zondag 23 oktober 2016

Ren, Janina, ren!

"Als ik het zeg, moet jij onder de poort van de steeg door kruipen en heel hard wegrennen. Zo hard je kunt. En dan moet je je verstoppen waar ze je niet kunnen vinden. Begrijp je me? Je moet jezelf redden.""Maar, mama...", begon Janina."Nee, Janina, je moet doen wat ik zeg. Beloof me dat je hard wegrent." Er daalde een kalmte over Bertha neer en het was alsof de tijd stilstond. Daar stond Janina, haar prachtige jongste dochter met de donkere krullen, haar ronde koppie en guitige blik. Met heel haar hart wenste ze dat Janina dit zou overleven. Dat ze een toekomst zou hebben, veilig zou zijn.Op dat moment brak er vlakbij hen een opstootje uit. Twee Duitsers met honden kwamen recht op haar af lopen. Haar adem stokte in haar keel. Zo hard ze kon, gilde ze: "Ren, Janina, ren!"

Het waar gebeurde verhaal over Janina Katz. In de jaren dertig van de vorige eeuw groeit zij op in het Joodse stadje Chorostków (Polen). Haar gelukkige kindertijd wordt overschaduwd door de groeiende dreiging vanuit Rusland en Duitsland. En dan begint de oorlog. Janina Katz woont sinds 1948 op Curaçao.


Wat een aangrijpende tekst, de beschrijving van dit boek. Dat was de reden om mee te doen met de Hebban leesclub.


In het begin vond ik het boek lastig om te lezen, er werden veel verwijzende woorden en lastige, onbekende namen gebruikt. Ik vond dit erg afleiden van het verhaal. Het duurde even voordat ik er goed in zat.

Een verhaal dat direct aangrijpend begint, door het overlijden van haar zoon zwelgt moeder Bertha in haar verdriet totdat ze een nieuw kindje krijgt, Janina. Na haar geboorte lijkt het gezin weer wat geluk te ervaren. Je leest over de Joodse familiegebruiken, het vieren van de Sabbat en de sterke familieband. Helaas duurt deze zorgeloze tijd niet lang. Het Joodse gezin dat woont in Polen krijgt eerst te maken met Russische bezetters, de vader van het gezin wordt gearresteerd en de vrouwen staan er alleen voor. Daarna worden zo onderdrukt door de Duitsers wat nog vele malen erger is. Er wordt jacht gemaakt op de Joden en zelfs mensen uit hun omgeving zijn niet meer te vertrouwen.  De angst en wanhoop is heel levensecht beschreven. Als de kleine Janina alleen overblijft moet ze vluchten en is ze op haarzelf aangewezen.

Ongelooflijk wat sommige mensen een veerkracht en doorzettingsvermogen hebben. Janina overleeft de oorlog en bouwt een leven op in Curaçao waar ze nu nog steeds woont.

Door de krantenartikelen en foto's van de familie krijg je een goed beeld van de familie Katz, dit samen met de epiloog vind ik een meerwaarde geven aan dit indrukwekkende verhaal.



Ik vond de kaft niet zo mooi maar met een leesclub krijg je altijd extra achtergrondinformatie.



zaterdag 22 oktober 2016

Nooit meer slapen


Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien.


Ik lees veel maar ben niet zo van de Nederlandse literatuur. Omdat ik de film Beyond Sleep heel graag een keer wil zien heb ik toch voor dit boek gekozen. Dat het in het mooie Noorwegen (Finnmark) afspeelt was voor mij nog een extra reden om dit verhaal te lezen.

Ondanks dat dit boek wordt beschouwd als een meesterwerk en veel is geprezen, heb ik dit helaas niet zo ervaren. Het boek raakte me niet, de hoofdpersoon vond ik een vreselijke zeur en het verhaal saai. Doordat het boek al geschreven is in 1966 is het taalgebruik ouderwets. Het boek heb ik met moeite uitgelezen. Normaal gesproken ga ik nog dingen opzoeken wat ik zoal tegenkom en recensies lezen maar voor deze keer laat ik het erbij en ga snel verder met wat anders.

Hopelijk is dit een van de weinige boeken waarvan ik de verfilming mooier vind dan het boek.



donderdag 13 oktober 2016

Zusjes

Drie zussen op de vlucht voor hun verleden
De zusjes Jess, Courtney en Dani Campbell wonen op een afgelegen boerderij in Canada. Het is een hard leven, vooral omdat ze uit de buurt moeten blijven van hun driftige vader. Op een nacht loopt een ruzie uit de hand en de zussen slaan op de vlucht. Als hun auto pech krijgt vragen ze hulp aan twee mannen in een klein stadje, maar dat is het begin van een nieuwe nachtmerrie.
Achttien jaar later wonen ze onder andere namen in Vancouver. Maar als een van de zussen vermist wordt, is duidelijk dat het verleden hen heeft ingehaald, en dat ze niet nog een keer kunnen vluchten.


Fijn! Een nieuw boek van een van mijn favoriete auteurs, bijna alle boeken van haar heb ik gelezen.

Drie zusjes zijn op de vlucht geslagen als de situatie thuis compleet uit de hand is gelopen. Alsof ze nog niet genoeg hebben meegemaakt belanden ze in een nog ergere situatie. Ik vond de zusjes wel een stel naïeve meiden, ik dacht steeds, denk eens na! Als ze na jaren de gruwelijke gebeurtenissen uit hun jeugd enigszins achter zich kunnen laten, bouwen ze langzamerhand een nieuw leven op. Hun verleden verzwijgen ze maar de angsten blijven toch regelmatig opspelen. Als ze nogmaals de confrontatie aan gaan met de kwelgeesten uit hun verleden wordt het wel erg ongeloofwaardig, vooral als de geschiedenis zich herhaalt.
Ik vond dit niet het allerbeste verhaal van Stevens maar de vlotte schrijfstijl van haar staat bij mij toch altijd garant voor wat fijne uren leesplezier.


woensdag 12 oktober 2016

Het vervloekte huis

Als de 43-jarige journaliste Mikayla geconfronteerd wordt met de zelfmoord van haar man Steven, stort haar hele wereld in. Steven Jackson, geboren in Canada, blijkt echter een onverwachte erfenis voor Mikayla achter te laten: een huis in Rocky Roads, British Columbia, Canada. Samen met haar 7-jarige zoontje Jason en haar 16-jarige dochter Valerie ontvlucht Mikayla haar nu eenzame leven in Amsterdam. Ze emigreert naar Canada, in de hoop haar eerste thriller te schrijven in het klaarblijkelijk uitgestorven Rocky Roads. Al snel stuit ze op een aantal eigenaardige zaken, zoals de onopgeloste moord op Joanna la Croix van twintig jaar eerder.
Als Mikayla op eigen houtje onderzoek gaat doen naar de moord, wordt steeds duidelijker dat Rocky Roads een duister geheim herbergt. Mikayla duikt in het verleden van het stadje. Vanaf dat moment gebeuren er rare dingen in en om haar huis. Jason meent zelfs dat het spookt, dat het huis vervloekt is. Als hun hond Gollum spoorloos verdwijnt neemt Mikayla zelf het heft in handen. Ze moet en zal de onderste steen boven krijgen...



De schrijfster Lydia van Houten woont bij mij in de buurt, dat maakt me dan altijd extra nieuwsgierig. Dit is haar tweede thriller maar mijn eerste boek van haar dat ik lees. De omschrijving van dit boek sprak me erg aan dus heb ik het direct bij de bibliotheek gereserveerd om het zo snel mogelijk te kunnen lezen.

Ik heb het boek meegenomen op vakantie en had lekker de tijd om in het duistere Rocky Roads te vertoeven. Dankzij de vlotte schrijfstijl en de spannende, onverwachte ontwikkelingen zat ik direct in het verhaal. Zelf had ik allang mijn biezen gepakt en was weggegaan. Zo niet Mikayla, als ze steeds meer te weten komt over de gebeurtenissen uit het verleden van dit stadje bijt ze zich vast en gaat zelf op onderzoek uit. Ze wil weten wat er met Joanna gebeurd is en wat de rol was van haar overleden man. Het lijkt wel of iedereen alles van elkaar weet maar niets zegt. Ze kan het niet loslaten maar dit is niet zonder gevaar. Voor een moeder met twee kinderen vond ik dat wel erg onverantwoordelijk, vooral als er steeds meer lugubere dingen gebeuren.
Er zat ook nog een romantische verhaallijn in het verhaal verwerkt waarover ik mijn twijfels had, is deze man wel te vertrouwen? Dit alles, maakte het, samen met het verrassende einde een heel originele en heerlijk leesbare thriller.



maandag 10 oktober 2016

Madame Agnese

Madame Agnese' is een kleine geschiedenis over passie en magie - een literaire novelle, die aan de prachtige zuidoostkust van Sardinië speelt. In de buurt van Villasimius woont de vrijgevige madame Agnese, eigenaresse van een eenvoudig hotel aan zee. Ze zou rijk kunnen zijn als ze haar grond verkocht, maar vakantiedorpen aan de kust is het laatste wat ze wil. Geld vindt ze niet belangrijk - geluk wel, maar juist daar wringt het. Zelfs de magie, waarin ze heilig gelooft, lijkt haar hierbij in de steek te laten. Madames voorliefde voor magie slaat over op het jonge meisje dat dit komische, ironische, maar soms ook verdrietige verhaal vertelt. Bij madame kan ze even vergeten dat haar goklustige vader is verdwenen en haar moeder daardoor het bed niet meer uit komt. Bij haar geniet ze van het verlaten witte kiezelstrand, de geurige mediterrane macchia, de hemelsblauwe zee, waarin ze om het hardst zwemmen en terug in madames hotel van haar zelfgebakken brood, overheerlijke frittata en verrukkelijke amandelkoekjes.


Na Verona gingen we door naar Sardinië, natuurlijk heb ik daar ook een boek over gezocht.

In deze roman las ik over het leven in een afgelegen dorp, gezien door de ogen van een veertienjarig, fantasierijk en dromerig meisje. In korte hoofdstukken lees je over haar familie en buren, met een hoofdrol voor haar buurvrouw, de wat excentrieke Madame Agnese. Ze runt een klein hotelletje waar nogal wat vreemde mensen over de vloer komen die vaak misbruik maken van haar gastvrijheid. Doordat ze erg afgelegen wonen zijn de buurtbewoners veelal op elkaar aangewezen. Dit geeft natuurlijk ook de nodige wrijving.

De verhalen zijn op een mooie manier, vaak ook met humor beschreven. Na het lezen van dit boek had ik alleen het gevoel dat ik niet alles goed begrepen had. Ik bleef met wat vragen zitten. Wel heb ik naar mijn idee een beter inzicht gekregen van het harde, geïsoleerde leven op het platteland van Sardinië.


zaterdag 8 oktober 2016

De bijzondere kinderen van Mevrouw Peregrine

Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto's. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto's van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven ...



Dit boek stond al erg lang op mijn lijstje. Toen ik een filmtrailer hiervan voorbij zag komen ben ik er eindelijk maar eens in begonnen.

Jacob gaat naar een geheimzinnig eiland op zoek naar de geheimen uit het leven van zijn overleden grootvader. Hij komt terecht in een wereld waar bijzondere kinderen leven. Het lijkt er prachtig maar al snel komt hij erachter dat er ook een hele gevaarlijke kant aan hun bestaan zit. Toch gaat hij zich steeds meer thuis voelen tussen deze mensen en moet hij een moeilijke beslissing nemen.

Het is een magisch verhaal, wel af en toe wat kinderlijk geschreven. De bijzondere foto's maken het boek helemaal af!




donderdag 6 oktober 2016

Italiaanse buren



De Engelse schrijver Tim Parks woont in de buurt van Verona met zijn vrouw en drie kinderen. Hij heeft aan den lijve ondervonden hoe moeilijk het is niet te verdwalen in de doolhof van regels, gewoontes, normen en waarden die het alledaagse leven in Italië bepalen.




Omdat ik naar Verona zou gaan leek het me leuk, om door het lezen van dit boek alvast een beetje in de stemming te komen. 

 Het boek verteld de gang van zaken in- en om het appartementencomplex waar de schrijver een huis huurt.  Het bestaat vooral uit anekdotes en is daardoor nogal saai. Blaffende honden, ruziënde buren en stinkende fabrieken. Natuurlijk komt de Italiaanse bureaucratie uitgebreid aan bod. Maar ook het plezier van samen wijn maken en zorgen voor elkaar. 

Veel dingen zag ik wel terug in Verona, ondanks dat het boek gedateerd is. Het boek leest makkelijk maar als ik niet naar Verona was gegaan had ik het waarschijnlijk niet (uit)gelezen.