vrijdag 22 april 2016

Zustermoord


Patholoog-anatoom Maura Isles is geschokt: nooit eerder bood een moordslachtoffer zo'n angstaanjagende aanblik als deze keer. Tot Maura's verbijstering blijkt verder dat de vrouw, ie voor aura's huis is doodgeschoten, haar evenbeeld is. Op zoek naar antwoorden gaat Maura naar een plaatsje in Maine waar al jaren een moordenaar rondwaart. Om hem te stoppen moet Maura in contact komen met haar moeder, die ze nooit heeft gekend en die nu misschien plannen beraamt om haar van het leven te beroven...

Weer eens een heerlijk Rizzoli en Isles thriller gelezen. Deze keer krijgt Maura het zwaar te verduren. Op een verschrikkelijke manier komt ze meer te weten over haar afkomst. Dit alles is, samen met een gebeurtenis uit het verleden tot een spannend en luguber verhaal verwerkt. De onverwachte wending op het einde maakte het boek helemaal af.



woensdag 20 april 2016

Zes maanden in de Siberische wouden

Sylvain Tesson had een belangrijk doel in zijn leven: nog voor zijn veertigste wilde hij ervaren hoe het is om als kluizenaar te leven, diep in het bos. Het is een man die houdt van extremen en dus besluit hij om zes maanden in een hut te gaan wonen, gelegen aan het Baïkalmeer in Siberië. Het dichtstbijzijnde dorp is 150 kilometer verderop, ’s winters vriest het er tot – -30ºC en ’s zomers lopen er beren rond. En toch is het leven er prachtig.
Na het boek Zoektocht naar het paradijs wilde ik graag iets soortgelijks lezen. Deze stond al heel lang op mijn te lezen lijst en leek me geschikt hiervoor.  

De Franse schrijver en filosoof  Sylvain Tessom gaat zes maanden als een kluizenaar in een blokhut in Siberië leven. Deze periode heeft hij in dagboekvorm beschreven. Een tijd zonder alle stress van zijn (en onze) drukke maatschappij. Maar wel met veel boeken, 18 flessen ketchup en veel, heel veel wodka. Leuk detail is dat er een leeslijst is opgenomen met de boeken die hij bij zich had.
Wat me enigszins verbaasde was dat hij toch regelmatig contacten had, er kwamen mensen bij hem langs of hij ging op bezoek bij mensen in zijn "omgeving", vaak wel een dag lopen. Ik had verwacht dat hij echt helemaal alleen zou zijn.

Ik vond het boek niet zo vlot lezen. Ik heb veel dingen opgezocht, woorden die ik niet kende maar ook veel over kunstenaars en plaatsen die in het boek voor kwamen. Nu ben ik wel even klaar met Rusland en omstreken (al heb ik nog wel een boek over Oekraïne liggen), eerst maar eens een ouderwetse thriller lezen.


vrijdag 8 april 2016

De stilte van Thé


Sophie Keller is een succesvolle verslaggeefster voor een tv-actualiteitenprogramma. Op haar 42e moet ze een reportage maken over een vrouw die oploopt tegen het zwijgen van de nonnen van het kindertehuis waar ze is geboren en voor adoptie is afgestaan. Na jarenlange procedures heeft de Hoge Raad de kloosterorde bevolen om bekend te maken wie de biologische vader van deze vrouw is. Als Sophie haar interviewt, vertelt ze dat de identiteit van haar vader haar uiteindelijk niet zoveel kan schelen. Veel belangrijker is het te weten waarom haar moeder haar heeft afgestaan en nog steeds weigert contact met haar te hebben. Dit confronteert Sophie met het feit dat ze zelf ook nog nooit met haar eigen moeder heeft kunnen spreken. Als de reportage klaar is, stort ze in. Ze realiseert zich dat ze haar hele volwassen leven één vraag uit de weg is gegaan: ‘Waarom koos mijn moeder ervoor om een zwijgende non te worden in plaats van zich over mij te ontfermen?’ Kan Sophie die keuze voor een religieus leven accepteren, of gaat ze de stilte van Thé doorbreken?


Dit boek mocht ik lezen voor uitgeverij Ambo/Anthos. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Marie de Meister gehoord (pseudoniem van Rikki Holtmaat), toch is dit is al haar vierde boek. 
De omschrijving van het verhaal sprak me direct aan. In mijn (katholieke) jeugd had bijna iedereen wel een "tante" in het klooster, ik vond er altijd een waas van geheimzinnigheid om heen hangen. Wat drijft deze vrouwen om voor het kloosterleven te kiezen?

De moeder van Sophie gaat nog een stap verder, zij is ingetreden als zwijgende non in een klooster in Duitsland. Tussen de hoofdstukken, waarin het leven van Sophie wordt verteld, lees je de brieven die in het verleden door The aan haar zus zijn geschreven. Hierdoor wordt langzaam duidelijk wat haar heeft gedreven, vooral deze brieven maakte dat ik door wilde lezen.

De jonge Fietje voelt al jong aan dat er in haar familie een geheim is, toch komt ze pas op 18 jarige leeftijd achter de werkelijkheid. Karel en Toosje zijn niet haar biologische ouders, door deze leugen voelt ze zich erg gekwetst. Ze begint een nieuw leven in Amsterdam en probeert haar oude leven achter zich te laten. Als ze vele jaren later voor haar werk een reportage moet maken over een soortgelijke situatie kan ze haar verleden niet langer meer wegstoppen. Ze verzinkt in apathie wat gevolgen heeft voor haar relaties. Door haar partner en vrienden wordt ze gedwongen de confrontatie aan te gaan.

Het laatste gedeelte heb ik heel langzaam gelezen om de mooie passages goed op me in te laten werken. Er stonden veel wijze en soms confronterende teksten in die me aan het denken zetten.
Ik heb erg genoten van dit boek, de beschrijving van leven op het platteland, het katholicisme en het mooie slotgedeelte. Alles bij elkaar een mooi integer verhaal, al blijft het moeilijk voor me om de keuze van Thé helemaal te begrijpen.



zaterdag 2 april 2016

Kinderen van het ruige land

Ergens op het noordelijke platteland, in een gebied dat het Ruige Land wordt genoemd, staat een vervallen huis in een bos. Daar groeit een viertal kinderen op, vervreemd van familie en van het dorp dat even verderop ligt. De oudste, Kurt, vindt troost in eten, Kai vlucht in de wereld van boeken, Shirley Jane probeert hen bij elkaar te houden en nakomertje DeeDee weet niet anders of het hoort zo. Hun vader is overleden, hun moeder is een levenslustige vrouw die wegrent voor verantwoordelijkheden, achtervolgd door schuldeisers en potentiële vrijers. Kunnen de kinderen ontkomen aan de groeiende problemen, of is hun lot al bepaald?


In onze bibliotheek hebben ze, in het kader van "2016 het jaar van het boek", een leuke actie bedacht, de blind date. Je kiest een mooi ingepakte doos en weet niet welk boek erin zit. Het voelt echt als een cadeau. In de doos zat ook nog een pen, boekenlegger en notitieboekje. Hierin mag je schrijven wat je van het boek hebt gevonden en daarna weer in de doos doen voor de volgende lezer. 

Mijn cadeau was dit boek: Kinderen van het ruige land. Dit boek bevat het autobiografische verhaal van Kai, hij is de hoofdpersoon in dit boek en groeit op in een asociaal gezin. Ze wonen in Groningen, ergens achteraf in een groot huis in een bosrijke omgeving. Nadat hun vader is overleden glijdt de moeder van het gezin steeds meer af, ze liegt, maakt veel schulden en is vaak zomaar een tijd weg De kinderen zijn grotendeels op zichzelf aangewezen. Kai trekt veel op met zijn oudere broer Kurt, ze zijn vaak buiten in de natuur te vinden, soms slapen ze zelfs in het bos. Het is moeilijk voor hem om aansluiting met zijn leeftijdsgenoten te vinden, is dat de reden dat hij zich terugtrekt met zijn boeken? Daarnaast tekent hij en schrijft verhalen. De belevenissen van de kinderen zijn erg beeldend beschreven. 

Mijn vader is ook overleden toen ik heel jong was. Door het lezen van dit boek besefte ik maar weer eens hoeveel geluk wij hadden met een stabiele moeder. Heel erg triest dat de kinderen van dit gezin zo aan hun lot zijn overgelaten.