woensdag 25 juli 2018

Het intieme vreemde

Ik herken direct de zware haren die als een helm haar hoofd bedekken. Mijn handen draai ik om de touwtjes van mijn jurk tot mijn vingers blauw zien. Verbeeld ik het me? Ik bestudeer nauwkeurig haar gezicht: de grove neus die er een scheve lijn op trekt en de lichte groeven naast haar ogen die je enkel ziet als je heel goed kijkt. Er is geen twijfel mogelijk: zij is het.’

Als Sarah, een jonge actrice, haar moeder eindelijk teruggevonden denkt te hebben, kan ze niet langer op het toneel staan. Ze eigent zich een nieuwe rol toe om dichter bij de vrouw die haar moeder is te komen. Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf waarheid.



 


Ook dit boek heb ik gekregen om te lezen voor de Hebban debuutprijs. Vond het een beetje lastig om erin te beginnen. De moeder van het hoofdpersonage en tevens van de auteur is overleden toen ze twee jaar was. Op dezelfde leeftijd is ook mijn vader overleden. Ik was bang dat het een te confronterend boek zou zijn maar gelukkig viel dit heel erg mee. 

Als acteren niet meer gaat ziet Sarah een vreemde vrouw aan voor haar moeder, ze kan haar overlijden nog steeds niet accepteren en klampt zich vast aan een waanbeeld.  "Want als je ergens maar hard genoeg in gelooft, wordt het vanzelf waarheid". Deze vrouw wordt een obsessie voor haar.

 Met behulp van een oude jeugdvriend gaat ze op zoek naar herinneringen. Ondertussen blijf haar vader zwijgen, hij heeft alles weggestopt en praat nooit meer over haar. Als ze uiteindelijk toch de dagboeken van haar moeder mag lezen komt ze eindelijk wat meer over haar te weten en kan ze verder met haar eigen leven.

 "Intieme vreemde" gaat over verlies en gemis, zoeken naar (moeder)liefde. Geen vrolijk thema. Mijn eigen gevoelens kon ik helemaal opzij zetten tijdens het lezen, ik heb me laten meevoeren met dit mooie, ontroerende verhaal.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten