zaterdag 28 februari 2015

De ijsmakers

Helemaal in het noorden van Italië ligt de vallei van de ijsmakers: een tiental dorpjes dat al generaties lang gespecialiseerd is in het bereiden van ijs. Volgens Giuseppe Talamini is het er zelfs uitgevonden. Zijn familie vertrekt elke lente naar de ijssalon in Rotterdam, in de winter keren ze terug naar de bergen.
Maar zijn zoon Giovanni besluit met deze traditie te breken. Hij is gegrepen door de poëzie en schopt het tot directeur van het belangrijkste poëziefestival van de wereld. Op een dag doet zijn jongere broer Luca, die niet alleen de ijszaak in Rotterdam maar ook het mooiste meisje van het dorp heeft gekregen, hem een hoogst ongebruikelijk verzoek. Dan komt Giovanni voor de keus te staan nog eenmaal het belang van de familie te dienen of definitief voor zichzelf te kiezen.
De ijsmakers is een hartveroverende roman over familiebanden, die moeilijker te verbreken blijken dan menigeen zou wensen. Daarnaast is het een bijzonder smakelijk boek over de poëzie van het ijs maken, en de ijzingwekkende kracht van de poëzie.



Sinds Mama Tandoori ben ik fan van Ernest van der Kwast. Ook dit boek is weer een topper. In deze roman komen vier generaties van de familie Talamini, niet chronologisch aan bod. Het grootste gedeelte gaat over de broers Giovanni en Luca.  De verhouding tussen de twee broers komt op scherp te staan als Giovanni niet in de zaak wil werken maar kiest voor de poëzie.

Ik houd erg van Italiaans ijs en heb er nooit bij stil gestaan wat voor leven de makers hiervan leiden. Dit boek geeft een mooi beeld hiervan, het is een mooi geschreven roman om lekker bij weg te dromen, door de mooie gedichten, Italië en de smaak van ijs.


zondag 8 februari 2015

Alea

Als Odiel na haar moeder en broer ook nog haar vader verliest, besluit ze haar jachtig bestaan te verruilen voor een periode van bezinning op een dunbevolkt Schots eiland. Zij hoopt dat de stilte haar zal helpen de inzichten waar ze naar op zoek is te vinden. Haar vlucht neemt een verrassende wending als zij daar de verhalen hoort over Alea, een meisje dat al jarenlang door haar moeder opgesloten zou zijn. De dorpelingen zijn er van overtuigd dat Alea alleen in haar moeders hoofd bestaat. Vastbesloten gaat Odiel echter op onderzoek uit. Dan blijkt dat voor mensen die het verleden niet kunnen laten rusten, op dit eiland het gevaar voortdurend op de loer ligt.



Willen we allemaal niet eens op zijn tijd alleen maar rust en stilte? Zo ook Odiel. Na het overlijden van haar geliefde vader probeert ze met zichzelf in het reine te komen. Ze huurt een huisje op het Schotse eiland Hoy. Van de bewoners hoort ze het verhaal over het meisje Alea. Bestaat ze echt of niet? Door een eerdere gebeurtenis uit haar leven wil Odiel dit uitzoeken.

Dit is een verhaal waar ik de tijd voor heb genomen om het goed op me in te laten werken. Het lezen van dit boek gaf me rust. Er zaten heel veel verwijzingen in naar muziek, heel mooi gedaan. Het boek staat vol wijsheden en mooie zinnen vooral deze zin sprak me erg aan: "Geluk is het vermogen je lot te accepteren".

Ik ben nogal nuchter en was bang dat het einde wat "zweverig" zou worden maar dat was gelukkig niet zo. Een prachtig debuut van Ria Schopman en zeker een aanrader voor mensen die geïnteresseerd zijn in spiritualiteit.