zaterdag 31 december 2016

Leesjaar 2016


Traditioneel, aan het einde van het jaar maak ik een overzicht van mijn gelezen boeken.
Dit jaar waren het er (slechts) 51.

26 romans, 17 thrillers, 7 autobiografieën en 3 YA (waarvan 2 thrillers).
22 boeken waren van een Nederlandse of Belgische auteur.
Ik heb meegedaan aan 7 leesclubs.

De twee mooiste boeken vond ik dit jaar:

Het meeste indruk op me maakte het boek Het land dat maar niet wil lukken van Fleur de Weerd over het leven in Oekraïne. Door de actualiteiten van het afgelopen jaar in dit land, heb ik veel aan dit boek en de mensen daar gedacht.


Ik wil iedereen die hier mee leest een gezellige jaarwisseling en een heel fijn 2017 toewensen, met vooral heel veel leesplezier!
 





















vrijdag 30 december 2016

Tonio

Op de Eerste Pinksterdag van 2010 komt Tonio van der Heijden, het enig kind van A.F.Th. van der Heijden en Mirjam Rotenstreich, bij een verkeersongeval om het leven. Het is vroeg in de ochtend als hij, ter hoogte van het Vondelpark in het centrum van Amsterdam, wordt geschept door een auto. Hij wordt in kritieke toestand naar het Academisch Medisch Centrum vervoerd, waar hij diezelfde dag aan zijn verwondingen overlijdt. Tonio zal niet ouder worden dan 21 jaar. A.F.Th. van der Heijden doet het enige waar hij op dat moment toe in staat is: in zijn herinnering graven, aantekeningen maken, schrijven. Daarbij voortgedreven door twee dwingende vragen: wat gebeurde er met Tonio in de laatste uren en dagen voorafgaand aan de ramp, en hoe kon dit ongeluk plaatsvinden? Een zoektocht naar het wat en het hoe, die leidt langs verschillende ooggetuigen, vrienden, politiemensen, artsen en het mysterieuze meisje Jenny, dat in de laatste weken van Tonio s leven een cruciale rol blijkt te hebben vervuld.Tonio vormt de neerslag van die zoektocht. Een nauwgezette reconstructie van een jongensleven en een radeloze queeste naar zin en betekenis. 



Wat moet je nog over dit boek zeggen, volgens mij heeft iedereen het al gelezen. Ik las het omdat ik de film ging zien, die overigens ook zeer de moeite waard is.

Van der Heijden heeft een zeer openhartig, zichzelf niet sparend, requiem voor/over zijn overleden zoon geschreven. Hij beschrijft de pijn, de schaamte en zijn schuldgevoel. Dit alles is prachtig verwoord. Je leest hoe ze proberen verder te leven met dit verschrikkelijke verlies. Mirjam huilt veel,  "maar bij mij lekte het verdriet toch vooral vanbinnen weg", schrijft van der Heijden.

Het enige minpunt (en dat schijnt bij zijn meeste boeken het geval te zijn) is dat het boek wel erg dik en uitgebreid is. Ik lees meestal in bed voor het slapengaan, dus wekenlang ging ik ongerust slapen terwijl onze kinderen nog niet thuis waren van hun nachtelijke uitstapjes. Wat dat betreft was ik blij dat ik het uit had. Maar verder alleen maar lof, wat kan deze man schrijven!



zondag 18 december 2016

De malloten van Stavanger

Net voor de Tweede Wereldoorlog opent een echtpaar een kliniek voor verstandelijk gehandicapten. Behalve door hun eigen kleine gezin - dat bestaat uit ouders, zoon en dochter - worden de kamers algauw bewoond door patiënten: de religieuze piekeraar Christian Jensen, de stille Matiassen, die zijn dagen heen en weer schommelend op een stoel doorbrengt, en oom Josef, een van de meest belezen mensen in de wijde omtrek. Na verloop van tijd neemt ook een groep van vijf broers en zussen zijn intrek in het huis. Zij worden door Josef simpelweg ‘de malloten van Stavanger’ genoemd, maar niettemin worden ze snel in het bonte gezelschap opgenomen. Wanneer de oorlog voorbij is, kunnen degenen die in het ‘gekkenhuis’ wonen niet lang van de vrede genieten - het huis wordt getroffen door een tragedie die de betrokkenen voor de rest van hun leven blijft achtervolgen.



Dit boek kwam ik tegen bij een bezoek aan de bibliotheek.  Eerder las ik Voordat ik brand van deze auteur. Dit boek is me bijgebleven vandaar de keuze om ook deze roman te lezen.

Tijdens het leeghalen van het huis van zijn ouders op het Noorse platteland komen oude herinneringen uit de jeugd van de hoofdpersoon weer boven. Zijn ouders bouwden tijdens de oorlog een groot huis voor psychiatrische patiënten. Het gezin met twee kinderen leefde samen met deze mensen en het lijkt alsof ze een goede tijd hadden samen. Toch voel je al dat dit niet zo blijft. Als ze met het gezin iets verschrikkelijks meemaken zal het nooit meer zo zijn als voorheen.

Door middel van flashbacks wordt het verhaal verteld. Voornamelijk hoe het was om zijn jeugd door te brengen met deze bonte groep zwakzinnigen. Deze mensen zijn prachtig beschreven. De schrijfstijl vond ik erg mooi maar het verhaal zelf vond ik wat vaag en afstandelijk blijven. Na het lezen had ik het gevoel dat ik iets had gemist. Ook dit keer weer heb ik erg genoten, zoals meestal met Scandinavische schrijvers, van de beschrijving van de prachtige natuur en de eenzame plek waar dit bijzondere verhaal zich afspeelde.





zaterdag 10 december 2016

Witte raaf

Nick Farkas is een man om naar op te kijken. Iemand bij wie je in de buurt wilt zijn. Een en al charme, stijl, uitstraling. Zijn cv is een opsomming van successen. Nick Farkas is een witte raaf. Dat zegt hij niet zelf, zo wordt hij genoemd. Door hooggeplaatste mensen. Andere mensen, zij die wat langer met hem samenwerkten, vertellen een ander verhaal. Over manipulatie en intimidatie, over misbruik en regelrechte leugens. Over luchtkastelen en een opgeblazen zelfbeeld. Maar komt hoogmoed dan niet voor de val? Nee, Nick Farkas valt niet. Want hij blijft nooit lang op dezelfde plaats. Als de grond te heet wordt, spreidt hij zijn vleugels. Nu is hij weer geland. Een nieuwe baan, een nieuw begin. Misschien zal het deze keer anders gaan. Misschien komt Nick Farkas deze keer eindelijk zichzelf tegen.




Het weekend beginnen met de nieuwe Bram Dehouck, heerlijk!

Dit boek is verdeeld in drie delen en leest erg vlot. Je maakt direct kennis met Stefanie, ze werkt al jaren met plezier op een marketingafdeling bij een leuk bedrijf. Totdat Nick Farkas haar nieuwe collega wordt. Al snel merkt ze dat hij niet zo perfect is als hij zich voordoet. Helaas zijn haar baas en collega's gevallen voor de charmes en mooie praatjes van deze man. Ze bedenkt een plan om hem te ontmaskeren maar dan hoort ze dat er iets verschrikkelijks is gebeurd.

De andere delen zijn vanuit een ander perspectief geschreven maar daar vertel ik niet over, ik wil niets van het verhaal te verklappen. Ook in dit boek zijn het weer "gewone" mensen die tot een wanhoopsdaad worden gedreven. Het leest als een eenvoudig verhaal maar na het lezen besef je, het zit weer erg goed in elkaar!



donderdag 1 december 2016

Judas

Astrid en Sonja Holleeder besluiten in 2013 te doen wat niemand voor mogelijk hield: ze staan op tegen hun broer Willem – die na zijn vrijlating in 2012 tot nationale knuffelcrimineel was uitgegroeid – en leggen zeer belastende verklaringen tegen hem af, net als zijn ex-vriendin Sandra den Hartog. Op 24 maart 2015, de dag dat het nieuws naar buiten komt – ‘Vrouwen vloeren Holleeder’ – worden in een uitzending van RTL Late Night een aantal schokkende geluidsfragmenten uitgezonden. Het luidt de val van de onaantastbare Willem Holleeder in.
Wat weinigen wisten, is dat Willem Holleeder zijn familie dertig jaar lang terroriseerde, afperste en bedreigde, precies zoals zijn alcoholistische vader – werknemer bij Heineken – de familie jarenlang had overheerst en mishandeld. Kinderen, vrouwen, aangetrouwde familie, tot aan moeder Stien toe: niemand ontkwam aan hun despotische gedrag.
Judas speelt zich af tussen 2012 en het heden, en is doorspekt met flashbacks naar spraakmakende gebeurtenissen in het verleden. Het is een verbijsterende familiekroniek waarin Astrid Holleeder een onthutsend portret schetst van een gezin dat sinds 1983 – het jaar van de Heineken-ontvoering – alleen nog maar een achternaam heeft: Holleeder.

In dit unieke boek vertelt zij op indringende wijze over de impact van de ontvoering op alle familieleden, de verwijdering tussen de bloedgabbers Willem Holleeder en Cor van Hout (die in 2003 om het leven kwam), de bedreiging van Peter R. de Vries, liquidaties en afpersingen in het criminele milieu. Ook spreekt ze vrijuit over haar jeugd en haar moeder, de kinderen, haar ex-partners, haar werk als advocate en haar dubbelrol als consigliere van haar broer.
Door zich als vertrouweling op te stellen kon Astrid dicht in de nabijheid van haar broer verkeren, en hun gesprekken in het geheim opnemen, met maar één doel: hem levenslang geven.


In dit spraakmakende boek lees je hoe de zussen Astrid en Sonja Holleeder moeten leven met de beroemdste crimineel van Nederland, hun broer Willem Holleeder. Wat een impact het voor ze heeft om altijd voor hem klaar te moeten staan. Ze worden constant gecontroleerd en vaak bedreigd. Hij terroriseert zijn familie, is altijd achterdochtig.
Is dit een erfenis van hun agressieve vader waarmee ze in hun jeugd zijn geconfronteerd?

Het is (gelukkig) niet voor te stellen hoe het is om onder zoveel druk te moeten leven.
Wat ik tijdens het lezen een beetje dubbel vond is dat het een éénzijdig verhaal is. Het lijkt wel alsof de zussen zelf flink meegeprofiteerd hebben van het criminele geld van Willem Holleeder en Cor van Hout.

Ik was niet zo op de hoogte van de Nederlandse onderwereld. Ook Willem Holleeder heb ik nooit gevolgd, door het lezen van dit boek weet ik nu iets beter hoe deze wereld in elkaar zit. Vooral ook wat de rol van Klepper en Mierenet is geweest.
De conclusie na het lezen van dit boek is om maar ver van dit soort mensen uit de buurt te blijven.



zondag 27 november 2016

De koning komt


Moebdi verlaat Nederland om in zijn geboortestreek op zoek te gaan naar een bruid. Hij is een goede partij en huwbare meisjes zijn er genoeg. Maar op deze doldwaze zoektocht gaat alles mis wat mis kan gaan. Hoffelijkheid en fatsoen verliezen het altijd van zijn lust en droombeelden als Moebdi meisjes benadert.
Niet alleen de vergeefse queeste naar de ware ontmoedigt hem, ook raakt hij mistroostig door de zwendel en lelijkheid om hem heen, ondanks alle kluchtige vrolijkheid van de mensen.
Moebdi vindt troost en kameraadschap bij een bijzondere ezel, waarmee hij het liefst de bergen in trekt. Toch geeft hij niet op. Ergens wachten het geluk en de liefde.





 

Begin dit jaar ben ik een week naar Marokko geweest. Sindsdien ben ik een beetje verliefd op dit land. Daarom doe ik mee met de Hebban leesclub voor dit boek.

Als Moebdi, de hoofdpersoon uit dit boek, aankomt in zijn geboortedorp in Marokko wil hij op zoek gaan naar een vrouw om mee te trouwen. Je proeft gelijk de Marokkaanse sfeer. Vooral de verhalen over de ritjes in de taxi, de markten en de vele rommel (zwarte tasjes) waren heel herkenbaar. Ook de beschrijving van de natuur sprak me erg aan.

Moebdi wordt afgeschilderd als een zelfingenomen, vrouwonvriendelijk en seksistische man. Hij kwam erg onsympathiek op me over.  Als hij niet achter de vrouwen aan liep, lag hij te luieren in zijn hangmat. Ook zat hij regelmatig bij Gadoezj, een pratende ezel, samen trekken ze veel de natuur in. Wat de rol van de ezel was heb ik niet helemaal begrepen. Waren het waanbeelden van Moebdi of heeft deze ezel een diepere betekenis?

Verder gebeurt er vrij weinig, hierdoor vond ik het boek saai en lastig om doorheen te komen. Het verhaal wist mijn aandacht niet vast te houden, ik moest me er steeds toe moest zetten om verder te lezen. Wel heeft Mohammed Benzakour dit verhaal met veel humor geschreven waardoor ik toch regelmatig een glimlach op mijn gezicht had, al hadden de vele poepverhalen wel wat minder gemogen.



zondag 13 november 2016

De andere zoon

Jacob Hunt is een tiener met het syndroom van Asperger die geobsedeerd is door forensisch onderzoek. Dankzij zijn politiescanner verschijnt hij steevast op de plaats van het misdrijf en zegt dan tegen de agenten wat ze moeten doen… en meestal heeft hij gelijk. Wanneer het stadje wordt opgeschrikt door een afschuwelijke moord, wil de politie Jacob enkele vragen stellen. De symptomen van Asperger – wegkijken, zenuwtrekjes en een vlakke stem – wijzen voor de politie op Jacobs schuld. Voor zijn moeder Emma is het de zoveelste bevestiging van het onbegrip waar haar gezin al zo vaak mee is geconfronteerd. Voor zijn broer Theo is het alweer een teken dat er niets normaal is vanwege Jacob. Maar is Jacob schuldig aan moord? 




De Amerikaanse Jodi Picoult heeft al vele bestsellers op haar naam staan. Dit is mijn eerst boek van haar en ik kan gelijk al zeggen, ik ben fan!

Dit boek van Picoult bevat een diepgaand verhaal over de 18 jarige Jacob die het syndroom van Asperger heeft. Het gaat niet alleen over hem, ook over zijn moeder, broer, zijn advocaat en politieagent die hem gevangen zet. Elk hoofdstuk wordt verteld vanuit een ander perspectief, dit alles met veel humor en inlevingsvermogen geschreven. Vooral het gedeelte vanuit Jacob is indrukwekkend, het geeft je een beeld hoe je met deze stoornis moet leven. Toch is het niet alleen ellende,  hij heeft ook veel mooie kanten, zijn humor en ontwapende eerlijkheid. Ook is hij ontzettend slim. Door zijn handicap is het voor hem heel zwaar om opgesloten te moeten zitten en de rechtszaak te doorstaan.

Voor Jacob is de wereld zwart wit en hij neemt alles heel letterlijk, hij zal nooit de regels overtreden. Maar wat als twee regels met elkaar in conflict komen. Dat moet hij gaan voor de allerbelangrijkste regel. Tijdens het lezen vroeg ik vroeg me steeds af wat zijn aandeel in het drama was. Je krijgt steeds hele kleine stukjes informatie over de moord op Jess. Hoe het precies zit lees je pas op het einde.

Het verhaal is heel invoelend en mooi geschreven, het heeft mij enorm geraakt. Wat mij betreft is dit boek een aanrader!


zaterdag 5 november 2016

Terecht

Als iemand voldoende geld en macht heeft om zich met succes boven de wet te stellen, dan zijn er maar twee opties: deemoedig het hoofd buigen en het accepteren, of het recht in eigen handen nemen.

Wanneer Matthias De Wolf een anonieme USB-stick in z'n brievenbus vindt met daarop een filmpje van een man en de boodschap er zeker niet mee naar de politie te stappen, legt hij deze waarschuwing naast zich neer. Hij is tenslotte journalist, geen detective. Als de man, een onbekende multimiljardair, wat later dood wordt aangetroffen maar daarover helemaal niets in de media verschijnt, is zijn nieuwsgierigheid gewekt. Al snel ontdekt hij echter dat hijzelf meer betrokken partij is dan hem lief is, en dat er nog slachtoffers dreigen te vallen...





De Belgische Rudy Soetewey heeft al heel wat boeken op zijn naam staan, waarvan er diverse bekroond zijn met nominaties en prijzen. Dit is echter mijn eerste boek dat ik van hem lees.
Wat me in het begin opvalt is dat er veel wordt verwezen naar zijn boek "Bewijs het maar" ook met journalist Matthias De Wolf in de hoofdrol. Hierdoor krijg je vooral in de eerste helft van het boek het gevoel dat je iets hebt gemist.

Als Matthias ongevraagd betrokken raakt bij de moord op een miljardair ontdek hij dat dit geval niet op zichzelf staat. Door zijn speurwerk komt hij achter smerige, maar vooral ook gevaarlijke praktijken door, naar het lijkt een nietsontziende moordenaar. Hij zit tussen twee vuren.  Publiceren is onmogelijk maar hij kan ook niet meer met de politie praten. Hoe dichter hij bij de waarheid komt hoe meer hij er persoonlijk bij betrokken raakt. Hij raakt verstrikt in alle gebeurtenissen en weet niet meer hoe te handelen. Ondertussen heeft hij ook nog een vrouw ontmoet waarvoor hij gevoelens krijgt. Het blijft lang onduidelijk wat haar rol is.

Om maar bij het verhaal te blijven, het boek leest als een trein ik kon moeilijk stoppen met lezen, het verhaal is spannend met een goed plot voorzien van de nodige onverwachte wendingen en een verrassend ontknoping.
Wat mij betreft een geslaagde eerste kennismaking met deze zuiderbuur.


zondag 23 oktober 2016

Ren, Janina, ren!

"Als ik het zeg, moet jij onder de poort van de steeg door kruipen en heel hard wegrennen. Zo hard je kunt. En dan moet je je verstoppen waar ze je niet kunnen vinden. Begrijp je me? Je moet jezelf redden.""Maar, mama...", begon Janina."Nee, Janina, je moet doen wat ik zeg. Beloof me dat je hard wegrent." Er daalde een kalmte over Bertha neer en het was alsof de tijd stilstond. Daar stond Janina, haar prachtige jongste dochter met de donkere krullen, haar ronde koppie en guitige blik. Met heel haar hart wenste ze dat Janina dit zou overleven. Dat ze een toekomst zou hebben, veilig zou zijn.Op dat moment brak er vlakbij hen een opstootje uit. Twee Duitsers met honden kwamen recht op haar af lopen. Haar adem stokte in haar keel. Zo hard ze kon, gilde ze: "Ren, Janina, ren!"

Het waar gebeurde verhaal over Janina Katz. In de jaren dertig van de vorige eeuw groeit zij op in het Joodse stadje Chorostków (Polen). Haar gelukkige kindertijd wordt overschaduwd door de groeiende dreiging vanuit Rusland en Duitsland. En dan begint de oorlog. Janina Katz woont sinds 1948 op Curaçao.


Wat een aangrijpende tekst, de beschrijving van dit boek. Dat was de reden om mee te doen met de Hebban leesclub.


In het begin vond ik het boek lastig om te lezen, er werden veel verwijzende woorden en lastige, onbekende namen gebruikt. Ik vond dit erg afleiden van het verhaal. Het duurde even voordat ik er goed in zat.

Een verhaal dat direct aangrijpend begint, door het overlijden van haar zoon zwelgt moeder Bertha in haar verdriet totdat ze een nieuw kindje krijgt, Janina. Na haar geboorte lijkt het gezin weer wat geluk te ervaren. Je leest over de Joodse familiegebruiken, het vieren van de Sabbat en de sterke familieband. Helaas duurt deze zorgeloze tijd niet lang. Het Joodse gezin dat woont in Polen krijgt eerst te maken met Russische bezetters, de vader van het gezin wordt gearresteerd en de vrouwen staan er alleen voor. Daarna worden zo onderdrukt door de Duitsers wat nog vele malen erger is. Er wordt jacht gemaakt op de Joden en zelfs mensen uit hun omgeving zijn niet meer te vertrouwen.  De angst en wanhoop is heel levensecht beschreven. Als de kleine Janina alleen overblijft moet ze vluchten en is ze op haarzelf aangewezen.

Ongelooflijk wat sommige mensen een veerkracht en doorzettingsvermogen hebben. Janina overleeft de oorlog en bouwt een leven op in Curaçao waar ze nu nog steeds woont.

Door de krantenartikelen en foto's van de familie krijg je een goed beeld van de familie Katz, dit samen met de epiloog vind ik een meerwaarde geven aan dit indrukwekkende verhaal.



Ik vond de kaft niet zo mooi maar met een leesclub krijg je altijd extra achtergrondinformatie.



zaterdag 22 oktober 2016

Nooit meer slapen


Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien.


Ik lees veel maar ben niet zo van de Nederlandse literatuur. Omdat ik de film Beyond Sleep heel graag een keer wil zien heb ik toch voor dit boek gekozen. Dat het in het mooie Noorwegen (Finnmark) afspeelt was voor mij nog een extra reden om dit verhaal te lezen.

Ondanks dat dit boek wordt beschouwd als een meesterwerk en veel is geprezen, heb ik dit helaas niet zo ervaren. Het boek raakte me niet, de hoofdpersoon vond ik een vreselijke zeur en het verhaal saai. Doordat het boek al geschreven is in 1966 is het taalgebruik ouderwets. Het boek heb ik met moeite uitgelezen. Normaal gesproken ga ik nog dingen opzoeken wat ik zoal tegenkom en recensies lezen maar voor deze keer laat ik het erbij en ga snel verder met wat anders.

Hopelijk is dit een van de weinige boeken waarvan ik de verfilming mooier vind dan het boek.



donderdag 13 oktober 2016

Zusjes

Drie zussen op de vlucht voor hun verleden
De zusjes Jess, Courtney en Dani Campbell wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als hun auto pech krijgt vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie.
Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Maar als een van de zussen vermist wordt, is duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten.


Fijn! Een nieuw boek van een van mijn favoriete auteurs, bijna alle boeken van haar heb ik gelezen.

Drie zusjes zijn op de vlucht geslagen als de situatie thuis compleet uit de hand is gelopen. Alsof ze nog niet genoeg hebben meegemaakt belanden ze in een nog ergere situatie. Ik vond de zusjes wel een stel naïeve meiden, ik dacht steeds, denk eens na! Als ze na jaren de gruwelijke gebeurtenissen uit hun jeugd enigszins achter zich kunnen laten, bouwen ze langzamerhand een nieuw leven op. Hun verleden verzwijgen ze maar de angsten blijven toch regelmatig opspelen. Als ze nogmaals de confrontatie aan gaan met de kwelgeesten uit hun verleden wordt het wel erg ongeloofwaardig, vooral als de geschiedenis zich herhaalt.
Ik vond dit niet het allerbeste verhaal van Stevens maar de vlotte schrijfstijl van haar staat bij mij toch altijd garant voor wat fijne uren leesplezier.


woensdag 12 oktober 2016

Het vervloekte huis

Als de 43-jarige journaliste Mikayla geconfronteerd wordt met de zelfmoord van haar man Steven, stort haar hele wereld in. Steven Jackson, geboren in Canada, blijkt echter een onverwachte erfenis voor Mikayla achter te laten: een huis in Rocky Roads, British Columbia, Canada. Samen met haar 7-jarige zoontje Jason en haar 16-jarige dochter Valerie ontvlucht Mikayla haar nu eenzame leven in Amsterdam. Ze emigreert naar Canada, in de hoop haar eerste thriller te schrijven in het klaarblijkelijk uitgestorven Rocky Roads. Al snel stuit ze op een aantal eigenaardige zaken, zoals de onopgeloste moord op Joanna la Croix van twintig jaar eerder.
Als Mikayla op eigen houtje onderzoek gaat doen naar de moord, wordt steeds duidelijker dat Rocky Roads een duister geheim herbergt. Mikayla duikt in het verleden van het stadje. Vanaf dat moment gebeuren er rare dingen in en om haar huis. Jason meent zelfs dat het spookt, dat het huis vervloekt is. Als hun hond Gollum spoorloos verdwijnt neemt Mikayla zelf het heft in handen. Ze moet en zal de onderste steen boven krijgen...



De schrijfster Lydia van Houten woont bij mij in de buurt, dat maakt me dan altijd extra nieuwsgierig. Dit is haar tweede thriller maar mijn eerste boek van haar dat ik lees. De omschrijving van dit boek sprak me erg aan dus heb ik het direct bij de bibliotheek gereserveerd om het zo snel mogelijk te kunnen lezen.

Ik heb het boek meegenomen op vakantie en had lekker de tijd om in het duistere Rocky Roads te vertoeven. Dankzij de vlotte schrijfstijl en de spannende, onverwachte ontwikkelingen zat ik direct in het verhaal. Zelf had ik allang mijn biezen gepakt en was weggegaan. Zo niet Mikayla, als ze steeds meer te weten komt over de gebeurtenissen uit het verleden van dit stadje bijt ze zich vast en gaat zelf op onderzoek uit. Ze wil weten wat er met Joanna gebeurd is en wat de rol was van haar overleden man. Het lijkt wel of iedereen alles van elkaar weet maar niets zegt. Ze kan het niet loslaten maar dit is niet zonder gevaar. Voor een moeder met twee kinderen vond ik dat wel erg onverantwoordelijk, vooral als er steeds meer lugubere dingen gebeuren.
Er zat ook nog een romantische verhaallijn in het verhaal verwerkt waarover ik mijn twijfels had, is deze man wel te vertrouwen? Dit alles, maakte het, samen met het verrassende einde een heel originele en heerlijk leesbare thriller.



maandag 10 oktober 2016

Madame Agnese

Madame Agnese' is een kleine geschiedenis over passie en magie - een literaire novelle, die aan de prachtige zuidoostkust van Sardinië speelt. In de buurt van Villasimius woont de vrijgevige madame Agnese, eigenaresse van een eenvoudig hotel aan zee. Ze zou rijk kunnen zijn als ze haar grond verkocht, maar vakantiedorpen aan de kust is het laatste wat ze wil. Geld vindt ze niet belangrijk - geluk wel, maar juist daar wringt het. Zelfs de magie, waarin ze heilig gelooft, lijkt haar hierbij in de steek te laten. Madames voorliefde voor magie slaat over op het jonge meisje dat dit komische, ironische, maar soms ook verdrietige verhaal vertelt. Bij madame kan ze even vergeten dat haar goklustige vader is verdwenen en haar moeder daardoor het bed niet meer uit komt. Bij haar geniet ze van het verlaten witte kiezelstrand, de geurige mediterrane macchia, de hemelsblauwe zee, waarin ze om het hardst zwemmen en terug in madames hotel van haar zelfgebakken brood, overheerlijke frittata en verrukkelijke amandelkoekjes.


Na Verona gingen we door naar Sardinië, natuurlijk heb ik daar ook een boek over gezocht.

In deze roman las ik over het leven in een afgelegen dorp, gezien door de ogen van een veertienjarig, fantasierijk en dromerig meisje. In korte hoofdstukken lees je over haar familie en buren, met een hoofdrol voor haar buurvrouw, de wat excentrieke Madame Agnese. Ze runt een klein hotelletje waar nogal wat vreemde mensen over de vloer komen die vaak misbruik maken van haar gastvrijheid. Doordat ze erg afgelegen wonen zijn de buurtbewoners veelal op elkaar aangewezen. Dit geeft natuurlijk ook de nodige wrijving.

De verhalen zijn op een mooie manier, vaak ook met humor beschreven. Na het lezen van dit boek had ik alleen het gevoel dat ik niet alles goed begrepen had. Ik bleef met wat vragen zitten. Wel heb ik naar mijn idee een beter inzicht gekregen van het harde, geïsoleerde leven op het platteland van Sardinië.


zaterdag 8 oktober 2016

De bijzondere kinderen van Mevrouw Peregrine

Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto's. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto's van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven ...



Dit boek stond al erg lang op mijn lijstje. Toen ik een filmtrailer hiervan voorbij zag komen ben ik er eindelijk maar eens in begonnen.

Jacob gaat naar een geheimzinnig eiland op zoek naar de geheimen uit het leven van zijn overleden grootvader. Hij komt terecht in een wereld waar bijzondere kinderen leven. Het lijkt er prachtig maar al snel komt hij erachter dat er ook een hele gevaarlijke kant aan hun bestaan zit. Toch gaat hij zich steeds meer thuis voelen tussen deze mensen en moet hij een moeilijke beslissing nemen.

Het is een magisch verhaal, wel af en toe wat kinderlijk geschreven. De bijzondere foto's maken het boek helemaal af!




donderdag 6 oktober 2016

Italiaanse buren



De Engelse schrijver Tim Parks woont in de buurt van Verona met zijn vrouw en drie kinderen. Hij heeft aan den lijve ondervonden hoe moeilijk het is niet te verdwalen in de doolhof van regels, gewoontes, normen en waarden die het alledaagse leven in Italië bepalen.




Omdat ik naar Verona zou gaan leek het me leuk, om door het lezen van dit boek alvast een beetje in de stemming te komen. 

 Het boek verteld de gang van zaken in- en om het appartementencomplex waar de schrijver een huis huurt.  Het bestaat vooral uit anekdotes en is daardoor nogal saai. Blaffende honden, ruziënde buren en stinkende fabrieken. Natuurlijk komt de Italiaanse bureaucratie uitgebreid aan bod. Maar ook het plezier van samen wijn maken en zorgen voor elkaar. 

Veel dingen zag ik wel terug in Verona, ondanks dat het boek gedateerd is. Het boek leest makkelijk maar als ik niet naar Verona was gegaan had ik het waarschijnlijk niet (uit)gelezen. 


dinsdag 20 september 2016

De zomer die alles deed smelten

De zomer van 1984 is er een om nooit te vergeten. Althans voor Fielding Bliss, dertien jaar. Die zomer teistert een hittegolf zijn woonplaats Breathed in Ohio. die zomer wordt hij vrienden met Sal, een gehavende dertienjarige, die beweert de duivel te zijn. De familie van Fielding heeft naast de opvang van Sal ook haar eigen demonen te verslaan, terwijl de hittegolf zijn tol begint te eisen. Opgehitst door een fanaticus beginnen sommige plaatsgenoten echt te geloven dat Sal is wie hij zegt te zijn en stevent de gemeenschap op een catastrofe af.






Door de omschrijving van de inhoud hoopte ik het fijne zomer gevoel nog even vast te kunnen houden. Ook de mooie kaft met het desolate landschap sprak me erg aan. Daarom heb ik me ingeschreven voor de Hebban leesclub om mee te lezen.

Dit boek speelt zich grotendeels af in de hete, hete zomer van 1984. In de tijd dat homo's en aids nog een groot taboe waren en de dorpelingen een donkere huidskleur moeilijk konden accepteren. Als de dertienjarige Sal in het gezin Bliss komt naar aanleiding van een advertentie die door de vader is geplaatst, onstaat er tussen de jongens een intense vriendschap die kenmerkend is voor de rest van het leven van Fielding.

"Dit wordt een brandhaard, een ware vulkaan van problemen" zegt moeder Stella in het boek als Sal net bij hun is komen wonen. Sal zegt dat hij de duivel is. Hij is heel wijs voor een 13 jarige jongen en het dorp heeft veel moeite met hem. Als er vervelende dingen gebeuren krijgt hij overal de schuld van.
In het gezin spelen meer problemen. De oudste zoon Grand kampt met zijn geaardheid. Moeder heeft een regenfobie en de vader vader stort zich op een onderzoek naar vermiste 13 jarige jongens.

De gebeurtenissen van deze zomer drukken voor altijd een stempel op Fielding. Hij groeit op tot een verbitterde, onaardige man. Deze periodes zijn heel mooi in het verhaal verweven.

Het enige minpuntje dat ik kan bedenken is dat het sommige passages net iets te poëtisch geschreven waren naar mijn smaak. Verder een ontzettend mooi debuut!



Dit boek is uitermate geschikt om met een groep te lezen. Je gaat toch veel dieper in op het verhaal  en iedereen heeft andere inzichten. Dit geeft echt een meerwaarde aan dit boek.




dinsdag 13 september 2016

Maestra

Judith Rashleigh werkt overdag als assistent in een gerenommeerd Londens veilinghuis en om rond te kunnen komen is ze ’s nachts hostess in een chique club in de West End-buurt. Als ze een vervalsing ontdekt, wordt ze bij het veilinghuis ontslagen en vlucht ze met een welwillende en rijke klant van de nachtclub naar de Franse Rivièra. Als ze daar, zich lavend tussen de rich and famous, op de fraudezaak stuit die haar uit Londen heeft doen vluchten, zint ze op zoete wraak...



Om haar dure levensstijl te kunnen bekostigen gaat Judith (onder een andere naam) in een luxe club werken. Overdag werkt ze als kunstkenner bij een veilinghuis in Londen. Na haar ontslag verlaat ze Londen met een klant en komt al snel terecht in de wereld van de jetset. Ze voelt zich hier erg thuis en gaat letterlijk over lijken om in deze kringen te kunnen blijven vertoeven.
Het boek las een beetje als een tijdschrift, veel namen van merken, schrijvers en kunstenaars. Ik vond het verhaal nogal onsamenhangend, opgevuld met expliciete seksscènes. Dit alles heel beeldend beschreven.
Leuk boek om met deze hete temperaturen aan het zwembad te lezen maar het vervolg laat ik waarschijnlijk aan me voorbijgaan.



zaterdag 3 september 2016

Lokaas

Chicago. Tijdens een doelloze wandeling ontmoet Jack Reacher een aantrekkelijke, manke jonge vrouw die worstelt met een kruk en een pakket van de stomerij. Reacher helpt een handje, maar als ze zich omdraaien kijken ze recht in de loop van twee revolvers. Drieduizend kilometer later zitten ze vast in een geheim kamp in het uitgestrekte noorden van Montana. De vrouw zegt dat ze Holly Johnson heet en een FBI-agente is. Holly heeft lef, ze is sterk, maar de doorgewinterde Reacher voelt dat er meer achter steekt. Bovenal beseft hij echter - op hun verre, afgelegen bestemming - een team moeten worden en elkaar moeten vertrouwen om te overleven...



Doordat ik al twee boeken aan het lezen was waar ik niet zo goed doorheen kwam ben ik overgestapt naar "Lokaas". Het vorige boek van Child was zo goed bevallen dat ik gelijk de volgende had gereserveerd bij de bibliotheek. Het was er snel en ik ben er gelijk in begonnen. 

Dit keer is Jack Reacher per ongeluk slachtoffer van een ontvoering, samen met de aantrekkelijke en stoere Holly Johnson. Ze werkt bij de FBI maar is vooral dochter van een hoge generaal. Ze beleven een hachelijke avontuur als ze door een zwaar bewapende groepering vastgehouden worden in een afgesloten gebied. De sadistische leider is zeer charismatisch zodat hij iedereen naar zijn hand weet te zetten. Hij heeft verschrikkelijke plannen en het wordt een race tegen de klok voor de FBI om dit op tijd te verijdelen.

Ik vond de beschrijving over de verschillende soorten geweren en kogels wat te technisch, hier heb ik snel overheen gelezen, verder een prima maar wel gewelddadige actiethriller.


zondag 14 augustus 2016

Jachtveld

Jack Reacher: een loner, getraind om snel te denken en nog sneller te handelen. Hij heeft geleefd met en gejaagd op het ergste uitschot dat er bestaat: harde jongens uit het leger die zijn ontspoord. Margrave, Georgia: op een eenzame landweg wordt een man doodgeschoten. Op een zondagochtend worden de commissaris en zijn vrouw afgeslacht. Vlak daarna verdwijnt de bankmanager spoorloos. Nu wordt er op een verdachte gejaagd. Niet alleen door de politie, maar ook door een groep onzichtbare, uiterst efficiënte moordenaars. De naam van de verdachte... Jack Reacher.



Het verhaal begint met de arrestatie van Jack Reacher, beschreven tot in het kleinste detail.Jack is dertien jaar militair geweest en kan met blote handen doden. Ogenschijnlijk blijft hij heel kalm onder de klunzige werkwijze van de plaatselijke politie. Al snel raakt hij persoonlijk betrokken bij het onderzoek en is er voor hem geen weg terug. Als blijkt dat zelfs hoge bestuurders uit het stadje niet te vertrouwen zijn komt het verhaal in een stroomversnelling, het is moeilijk om het boek dan nog weg te leggen.

Deze serie stond al erg lang op mijn "verlanglijstje". Het is wel een sterk verhaal, eerst verdachte en dan de politie assistentie verlenen. Hij loopt het politiebureau in en uit, dit maakt het wat ongeloofwaardig maar dat moet je maar snel vergeten. Deze eerste kennismaking met Jack Reacher is mij erg goed bevallen. Omdat het boek al uit 1997 is, zijn veel dingen inmiddels gedateerd, ze hebben bijvoorbeeld nog autotelefoons en kunnen moeilijk achter telefoonnummers komen. Daarom moet ik maar snel het volgende deel lezen. 


zaterdag 13 augustus 2016

Offersteen

Ruth Galloway, forensisch archeologe, wordt bij een bouwput geroepen, waar een oud gebouw tegen de vlakte gaat om plaats te maken voor een nieuwbouwproject. Werklui hebben een kinderskelet in de fundamenten gevonden, onder een deuropening in het huis.

Het vreemde is dat de schedel ontbreekt. Is dit een ritueel offer geweest of een doorsnee moordzaak?

De zwangere Ruth blijft als archeologe nauw betrokken bij het onderzoek, maar iemand ziet haar als sleutelfiguur en probeert haar uit alle macht uit de weg te krijgen, op een nietsontziende manier.  Inspecteur Harry Nelson leidt het onderzoek en ontdekt al snel dat het oude pand vroeger een kindertehuis is geweest. Nelson spoort de pastoor op, die het tehuis bestierde. Deze Father Hennessey weet hem te vertellen dat er twee kinderen uit het tehuis zijn verdwenen, een meisje en een jongen. Beiden zijn nooit teruggevonden. Maar wanneer koolstofdatering aantoont dat de beenderen er al lagen voordat het kindertehuis bestond en dat ze dateren uit de jaren vijftig, richt Nelson zich op de familie die het huis toentertijd bewoonde.




Dit is de tweede thriller met een hoofdrol voor forensische archeologe Ruth Galloway. Ook inspecteur Harry Nelson is weer van de partij. Hun privé beslommeringen beslaan een groot gedeelte van het boek.  Verder hebben ze een bijzonder groepje mensen om zich heen.

Als er een kinderlijkje gevonden wordt tijdens een opgraving roept archeoloog Max Grey de deskundige hulp in van Ruth Galloway om de zaak te onderzoeken. Harry Nelson is belast met het onderzoek naar de dood van het kindje. Al snel gebeuren er vreemde en gevaarlijke dingen met Ruth op het opgravingsterrein. Na een tijdje is ze ook thuis niet meer veilig.

Het hele verhaal vond ik wat vergezocht en ongeloofwaardig, vooral Max vond ik wel een erg perfecte man, ik vroeg me telkens af wat er mis met hem was. Zijn rol was verrassend.
Het boek staat bol van de rituelen en offers uit de Romeinse tijd. De ingrediënten voor dit boek leken me goed maar toch pakte het me dit keer niet heel erg.


Eerder las ik uit deze serie Dodencirkel.

donderdag 4 augustus 2016

De laatste deelnemer


Twaalf kandidaten nemen deel aan een realityprogramma waarin ze moeten zien te overleven in de wildernis in het noordoosten van de VS. In het begin zijn de opdrachten vrij onschuldig, maar ze worden steeds heftiger. Dan volgt de ultieme test: in je eentje een tijdlang overleven in de wildernis.
Een deelneemster wordt steeds fanatieker, maar ze weet niet wie ze kan vertrouwen. Bij de laatste uitdaging raken haar reserves op en kan ze steeds minder goed realiteit van waan onderscheiden. Dan ontmoet ze een tiener die haar een wel heel onwaarschijnlijk verhaal vertelt. Of vertelt hij de waarheid? Zal ze hem vertrouwen?


Als echte fan van Expeditie Robinson was ik heel blij met het aanbod van uitgeverij Ambo/Anthos om dit boek als drukproef te mogen lezen. Het werd omschreven als "De laatste deelnemer van Alexandra Oliva is een razendspannend boek dat perfect is voor fans van Wie is de mol? en Expeditie Robinson". Dit zijn mijn twee favoriete tv programma's, dus ik heb hierover geen moment getwijfeld en kon niet wachten om dit boek te gaan lezen.

Alexandra Oliva beschrijft heel levensecht hoe het reality tv programma The Woods gemaakt wordt. Op welke eigenschappen de 12 kandidaten gecast zijn en hoe zo'n spel toch enigszins gemanipuleerd wordt. Hoe kunnen ze de beelden zo spectaculair mogelijk aan de kijkers tonen, dat is wat telt voor de programmamakers.Tijdens het lezen, vooral in het begin, dacht ik echt een paar keer, wanneer komt het weer op tv en dan bedacht ik me, o nee het is een boek dat ik lees.

Dan is er een andere verhaallijn, één van de deelneemsters is terechtgekomen in een apocalyptische gebied. Steeds vroeg ik me af: hoe ver gaat ze om dit spel te winnen, er is de kandidaten namelijk een mogelijkheid geboden om uit het spel te stappen. Toch geeft ze niet op en dat maakt dat je als lezer ook door wilt gaan, je moet weten hoe dit afloopt. Dit gedeelte deed me heel erg denken aan "The Road" van Cormac McCarthy. Je wordt meegenomen in een onheilspellende en angstaanjagende wereld.
Als de deelneemster een jongen tegenkomt weet ze niet meer wat spel of realiteit is. Langzamerhand gaat ze toch steeds meer de waarheid onder ogen zien. Totdat aan het einde de waarheid toch anders is dan ze dacht. Dit verrassende slot maakt het boek helemaal af.

Wat mij betreft is dit boek een aanrader zeker als je Expeditie Robinson fan bent!



zondag 24 juli 2016

Kalf

Onno en Jurgen Kapteijns, grootvader en kleinzoon, zijn de laatste telgen uit een groot artiestengeslacht. Ze verafschuwen elkaar tot op het bot, hebben elkaar nog nooit ontmoet en hopen vooral dat dat zo blijft. Dan slaat het noodlot toe en worden ze veroordeeld tot één laatste roadtrip dwars door Nederland. Samen.
Het is het begin van een epische strijd tussen twee mannen die alle reden hebben om elkaar te wantrouwen; een confrontatie met de keuzes uit het verleden en de vraag wat nu precies maakt wie je bent; over leven, eenzaamheid en de dood, en de humor die hen verbindt.



Wat een ander boek dan Paaz. Dit keer geen autobiografisch verhaal maar een roman over twee familieleden die elkaar nauwelijks kennen. De hoofdpersonen uit dit boek zijn grootvader Onno, hij is een succesvolle acteur in Amerika die een Oscar heeft gewonnen. Omdat hij niet lang meer te leven heeft wil hij zijn bucketlist verwezenlijken, dit betreft het bezoeken van plaatsen uit zijn verleden. Hij doet dit in gezelschap van zijn kleinzoon Jurgen. Ook hij is acteur en in het bezit van een gouden kalf.
Ze maken samen een roadtrip door Nederland, deze bestaat grotendeels uit dialogen, ruzie en gekibbel tussen de twee. Door al dat geruzie kwamen ze allebei onsympathiek op me over. Ondanks hun meningsverschillen hebben ze uiteindelijk veel meer gemeen dan ze in eerste instantie denken en komen nader tot elkaar. Door de aanwijzingen die tijdens het verhaal werden gegeven zag ik het onvermijdelijke einde wel aankomen. Daarna werd het boek op een mooie manier afgesloten.


maandag 18 juli 2016

Turis

In een arbeiderswijk in Deventer woedt een gezinsstrijd die dagelijks wordt aangewakkerd door vader Turis, een onaangepaste dronkaard en hoerenloper, iemand zonder geweten. Hij komt jarenlang weg met zijn escapades en intimidaties die het hele gezin gegijzeld houden. 
Maar dan grijpt de jongste zoon een geheim aan dat zijn moeder al een decennium met zich meedraagt om zijn vader voorgoed uit hun levens te verdrijven. Tijdens zijn zoektocht naar de waarheid krijgt hij al snel tegenwerking uit onverwachte hoek. De zoon dient zich opnieuw te verhouden tot zijn vader, zijn moeder en vooral tot zichzelf. 



Nadat ik EUS had gelezen heb ik direct het vervolg gereserveerd bij de bibliotheek. Ik had verwacht dat dit boek verder zou gaan waar Eus stopte. Helaas is dit niet zo, het lijkt nu over een andere jongen te gaan. Zijn schrijfstijl is ook anders, meer volwassen en hij gebruikt geeen schuttingwoorden meer. Wat niet veranderd is ten opzichte van het eerste boek is zijn dominante vader. Zijn wil is wet en iedereen uit het gezin moet zich schikken naar zijn buien. De moeder laat ogenschijnlijk alles gelaten over zich heen komen. Als Eus voor haar in Turkije op zoek gaat naar de waarheid omtrent zijn vader hoopt hij op een breuk tussen zijn ouders. Dit alles wordt afgewisseld met een andere periode uit zijn leven, zijn relatie met Tess, een meisje uit een ander milieu.

In de media lees ik dat het hem gelukt is een succesvol leven op te bouwen, inmiddels heeft hij zelf een dochtertje. Hopelijk kan hij haar de liefde en bescherming bieden die hij zelf heeft moeten missen.


maandag 11 juli 2016

In een donker donker bos

Uit het niets wordt Nora uitgenodigd voor het vrijgezellenfeest van Clare, die ze al tien jaar niet heeft gezien. Is dit een kans om de geesten uit het verleden voorgoed te begraven? Nora besluit te gaan. Maar wat hooguit een ongemakkelijk feestje zou moeten zijn, eindigt met een moord. Nora komt bij in het ziekenhuis, maar ze weet niet meer wat er gebeurd is - of wat ze heeft gedaan...




Als een jeugdvriendin gaat trouwen wordt Nora uitgenodigd voor een vrijgezellen weekend. Het vreemde is dat ze elkaar tien jaar geleden uit het oog zijn verloren, de vraag is waarom de banden plotseling aangehaald worden. 

De setting is nogal eng, een afgelegen glazen huis in een bos, ze voelen zich onveilig en bekeken, vooral als er vreemde dingen gebeuren loopt de spanning op. Een minpuntje vond ik de clichés zoals geen bereik, voetstappen in de sneeuw en de gebeurtenis van tien jaar geleden. Daardoor vond ik het verhaal niet zo origineel. Maar voor de rest is het een vlot geschreven, fijne leesbare thriller.  Ideaal om mee te nemen in je vakantiekoffer!


donderdag 7 juli 2016

IJstweeling

Een van Sarahs dochters sterft. Maar kan zij zeker weten wie van de twee?

Een jaar nadat een van hun identieke tweeling dochters, Lydia, door een ongeluk overlijdt, verhuizen Angus en Sarah Moorcroft naar een klein Schots eiland dat Angus van zijn oma heeft geërfd, in de hoop hun verwoeste leven weer op te pakken.
Maar wanneer hun andere dochter, Kirstie, meent dat ze haar identiteit hebben verwisseld - dat zij Lydia is - stort hun wereld opnieuw in.
Als de winter oprukt, en Angus voor zijn werk op het vasteland moet verblijven, lijkt het verleden Sarah in te halen en wordt Kirstie (of is het Lydia?) steeds onrustiger. Wat is er nou echt gebeurd op de fatale dag dat een van haar dochters overleed?





S.K. Tremayne is het pseudoniem van een internationale bestseller auteur, die woont en werkt in Londen.


Mooi onheilspellend en mysterieus verhaal over een eeneiige tweeling waarvan een van de meisje is overleden. Pas tegen het einde van het verhaal lees je wat er precies is gebeurt die vreselijke dag en wie van de twee echt is overleden. Maar eerst is er de verhuizing naar een geïsoleerd klein Schots eiland, er is veel aandacht voor de natuur. Op deze afgelegen plek probeert het gezin een nieuw leven op te bouwen en het verleden achter te laten. Doordat de ouders geheimen voor elkaar hebben daalt het vertrouwen in elkaar en loopt het steeds meer uit de hand. Na een stormachtige nacht volgt de ijzingwekkende ontknoping. Een boek waar je het af en toe koud van krijgt en eigenlijk in de winter moet lezen.


woensdag 6 juli 2016

Bruce Springsteen

Al ruim dertig jaar staat Bruce Springsteen aan de top van de muziekindustrie. Hij verkocht meer dan 120 miljoen albums en won talloze prijzen waaronder Grammy Awards en een Oscar. In Bruce schetst de auteur in nauwe samenwerking met The Boss zelf een openhartig en levendig portret van de rocklegende. Hij toont een man die gebukt gaat onder familietragedies, 100% toegewijd is aan zijn muziek en een oprechte passie voor zijn fans koestert. Voor het eerst vertellen ook de leden van de E Street Band over hun ervaringen tijdens het abrupte ontslag in 1989, en de reünie van de band tien jaar later. Bruce besteedt niet alleen aandacht aan Springsteens geweldige carrière, maar ook aan zijn jeugd in een arbeidersgezin in New Jersey, en zijn inspirerende weg naar succes.





Dit boek had ik al zo lang liggen, ik had er al wel een gedeelte van gelezen maar steeds weer weggelegd. Op 5 juni ben ik naar een concert van Bruce Springsteen in Wembey (Londen) geweest. Toen ik hiervan terugkwam besloot ik dit boek nu echt eens uit te lezen. Het concert was een geweldige ervaring maar wel met een minpunt, het geluid waar ik zat was slecht. Zijn tekst was bijna niet te verstaan. 

In dit boek lees je over Bruce vanaf zijn geboorte tot 2012. Het gaat vooral over zijn muzikale carrière, hoe zijn albums tot stand zijn gekomen. Hoe de E-Street band is ontstaan, en hun onderlinge relaties. Maar ook veel persoonlijke dingen, ik verbaasde me erover dat hij vaak een moeilijke man is met woede aanvallen en donkere periodes. Ondanks dat hij "gewoon" heeft willen blijven heeft hij veel van zijn principes in de loop der tijd opzij gezet.

 "Maar opnieuw weigerde Bruce. Een stadionconcert was wel het laatste wat hij ooit zou doen, zei hij" 

"Hij raakte geobsedeerd door de geluidskwaliteit van de optredens en rekte de soundchecks op tot marathons van soms wel drie uur."


Toch bewonder ik hem enorm om zijn kracht, de passie en energie die hij nu nog steeds uitstraalt en het belangrijkste, zijn muziek. Tijdens het lezen heb ik veel dingen opgezocht en natuurlijk veel nummers nog eens geluisterd.

Ik vond het boek mooi vorm gegeven, vooral de persoonlijke foto's. Wel vond ik het wat saai om te lezen maar dat komt waarschijnlijk omdat het een biografie is.

Wat ik me nog wel afvraag is dat in september een door hem zelf geschreven biografie uitkomt. Zou dit nog wat toevoegen en in hoeverre heeft hij dan aan deze meegewerkt?



donderdag 30 juni 2016

De verwarde cavia

Cavia werkt op de afdeling Communicatie. In korte humoristische hoofdstukken leren we haar en haar collega's kennen. Stella van Human Resources. Ruud het enge hoofd van de afdeling Financiën. En Harm-Jan van de IT-afdeling, die al sinds 1999 een tamagotchi in leven houdt. Een cavia die in een kantoortuin tussen de mensen werkt: het klinkt wat onwaarschijnlijk, maar iedereen die ook maar een blauwe maandag op een kantoor heeft gewerkt, zal de avonturen van de verwarde cavia herkennen. Van een symbiotische relatie met het koffiezetapparaat tot passief-agressieve e-mails en duizelingwekkende perikelen rond de lief- en leedpot.






Raar om twee boeken na elkaar te lezen met een dierenfiguur in de hoofdrol.  Na het aangrijpende  "De zwaluwman", nu dit luchtige verhaal "De verwarde cavia". Een groter contrast is bijna niet mogelijk.

Een tijdje geleden ben ik naar een interview met Paulien Cornelisse geweest,  ze vertelde over dit boek dat door haar zelf is uitgegeven. Ik vind haar een leuke en grappige vrouw, daarom wilde ik dit boek graag lezen.

Cavia werkt op de afdeling communicatie van een kantoor. In korte hoofdstukken worden, vaak hilarische, anekdotes over het kantoorleven beschreven. Vooral haar collega's zijn zo herkenbaar weergegeven. Ik vond het een erg grappig boek. Je moet het verhaal natuurlijk wel met een grote korrel zout nemen maar als je dat kunt is het een heerlijk boek voor een paar uur ontspannen leesplezier.


zondag 26 juni 2016

De zwaluwman



Krakau, 1939. Anna Lania is zeven wanneer de Duitsers haar vader oppakken. Ze blijft alleen achter, tot ze de Zwaluwman ontmoet. Hij is lang mysterieus en heeft uitzonderlijke gaven. Ze weet dat de Zwaluwman niet haar vader is, maar hij heeft wel eenzelfde gevoel voor talen. Zelfs voor die van de vogels. Wanneer hij een zwaluw roept op zijn arm te gaan zitten drogen haar tranen en besluit ze hem te volgen. Weg uit de gevaarlijke stad, het bos in. Maar in tijden van oorlog kan alles gevaar betekenen. Zelfs de Zwaluwman. 






In deze sprookjesachtige roman lees je hoe een Pools meisje tijdens de tweede wereld oorlog probeert te overleven. Anna, een zevenjarig, wijs meisje komt er plotseling alleen voor te staan. Ze wordt onder de hoede genomen van een mysterieuze man. Hij spreekt net als haar vader vele talen en in haar beleving kan hij zelfs met vogels praten. Wie deze mysterieuze man is kom je niet precies te weten. Ze zwerven jarenlang samen rond en proberen onzichtbaar te blijven. Het kleine meisje wordt groter en langzamerhand moet zij voor hem gaan zorgen.

Ik heb zelden meegemaakt dat zo'n zwaar thema zo mooi is beschreven. Normaal gesproken blijft er een naar gevoel bij me achter maar dat heb ik met dit boek niet. De schoonheid van de taal overheerst in dit bijzondere boek waarbij de lezer zelf veel moet invullen. 


maandag 20 juni 2016

Eus

 
Dit is geen roman over multiculturalisme, geen successtory van een arme sloeber die zich opwerkt tot invloedrijke ondernemer, of het sentimentele relaas van een crimineel die weer op het rechte pad komt. Dit is het verhaal van Eus, een jonge Turkse Nederlander die zich staande probeert te houden, thuis en in de maatschappij.

Özcan Akyol (Deventer, 1984) studeerde journalistiek en Nederlands. Hij ontwikkelde zich van straatschoffie tot een ware literaire belofte.









Volgens mij heb ik onder een steen geleefd want ik had nog nooit van Özcan Aykol gehoord. Ik sprak iemand die hem kende, werd nieuwsgierig naar hem en heb direct zijn boek bij de bibliotheek besteld.

Als Eus wordt geboren is zijn vader dronken, hiermee is de toon direct gezet. Zijn ouders zijn als Turkse immigranten naar Nederland gekomen. Ze voelen zich niet Turks, integendeel als Eus ouder wordt heeft hij vaak ruzie met de Batsen (Turkse mensen). Schrok best van deze harde wereld waarin hij opgroeide, met zo weinig respect voor andere mensen. Ook thuis loopt het vaak uit de hand, zijn vader terroriseert het hele gezin. Hij ontvlucht zijn ouderlijk huis, gaat niet meer naar school en raakt steeds meer op het verkeerde pad. Uiteindelijk gaat hij zonder mededogen op rooftocht met een criminele zigeunerfamilie. Dat dit niet goed gaat aflopen voel je al aankomen.

