zondag 15 maart 2015

IJsland

Ze noemen zich handelaren in humor. Al twaalf jaar verkopen Giph en zijn twee aartsvrienden Egon en Ludo plezier en luim aan het cabaretpubliek. Ze zijn dealers van de lach. Ze helpen ziekten voorkomen. Ze brengen mensen terug naar de bron van hun bestaan. En zo leuk is dat helemaal niet.
Na vijf shows is het hilarisch komische trio behoorlijk op elkaar uitgekeken. Op IJsland moet, tussen het sneeuwscooteren door, de eenheid worden hersteld, het vuur aangewakkerd, de passie hervonden. Dit is zeker bij Giph hard nodig. Na de verliefdheid op een Friese jonge vrouw en de moeizame geboorte van haar zoon Bent, stelt hij zich eindelijk – eindelijk – de wezenlijke vraag: waarom zou je het publiek aan het lachen proberen te maken, als het lachen je zelf is vergaan?


Ronald Giphart zou tijdens de boekenweek in de bibliotheek komen. Snel kaartjes gehaald en een boek van hem uitgezocht. In een ver verleden las ik ooit "Phileine zegt sorry" en  "Ik omhels je met duizend armen". Tijdens het lezen van IJsland was zijn stijl direct herkenbaar, de humor, de seksistische getinte opmerkingen en zelfs sommige personages.

Dit boek is geschreven in een brief vorm aan de lezer, en bevat een aantal autobiografische elementen. Het lijkt soms of hij van de hak op de tak springt maar toch is het een afgerond verhaal aan het einde. Het einde vond ik ontroerend en mooi.

Helaas ben ik uiteindelijk niet naar zijn lezing geweest omdat ik die avond ziek was. Dit was een teleurstelling maar ik ben blij dat ik dit boek heb gelezen.


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen