haar stad vaker voorkomt dan ze ooit had kunnen vermoeden. En in verhouding tot andere delen van het land onrustbarend veel vaker…


Eenzaamheid dat woord kwam telkens bij me op tijdens het lezen.

De twee hoofdpersonen in dit boek zijn eenzaam, zonder dat er iemand bij stil staat en ze allebei een baan hebben.
Annabel voelt zich onzeker tegenover haar collega's , het enige contact dat ze heeft zijn de (verplichte ) bezoekjes aan haar moeder. Als deze komt te overlijden raakt ze de weg volledig kwijt.

Ook Colin heeft een baan en is erg intelligent. Hij volgt 's avonds diverse studies mede om vrouwen te ontmoeten. Maar ook hij heeft bijna geen contacten en is tevens verbitterd door zijn slechte jeugd.

Dan zijn er ook nog de vele dode mensen die in verschillende stadia in hun huis worden gevonden, ook zij waren alleen.

De schrijfster heeft de verhaallijnen mooi in elkaar verwerkt tot één geheel. Wel vond ik sommige gedeeltes saai en had liever iets meer vaart in het verhaal gehad. Veel aandacht is er in dit boek voor de verschillende stadia van ontbinding van een lichaam. Slechts op het einde werd heel even spannend.

Ooit heb ik Waarheen je ook vlucht gelezen van Elizabeth Haynes, dit boek haalde het hierbij niet maar ondanks dat heb ik toch genoten van dit boek. Het zet  je aan het denken, om toch eens wat meer stil te staan bij de eenzame mensen in onze samenleving.

vrijdag 24 januari 2014

Nachtmerries

Wat als je ergste nachtmerrie werkelijkheid wordt?

De universiteit van Cambridge wordt geteisterd door verontrustend groeiend aantal zelfmoorden van studenten. Rechercheur Mark Joesbury leidt het onderzoek en moet meer slachtoffers te voorkomen. Daarvoor zet hij de jonge en gedreven politieagente Lacey Flint in, die undercover als onzekere studente in het campusleven duikt....

Alleen psychiater Evi Oliver weet wie Lacey echt is, omdat zij ook onderdeel uitmaakt van het onderzoek. Langzaam ontdekken ze een verschrikkelijke trend en als Lacey dezelfde afschuwelijke nachtmerries krijgt als die waarvan de zelfmoordslachtoffers voor hun dood last van hadden, wordt duidelijk dat zij de volgende is.




Het verhaal begint met een proloog die in het heden ligt, je weet direct  hoe het verhaal gaat aflopen. Dan gaat de tijd elf dagen terug en begint het verhaal. Onder het lezen lijkt het of er een tikkende tijdbom op ontploffen staat.

Dit boek heeft twee verhaallijnen. De grootste verhaallijn gaat over Lacey die undercover als Laura Farrow gaat wonen en studeren aan de universiteit van Cambridge. Een prachtige achtergrond voor dit gruwelijke verhaal.
Tegelijkertijd is er de gehandicapte psychiater Evi, bij haar in huis lijken vreemde dingen te gebeuren. Wat is er met haar gebeurt in het verleden en wat is de link met de gebeurtenissen nu.
Lacey heeft het erg moeilijk aan de universiteit. Ook haar overkomen akelige dingen en ze heeft last van nachtmerries,  tussendoor moet ze ook nog dealen met een ouder onverwerkt trauma. Ze sluit vriendschap met de arts Nick maar weet niet of ze hem kan vertrouwen.

Tijdens het lezen kon ik er niet goed de vinger op leggen wat er nu precies aan de hand was met de personen die zelfmoord wilde plegen. Het leek een droomwereld waarin ze terecht waren gekomen
Gaandeweg het verhaal vallen steeds meer stukjes van de puzzel op de plaats en volgt er een spannende en verrassende ontknoping.


Er wordt wel regelmatig teruggeblikt naar haar eerdere boek zielsgeheim dus het beste kun je eerst dit boek lezen. Dan ken je de personages iets beter. Hier kun je mijn lezen wat ik van de andere boeken van Sharon Bolton vond.

dinsdag 21 januari 2014

De weg naar zee

Op een hete zomerdag sleept Tessa haar zevenjarige dochter in een bolderkar door een zwartgeblakerd duingebied. Een verzengende tocht, waarin ze de zeven jaren met Summer overdenkt. Het meisje is niet haar gedroomde evenbeeld geworden, maar dat heeft Tessa er nooit van weerhouden alles op alles te zetten om het beste uit haar kind te halen: een goede versie van zichzelf. Hoe langer ze door het mulle zand loopt, hoe sterker haar het gevoel van mislukking overvalt. De weg naar zee is een trefzeker portret van een moeder die tot het uiterste gaat in haar liefde voor haar dochter en tegelijkertijd zoekt naar het perfecte leven.

Wonderschoon, aangrijpend verhaal over een perfectionistische moeder die haar dochter niet kan accepteren hoe ze is. Tijdens een tocht door de duinen overdenkt ze hun relatie. 


Dit is zo'n boek dat je bijblijft. Als ik weer eens door de duinen loop zal ik zeker aan dit boek terug denken. Aan de gestoorde moeder maar zeker ook aan het vrolijke meisje. Hoe de moeder haar probeert  te vormen naar haar ideaalbeeld, onbegrijpelijk. Toch is er ook heel veel liefde voor haar kind, zodat ik aan het einde een dubbel gevoel over haar had.


zondag 12 januari 2014

Kenau

 Haarlem, 1572. De stad wordt belegerd en langzaam uitgehongerd door de Spanjaarden. Kenau Simonsdochter Hasselaer, de (spreekwoordelijk geworden) vrouw uit één stuk en voor de duivel niet bang, roept zo'n driehonderd vrouwen op het noodlot niet af te wachten, maar hun lot zelf in de hand te nemen. Zij aan zij vechten ze vanaf de stadswallen met de soldaten.

Het gaat er niet zachtzinnig aan toe: ze gooien hete pek, kokende olie en brandende hoepels over de hoofden van de aanstormende vijand. De vrouwen worden gedreven door angst, omdat de Spanjaarden kort daarvoor een waar bloedbad hebben aangericht onder de vrouwen en kinderen van Zutphen en Naarden.

Kenau vertelt het pakkende verhaal van een moedige Hollandse vrouw in oorlogstijd, gebaseerd op een aantal waargebeurde voorvallen in een barre, maar belangrijke episode van onze geschiedenis.



Dit boek stond al even op mijn verlanglijstje, toen ik las dat de schrijfster een lezing kwam geven in een bibliotheek bij mij in de buurt was het een goede reden om  dit boek te gaan lezen. Helaas heb ik door ziekte de lezing niet kunnen bijwonen.

Kenau (klik op de naam voor meer informatie) is een sterke vrouw die leefde in Haarlem in de 16e eeuw, ze vocht mee tegen de Spanjaarden om haar stad Haarlem te beschermen. Het verhaal is verfilmd en aan de hand hiervan is dit boek geschreven. Waarschijnlijk is het verhaal daardoor wel wat geromantiseerd en dat maakt het verhaal wat ongelovig en overdreven. Het verhaal leest als een film, je ziet het allemaal zo voor je, het is erg prettig geschreven. Ik had nog nooit van de geschiedenis van Kenau gehoord en door dit boek weer een stukje geschiedenis meegepakt.










Begin 2014 gaat de film Kenau in première, van de makers van Süskind en Zwartboek (Fu Works), met hoofdrollen van Monic Hendrickx en Barry Atsma.

zaterdag 11 januari 2014

Paradijsoffer

Kort na opstijgen wordt er aan boord van een Boeing 747 met bestemming New York een brief gevonden. In de brief wordt door een terroristische organisatie gedreigd dat de Boeing zal ontploffen als er niet wordt voldaan aan hun eisen. Inspecteur Alex Recht roept de hulp in van Fredrika Bergman, inmiddels werkzaam bij het Ministerie van Justitie, die belast is met een uitwijzingszaak. Terwijl de uren voorbij tikken en Alex en Fredrika uit alle macht proberen deze ramp tot een goed einde te brengen, cirkelt de Boeing in de lucht. De brandstofteller staat bijna op nul.




Met spanning begon ik het nieuwe jaar in Paradijsoffer, het nieuwste boek van Kristina Ohlsson. Ik was erg benieuwd hoe het verder zou gaan met Frederika Bergman en haar team. In dit boek zijn we ruim twee jaar verder, Frederika werkt niet meer bij de politie maar voor het ministerie van Justitie. Toch moeten Alex en Frederika opnieuw samen gaan werken.


Eden Lundell is Chef van de anti-terrorisme eenheid bij Sapo en heeft de hulp van Alex en Frederika hard nodig. In een race tegen de klok proberen ze een vliegtuig dat gekaapt is te redden. Dit in samenwerking met de Amerikaanse overheidsdiensten, wat erg stroef verloopt. Bizar detail is dat de zoon van Alex, tweede piloot is in het gekaapte vliegtuig.


De spanning kwam pas tegen het einde en net als in de vorige boeken van Kristina Ohlsson staat er op het een einde een verwijzing naar een volgend boek, zodat je deze weer moet lezen natuurlijk. Een minpuntje vond ik de vele afkortingen en termen van allerlei overheidsinstanties en afdelingen. Dit maakte het verhaal soms ingewikkeld en deed wat afbreuk aan het leesplezier.