dinsdag 14 juli 2020

Sam Porter trilogie

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?





Het vijfde meisjeHet vijfde meisjeHet is vier maanden geleden dat detective Sam Porter het leven van Emory redde, maar daarbij Anson Bishop liet ontsnappen. De media en het politiekorps zijn ervan overtuigd dat hij zich door de moordenaar heeft laten bespelen. Porter wordt van de zaak gehaald en mag zich er ook privé niet meer mee bezighouden. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Als het lichaam van de tiener Ella Reynolds wordt aangetroffen in een bevroren meer, denkt de politie direct aan Bishop. Is dit zijn volgende slachtoffer? Terwijl zij zich op de nieuwe vondst storten, volgt Porter een aanwijzing uit Bishops verleden. Hoe meer geheimen zich ontvouwen, des te meer realiseert Porter zich dat er maar één ding nog angstaanjagender is dan een seriemoordenaar: de moeder van een seriemoordenaar.






 
Het overdonderende slotdeel van de Sam Porter-trilogie
Als Anson Bishop, hoofdverdachte van een reeks gruwelijke moorden zich overgeeft aan de politie, legt hij een schokkende getuigenis af. Een getuigenis die niet alleen het onderzoek naar de seriemoorden op losse schroeven zet, maar ook de levens van de betrokken detectives verandert.
Terwijl Bishop wordt ondervraagd, worden enkele minuten na elkaar vier lijken aangetroffen. Ze zijn in zout gelegd en zorgvuldig gepositioneerd. Bij alle vier worden de woorden ‘Vader, vergeef me’ gevonden. Voor detective Sam Porter halen de woorden lang vergeten herinneringen naar boven, aan een verleden dat hij diep begraven heeft. Maar als Bishop in hechtenis zit, wie is dan de moordenaar?
 



Door een operatie aan mijn hand mocht en kon ik een paar dagen niet veel doen en zo had ik lekker de tijd om te lezen. Deze tijd heb ik doorgebracht met het lezen van deze geweldige serie. Het hoofdpersonage is rechercheur Sam Porter die jacht maakt op seriemoordenaar Anson Bishop. Het plot is ingewikkeld dus ik moest goed opletten. De boeken zijn vol vaart geschreven, waarin niets is wat het lijkt. Het bevat gruwelijke, lugubere scenes en het blijft  spannend tot de verbluffende afsluitende scene.

Ik zou zeker aanraden om deze serie op volgorde achter elkaar door te lezen, stoppen is trouwens toch geen optie. 



woensdag 8 juli 2020

Duizend papieren vogels

Als Jonah plotseling zijn vrouw Audrey verliest, wordt hij verpletterd door een allesomvattend verdriet en knagende vragen over de omstandigheden van haar dood. Hij houdt de herinnering aan Audrey levend door vaak naar Kew Gardens te gaan, de botanische tuinen van Londen, waar hij ook altijd met haar kwam. Dwalend door de tuinen ontmoet Jonah de kunstenares Chloe, Harry, de tuinman en het mysterieuze meisje Milly. Ontmoetingen waarin ieder zijn of haar unieke verhaal vertelt en het mysterie van Audreys dood zich langzaamaan voor Jonah ontvouwt.







Toen ik het vorige boek uitgelezen had ging ik op zoek naar de betekenis van de Japanse legende over de duizend kraanvogels. Deze zegt dat voor iedereen die duizend papieren origami kraanvogels vouwt de goden een wens zullen vervullen.  

Tijdens het zoeken kwam ik dit boek tegen, vooral de mooie kaft viel me direct op, al is het verhaal minder vrolijk dan de omslag doet vermoeden. Het thema is grotendeels hetzelfde als "Niemand zoals hij", ook deze keer gaat het over verlies en een zoektocht. De locatie waarin het verhaal zich afspeelt zijn de botanische tuinen Kew Gardens, ze liggen iets buiten Londen en spelen een hoofdrol in het verhaal. Hier heeft Udall het verhaal ook grotendeels geschreven, de sfeer vond ik heel mooi, sprookjesachtig en ontroerend. Voor mij persoonlijk was het boek iets te zweverig. Maar lees je graag een boek met mooie zinnen en quotes dan is het zeker een aanrader.


dinsdag 7 juli 2020

Niemand zoals hij

Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand. Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en social media kanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil.


