zondag 6 mei 2018

De dood zingt in Napels

Napels, 1931. Een bittere wind raast door de straten van de stad als er een moord gepleegd wordt in het donkere stadshart. Het San Carlo Theater staat op het punt de spectaculaire opera Cavalleria Rusticana uit te voeren, met in de hoofdrol 's werelds grootste tenor Arnaldo Vezzi. Maar een paar minuten voor aanvang wordt de operazanger dood in zijn kleedkamer gevonden. Zijn keel is doorgesneden met een stuk spiegel. Maar op de muren, zijn jas en sjaal is geen bloed te bekennen... De mysterieuze commissaris Ricciardi wordt op de zaak gezet. Hoewel het fascistische regime met zijn spionnen en corruptie het oplossen van zijn zaak moeilijk maakt, is hij vastbesloten de waarheid te achterhalen. Zal zijn onverklaarbare gave hem ook dit keer helpen?






De mooie kaft, de omschrijving, ik verwachtte een duister Italiaans verhaal. De eerste zin zet direct de toon van het boek:

"De dode jongen stond bewegingloos op het kruispunt tussen Santa Teresa en het museum" 

De schrijfstijl is even wennen, want wat wordt er precies bedoeld, al snel kom je erachter hoe zijn jeugd de zwaarmoedige Ricciardi heeft gevormd. Dit is het begin van een ontzettend sfeervol verhaal met een bovennatuurlijk tintje. Het speelt zich voornamelijk af rond de opera van Napels in 1931. Er is een beroemd operazanger vermoord en de hulp van Ricciardi wordt ingeroepen. Hij leidt het onderzoek op zijn eigen manier, hij hoort de doden en gaat voornamelijk op zijn gevoel af. Op een respectvolle manier ondervraagt hij de betrokkenen, met begrip en zonder ze te veroordelen. Dit boek moet het niet hebben van de spanning maar van de mooie sfeer.

Dit is het eerste deel dat vertaald is, inmiddels zijn er al 13 boeken geschreven, ik hoop dat er snel meer worden uitgegeven.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten