zondag 14 mei 2017

Contouren

Een schrijver reist hartje zomer naar Athene om er enkele dagen een schrijfcursus te geven. Zonder veel van haar eigen zielenroerselen prijs te geven, doet ze verslag van gesprekken die ze voert met mensen die ze tijdens haar verblijf ontmoet: de man naast haar in het vliegtuig, enkele Griekse vrienden en bekenden, een dichteres, een gastdocent, de cursisten van de zomeracademie. Zij vertellen over hun angsten, verlangens en mislukkingen. In de verstikkende hitte van de lawaaiige stad schetsen deze verschillende stemmen een spannend tableau van het menselijk leven, een tableau waarin langzaamaan en steeds intrigerender de vrouw zichtbaar wordt die deze verhalen optekent. 


Een van de dingen die ik het allerleukst vind zijn toevallige gesprekken met mensen die je zomaar ergens tegen komt, zo'n ontmoeting vergeet ik soms nooit meer.

Dit is precies wat er beschreven wordt in dit boek Contouren, het hoofdpersonage, een schrijfster die een schrijfcursus in het hete Athene gaat geven fungeert als verteller. Via haar leer je verschillende mensen kennen, ze neemt je mee met deze ontmoetingen en geeft je zo een kijkje in hun levens. Over de vrouw zelf krijg je weinig informatie maar dat stoorde me niet. Na het lezen vroeg ik me af of hier de titel van het boek naar verwijst. Naar vage contouren, over haar leven waarvan het lijkt dat ze de grip kwijt is en weer op de rails moet proberen te krijgen. Ik vond het een mooi boek.




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen