zondag 22 oktober 2017

Sprakeloos


Na een beroerte raakt een amateur-actrice en schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt. Langzaam en onherroepelijk takelt ze af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is.
Daarover schrijvend maakt Tom Lanoye een meervoudige balans op. Van zijn kleurrijke jeugd in een volkswijk, van zijn worsteling met de liefde, van zijn rol als schrijver, van zijn conflicten met de kleine moederdiva, van de strijd die zij manmoedig voert en waarin ze reddeloos en redeloos ten onder gaat - en van de blijvende woede en pijn die dat oplevert.




Sprakeloos boek las ik voor de cursus boek en film. De Belgische Tom Lanoye kende ik alleen van gezicht en dit is mijn eerste boek dat ik van hem lees. Hij heeft al een indrukwekkend oeuvre aan boeken geschreven. Met Sprakeloos heeft hij diverse prijzen gewonnen.

Door het vele Belgische taalgebruik vond ik het vooral in het begin lastig lezen, ik moest heel goed mijn aandacht erbij houden. Afwisselend lees je enorm veel anekdotes over zijn jeugd, als jongste zoon van een slagersgezin en de buurt waarin Tom is opgegroeid. Dit spreekt allemaal erg tot de verbeelding en is erg leuk om te lezen. De meest kleurrijke personages worden opgevoerd, vooral dikke Lisa vond ik hilarisch. Maar ook zijn moeder Josée Verbeke is erg flamboyant. Tussendoor wordt de aftakeling en het mensonterende einde van zijn moeder beschreven. Ondanks het trieste verhaal van zijn moeder vond ik het geen heel erg naar boek. Door de uitbundige en bloemrijke schrijfstijl heb ik het met plezier gelezen.

In tegenstelling tot het boek wordt in de film meer de nadruk gelegd op het ziekteproces en de relatie met zijn moeder. Het is een confronterende film, waarin voor mij vooral de acteurs die de ouders op latere leeftijd speelden eruit sprongen.

Alles bij elkaar was het een mooie kennismaking met Tom Lanoye, ga nu zeker een keer kijken als hij op de Nederlandse televisie komt.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten