zaterdag 27 februari 2016

Springvloed

Een dagje naar het strand wordt nooit meer hetzelfde... 1987. Op het strand van Nordkoster wordt bij vollemaan een gruwelijke moord gepleegd op een jonge vrouw. Rechercheur Tom Stilton heeft amper aanknopingspunten. Niet alleen is de identiteit van het slachtoffer onbekend, ook lijkt er geen motief te zijn en is er geen spoor van de dader. Uiteindelijk blijft de zaak onopgelost. Stilton is er zo door aangedaan dat hij volledig instort. Drieëntwintig jaar later schrikt een reeks brute moorden op daklozen de inwoners van Stockholm op. De slachtoffers worden zodanig mishandeld dat ze aan hun verwondingen overlijden. De aanvallen worden gefilmd en de beelden worden op YouTube geplaatst. Olivia Rönning zit in haar tweede jaar van de politieopleiding, een studiekeuze die wellicht geïnspireerd is door haar vader, wijlen inspecteur Arne Rönning. Voor haar studie moet ze een onopgeloste zaak bestuderen uit de politiearchieven. Olivia kiest de strandmoord van 1987, begint te graven en zit algauw tot haar nek in de zaak. Maar om verder te komen, moet ze Tom Stilton vinden. Die lijkt echter van de aardbodem verdwenen...


Wat had ik zin om weer eens een Scandinavische thriller te lezen. Dit boek speelt zich af in Zweden, vandaar mijn keuze hiervoor. Vooral de mooie beschrijving van het eiland Nordkoster was mooi, en sprak erg tot mijn verbeelding.


Na de prikkelende proloog vond ik het verhaal nogal ingewikkeld worden. Dit kwam vooral door de vele personages, ik heb vaak moeten terugzoeken wie ze waren. Dit leidde me erg af van het lezen en daardoor kwam ik niet zo goed in het verhaal.
Naast de oude onopgeloste moord kwamen er nog verschillende andere zaken aan bod, waaronder het beroerde leven van de daklozen en cage fighting.
De onorthodoxe opsporingsmethodes die gebruikt werden door het politieteam leek me niet helemaal in de haak en vond ik ongeloofwaardig.
Uiteindelijk is het toch goed gekomen met een verrassende ontknoping.
Ik heb Olivia, Tom, Mette en haar eigenaardige familie uiteindelijk in mijn hart gesloten, dus toch maar snel het volgende boek van deze serie lezen.



woensdag 17 februari 2016

Moussa of de dood van een Arabier

Haroen wordt al zijn hele leven gekweld door de zinloze moord op zijn broer door Meursault, de beruchte antiheld uit Camus’ roman. Haroen besluit zijn broer uit de anonimiteit te halen door hem een naam te geven: Moussa. En een stem, die de gebeurtenissen beschrijft die leidden tot Moussa’s dood op een oogverblindend Algerijns strand.

De roman Moussa of de dood van een Arabier is tegelijkertijd een liefdesverklaring aan en overpeinzing van de Arabische identiteit, waarin het kolonialisme en de druk van het geloof een grote rol spelen.


Kamel Daoud won met Moussa of de dood van een Arabier de Prix Goncourt du Premier Roman 2015.




Heel origineel om een boek te schrijven over een personage uit een ander boek. Het draait om de vermoorde Arabier uit De vreemdeling van Albert Camus. Dit wordt verteld vanuit het perspectief van zijn broer Haroen. Hij heeft zijn hele leven onder deze gebeurtenis geleden. Dit leidde vooral tot een slechte relatie met zijn moeder. Vele details uit dit boek verwijzen naar het boek van Camus, wat erg knap is gedaan. Wat me een beetje irriteerde was de schrijfstijl, je wordt door de auteur rechtstreeks aangesproken, bijvoorbeeld als vriend. Dit boek is zeker de moeite waard als je de vreemdeling hebt gelezen, het is een bijzondere aanvulling hierop.



zondag 14 februari 2016

Het diner

Twee echtparen gaan een avond uit eten in een restaurant. Ze praten over alledaagse dingen, dingen waar mensen tijdens etentjes over praten: werk, de laatste films, de oorlog in Irak, vakantieplannen, et cetera. Maar ondertussen vermijden ze waar ze het eigenlijk over moeten hebben: hun kinderen. De twee vijftienjarige zoons van beide echtparen, Michel en Rick, hebben samen iets uitgehaald wat hun toekomst kan verwoesten. Tot dusver zijn alleen vage beelden van de twee in Opsporing verzocht vertoond en zit het onderzoek naar hun identiteit vast. Maar hoe lang nog? Twee mannen, twee vrouwen, twee zoons – wie durft een beslissing te nemen over de toekomst van zijn eigen kind? Wat het nog ingewikkelder maakt is dat de vader van een van de jongens de beoogde nieuwe minister-president van Nederland is. 