Het verhaal is meeslepend geschreven, wel wordt er veel grove taal gebruikt. Het boek is zeker ook een aanrader voor tieners.
Na de mooie slotzin was ik heel benieuwd hoe het verder met deze jongen is gegaan, hopelijk is dit te lezen in Turis, zijn nieuwste boek dat ik gelijk gereserveerd heb.



donderdag 9 juni 2016

Roeien naar de Volewijck


Amsterdam, 1679. Op tienjarige leeftijd ontmoeten Flora en Mare elkaar in het Burgerweeshuis. Flora helpt de getraumatiseerde Mare door een zware periode. Jarenlang zijn ze onafscheidelijk, tot het lot anders bepaalt en ze elkaar uit het oog verliezen. 
Vanaf dat moment verlopen hun levens totaal verschillend. Flora trouwt een rijke man en gaat in Haarlem wonen, Mare werkt als prostituee in een speelhuis in de buurt van de Zeedijk. 
Tien jaar later ontvangt Mare een verontrustende brief van Flora. Ze reist af naar Haarlem om op zoek te gaan naar Flora's zoon, die spoorloos verdwenen is.


Het eerste wat opvalt aan deze roman is de mooie omslag. Ik heb de schilder van het portret opgezocht (Nicolaas van der Waay),  hij heeft meerdere schilderijen van de meisjes van het burgerweeshuis gemaakt. Dit is tevens de plek waar Mare en Flora elkaar leren kennen. Ze delen samen een bed en er ontstaat een intense band tussen deze twee meisjes. Als ze noodgedwongen van elkaar gescheiden worden blijft Mare alleen in het weeshuis achter. Ondanks hun verschillende levensstijlen blijven ze aan elkaar denken. Als Flora jaren later in nood is zoekt ze opnieuw contant met Mare.

Suzanne Wouda heeft eerder historische jeugd romans geschreven. Waarschijnlijk hierdoor is dit boek op een makkelijk te lezen manier geschreven, het leest heerlijk weg. Er komen veel historische details uit het oude Haarlem en Amsterdam in het verhaal voor. Ik had nog nooit van de Volewijck gehoord, dit was vroeger een galgeneiland, maar ook het rariteitenkabinet en natuurlijk het leven in het weeshuis waren mooi beeldend beschreven, ik waande me echt in de 17e eeuw.




woensdag 8 juni 2016

Wat ik nooit eerder heb gezegd

 
Juni, 1977. In het universiteitsstadje Middlewood ontdekt de familie Lee dat hun dochter verdwenen is. Een paar dagen later wordt het lichaam van de zestienjarige Lydia uit het meer gevist. Verteerd door schuld gevoelens slaat haar vader een roekeloze weg in die hem zijn huwelijk kan kosten. Haar moeder Marilyn is gebroken, maar vastbesloten om een dader te vinden - tegen elke prijs. Lydia's broer is er zeker van dat hun getroebleerde buurjongen Jack iets te maken heeft met het drama. Maar het is de jongste in de familie, Hannah, die meer ziet dan iemand zich realiseert en die wel eens de enige zou kunnen zijn die weet wat er echt gebeurd is.


Tot in de kleinste details wordt dit familiedrama verteld, op een beschouwende manier. Na het overlijden van hun geliefde dochter Lydia dreigen de ouders elkaar kwijt te raken, ze hebben geen oog meer voor hun andere kinderen. Ieder probeert het gemis van Lydia op een andere manier te verwerken, zonder oog voor elkaar te hebben. Tussendoor lees je over het verleden van Marilyn en James. James Lee heeft zijn hele leven al last van zijn persoonlijkheid, hij heeft een Aziatische uiterlijk maar voelt zich Amerikaan. Daardoor voelt hij zich minderwaardig, dit heeft consequenties voor het verloop van zijn leven en zijn gezin.

Dit boek heeft me ontroerd omdat sommige gedeeltes herkenbaar waren, ik weet hoe het is om een broer te verliezen. Er zijn altijd dingen die je nog zo graag had willen vertellen...



zaterdag 28 mei 2016

De fluisterende schedel

Hun nieuwe zaak begint op een geplaagd kerkhof, waar de ijzeren grafkist van een sinistere arts wordt opgegraven. Zoals gewoonlijk is Lockwood vol vertrouwen over de afloop. En zoals gewoonlijk gaat alles fout: er komt een huiveringwekkende geest vrij en er wordt een raadselachtig, magisch voorwerp uit de kist gestolen.
Anthony, George en Lucy moeten het object terugvinden voor de verwoestende krachten ervan worden ontketend. Het is een race tegen de klok waarbij ze op de hielen worden gezeten door hun gehate rivalen van Bureau Fittes. Lukt het ze het complot te onthullen?








Na het lezen van het eerste deel van Lockwood & Co, heb ik direct dit volgende deel bij de bibliotheek gereserveerd. Het duurde vrij lang maar dat is een goed teken, het is waarschijnlijk een veel gevraagd boek!

Dit meeslepende verhaal begint lekker luguber op een oud kerkhof. Lockwood en zijn medewerkers stuiten op een geheimzinnig graf met een boosaardige geest. De sfeer van het eerste deel was direct terug. Ze moeten samenwerken met hun aartsvijanden om de geest te temmen. Ze opereren vooral 's nachts door de donkere krochten van Londen, geholpen door Flo, een zwerfster die Anthony kent.

Ondertussen zit het drietal ook nog met een schedel in de fles opgescheept, alleen Lucy kan met hem communiceren. Moet ze de waarschuwing van de geheimzinnige schedel serieus nemen?

Dit boek bevat alles voor een paar uurtjes griezelen met veel humor tussendoor. Misschien iets minder verrassend dan het eerste deel maar ik kijk zeker uit naar deel drie.




woensdag 25 mei 2016

Morgenland

1946. De Joodse Lilya Wasserfall is actief in het verzet in Palestina en hoopt bij een grote sabotageactie ingezet te worden. Maar ze krijgt een volkomen andere opdracht: in het ontregelde Duitsland moet ze op zoek naar de verdwenen Joodse wetenschapper Raphael Lind. Voor de oorlog vluchtte zijn broer Elias Lind naar Israël, terwijl Raphael geen afstand kon nemen van zijn Duitse wortels en in dienst ging bij de nazi’s. Elias kan het bericht dat Raphael omkwam in een concentratiekamp niet geloven en denkt bewijs te hebben dat hij nog leeft. Voor Lilya begint een avontuurlijke reis door Europa, die ook een zoektocht is naar zichzelf en naar een heimat.
 


Dit boek heb ik gelezen samen met 14 andere lezers voor de Hebban leesclub.

Ik had me hiervoor ingeschreven om twee redenen, omstreeks deze tijd van het jaar wil ik stilstaan bij de oorlog en er iets over lezen en dit boek heeft een connectie met Israël, een land waarin ik erg in geïnteresseerd ben.

Het is de debuutroman van de Duitse Stephan Abarbanell, geïnspireerd op de gebroeders Scholem.

Dit verhaal speelt zich af net na de Tweede wereldoorlog. De jonge joodse Lilya gaat op zoek naar Raphael Lind. Hij zou zijn omgekomen in de oorlog maar zijn broer Elias Lind denkt dat hij nog leeft. Het is een gevaarlijke en soms spannende reis vanuit Jeruzalem, via Engeland en verschillende plaatsen in Duitsland. Lilya wordt gedurende de hele reis geschaduwd maar door wie? Ondertussen ontmoet ze veel verschillende mensen die haar telkens een stukje verder helpen met haar zoektocht. Maar wie is te vertrouwen?

Er is veel aandacht voor het decor van de bezochte plaatsen, meer dan voor de personages, ze kwamen voor mijn gevoel niet echt tot leven. Ik moest me goed concentreren tijdens het lezen om het verhaal te kunnen volgen, dit ging wat ten koste van het leesplezier.

Dit boek is uitermate geschikt om samen te lezen, er is veel te ontdekken in dit verhaal en iedereen interpreteert het op zijn of haar eigen manier.




                       

zondag 15 mei 2016

Het land dat maar niet wil lukken


Fleur de Weerd reist door Oekraïne en spreekt markante karakters die dit land bevolken: een mijnwerker in Novodonetsk, een bazin van een huwelijksbureau in Odessa, een homopriester in Donetsk, een smokkelaar en een verstoten schrijver in Oezjhorod, een orthodox-joodse toerist, een ultranationalist met een passie voor paaseieren in Lviv en vele anderen. Ze luistert naar hun verhalen en tekent hun familiegeschiedenissen op. Confrontaties gaat ze niet uit de weg, waardoor een helder en genuanceerd beeld ontstaat. Ze laat zien dat Oekraïne een land is van complexe en tegengestelde identiteiten, een land met een treurige en uiterst ingewikkelde geschiedenis, een land dat worstelt om het hoofd boven water te houden, maar niet opgeeft. Een land dat zoveel meer is dan een speelbal van Rusland.



Voordat het referendum over Oekraïne werd gehouden wilde ik iets over dit, voor mij onbekende land lezen. Helaas is het boek een tijdje blijven liggen. Ik twijfelde nog even of ik het terug zou brengen naar de bibliotheek maar heb het gelukkig toch gelezen.

Fleur de Weerd is journaliste en historicus, ze heeft een tijd gewerkt als correspondent in Kiev. In dit boek beschrijft ze persoonlijke ontmoetingen die ze heeft gehad met allerlei verschillende mensen uit de Oekraïense samenleving. Deze mensen zijn op een integere en geloofwaardige manier beschreven. Deze verhalen worden afgewisseld met informatie over de geschiedenis van dit land. Dit is op een begrijpelijke en fijne manier beschreven zonder dat het saai wordt.

Ik heb door dit boek te lezen echt een betere kijk op dit land gekregen, mijn interesse in dit land is een stuk groter geworden. Vannacht, toen ik hoorde dat Oekraïne het songfestival gewonnen had dacht ik gelijk weer aan dit boek. Misschien zijn er mensen die wat meer willen weten over dit land, die raad ik zeker aan om dit boek te lezen!



woensdag 11 mei 2016

Verzwegen

Suzan vindt bij haar moeder berichten over een oude verkrachtingszaak en dat maakt het nodige bij haar los; gelukkig krijgt ze steun van haar man. Tenminste, dat denkt ze. Tbs’er Fred staat na een lange periode van opsluiting, zorg en begeleiding weer op eigen benen. Soms heeft hij een terugval, grijpt naar de fles en wordt agressief. En dan kruisen hun paden elkaar.



René Appel heeft al tientallen thrillers geschreven, twee maal won hij de Gouden Strop en een boek van hem is verfilmd. Zelf heb ik ooit in 2005 "Doorgeschoten" en in 2008  "Broer en Zus" van hem gelezen. Van deze boeken is niet veel blijven hangen dus ik was blij met deze hernieuwde kennismaking, dit boek kreeg ik van Ambo/Anthos.

Door de prettige schrijfstijl leest het verhaal erg vlot, het pakte me direct. Voor hoofdrolspeelster Suzan kreeg ik gelijk sympathie, ik zou zo met haar een glaasje wijn willen drinken, een geliefde bezigheid van haar als ze even stoom moet afblazen. Ze krijgt in korte tijd nogal wat ellende te verduren. Na het overlijden van haar moeder komt ze erachter wie haar vader is. Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en gaat op zoek naar hem. Of dat een goed idee is ontdek je tijdens het lezen. Ook in haar relatie gaat het flink mis. Aan het einde wordt het verhaal pas spannend en komt de vaart er pas goed in.
Ik baalde een beetje van het einde maar hierover verklap ik niets, daarvoor moet je het boek zelf lezen.
De conclusie is dat ook dit boek geen onvergetelijke indruk heeft gemaakt maar me wel een paar lekkere ontspannen leesuren heeft opgeleverd.


donderdag 5 mei 2016

Veenbrand

 In een caravan op het terrein van een boer worden de lichamen gevonden van een vrouw en een klein kind. Ze zijn met messteken om het leven gebracht. Inspecteur Konrad Sejer en zijn collega Jacob Skarre staan voor een raadsel: er is geen teken van seksueel misbruik en er zijn nog volop waardevolle spullen aanwezig. De rechercheurs zijn ervan overtuigd dat de moeder van de vermoorde vrouw informatie achterhoudt die van belang kan zijn voor het onderzoek, maar de vrouw weigert opheldering te geven over het verleden van haar dochter.
Een persoonlijk motief ligt voor de hand, maar wie voelt zoveel woede jegens een kleine jongen en zijn vriendelijke, zachtaardige moeder?



Dit is inmiddels het 12e deel uit de reeks met inspecteur Konrad Sejer, ik heb er al veel gelezen. In dit boek speelde hij slechts een beperkte rol. Het was wat meer een psychologisch verhaal zonder echte spanning.
Het boek heeft twee verhaallijnen, allebei met een moeder en zoon in de hoofdrol. De hardwerkende thuishulp Bonnie en haar zoontje Simon worden vermoord gevonden in een oude caravan. Is er een verband met Mass die zorgt voor haar zwakbegaafde zoon Eddie?
Ik vond het een triest verhaal over mensen die het maatschappelijk niet makkelijk hebben.


vrijdag 22 april 2016

Zustermoord


Patholoog-anatoom Maura Isles is geschokt: nooit eerder bood een moordslachtoffer zo'n angstaanjagende aanblik als deze keer. Tot Maura's verbijstering blijkt verder dat de vrouw, ie voor aura's huis is doodgeschoten, haar evenbeeld is. Op zoek naar antwoorden gaat Maura naar een plaatsje in Maine waar al jaren een moordenaar rondwaart. Om hem te stoppen moet Maura in contact komen met haar moeder, die ze nooit heeft gekend en die nu misschien plannen beraamt om haar van het leven te beroven...

Weer eens een heerlijk Rizzoli en Isles thriller gelezen. Deze keer krijgt Maura het zwaar te verduren. Op een verschrikkelijke manier komt ze meer te weten over haar afkomst. Dit alles is, samen met een gebeurtenis uit het verleden tot een spannend en luguber verhaal verwerkt. De onverwachte wending op het einde maakte het boek helemaal af.



woensdag 20 april 2016

Zes maanden in de Siberische wouden

Sylvain Tesson had een belangrijk doel in zijn leven: nog voor zijn veertigste wilde hij ervaren hoe het is om als kluizenaar te leven, diep in het bos. Het is een man die houdt van extremen en dus besluit hij om zes maanden in een hut te gaan wonen, gelegen aan het Baïkalmeer in Siberië. Het dichtstbijzijnde dorp is 150 kilometer verderop, ’s winters vriest het er tot – -30ºC en ’s zomers lopen er beren rond. En toch is het leven er prachtig.
Na het boek Zoektocht naar het paradijs wilde ik graag iets soortgelijks lezen. Deze stond al heel lang op mijn te lezen lijst en leek me geschikt hiervoor.  

De Franse schrijver en filosoof  Sylvain Tessom gaat zes maanden als een kluizenaar in een blokhut in Siberië leven. Deze periode heeft hij in dagboekvorm beschreven. Een tijd zonder alle stress van zijn (en onze) drukke maatschappij. Maar wel met veel boeken, 18 flessen ketchup en veel, heel veel wodka. Leuk detail is dat er een leeslijst is opgenomen met de boeken die hij bij zich had.
Wat me enigszins verbaasde was dat hij toch regelmatig contacten had, er kwamen mensen bij hem langs of hij ging op bezoek bij mensen in zijn "omgeving", vaak wel een dag lopen. Ik had verwacht dat hij echt helemaal alleen zou zijn.

Ik vond het boek niet zo vlot lezen. Ik heb veel dingen opgezocht, woorden die ik niet kende maar ook veel over kunstenaars en plaatsen die in het boek voor kwamen. Nu ben ik wel even klaar met Rusland en omstreken (al heb ik nog wel een boek over Oekraïne liggen), eerst maar eens een ouderwetse thriller lezen.


vrijdag 8 april 2016

De stilte van Thé


Sophie Keller is een succesvolle verslaggeefster voor een tv-actualiteitenprogramma. Op haar 42e moet ze een reportage maken over een vrouw die oploopt tegen het zwijgen van de nonnen van het kindertehuis waar ze is geboren en voor adoptie is afgestaan. Na jarenlange procedures heeft de Hoge Raad de kloosterorde bevolen om bekend te maken wie de biologische vader van deze vrouw is. Als Sophie haar interviewt, vertelt ze dat de identiteit van haar vader haar uiteindelijk niet zoveel kan schelen. Veel belangrijker is het te weten waarom haar moeder haar heeft afgestaan en nog steeds weigert contact met haar te hebben. Dit confronteert Sophie met het feit dat ze zelf ook nog nooit met haar eigen moeder heeft kunnen spreken. Als de reportage klaar is, stort ze in. Ze realiseert zich dat ze haar hele volwassen leven één vraag uit de weg is gegaan: ‘Waarom koos mijn moeder ervoor om een zwijgende non te worden in plaats van zich over mij te ontfermen?’ Kan Sophie die keuze voor een religieus leven accepteren, of gaat ze de stilte van Thé doorbreken?


Dit boek mocht ik lezen voor uitgeverij Ambo/Anthos. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Marie de Meister gehoord (pseudoniem van Rikki Holtmaat), toch is dit is al haar vierde boek. 
De omschrijving van het verhaal sprak me direct aan. In mijn (katholieke) jeugd had bijna iedereen wel een "tante" in het klooster, ik vond er altijd een waas van geheimzinnigheid om heen hangen. Wat drijft deze vrouwen om voor het kloosterleven te kiezen?

De moeder van Sophie gaat nog een stap verder, zij is ingetreden als zwijgende non in een klooster in Duitsland. Tussen de hoofdstukken, waarin het leven van Sophie wordt verteld, lees je de brieven die in het verleden door The aan haar zus zijn geschreven. Hierdoor wordt langzaam duidelijk wat haar heeft gedreven, vooral deze brieven maakte dat ik door wilde lezen.

De jonge Fietje voelt al jong aan dat er in haar familie een geheim is, toch komt ze pas op 18 jarige leeftijd achter de werkelijkheid. Karel en Toosje zijn niet haar biologische ouders, door deze leugen voelt ze zich erg gekwetst. Ze begint een nieuw leven in Amsterdam en probeert haar oude leven achter zich te laten. Als ze vele jaren later voor haar werk een reportage moet maken over een soortgelijke situatie kan ze haar verleden niet langer meer wegstoppen. Ze verzinkt in apathie wat gevolgen heeft voor haar relaties. Door haar partner en vrienden wordt ze gedwongen de confrontatie aan te gaan.

Het laatste gedeelte heb ik heel langzaam gelezen om de mooie passages goed op me in te laten werken. Er stonden veel wijze en soms confronterende teksten in die me aan het denken zetten.
Ik heb erg genoten van dit boek, de beschrijving van leven op het platteland, het katholicisme en het mooie slotgedeelte. Alles bij elkaar een mooi integer verhaal, al blijft het moeilijk voor me om de keuze van Thé helemaal te begrijpen.