"Niemand zoals hij' is de debuutroman van de Nederlandse Lucia van den Brink. Ze heeft Japans en journalistiek gestudeerd en is karateka, dit speelt een grote rol in het verhaal, evenals haar liefde voor Japan, waar het verhaal zich grotendeels afspeelt. Sommige dingen van de Japanse cultuur zijn mooi in het verhaal verwerkt, met name het beoefenen van karate en natuurlijk het vouwen van kraanvogels.

Renke is vastgelopen in haar leven, ze is ontslagen en weet niet goed wat ze wil. Ze probeert een succesvol blogster te worden maar of hier gelukkig van gaat worden? Als ze per post een gevouwen kraanvogel en dagboekfragmenten van haar opa Pieter krijgt, leest ze dat hij ALS heeft en niet lang meer zal leven. Ze kent hem niet erg goed maar door zijn dagboek komt ze er achter wat een bijzondere man het is. Hij probeert nog zoveel mogelijk uit zijn leven te halen maar heeft ook een schaduwkant waar hij mee in het reine moet zien te komen, hiervoor is hij naar Japan vertrokken. Renke besluit om naar hem op zoek te gaan en maakt een bijzondere reis vol onverwachte gebeurtenissen..

Niemand zoals hij is een mooi en ontroerend boek over mensen met doorzettingsvermogen.


donderdag 2 juli 2020

Japan Airlines nr. 123


Kazumasa Yuuki werkt al jaren als verslaggever bij de North Kanto Times. Hij is een einzelgänger en bemoeit zich liever niet met de kantoorpolitiek van de krant. Maar als er honderd kilometer van Tokio een Boeing van Japan Airlines neerstort, een vliegtuigcrash van ongekende omvang, verandert alles.

De redactie staat voor een ongelooflijke uitdaging, en als Yuuki tot coördinator van het vliegtuignieuws wordt benoemd, staan alle verhoudingen op scherp. Er ontrolt zich een intrigerende, complexe machtsstrijd tussen media, overheid en politie. Japan Airlines nr. 123 
geeft een fascinerend en messcherp beeld van de Japanse samenleving, waar niets is wat het lijkt.




Yuuki wil met zijn vriend en collega Anzai een gevaarlijke berg gaan beklimmen. Op het moment dat hij wil gaan komt het bericht van het neergestorte vliegtuig binnen. Hij werkt bij de krant NKT en wordt coördinator van dit nieuws. Er volgt een machtsstrijd tussen de verschillende afdelingen en collega's. Je leest over de cultuur van ontzettend hard werken, de hectiek en deadlines bij de krant. Yuuki zet zich dag en nacht volledig in voor zijn baan, zijn werk komt op de eerste plaats, de werkdruk is enorm.

Tevens heeft dit boek nog een verhaallijn, deze gaat over zijn vriendschap met Anzai en zijn zoon. Bergbeklimmen is hun gemeenschappelijke hobby. Met zijn eigen zoon heeft hij geen goed contact maar met Rintaro de zoon van zijn beste vriend heeft hij een vertrouwelijke band.

Over dit boek heb ik een dubbel gevoel, het gedeelte over zijn werk vond ik moeilijk te volgen, bij de personages met de lastige Japanse namen (er was wel een namenlijst toegevoegd) kreeg ik niet echt een beeld. Ook is het moeilijk voor te stellen hoe het is in zo'n harde cultuur en de hiërarchie binnen een bedrijf te moeten werken. Het persoonlijke gedeelte vond ik heel mooi en sprak me wel aan.



vrijdag 26 juni 2020

Oregon

Stijn wordt door zijn goede vriend Philip uitgenodigd om samen af te reizen naar een afgelegen hut in de bossen van het Amerikaanse Oregon. Stijn wil er werken aan zijn debuutroman over een mysterieuze vliegtuigkaper die ooit verdween op dit grondgebied, Philip aan de opvolger van zijn veelgeprezen bestseller. Daar, in die koude, stille omgeving, rijzen bij Stijn langzaam twijfels aan de intenties van zijn reisgenoot. 




In deze debuterende roman van Jori Stam maak je kennis met de neurotische controlfreak Stijn en de gevierde Philip. De mannen zijn vrienden sinds hun studententijd en beide schrijvers. Terwijl Philip zich heeft gesetteld, een vriendin en een kind heeft, leeft Stijn alleen na zijn verbroken relatie met Kirsten. Je leest via flashbacks hoe deze relatie stuk is gegaan, de vraag is wat weet Philip hiervan en wat wil hij doen met deze informatie? Ze gaan samen naar een afgelegen berghut om te schrijven. De paranoïde Stijn ziet en hoort van alles en is op van de zenuwen. Dit geeft spanning aan het verhaal. So far so good, tot het laatste gedeelte van het verhaal. Er volgen wat slotscènes waar ik niets van begreep, dacht eerst dat ik iets had gemist maar lees van mensen die dit boek hebben gelezen dat ik niet de enige ben die het een raar einde vond. Jammer om het boek zo dicht te moeten slaan, de rest van het boek vond ik best oké.


zondag 21 juni 2020

Lichter dan ik


Java, 1850. Isah is de dochter van de kleermaakster van de sultan en groeit op in de gesloten gemeenschap van de Kraton, het vorstenverblijf in Djokja. Haar levensloop in de traditionele standenmaatschappij lijkt daarmee vast te staan. Maar Isah is eigenzinnig en loopt weg van huis. Ze wordt huishoudster én minnares van een Hollandse officier en schenkt hem twee dochters. Wanneer hij hen verlaat, moet ze grote offers brengen om haar kinderen in de snel veranderende kolonie te zien opgroeien. Uiteindelijk beseft Isah dat ze haar Javaanse afkomst niet kan en wil verloochenen.




Dido Michielsen schreef eerder non fictie boeken. Dit boek "Lichter dan ik " is haar debuutroman. Het verhaal is gebaseerd op het leven van haar eigen betovergrootmoeder. Ze heeft dus zelf een Indische achtergrond, is het mede daardoor dat de personages levensecht en de sfeer van de koloniale tijd zo mooi zijn weergegeven.

Isah groeit op in een kraton, dit is het paleis van de sultan in Djokja (Yogyakarta) Indonesie. Hier ontdekt ze al jong dat ze minder is dan haar vriendinnetjes. Haar moeder probeert haar te leren om zich te schikken in haar lot maar ze kan dit niet accepteren. Op 16 jarige leeftijd loopt ze weg en denkt een beter leven op te kunnen bouwen. Door deze daad wordt ze door haar omgeving verstoten en ziet haar moeder nooit meer terug. Ze trekt in bij een Nederlandse officier en samen krijgen ze twee dochters. Isah is tevreden met haar leven en houdt zielsveel van haar kinderen. Helaas komt aan haar geluk een einde als hij terug gaat naar zijn verloofde in Nederland en Isah met de kinderen achterlaat. Isah heeft geen enkel recht en komt voor een onmogelijke keuze te staan. Ze moet een groot offer brengen om in contact met haar kinderen te kunnen blijven.

Michielsen schreef een overtuigende roman over één van de vele Njais, een bijvrouw van een Hollandse man in Indië. Over de slechte positie van deze vrouwen, van een huwelijk is bijna nooit sprake. Het is goed dat door het schrijven van dit boek aandacht wordt geschonken aan dit onderbelichte deel uit de geschiedenis.


Confettiregen

Confettiregen is een prachtig, ontwapenend en ontroerend verhaal over een jongen genaamd Wobie die opgroeit in een warme en veilige omgeving. Als in een sprookjeswereld. Eenmaal op school komt hij erachter dat zijn enthousiasme volgens sommigen gekooid moet worden, dat sommige kleren alleen voor meisjes bestemd zijn en dat verliefdheid ingewikkelder is dan een hartje tekenen. Aan de hand van drie bepalende ontmoetingen in zijn jeugd, komt Wobie steeds meer over zichzelf te weten. Naarmate hij ouder wordt ontdekt hij langzaam maar zeker dat hij anders is dan zijn broers, anders dan zijn meeste klasgenoten, anders dan wie hij dacht te zijn. Anders dan wie hij wilde zijn. Langzaam sluipt er een grijze mist in zijn leven, en begint hij iets te ontdekken dat eerst genegeerd, vervolgens gevreesd, maar uiteindelijk gevierd wordt. Dit boek is een dagboek van die worsteling en die zoektocht.    


In Confettiregen lees je het verhaal over de coming out van Wobie. Samen met zijn drie broers groeit hij op in een warm gezin met hele lieve en betrokken ouders, hier voelt hij zich geborgen. Hij is een dromerige jongen met veel fantasie en heeft een voorliefde voor glitters. In het eerste deel van het boek lees je over zijn lagere schooltijd waar hij lekker zichzelf kan zijn. Hij is een druk en aanwezig jongetje. 

 Als hij naar de middelbare school gaat begint hij langzamerhand te voelen dat hij anders is dan zijn leeftijdsgenoten. Hij vecht tegen zijn gevoelens als hij verliefd wordt op een jongen, hij wil en kan zijn geaardheid niet accepteren. Steeds meer trekt hij zich terug in zichzelf. Wat zal het lastig zijn geweest voor zijn ouders om zijn worsteling te moeten aanzien, zonder hem te kunnen bereiken. Als hij uiteindelijk een jongen tegenkomt met wie het klikt weet hij het zeker en geeft toe aan zijn gevoel. Hij verzamelt al zijn moed om het op kerstavond tegen zijn familie te vertellen.

Zijn coming out heb ik met tranen in mijn ogen gelezen. Na deze worsteling is het hem zo gegund om een blij leven tegemoet te gaan vol met glitter en confetti maar vooral heel veel liefde!

Voorbij, voorbij

Voorbij, voorbijDe ontmoeting tussen Leo en Judith leidt tot een bijna symbiotische liefde – onverwacht, gezien hun totaal verschillende achtergrond. Vijfentwintig jaar lang kwam daar niets of niemand tussen. Tot de alzheimer zijn verwoestende werk kwam doen.

Zowel Leo als Judith valt ten prooi aan grote verwarring. Leo’s verleden dreigt radicaal te worden uitgegumd, terwijl Judith probeert hun gezamenlijke leven aan de vergetelheid te ontrukken en haar eigen toekomst opnieuw in te vullen en vorm te geven. Met de moed der wanhoop en een flinke dosis zelfspot probeert ze het hoofd boven water te houden. Aan de hand van Leo’s verhalen over zijn jeugd en van haar eigen herinneringen probeert ze de steeds vager wordende foto van Leo’s leven weer wat diepte te geven en daarmee een basis te leggen om door te kunnen gaan.






Clairy Polak is een Nederlandse journaliste en presentatrice. In deze roman heeft ze haar ervaringen tijdens de ziekte van haar man verwerkt. Hierdoor is het een erg persoonlijk boek geworden.

Als Leo, de man van Judith de ziekte van alzheimer krijgt probeert ze hem zo lang mogelijk thuis te verzorgen. Zijn geheugen laat hem steeds meer in de steek en hij gaat alsmaar verder achteruit. Uiteindelijk moet ze de hartverscheurende beslissing nemen om haar man in een verpleeghuis te laten opnemen. Je leest hoe deze rot ziekte hun leven ingrijpend verandert en uit elkaar drijft. Voorbij, voorbij, voorgoed voorbij....voor Leo maar ook voor Judith, die alleen achterblijft. Ondanks dat haar leven doorgaat is het erg moeilijk om hier mee om te gaan. De frequente bezoeken aan het verpleeghuis geven Judith structuur aan haar leven. Na een tijdje kan ze wat afstand nemen en maakt ze een reis naar Zwitserland, naar de plek waar ze al van jongs af aan al komt en waar ze heel gelukkig is geweest, als kind en samen met haar man. Voorbij, voorbij is een boek over loslaten maar vooral ook over onvoorwaardelijke liefde.



Zoo lang ik hoop te leven


Tijdens de Tweede Wereldoorlog wordt Alida (Alie) Lopes Dias twaalf jaar en voor haar verjaardag krijgt ze een poëziealbum. Alie is Joods en aan het begin van het nieuwe schooljaar in 1941 moet ze net als alle andere Joodse kinderen naar een Joodse school. Terwijl het net zich rond hen begint te sluiten, gaat het dagelijks leven door en Alie laat al haar vriendinnetjes in haar album schrijven. Het laatste gedichtje wordt eind 1942 opgeschreven. In het voorjaar van 1943 worden Alie en haar moeder zelf van huis gehaald en naar Kamp Vught gebracht om van daaruit gedeporteerd te worden naar Sobibor.
Van de negentien meisjes die in het album hebben geschreven, overleefden er maar zes de oorlog. Alies zus Gretha overleefde en gaf het poëziealbum tegen het einde van haar leven aan de stiefvader van Claudia Carli, een goede vriend van Gretha. Hij gaf het album aan Claudia, die op zoek is gegaan naar de verhalen van alle meisjes uit het album.


Met een oud poëziealbum als leidraad gaat Claudia Carli op zoek naar de geschiedenis van het Joodse meisje Alie en haar vriendinnen. Slechts zes meisjes hebben de oorlog overleefd.

Alie is 12 jaar oud als ze een poëziealbum voor haar verjaardag krijgt. Ze is dan een opgewekt meisje dat leeft met haar ouders en oudere zus Gretha in Amsterdam. Ze gaat met plezier naar school en speelt in haar vrije tijd buiten met haar hondje Roosje en haar vriendinnen. Als er steeds meer beperkingen worden opgelegd aan Joodse mensen wordt Alie steeds angstiger. Haar klas wordt elke dag leger, telkens zijn er vriendinnetjes van haar  "opgehaald".  Totdat het onvermijdelijke moment aanbreekt dat ook Alie met haar moeder op transport worden gezet.

Carli heeft zoveel mogelijk de geschiedenis van de personages proberen te achterhalen, het verhaal eromheen heeft ze zelf ingevuld. Dit heeft ze op een mooie en geloofwaardige manier gedaan. Het is een persoonlijk en aangrijpend verhaal over een dapper meisje geworden die door dit boek niet vergeten wordt. Doordat ik het las op 5 mei kreeg dit verhaal nog een extra dimensie.

Mocht je dit boek willen gaan lezen dan zou ik zeker aanraden om te kiezen voor de papieren versie. Het is heel mooi in kleur vormgegeven, vooral de pagina's uit het poëziealbum van Alie maken het tot een uniek en persoonlijk boek. 


 

donderdag 18 juni 2020

Het zoutpad

Raynor Winn en haar man Moth zijn al meer dan dertig jaar samen. Hun oude boerderij in Wales hebben ze in de loop der tijd steen voor steen opgeknapt en omgebouwd tot een goedlopende B&B. Dan raken ze binnen een paar dagen alles kwijt: ze verliezen hun huis door een speculatieschandaal en ze krijgen te horen dat Moth een ernstige ziekte heeft. Ze hebben niets meer over en nog maar weinig tijd. Met de moed der wanhoop nemen ze een impulsief besluit: ze gaan de eeuwenoude South West Coastal Path lopen, weg van alles en iedereen. Het is een tocht van duizend kilometer.
Met twee rugzakken en een kleine tent beginnen ze hun wandeltocht door het oeroude, verweerde landschap van rotsen, kliffen, zee en lucht. En dan gebeurt het. Met elke stap, door iedere ontmoeting, en ondanks alle moeilijkheden die ze onderweg tegenkomen, verandert hun tocht verder in een bijzondere ontdekkingsreis. 




Als Moth en Raynor al hun bezittingen zijn kwijtgeraakt en Moth ernstig ziek blijkt te zijn nemen ze de spontane beslissing om het 1014 kilometer lange South West Coastal Path te gaan lopen. Ze hebben geen geld alleen een rugzak met hoognodige spullen, een tent en slaapzakken. Ze trotseren honger, verschillende weersomstandigheden en regelmatig slaat de wanhoop en twijfel toe. Na een moeizaam begin gaat het met Moth steeds beter, ondanks de waarschuwingen van zijn arts. Deze tocht zal hun leven voorgoed veranderen.
Ongelooflijk wat een veerkracht dit stel heeft, ondanks dat ze alle materiële zaken hebben verloren zijn ze thuis bij elkaar. Het zoutpad is een inspirerend boek over de kracht van mensen.

Deze maand is het vervolg op dit boek uitgekomen "De wilde stilte". Omdat ik benieuwd ben hoe het verder is gegaan met dit stel heb ik het gereserveerd bij de bieb. Ik ben nummer 46, dat zegt genoeg over de populariteit van dit boek.