vrijdag 31 januari 2014

Alles wat overblijft

Annabel zou zichzelf nooit omschrijven als eenzaam. Ze heeft het druk met haar baan bij de politie, haar kat en haar oude moeder. Maar wanneer ze het half vergane lichaam ontdekt van een buurvrouw die al maanden dood in huis ligt, is ze geschokt dat niemand heeft opgemerkt dat de vrouw was verdwenen. Op haar werk besluit ze onderzoek te doen naar eenzame doden, en ze ontdekt dat dit in haar stad vaker voorkomt dan ze ooit had kunnen vermoeden. En in verhouding tot andere delen van het land onrustbarend veel vaker…


Eenzaamheid dat woord kwam telkens bij me op tijdens het lezen.

De twee hoofdpersonen in dit boek zijn eenzaam, zonder dat er iemand bij stil staat en ze allebei een baan hebben.
Annabel voelt zich onzeker tegenover haar collega's , het enige contact dat ze heeft zijn de (verplichte ) bezoekjes aan haar moeder. Als deze komt te overlijden raakt ze de weg volledig kwijt.

Ook Colin heeft een baan en is erg intelligent. Hij volgt 's avonds diverse studies mede om vrouwen te ontmoeten. Maar ook hij heeft bijna geen contacten en is tevens verbitterd door zijn slechte jeugd.

Dan zijn er ook nog de vele dode mensen die in verschillende stadia in hun huis worden gevonden, ook zij waren alleen.

De schrijfster heeft de verhaallijnen mooi in elkaar verwerkt tot één geheel. Wel vond ik sommige gedeeltes saai en had liever iets meer vaart in het verhaal gehad. Veel aandacht is er in dit boek voor de verschillende stadia van ontbinding van een lichaam. Slechts op het einde werd heel even spannend.

Ooit heb ik Waarheen je ook vlucht gelezen van Elizabeth Haynes, dit boek haalde het hierbij niet maar ondanks dat heb ik toch genoten van dit boek. Het zet  je aan het denken, om toch eens wat meer stil te staan bij de eenzame mensen in onze samenleving.

1 opmerking:

  1. Altijd goed, een boek dat je na laat denken. Daarom hou ik van literaire thrillers !

    BeantwoordenVerwijderen