vrijdag 8 april 2016

De stilte van Thé


Sophie Keller is een succesvolle verslaggeefster voor een tv-actualiteitenprogramma. Op haar 42e moet ze een reportage maken over een vrouw die oploopt tegen het zwijgen van de nonnen van het kindertehuis waar ze is geboren en voor adoptie is afgestaan. Na jarenlange procedures heeft de Hoge Raad de kloosterorde bevolen om bekend te maken wie de biologische vader van deze vrouw is. Als Sophie haar interviewt, vertelt ze dat de identiteit van haar vader haar uiteindelijk niet zoveel kan schelen. Veel belangrijker is het te weten waarom haar moeder haar heeft afgestaan en nog steeds weigert contact met haar te hebben. Dit confronteert Sophie met het feit dat ze zelf ook nog nooit met haar eigen moeder heeft kunnen spreken. Als de reportage klaar is, stort ze in. Ze realiseert zich dat ze haar hele volwassen leven één vraag uit de weg is gegaan: ‘Waarom koos mijn moeder ervoor om een zwijgende non te worden in plaats van zich over mij te ontfermen?’ Kan Sophie die keuze voor een religieus leven accepteren, of gaat ze de stilte van Thé doorbreken?


Dit boek mocht ik lezen voor uitgeverij Ambo/Anthos. Eerlijk gezegd had ik nog nooit van Marie de Meister gehoord (pseudoniem van Rikki Holtmaat), toch is dit is al haar vierde boek. 
De omschrijving van het verhaal sprak me direct aan. In mijn (katholieke) jeugd had bijna iedereen wel een "tante" in het klooster, ik vond er altijd een waas van geheimzinnigheid om heen hangen. Wat drijft deze vrouwen om voor het kloosterleven te kiezen?

De moeder van Sophie gaat nog een stap verder, zij is ingetreden als zwijgende non in een klooster in Duitsland. Tussen de hoofdstukken, waarin het leven van Sophie wordt verteld, lees je de brieven die in het verleden door The aan haar zus zijn geschreven. Hierdoor wordt langzaam duidelijk wat haar heeft gedreven, vooral deze brieven maakte dat ik door wilde lezen.

De jonge Fietje voelt al jong aan dat er in haar familie een geheim is, toch komt ze pas op 18 jarige leeftijd achter de werkelijkheid. Karel en Toosje zijn niet haar biologische ouders, door deze leugen voelt ze zich erg gekwetst. Ze begint een nieuw leven in Amsterdam en probeert haar oude leven achter zich te laten. Als ze vele jaren later voor haar werk een reportage moet maken over een soortgelijke situatie kan ze haar verleden niet langer meer wegstoppen. Ze verzinkt in apathie wat gevolgen heeft voor haar relaties. Door haar partner en vrienden wordt ze gedwongen de confrontatie aan te gaan.

Het laatste gedeelte heb ik heel langzaam gelezen om de mooie passages goed op me in te laten werken. Er stonden veel wijze en soms confronterende teksten in die me aan het denken zetten.
Ik heb erg genoten van dit boek, de beschrijving van leven op het platteland, het katholicisme en het mooie slotgedeelte. Alles bij elkaar een mooi integer verhaal, al blijft het moeilijk voor me om de keuze van Thé helemaal te begrijpen.



2 opmerkingen:

  1. Het thema doet me denken aan 'Het zevende kind' van Erik Valeur, een Deens boek. Maar ik denk dat het verder heel anders is. Ik ben benieuwd naar dit boek, dank voor de tip.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het zevende kind wil ik graag eens lezen. Krijg er door je reactie nog meer zin in.

    BeantwoordenVerwijderen