donderdag 30 juni 2016

De verwarde cavia

Cavia werkt op de afdeling Communicatie. In korte humoristische hoofdstukken leren we haar en haar collega's kennen. Stella van Human Resources. Ruud het enge hoofd van de afdeling Financiën. En Harm-Jan van de IT-afdeling, die al sinds 1999 een tamagotchi in leven houdt. Een cavia die in een kantoortuin tussen de mensen werkt: het klinkt wat onwaarschijnlijk, maar iedereen die ook maar een blauwe maandag op een kantoor heeft gewerkt, zal de avonturen van de verwarde cavia herkennen. Van een symbiotische relatie met het koffiezetapparaat tot passief-agressieve e-mails en duizelingwekkende perikelen rond de lief- en leedpot.






Raar om twee boeken na elkaar te lezen met een dierenfiguur in de hoofdrol.  Na het aangrijpende  "De zwaluwman", nu dit luchtige verhaal "De verwarde cavia". Een groter contrast is bijna niet mogelijk.

Een tijdje geleden ben ik naar een interview met Paulien Cornelisse geweest,  ze vertelde over dit boek dat door haar zelf is uitgegeven. Ik vind haar een leuke en grappige vrouw, daarom wilde ik dit boek graag lezen.

Cavia werkt op de afdeling communicatie van een kantoor. In korte hoofdstukken worden, vaak hilarische, anekdotes over het kantoorleven beschreven. Vooral haar collega's zijn zo herkenbaar weergegeven. Ik vond het een erg grappig boek. Je moet het verhaal natuurlijk wel met een grote korrel zout nemen maar als je dat kunt is het een heerlijk boek voor een paar uur ontspannen leesplezier.


zondag 26 juni 2016

De zwaluwman



Krakau, 1939. Anna Lania is zeven wanneer de Duitsers haar vader oppakken. Ze blijft alleen achter, tot ze de Zwaluwman ontmoet. Hij is lang mysterieus en heeft uitzonderlijke gaven. Ze weet dat de Zwaluwman niet haar vader is, maar hij heeft wel eenzelfde gevoel voor talen. Zelfs voor die van de vogels. Wanneer hij een zwaluw roept op zijn arm te gaan zitten drogen haar tranen en besluit ze hem te volgen. Weg uit de gevaarlijke stad, het bos in. Maar in tijden van oorlog kan alles gevaar betekenen. Zelfs de Zwaluwman. 






In deze sprookjesachtige roman lees je hoe een Pools meisje tijdens de tweede wereld oorlog probeert te overleven. Anna, een zevenjarig, wijs meisje komt er plotseling alleen voor te staan. Ze wordt onder de hoede genomen van een mysterieuze man. Hij spreekt net als haar vader vele talen en in haar beleving kan hij zelfs met vogels praten. Wie deze mysterieuze man is kom je niet precies te weten. Ze zwerven jarenlang samen rond en proberen onzichtbaar te blijven. Het kleine meisje wordt groter en langzamerhand moet zij voor hem gaan zorgen.

Ik heb zelden meegemaakt dat zo'n zwaar thema zo mooi is beschreven. Normaal gesproken blijft er een naar gevoel bij me achter maar dat heb ik met dit boek niet. De schoonheid van de taal overheerst in dit bijzondere boek waarbij de lezer zelf veel moet invullen. 


maandag 20 juni 2016

Eus

 
Dit is geen roman over multiculturalisme, geen successtory van een arme sloeber die zich opwerkt tot invloedrijke ondernemer, of het sentimentele relaas van een crimineel die weer op het rechte pad komt. Dit is het verhaal van Eus, een jonge Turkse Nederlander die zich staande probeert te houden, thuis en in de maatschappij.

Özcan Akyol (Deventer, 1984) studeerde journalistiek en Nederlands. Hij ontwikkelde zich van straatschoffie tot een ware literaire belofte.









Volgens mij heb ik onder een steen geleefd want ik had nog nooit van Özcan Aykol gehoord. Ik sprak iemand die hem kende, werd nieuwsgierig naar hem en heb direct zijn boek bij de bibliotheek besteld.

Als Eus wordt geboren is zijn vader dronken, hiermee is de toon direct gezet. Zijn ouders zijn als Turkse immigranten naar Nederland gekomen. Ze voelen zich niet Turks, integendeel als Eus ouder wordt heeft hij vaak ruzie met de Batsen (Turkse mensen). Schrok best van deze harde wereld waarin hij opgroeide, met zo weinig respect voor andere mensen. Ook thuis loopt het vaak uit de hand, zijn vader terroriseert het hele gezin. Hij ontvlucht zijn ouderlijk huis, gaat niet meer naar school en raakt steeds meer op het verkeerde pad. Uiteindelijk gaat hij zonder mededogen op rooftocht met een criminele zigeunerfamilie. Dat dit niet goed gaat aflopen voel je al aankomen.

Het verhaal is meeslepend geschreven, wel wordt er veel grove taal gebruikt. Het boek is zeker ook een aanrader voor tieners.
Na de mooie slotzin was ik heel benieuwd hoe het verder met deze jongen is gegaan, hopelijk is dit te lezen in Turis, zijn nieuwste boek dat ik gelijk gereserveerd heb.



donderdag 9 juni 2016

Roeien naar de Volewijck


Amsterdam, 1679. Op tienjarige leeftijd ontmoeten Flora en Mare elkaar in het Burgerweeshuis. Flora helpt de getraumatiseerde Mare door een zware periode. Jarenlang zijn ze onafscheidelijk, tot het lot anders bepaalt en ze elkaar uit het oog verliezen. 
Vanaf dat moment verlopen hun levens totaal verschillend. Flora trouwt een rijke man en gaat in Haarlem wonen, Mare werkt als prostituee in een speelhuis in de buurt van de Zeedijk. 
Tien jaar later ontvangt Mare een verontrustende brief van Flora. Ze reist af naar Haarlem om op zoek te gaan naar Flora's zoon, die spoorloos verdwenen is.


Het eerste wat opvalt aan deze roman is de mooie omslag. Ik heb de schilder van het portret opgezocht (Nicolaas van der Waay),  hij heeft meerdere schilderijen van de meisjes van het burgerweeshuis gemaakt. Dit is tevens de plek waar Mare en Flora elkaar leren kennen. Ze delen samen een bed en er ontstaat een intense band tussen deze twee meisjes. Als ze noodgedwongen van elkaar gescheiden worden blijft Mare alleen in het weeshuis achter. Ondanks hun verschillende levensstijlen blijven ze aan elkaar denken. Als Flora jaren later in nood is zoekt ze opnieuw contant met Mare.

Suzanne Wouda heeft eerder historische jeugd romans geschreven. Waarschijnlijk hierdoor is dit boek op een makkelijk te lezen manier geschreven, het leest heerlijk weg. Er komen veel historische details uit het oude Haarlem en Amsterdam in het verhaal voor. Ik had nog nooit van de Volewijck gehoord, dit was vroeger een galgeneiland, maar ook het rariteitenkabinet en natuurlijk het leven in het weeshuis waren mooi beeldend beschreven, ik waande me echt in de 17e eeuw.




woensdag 8 juni 2016

Wat ik nooit eerder heb gezegd

 
Juni, 1977. In het universiteitsstadje Middlewood ontdekt de familie Lee dat hun dochter verdwenen is. Een paar dagen later wordt het lichaam van de zestienjarige Lydia uit het meer gevist. Verteerd door schuld gevoelens slaat haar vader een roekeloze weg in die hem zijn huwelijk kan kosten. Haar moeder Marilyn is gebroken, maar vastbesloten om een dader te vinden - tegen elke prijs. Lydia's broer is er zeker van dat hun getroebleerde buurjongen Jack iets te maken heeft met het drama. Maar het is de jongste in de familie, Hannah, die meer ziet dan iemand zich realiseert en die wel eens de enige zou kunnen zijn die weet wat er echt gebeurd is.


Tot in de kleinste details wordt dit familiedrama verteld, op een beschouwende manier. Na het overlijden van hun geliefde dochter Lydia dreigen de ouders elkaar kwijt te raken, ze hebben geen oog meer voor hun andere kinderen. Ieder probeert het gemis van Lydia op een andere manier te verwerken, zonder oog voor elkaar te hebben. Tussendoor lees je over het verleden van Marilyn en James. James Lee heeft zijn hele leven al last van zijn persoonlijkheid, hij heeft een Aziatische uiterlijk maar voelt zich Amerikaan. Daardoor voelt hij zich minderwaardig, dit heeft consequenties voor het verloop van zijn leven en zijn gezin.

Dit boek heeft me ontroerd omdat sommige gedeeltes herkenbaar waren, ik weet hoe het is om een broer te verliezen. Er zijn altijd dingen die je nog zo graag had willen vertellen...