zaterdag 22 november 2014

Koorddansen in het zand

Geheimen bestaan nooit zomaar. Je moet ze respecteren, al was het maar om de wereld de smerigheid te besparen die ze verhullen.

Doe je dat niet, dan moet je niet janken om de gevolgen.

 Koorddansen in het zand vertelt het verhaal van een veertiger met een midlife crisis die geen zier om geheimen geeft.
Hij huppelt zijn nieuwe vlam Anne-Sophie achterna tot in haar geboortedorp om het familiehotel nieuw leven in te blazen. Wat begint als een sprookje wordt al snel een horrorverhaal waarin de aanstaande schoonmoeder, een femme fatale op haar retour, haar potige dyslectische zoon en een handvol aardige
dorpelingen een hoofdrol opeisen. Als ten slotte ook Anne-Sophie zich tegen hem keert, neemt hij een pathetisch besluit en graaft en kerft ruw in de rauwe ziel van een familiegeschiedenis waarin hij een tragische rol toebedeeld krijgt.


Dit boek mocht ik lezen voor de Crimezone leesclub. Je kon kiezen uit diverse Belgische auteurs waarvan ik niemand kende. Dit verhaal sprak me het meeste aan. Ik hoopte op een flinke dosis Belgische humor.

Het boek bevat 34 korte hoofdstukken die telkens met een mooie quote beginnen.

Na zijn scheiding en het verlies van zijn baan, net als de verveling hem te groot wordt ontmoet de hoofpersoon Anne Sophie. Ze krijgen al snel een relatie en zo maakt hij kennis met zijn schoonmoeder Ginnette, die vele hoofden van de mannen uit het dorp op hol brengt. Ook is er nog een broer die niet helemaal spoort.

Als ze samen het familiehotel willen redden volgen de bizarre gebeurtenissen zich in een rap tempo op. Vooral de slechte relatie tussen Anso en haar moeder drukken een stempel op de prille relatie. Tussendoor lees je over de trieste gebeurtenissen uit het verleden.
De spanning tussen de hoofdpersoon en de schoonmoeder sprak me het meest aan, deze was door het hele verhaal goed voelbaar.

Qua spanning vond ik het verhaal wat tegenvallen. Op basis van de beschrijving had ik hier iets meer van verwacht. Toch heb ik met een glimlach het boek dichtgeslagen. Hoewel wat ongeloofwaardig en niet geheel onverwacht , het einde vond ik erg leuk.




Leuk dat het hotel waar het verhaal op gebaseerd is echt bestaat:






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen