zondag 29 oktober 2017

Honden van Riga


Op een winterse dag spoelt een rubbervlot met twee dode mannen aan op de zuidkust van het Zweedse Skåne. Na een anonieme tip stelt de politie een onderzoek in. De mannen zijn vóór hun executie gemarteld. Identificatie aan de hand van hun gebit levert een spoor op dat Wallander naar de Letse hoofdstad Riga voert. Daar dreigt hij een pion te worden in een Baltische intrige.



Honden van Riga is het tweede deel van de serie met een hoofdrol voor Kurt Wallander. In 2006 las ik het eerste deel. Ik merkte dat van zijn personage niet erg veel is blijven hangen, maar dit was geen belemmering tijdens het lezen.

Dit boek heeft veel indruk op me gemaakt. Het verhaal begint met de vondst van twee lijken op een vlot. Al snel blijkt dat deze van Oost-Europese makelij is. De Zweedse inspecteur Wallander moet samenwerken met de Letse Majoor Liepa. Als Wallanders hulp voor het onderzoek in Letland nodig is, raakt hij steeds meer betrokken bij deze complexe zaak. Hij probeert telkens op zijn instinkt te vertrouwen maar of dit verstandig is?

Al snel merkte ik dat dit geen "gewone" Scandinavische thriller is. Dit boek gaat veel dieper in op de problematiek in de Baltische Staten. Het is begin jaren 90 geschreven dus ik weet niet of het leven daar nog zo zwaar is. Inmiddels hebben de Russen het land verlaten en zijn ze toegetreden tot de EU, hopelijk is de situatie voor de inwoners ook wat beter geworden.



zaterdag 28 oktober 2017

Oomen stroomt over

Puberteit, zwangerschap: kastenvol zijn er over deze grote hormonenhussels in een vrouwenleven geschreven, eindeloos wordt erover geklept. Francine Oomen kan erover meepraten als auteur van de succesvolle 'Hoe overleef ik'-reeks, waarmee ze duizenden pubers door een lastige tijd loodste. Maar hoe zit het met die derde hormonenhussel, de overgang? Daarover klinken hier een daar inmiddels wel wat piepjes, maar echt op de kaart staat het fenomeen niet. En ook dit ervoer Oomen aan den lijve: ze werd min of meer overvallen door een reeks symptomen, van breinblubber tot opvliegers en verzakkingen van velerlei aard. Het moeilijkst was misschien nog wel de innerlijke strijd met schuldgevoel en prestatiedrang. Leuk is anders, maar we kunnen er allemaal ons voordeel mee doen, want het geworstel heeft geleid tot een magnifieke graphic memoir. Een informatief, oogstrelend, geruststellend, confronterend en oergeestig boek, dat niet alleen een persoonlijke strijd documenteert, maar ons ook de ogen opent voor een maatschappelijke kwestie. Vrouwen rond de vijftig zitten tegenwoordig niet meer weg te kwijnen achter de gerania, maar spelen een cruciale rol in economie en maatschappij. Vooralsnog wordt elk overgangsgedoe weggemoffeld en/of weggeslikt middels hormoontherapie. Dat moet anders kunnen - in ieders belang. 

 
Dit boek had ik in mei al gereserveerd bij de bieb en was nu pas beschikbaar. Een erg populair boek dus. Oomen is bekend geworden door de "Hoe overleef ik" boeken voor kinderen en pubers. Dit keer een boek voor volwassen, vooral voor vrouwen. Ze laat zien hoe ze zelf de overgang overleeft. Dit toont ze aan de hand van tekeningen, teksten, puzzels en meer. Het is een leuk boek om door te bladeren, met de nodige humor en leuke, afwisselende onderdelen. Ik had verwacht dat het een boek was om te lezen, maar het is meer een stripboek of doe boek. Vaak grappig en soms herkenbaar.



zondag 22 oktober 2017

Sprakeloos


Na een beroerte raakt een amateur-actrice en schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt. Langzaam en onherroepelijk takelt ze af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is.
Daarover schrijvend maakt Tom Lanoye een meervoudige balans op. Van zijn kleurrijke jeugd in een volkswijk, van zijn worsteling met de liefde, van zijn rol als schrijver, van zijn conflicten met de kleine moederdiva, van de strijd die zij manmoedig voert en waarin ze reddeloos en redeloos ten onder gaat - en van de blijvende woede en pijn die dat oplevert.




Sprakeloos boek las ik voor de cursus boek en film. De Belgische Tom Lanoye kende ik alleen van gezicht en dit is mijn eerste boek dat ik van hem lees. Hij heeft al een indrukwekkend oeuvre aan boeken geschreven. Met Sprakeloos heeft hij diverse prijzen gewonnen.

Door het vele Belgische taalgebruik vond ik het vooral in het begin lastig lezen, ik moest heel goed mijn aandacht erbij houden. Afwisselend lees je enorm veel anekdotes over zijn jeugd, als jongste zoon van een slagersgezin en de buurt waarin Tom is opgegroeid. Dit spreekt allemaal erg tot de verbeelding en is erg leuk om te lezen. De meest kleurrijke personages worden opgevoerd, vooral dikke Lisa vond ik hilarisch. Maar ook zijn moeder Josée Verbeke is erg flamboyant. Tussendoor wordt de aftakeling en het mensonterende einde van zijn moeder beschreven. Ondanks het trieste verhaal van zijn moeder vond ik het geen heel erg naar boek. Door de uitbundige en bloemrijke schrijfstijl heb ik het met plezier gelezen.

In tegenstelling tot het boek wordt in de film meer de nadruk gelegd op het ziekteproces en de relatie met zijn moeder. Het is een confronterende film, waarin voor mij vooral de acteurs die de ouders op latere leeftijd speelden eruit sprongen.

Alles bij elkaar was het een mooie kennismaking met Tom Lanoye, ga nu zeker een keer kijken als hij op de Nederlandse televisie komt.


dinsdag 17 oktober 2017

50. Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen)

Saskia Noort is 50 en single. De kinderen zijn het huis uit. Wat nu? Om mee te blijven tellen blijkt ze verbijsterend veel te moeten: cursussen volgen; op retreat; naar Wasteland; een strak lijf; gezond eten; sociaal beschikbaar zijn, en vooral: daten. Allemaal opstapjes naar een gelukkige tweede helft, zeggen vrienden en vloggers. Daarnaast mag er een hoop niet meer. Zoals mouwloze truitjes, korte rokjes en lang haar.

In 50. Dingen die ik blijf doen (en andere verhalen) beschrijft Saskia Noort scherp, geestig, vilein, maar bovenal openhartig, hoe eindeloos ingewikkeld het leven is, zelfs wanneer alle sporen ruimschoots verdiend zijn. Mannen zijn bang, kinderen bemoeien zich met alles, het huis is leeg en de agenda te vol.




Dit boek is me aangeraden door een kennis. Zij was heel erg enthousiast over dit boek. Mijn enthousiasme is iets minder groot maar toch vond ik de (korte) verhalen lekker weglezen. Ze gaan vooral over hoe het is om te daten op oudere leeftijd. Gelukkig heb ik hier geen ervaring mee, want het valt niet mee volgens Saskia Noort. Het lijkt me een vermoeiende bezigheid. Ze heeft de verhalen geschreven op een eerlijke humorvolle manier, zonder zichzelf te ontzien. Ook schuwt ze niet wat moeilijke onderwerpen in dit boek te verwerken. Ik vond het vooral een boek om lekker tussendoor te lezen.



vrijdag 13 oktober 2017

Open zee

Lili is bijna twintig wanneer ze Frankrijk definitief achter zich laat om te gaan vissen in Alaska. Een wens die ze al tijden koestert. Als zij op het eiland Kodiak arriveert, heeft ze alleen een kleine legertas bij zich.

In Kodiak werken de bewoners in de visfabriek of op de scheepswerf, in de supermarkt, in de twee motels of de diverse kroegen. Niemand is hier normaal. De vissers zijn stuk voor stuk eenzame mannen zonder thuis, dropouts, oorlogsveteranen die hun verleden ontvluchten. En bijna iedereen is aan de alcohol.

Lili leeft voornamelijk op popcorn, slaapt in oude afgedankte auto's en probeert werk te vinden op een van de schepen. Met haar totale gebrek aan ervaring, haar kleine, tengere postuur en zachte fluisterstem lijkt ze niet bepaald geschikt voor het zware leven op een vissersboot. Maar volhardend als ze is, mag ze op een dag toch mee op een longliner om kabeljauw te vangen. Als vrouw tussen mannen met messen en in overalls vol bloedspatten, moet ze bewijzen minstens zo goed te zijn als de anderen, en liefst nog beter. En dat doet ze.

Na een tijdje willen bijna alle vissers met haar trouwen. Met een van hen, een zwijgzame beer van een vent, krijgt zij een korte relatie. Maar ze wil vooral blijven rondzwerven. Buiten zijn. En vissen.



 
De prachtige kaft deed me dit boek oppakken bij de bibliotheek.

Lili, een jonge Françoise laat alles achter zich en vertrekt naar Alaska om op een vissersboot te gaan werken. Dit is een keihard leven, ze wil niet onderdoen voor de mannen, vol ontbering, uitputting en vermoeidheid, zelfs haar gezondheid zet ze op het spel. Wat wil ze bewijzen of is het een vlucht.  Langzamerhand wordt ze steeds meer geaccepteerd door de inwoners van het stadje en maakt wat vrienden. Als één van de weinige vrouwen in deze mannenwereld krijgt ze veel aanzoeken van de eenzame mannen en ook al krijgt ze gevoelens voor een visser, het blijft de vraag of ze haar vrijheid voor hem op wil geven.

Ondank de goede recensies en de literaire prijzen die dit boek kreeg, had ik veel moeite om in het verhaal te komen en moest me er echt toe zetten om door te lezen. Uiteindelijk heb ik me door de soms wat langdradige vissersverhalen en drankpartijen geworsteld zonder veel binding te krijgen met de personages.