vrijdag 18 mei 2018

Ik ben Eleanor Oliphant

Eleanor Oliphant heeft haar leven vrij goed onder controle. Ze draagt elke dag dezelfde kleren, eet elke dag dezelfde maaltijd, en koopt elk weekend twee flessen wodka. Met Eleanor Oliphant gaat eigenlijk alles goed. Haar zorgvuldig gestructureerde leven loopt op rolletjes en ze mist niks. Of althans, soms (best wel vaak eigenlijk) is ze eenzaam en zou ze gelukkig willen zijn.
Als Eleanor op een dag samen met een collega een oudere man helpt die gevallen is, verandert haar hele leven onverwachts. De muren die haar al zo lang beschermen verdwijnen als sneeuw voor de zon, en ze  al voor het eerst de confrontatie met haar angsten en twijfels aan moeten gaan. Want Eleanor Oliphant weet misschien wel hoe ze moet functioneren, maar ze heeft geen idee hoe ze moet leven.





Eleanor houdt van duidelijkheid in haar gestructureerde leven, verder gaat alles goed....denkt ze. De eenzame Eleanor brengt haar tijd door volgens vaste regels en is daar tevreden mee. Totdat ze samen met een collega een oudere man helpt bij een ongeluk, daarna gaan sommige dingen ineens anders. Door deze gebeurtenis raakt ze bevriend met Raymond en krijgt haar leven langzamerhand wat meer kleur. Met vallen en opstaan durft ze zich open te stellen en stapje voor stapje helpt hij haar gebeurtenissen onder ogen te zien die ze in haar jeugd heeft meegemaakt.

Wat een mooi verhaal was dit, het was ontroerend maar vaak moest ik ook zo lachen om die eigenzinnige Eleonor, vooral in het eerste gedeelte. Daarna werd de toon wat serieuzer. 
Dit boek heeft me doen lachen en huilen en is wat mij betreft een aanrader.


 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten