woensdag 30 april 2014

Lieve Celine

Brooke is een jonge, laagbegaafde vrouw uit Amsterdam-Noord met een passie voor zangeres Céline Dion. Na een reeks dramatische gebeurtenissen heeft Brooke nog maar één doel in haar leven: Céline zien optreden. Dus reist ze in haar eentje naar Las Vegas. Op Schiphol, en later ook in het vliegtuig, schrijft ze achttien brieven aan haar idool.
Daarin vertelt Brooke over het leven in Amsterdam-Noord. Over haar moeder, haar zus, het huis op de Waddenweg, de Canta. Stap voor stap onthult ze haar grootste geheim.



Hanna Bervoets kruipt met succes in de huid van een zwakbegaafde jonge vrouw. Na de dood van haar moeder raakt ze in een isolement. Een hulpverleenster leert haar een doel te stellen, dat is voor Brooke om Celine Dion ontmoeten.

Dit boek heeft een vlotte en fijne schrijfstijl. Brieven worden afgewisseld met het bijbehorende verhaal. Ik heb het met plezier gelezen, het is zeker een boek dat me bij blijft.


mooie quote uit het boek: 

Wie alles kwijt is heeft niets te verliezen.
Wie niets te verliezen heeft kan kiezen.

Jij bent mijn schat

Paolo Bocchi behoort tot de absolute top van de plastische chirurgie en leidt een snel yuppenbestaan, gevuld met designerkleding en designerdrugs. Door overmatig gebruik van cocaïne heeft hij zijn paranoia niet meer onder controle: in iedere voorbijganger ziet hij een undercoveragent van de narcoticabrigade. Als hem tijdens de borstvergroting van een beroemde soapactrice wordt verteld dat buiten de operatiekamer agenten op hem staan te wachten, komt hij met een wel heel originele locatie op de proppen om zijn cocaïnevoorraad te verbergen Probleem is alleen: hoe krijgt hij de handel weer terug?

 Niccolo Ammaniti, staat al heel lang op mijn lijst om ooit eens te gaan lezen. Ik wilde proberen hoe het was om een boek op de telefoon te lezen en heb voor dit dunne boekje gekozen. Het is een leuke kennismaking met deze schrijver, het verhaal is erg fantasierijk en leest plezierig. Nu binnenkort op naar het echte werk van hem maar dan een papieren boek.

dinsdag 29 april 2014

Wat Odette niet vertelde...

Plainview, Indiana – een klein slaperig stadje in het zuiden van de VS. In de jaren zestig ontmoeten de hartsvriendinnen Odette, Clarice en Barbara Jean elkaar zo vaak ze kunnen in Earl’s All-You-Can-Eat, waar een onverbrekelijke vriendschap ontstaat.De drie zijn zo vaak samen dat ze al snel de bijnaam ‘de Supremes’ krijgen. Veertig jaar later is die vriendschap nog net zo belangrijk voor de drie vrouwen, en ontmoeten ze elkaar nog steeds elke week op dezelfde dag en dezelfde tijd bij Earl’s. Het leven is voor geen van hen makkelijk geweest, maar Odette wist haar vriendinnen door dik en dun te steunen. Nu staat zij zelf voor het grootste gevecht van haar leven, en is het tijd voor Clarice en Barbara Jean om hun eigen geesten uit het verleden onder ogen te komen.


De levens van drie vriendinnen van middelbare leeftijd komen onder druk te staan door grote veranderingen in hun levens. Ze blijven elkaar steunen door "dik"en dun, bij alle tegenslagen die op hun pad komen. Het was af en toe wel lachen om de hilarische taferelen die beschreven werden. Ondanks de zware onderwerpen blijft het een luchtig boek waar je niet bij na hoeft te denken.

De titel van dit boek is voor mij een vraagteken, nu ik het boek uit heb weet ik niet waar deze op slaat, wat weet James?

woensdag 23 april 2014

Wat dood is

Patrick is al zijn hele leven een buitenbeentje. Intelligent, bedachtzaam, maar zo anders dan anderen dat het zelfs zijn moeder die hem alleen moet opvoeden, tot wanhoop drijft. Zijn fascinatie voor de dood vindt zij slechts een van zijn ongemakkelijke eigenschappen, maar het brengt hem naar de universiteit om anatomie te gaan studeren. Daar verandert zijn leven compleet als hij iets ontdekt wat anderen nooit gezien zouden hebben: de officiële doodsoorzaak van de man op zijn snijtafel klopt niet en iemand probeert te voorkomen dat de waarheid boven tafel komt. Maar dat is niet alles. Thuis wachten nog veel meer leugens.

