maandag 20 oktober 2014

Het bezoek

Twee prille geliefden ontmoeten bij een diner in een prestigieus restaurant in Parijs een Franse miljonair. Er gebeurt iets vreemds, en hun romantische vakantie eindigt met een valse noot. Negen jaar later in Jeruzalem de geliefden zijn inmiddels getrouwd en vormen een samengesteld gezin met een dochter die zij samen kregen en een dochter uit het eerdere huwelijk van de man wordt het delicate evenwicht van hun leven verstoord door een telefoontje van de miljonair uit Parijs. Hij komt naar Israël en wil het paar ontmoeten. Uit deze barst in hun verhouding groeit Het bezoek: een nauwkeurige studie van de rekbaarheid van menselijke relaties dingen die hadden moeten gebeuren maar nooit gebeurd zijn, acties en reacties die de personages hebben verzuimd en vluchtgedrag dat netelige morele en existentiële vragen doet rijzen. Het bezoek is een beladen, geestig en pijnlijk portret van 'het nieuwe gezin'.

De Israëlische Hila Blum beschrijft in "Het bezoek" de relatie tussen Nilly en Natty. Dit doet ze op een zeer bedachtzame manier. Ze geeft een klein detail over een gebeurtenis waarna de lezer zelf het grootste gedeelte moet invullen.

De gebeurtenis in Parijs sijpelt een beetje door het boek heen. Ik vroeg me steeds af wat er toen precies gebeurd is. Tegen het einde van het boek kom je hier pas achter. In de tussentijd lees je over Nilly en haar gezin. Ze is een piekeraar, een opmerking zet zich vast in haar hoofd en kan ze niet meer loslaten. Het heden en verleden wisselen elkaar af. De schrijfstijl is erg breedvoerig, soms iets te naar mijn idee. In het begin vond ik het heel mooi maar later had het van mij toch iets vlotter gemogen.

woensdag 8 oktober 2014

Een meisje van honderd


Een meisje van honderd vertelt het levensverhaal van Moemie, een meisje die dingen ziet die anderen ontgaan. Dat is haar gave en haar noodlot. Moemie verliest haar ouders en familie door de rituele zelfmoord van het vorstenhuis op Bali in 1906. De rest van haar leven is ze op zoek naar iets of iemand die het gemis van haar verwanten kan opvullen. Ze wordt opgenomen in een gezin dat haar helderziendheid nodig heeft om geesten uit hun huis te verjagen.

Moemie en de nazaten van de adoptiefamilie worden gevolgd in heden en verleden in een caleidoscopisch verteld familie-epos.

Op 13 september jl. ben ik naar een lezing geweest van Marion Bloem en haar man Ivan Wolffers. Het ging voornamelijk over hun reizen naar Indonesië en het boek "Het Java van Bloem". Het was een erg leuke avond, vooral de verhalen over Java waar ik zelf ook eens ben geweest vond ik erg boeiend. Dit leek me een goed moment om eindelijke eens het boek "Een meisje van honderd" te gaan lezen. Deze stond al tijden op mijn lijstje.

Het was geen makelijk boek om te lezen dit verhaal over Moemie die vele namen in haar leven heeft gehad. Wanneer ze is geboren en waar ze vandaan komt weet ze niet. Wel ziet ze dingen die in de toekomst van andere mensen gaan gebeuren en maakt ze contact met geesten. Je leest hoe ze als kind steeds ergens anders moest wonen, zich nooit ergens echt thuis voelt. Het grote gezin van Mamelie, haar pleegmoeder voelt voor haar als familie.

Om en om wordt het verhaal van Moemie en leden van de familie beschreven. Ik vond het af en toe erg ingewikkeld om de stamboom van deze familie te begrijpen.
In dit verhaal zit 100 jaar geschiedenis verweven waarvan een groot gedeelte over de Tweede Wereldoorlog, de bezetting door de Japanners en de daaropvolgende onafhankelijkheid gaat.


maandag 6 oktober 2014

De vrouwen van Fred

De doden laten me niet met rust, niet zolang ik zelf nog leef. Ze kijken me aan, praten tegen me en stellen vragen waarop ik toen ze nog leefden het antwoord al niet wist, en nu achteraf nog minder. Na de dood van Fred en Vera, twee vrienden uit een ver verleden, heeft Tess haar leven weer opgepakt en zich op een schrijfcarrière gestort. Haar eerste thriller is een doorslaand succes geworden, maar nu worstelt ze met haar nieuwe boek. Als de dochter van Vera na tien jaar opduikt en aandringt op een reünie met de vier overgebleven vriendinnen van haar overleden moeder, komt de inspiratie voor een nieuw boek uit onverwachte hoek. 

Het is altijd heerlijk om een boek van Tineke Beishuizen te lezen. Deze las ik tijdens mijn vakantie in een dag uit. Het is het vervolg op "Wat doen we met Fred" een boek dat ik jaren geleden heb gelezen. Hoe het verhaal precies ging wist ik niet meer maar het was geen probleem om dit boek moeiteloos te lezen.

Tien jaar na de dood van Fred komen de vriendinnen van destijds nog eens bij elkaar. Het verhaal is geschreven vanuit Tess, zij zit nog met veel vragen over de dood van haar vriendin Vera. Ze wordt opnieuw meegesleept in een gevaarlijke situatie. Aan het einde is er eindelijk duidelijkheid over de moord op Vera.




zondag 5 oktober 2014

Een vrouw op 1000 graden

De tachtigjarige Here zit met een oude handgranaat, een slof sigaretten en een laptop in een garage, surft op het web en onderhoudt via Facebook contacten met de hele wereld. Ze heeft besloten dat ze nog voor de kerst gecremeerd wil worden. Terwijl ze wacht `tot de oven 1000 graden heeft bereikt, blikt ze terug op een veelbewogen leven dat haar alle hoeken van de geschiedenis liet zien. Ze kreeg drie zonen van negen mannen, is de kleindochter van de eerste president van IJsland, belandde tijdens de oorlog als dochter van een `foute vader in Denemarken, Polen en Duitsland en verhuisde toen noodgedwongen met hem naar Argentinië waar ze haar eerste kind verloor. De jaren vijftig en zestig bracht ze door in Parijs, Zuid-Afrika, New York en Hamburg. Ze studeerde fotografie en vierde feest met de jonge Beatles, om uiteindelijk definitief terug te keren naar haar geboortegrond.




Here heeft al 18 jaar kanker. In een garage ligt ze te wachten op haar dood. Ze is heel eenzaam, eigenlijk haar hele leven al. In dit boek wordt teruggekeken op dit leven. Een heel groot gedeelte gaat over de oorlog. Sommige stukken vond ik erg saai en heb zelfs af en toe wat stukken overgeslagen. Ook de lastige IJslandse namen maakte het lezen er niet makkelijker op. Toch waren er ook veel grappig anekdotes, vooral hoe ze wraak neemt via de computer. Dat maakte het lezen van dit boek toch weer wat leuker.