Het decor van dit verhaal is een sjiek restaurant, hier komen twee broers met hun respectievelijke vrouwen samen om te dineren. Ze moeten een belangrijke beslissing nemen over het leven van hun kinderen en staan voor een enorm dilemma. Dit wordt verteld vanuit het perspectief van Paul, een afgekeurde geschiedenisleraar. Via flashbacks kom je er achter dat hij een psychische stoornis heeft en met dit gegeven ging ik de broers anders bekijken. Het verhaal is met veel humor geschreven, vooral de overdreven gang van zaken in het restaurant. Een minpuntje vond ik dat vooral in het begin het verhaal wat langdradig was. Na het lezen van dit boek vroeg ik me inderdaad af, wat zou ik doen als in hun schoenen zou staan.

Afbeeldingsresultaat voor het diner film italiaansIk heb de Italiaanse filmversie van dit boek gezien, deze schijnt beter te zijn dan de Nederlandse versie. Het was een verrassende film, met meer dynamiek dan het boek maar met hetzelfde dilemma.

donderdag 4 februari 2016

De schreeuwende wenteltrap

Overdag is er niets aan de hand. ’s Nachts komen kwade geesten tevoorschijn… Het kleinste, meest ongeorganiseerde, maar zonder twijfel allerbeste bureau dat op geesten jaagt is Lockwood & Co. Medewerkers: de charismatische eigenaar Anthony Lockwood, boekenwurm George Cubbins en nieuwkomer Lucy Carlyle. De drie staan voor hun moeilijkste klus tot nu toe. Het beruchte landgoed Combe Carey Hall moet geestvrij worden gemaakt. Geen van de vorige geestenjagers is ooit teruggekeerd. Anthony, Lucy en George moeten al hun talenten inzetten om te strijden tegen de geest van de Schreeuwende Wenteltrap en… om in leven te blijven.



Best lang heb ik op dit boek moeten wachten. Dus toen ik het eindelijk op kon halen bij de bibliotheek ben ik gelijk begonnen met lezen. Dit verhaal heeft me niet teleurgesteld. Het is een heerlijk boek om te lezen als de wind om je huis waait. Lekker creepy sfeertje en met veel humor geschreven. Soms zat ik hardop te lachen. Inmiddels heb ik deel twee van deze serie gereserveerd. Ik ben erg benieuwd hoe het verder met dit drietal gaat.



woensdag 3 februari 2016

De maanparel

Als een vogel in een net, zo voelt het meisje Schaduw zich op het Chinese platteland. Zij heeft weinig opties: ze kan non, hoer of huisvrouw worden. In het laatste geval verkoopt men haar aan een volstrekt onbekende man en wordt ze de slavin van haar schoonmoeder. Samen met haar twee vriendinnen, Haantje en Mei Ju, durft Schaduw tegen haar lot in opstand te komen. In plaats van gehoorzame echtgenote zal het trio vrijgezel blijven en zelfstandig en onafhankelijk in hun eigen levensonderhoud voorzien. Hun roep om erkenning wordt niet op prijs gesteld door de traditionele dorpsgemeenschap.

Afgelopen maand borduurde ik Chinese randen, daarom zocht ik een boek wat zich afspeelt in China. Ook in dit boek speelt borduren een grote rol. Als de jonge Schaduw met twee vriendinnen besluiten niet te gaan trouwen worden ze verstoten door hun families en dorpsgenoten. In een klein hutje proberen ze het hoofd boven water te houden door de verkoop van hun borduurwerk.

Het leven dat deze meisjes destijds leiden is voor mij niet voor te stellen, ze hadden geen enkel recht. Maar ook hun denkwijze is zo anders, ik kon me niet identificeren met deze vrouwen. De schrijfstijl vond ik chaotisch en het verhaal was erg plotseling afgelopen. Dit boek heeft me niet echt geraakt.