Dit is een ander soort boek dan haar vorige maar zeker niet minder de moeite waard. De hoofdpersoon Patrick heeft Asperger, het verhaal wordt grotendeels vanuit zijn perspectief beschreven. Ik ging steeds meer van deze vreemde jongen houden. Maar ook de andere verhaallijn van de hulpeloze Sam sprak me erg aan, het zette me aan het denken, wil je zo verder leven zoals hij. Sommige passages zijn bizar en luguber maar tevens grappig. Ik vond dit boek erg origineel en heb het met veel plezier gelezen.


Klik hier voor mijn eerder gelezen boeken van Belinda Bauer.

Zielloos

In Zielloos, het derde deel van de Jessica Haider-serie wordt Zuid-Limburg geteisterd door een moordenaar die zijn slachtoffers op huiveringwekkende wijze tentoonstelt. Vanaf de vondst van het eerste, zwaar verminkte lijk beseft rechercheur Jessica Haider dat er een boodschap schuilt in de manier waarop de moordenaar te werk gaat en voor wie de boodschap is bedoeld.

Ze trekt haar eigen plan, wars van het grootschalige onderzoek dat door de media op de voet wordt gevolgd. Een spoor van de dader leidt haar naar een klooster in de Eifel waar nonnen ogenschijnlijk vreedzaam leven, bidden en bijen houden, maar intussen een onheilspellend geheim bewaken.

Als collega-rechercheur David Berghuis wordt ontvoerd en hem een gruwelijk lot lijkt te wachten, start Jessy een race tegen de klok om hem te vinden. Een race die bemoeilijkt wordt door een bijna onmogelijke opdracht van Saligia die oude wonden openrijt en haar tot in het diepst van haar ziel raakt.
Kan Jessy haar missie voortzetten, als de prijs voor gerechtigheid onmenselijk hoog dreigt te worden?

Een dijk van een vervolg op Bloedlijn en Glashard. Dit boek gaat met verder waar Glashard eindigde. In dit boek draait het vooral om Jessy zelf.

Ik was erg benieuwd of deze serie me zou blijven boeien maar dat is zeker zo, dit boek heeft me niet teleurgesteld, integendeel ik kijk alweer uit naar het volgende deel!


zondag 6 april 2014

Het lam


Het lam is het symbool van de onschuld, maar wat gebeurt er als op een dag een boosaardig onheil dat lam bedreigt? Clarissa s zoontje Joris is een kleuter wanneer hij zich verwondert over een dood lam dat op een marktplein is achtergebleven. Niet lang daarna plast hij bloed. Kanker. Machteloos moet Clarissa toekijken hoe haar kind slopende behandelingen ondergaat. Het verandert haar waarneming van de wereld om haar heen, waar sluipenderwijs kleur en leven uit verdwijnen totdat zij alleen nog verval en eindigheid ziet. Kunst biedt tegenwicht, ze neemt Joris mee naar Gent om daar samen Het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck te aanschouwen en hem en zichzelf ervan te overtuigen dat lang niet alle lammeren doodgaan. Ingehouden en onderkoeld en zonder het geringste spoor van sentimentaliteit beschrijft Jannie Regnerus hoe een vrouw zich staande probeert te houden tegenover het leed van haar ernstig zieke kind. Het is de ongewone combinatie van beelden-associaties-taal die deze roman tot een wonder van verbeelding maakt

In kleurig en beeldend taalgebruik wordt het verhaal verteld over een jongetje dat nierkanker krijgt. Dit vanuit het perspectief van de moeder, je voelt haar angst en machteloosheid. Het gaat alleen om hun tweeën. Het boek is niet erg dik maar toch is alles verteld.

Pas na het lezen van dit boek kwam ik erachter dat deze roman voor een groot gedeelte autobiografisch is. De schrijfster heeft dit zelf jaren geleden met haar eigen zoontje meegemaakt. Zelf noemt Jannie Regnerus dit boek een taalschilderij en dat is precies hoe ik het heb ervaren.



Dit altaarstuk "Lam Gods" van Jan van Eyck speelt een grote rol in het boek.