vrijdag 23 mei 2014

De heerlijkheid van het leven

In de zomer van 1923 leert de aan tuberculose lijdende Franz Kafka in een badplaats aan de Oostzee de 25-jarige Dora Diamant kennen. Ze is gevlucht uit het oosten en is nu kokkin in een opvanghuis voor joodse kinderen. Binnen een paar weken gebeurt wat hij nooit had verwacht: hij kiest voor een leven met haar, in Berlijn.

Daar zijn stakingen, antisemitisme en politieke onrust aan de orde van de dag. Voor Kafka is de stad vooral het decor van de grote liefde die hij in de nadagen van zijn leven heeft gevonden. Dora en hij trotseren samen de hyperinflatie, de afkeurende blikken van de hospita en zijn steeds slopender ziekte. Tot zijn dood, nauwelijks een jaar later, zullen ze niet meer dan enkele dagen van elkaar gescheiden zijn.





In dit boek lees je, geschreven in een sobere stijl, het verhaal over de bijzondere liefde tussen Dora Diamant en Franz Kafka. Het boek bestaat uit drie delen, komen, blijven en gaan. (De ontmoeting, het samenzijn en het afscheid).

Het eerste deel, hun ontmoeting vond ik zo mooi beschreven. De doctor zoals hij wordt omschreven en Dora Diamant worden hartstochtelijk verliefd op elkaar tijdens zijn verblijf in Muritz aan de Duitse Oostzee. Als de vakantie teneinde is vestigen ze zich in Berlijn. Dit was een wat saaier stuk  om te lezen, ik kwam maar langzaam vooruit met het verhaal.
Dan het onvermijdelijke laatste deel, vanwege zijn ziekte moet Franz naar een sanatorium in Wenen. Hij is zo ziek, hij kan niet meer spreken en probeert nog wat te corresponderen met zijn vrienden en familie. Een brief of een telegram, dit is in deze tijd bijna niet meer voor te stellen. Uiteindelijk sterft hij in Dora's armen.

Het was een lastig boek om  te lezen, ik moest er heel goed mijn gedachten bij houden en het heel langzaam gelezen. Veel zinnen heb ik een paar keer moeten lezen om het te begrijpen. Maar het is de moeite waard, deze mooie liefdesgeschiedenis.


De briefwisseling is tussen Franz en Dora is 1936 door de Gestapo in beslag genomen en nooit teruggevonden. Is de liefde echt zo intens geweest als beschreven in dit boek? Ik weet het niet maar hoop het wel.



Franz Kafka
 Al in 1921 schreef Kafka in zijn dagboek: ‘Het is heel goed denkbaar dat de heerlijkheid van het leven in al haar rijkdom rondom iedereen en altijd klaarligt, maar versluierd, in de diepte, onzichtbaar, heel ver weg. Maar ze ligt daar, niet vijandig, niet onwillig, niet doof. Als je haar met de juiste woorden roept, bij de juiste naam, dan komt ze.’ In zijn laatste levensjaar is de heerlijkheid van het leven inderdaad gekomen. Op basis van Kafka’s dagboeken, brieven en laatste teksten schreef Michael Kumpfmüller een weergaloze roman over liefde en overgave, leven en dood.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen