vrijdag 5 januari 2018

De man van de blauwe cirkels

Jean-Baptiste Adamsberg staat bekend om zijn ondoorgrondelijke maar succesvolle werkwijze. Die bestaat uit dromen, lopen, staren en eindeloos tekeningetjes maken. Tot irritatie van zijn naaste collega Danglard, die zich juist laat leiden door de ratio, aanwijzingen en feiten.

Commissaris Adamsberg is al enkele maanden geïntrigeerd door de blauwe krijtcirkels die her en der in Parijs op straat worden getekend. De tekenaar laat in de cirkel een voorwerp achter: een leeg blikje, een badmuts of een plastic poppetje. Volgens Adamsberg ademen de cirkels wreedheid uit?, en hij vermoedt dat de voorwerpen in intensiteit zullen groeien. Een psychiater die hij raadpleegt, bevestigt hem dat de cirkeltekenaar geobsedeerd is door de dood? 




In mijn vorige boek, Besmeurde sneeuw las de vermoorde man dit boek. Toevallig had ik dit boek ook, vandaar dat ik gekozen heb om deze te gaan lezen.

Dit is het fragment wat ik las in Besmeurde sneeuw:
"Het boek, The Calk Circle Man, is geschreven door Fred Vargas, de omslag is versleten en halverwege het boek is een ezelsoor gevouwen. Ik sla de bladzijde open en mijn oog valt op de bovenste zin, Can't think of anything to think."

Denken, dat is vooral wat Commissaris Adamsberg doet, een onalledaagse manier van werken. Evenals de vele glazen witte wijn die zijn collega, inspecteur Danglard, onder werktijd wegdrinkt. Het zijn nogal vreemde personages die in het verhaal voorkomen tijdens het onderzoek naar de geheimzinnige cirkelman. Dit alles bij elkaar maakte het allemaal erg ongeloofwaardig, het is een apart boek al leest het wel fijn weg door het vermakelijke verhaal.

Dit is het eerste deel van een serie rond commissaris Adamsberg, of ik er meer ga lezen weet ik nog niet, al staat er nog wel een van deze serie in mijn boekenkast.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten