woensdag 30 maart 2016

Zoektocht naar het paradijs


Na een persoonlijke crisis reist Arita Baaijens af naar het Altajgebergte in het zuidwesten van Siberië, waar het legendarische Shambhala te vinden zou zijn, een aards paradijs in een doolhof van gletsjers en ravijnen. Onvermoeibaar trekt de reizigster te paard over besneeuwde bergen en door donkere wouden waar wolven en beren wonen. Onderweg ontmoet ze keelzangers, stoere herders, biologen, sjamanen, kluizenaars, professoren en profeten, maar het paradijs blijft onvindbaar, zelfs na jaren zoeken.
Ze raakt geïntrigeerd door het geloof van lokale bewoners in de heilige natuur en vraagt zich af hoe landschap en geest elkaar beïnvloeden. Hoe fantasie zich van de werkelijkheid onderscheidt. En of wetenschap het monopolie op waarheid bezit. De zoektocht naar het paradijs zet het leven van de ontdekkingsreizigster weer op de rails.



Tijdens een uitzending van VPRO boeken was Arita Baaijens te gast. Ze is ontdekkingsreizigster, bioloog en schrijfster. Toen ik haar verhaal hoorde wist ik dat ik dit boek wilde lezen. Erg blij was ik toen ik mee mocht doen met de Hebban leesclub.


Het boek begint met een proloog waarin de schrijfster uitleg geeft hoe haar zoektocht naar Shambhala (een mythisch oord) tot stand is gekomen. Ik moest in het begin even in het verhaal komen en was bang dat het erg zweverig zou worden, wat niet het geval is.
Dan begint het reisverslag, Arita gaat het Altaj gebergte omcirkelen per paard. Elk hoofdstuk begint met dag en tijd, locatiegegevens en haar gemoedstoestand weergegeven in kleuren. Ook een korte beschrijving  van het weer en uitzicht.
De schrijfster is bioloog en dit is goed te merken door de uitgebreide beschrijving van de planten die ze onderweg tegenkomt. De omgeving wordt telkens zeer uitgebreid beschreven, dit alles in prachtige zinnen. Door de vele informatie werd ik soms een beetje afgeleid. Ik wilde alles opzoeken wat ik in het boek tegenkwam. Daardoor ging het lezen niet erg vlot. De epiloog was een mooie toevoeging.

Ik ben “gezond” jaloers op iemand die zijn dromen achterna gaat, ondanks alle tegenslagen geeft ze nooit op, wat een doorzetter is deze vrouw! Ik ben blij dat ik dit boek heb mogen lezen, er staan veel levenslessen in en ik zal het zeker nog eens openslaan om stukjes te herlezen.

Toevoeging om te bekijken:
foto's van de reis en een
Mooi artikel over de omgeving in de correspondent met foto's.



zaterdag 26 maart 2016

Knielen op een bed violen

Op een beslissend punt in zijn volwassen bestaan heeft Hans Sievez een diep religieuze ervaring; hij is ervan overtuigd voor een kort moment in direct contact met God te hebben gestaan. In de daarop volgende zoektocht naar zingeving en het eeuwige leven verliest hij het zicht op de werkelijkheid en het contact met zijn omgeving. Zijn huwelijk en de relatie met zijn twee zoons komen onder grote druk te staan. 



Het is al even geleden dat ik dit boek las en de film gezien heb. Knielen op een bed violen heeft in 2005 de AKO literatuurprijs gewonnen. Het kwam er nooit van om dit boek te lezen maar nu draaide de film in het kader van mijn boek en filmcursus dus heb ik het eindelijk maar eens opengeslagen.

In dit boek wordt het leven van Hans Sievez beschreven, eerst zijn jeugd in Lathum en daarna zijn huwelijk met Margje. Ze kopen een stukje grond en bouwen samen aan een tuinderij, krijgen een zoon en hebben ogenschijnlijk een gelukkig huwelijk. Op een dag krijgt Hans een openbaring, hij hoort de stem van God en gaat volledig voor het geloof tot aan zijn dood.

Ondanks het zware onderwerp las ik het boek in een paar dagen uit. De schrijfstijl was prettig en nodigde uit om zo snel mogelijk verder te lezen. Een erg leuke bijkomstigheid was dat de omgeving waarin dit (grotendeels autobiografische) verhaal zich afspeelt in de buurt van mijn woonplaats is.

De film vond ik erg heftig, ik las ergens de term "relihorror", dit heb ik ook wel een beetje zo ervaren. De meningen hierover waren erg verschillend dus gewoon zelf gaan kijken als je geïnteresseerd bent.


zondag 13 maart 2016

Doodsvogel

Een tienermeisje lijkt ritueel vermoord te zijn en het onderzoeksteam van Munch wordt op de zaak gezet. De bijdrage van superrechercheur Krüger is cruciaal, maar ze worstelt met zelfmoordneigingen en verslaving. Dan duikt er een verontrustend filmpje op dat nieuwe details prijsgeeft.
Ondertussen zit Munchs dochter midden in een emotionele crisis en komt ze in contact met een zeer zieke geest….



Na het succes van zijn debuut Ik reis alleen was ik erg benieuwd of deze opvolger met Holger Munch en Mia Kruger hetzelfde niveau zou halen.
Dit boek heeft dezelfde stijl als zijn voorganger, ook hier heeft het team te maken met rituelen en een jong vermoord meisje. Ook de destructieve Mia en Holger met zijn moeizame relaties zijn onveranderd.
Als de dochter (wel erg toevallig...) van Holger ook nog zwaar in de problemen komt volgt een spannende ontknoping met een klein tipje naar een volgend deel. Laat deze maar komen, ik ben fan!




Onderstaand een filmpje met een trailer en een kort interview met Samuel Bjork.




vrijdag 11 maart 2016

400 brieven van mijn moeder

Dit is het waargebeurde verhaal van Joseph Oubelkas die eind 2004, op 24- jarige leeftijd, begon aan een zakenreis naar Marokko en daar zonder bewijs of onderzoek wordt veroordeeld tot tien jaar celstraf voor iets wat hij niet heeft gedaan.

Ondanks de fouten in het vonnis en de conclusie van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat er geen enkel bewijs richting Joseph wijst, beginnen voor hem de jaren van onterechte gevangenschap. Tijdens het harde en onrechtvaardige leven in de verschillende gevangenissen bouwt Joseph toch een aantal bijzondere vriendschappen op en wordt hij onvoorwaardelijk gesteund door duizenden brieven en kaarten van vrienden, kennissen, onbekenden, maar het belangrijkste: de 400 brieven van zijn moeder. 



Dit indrukwekkende boek las ik vorige week tijdens mijn vakantie in Marokko. In dit waargebeurde verhaal lees je het verhaal van Joseph, hij krijgt ondanks dat hij onschuldig is een gevangenisstraf zonder eerlijk proces. Ook kreeg ik de indruk dat hij weinig hulp kreeg van de Nederlandse overheid. Het is een ontroerend verhaal, ik moest regelmatig een paar tranen wegvegen, het raakte me erg, vooral de machteloosheid. Hij heeft zich er doorheen gesleept samen met onvoorwaardelijke steun en liefde van zijn moeder. Ik heb veel bewondering voor de kracht en positiviteit die Joseph heeft laten zien.