woensdag 24 januari 2018

Mazzel tov

Zes jaar lang begeleidt Margot Vanderstraeten de kinderen van de Schneiders bij hun huiswerk. Via dochter Elzira en zoon Jakov krijgt ze geleidelijk aan toegang tot de gesloten joods-orthodoxe wereld van dit Antwerpse gezin. Hier heersen religieuze wetten en eeuwenoude tradities die de Vlaamse studente maar moeilijk kan rijmen met de tijd: de jaren negentig. De joodse familie raakt bekneld tussen traditie en het moderne leven. Dat Margot bijvoorbeeld ongehuwd samenwoont met haar Iraanse vriend wekt achterdocht. Gaandeweg winnen – aan beide zijden – respect, nieuwsgierigheid en humor het van verontwaardiging en verwerping. Als de kinderen afgestudeerd zijn zal Vanderstraeten ze jaren later in Israël en New York bezoeken. Mazzel tov is een meeslepend en confronterend verhaal over opgroeiende kinderen in een modern-orthodox joods milieu, gezien door de ogen van een niet-joodse jonge vrouw. Mazzel tov biedt een uniek inkijkje in de onbekende wereld van de ander, die toch zo nabij is.



Iedereen die in Antwerpen is geweest heeft ze vast weleens gezien, rond het station, de joodse mensen, veelal gekleed in het zwart. In dit boek, Mazzel tov, beschrijft Margot Vanderstraeten haar ervaring bij een orthodox-joods gezin.

Als 20 jarige studente gaat ze eind jaren 80 bijles geven aan de kinderen van een welgesteld orthodox-joods gezin. Het duurt een tijdje voor ze het vertrouwen van de familie heeft gewonnen maar op de lange termijn gaan ze bijna voelen als familie en blijven ze contact houden met elkaar.
Heel bijzonder is om te lezen hoe deze mensen leven, vooral het geloof speelt een hele belangrijke rol in het gezin. Ze hebben geen tv, doen niet aan sport en gaan niet om met andere mensen buiten hun orthodox-joodse wereld. 

Ze krijgt vooral een hele goede band met dochter Elzira. Maar ook met zoon Jakov brengt ze veel tijd door. Ze beginnen zelfs samen een handeltje in opstellen. Margot schrijft ze en hij verkoopt de opstellen door aan medestudenten. Af en toe laat hij blijken dat zijn volk superieur is. Ze daagt hem uit en stelt kritische vragen ook over het geloof, hiermee probeert ze hem op een andere manier naar de samenleving te laten kijken. Dit alles doet ze op een hele integere manier en zonder een waardeoordeel te vellen.

Met heel veel plezier heb ik dit boek gelezen. Veel details en gebruiken kende ik niet. Ik weet nu veel meer af van de gebruiken van dit joodse geloof, dingen waarbij ik nooit heb stilgestaan. Wat is koosjer eten eigenlijk, wat betekent de sjabbat, wat mogen ze wel en niet doen. Het is een heel complex geloof en er zijn veel verschillende bewegingen, door het lezen van dit boek heb ik deze gemeenschap toch iets beter leren kennen.
Sta je open voor andere culturen dan is dit boek zeker een aanrader!




vrijdag 19 januari 2018

De onderkant van sneeuw

Hoe onschuldig ben je als je per ongeluk iemand doodrijdt?
Een jonge vrouw rijdt per ongeluk een peuter dood en verdrinkt in een zee van schuldgevoelens. Wanneer twee jaar na dato haar eigen dochter met de dood wordt bedreigd, verliest ze de grip op zowel haar leven als haar gedachten. Zit ze onbewust zelf achter de dreigementen en is dit een manier om zichzelf te straffen? Of probeert één van haar vele vijanden haar gek te maken? In een uiterste wanhoopspoging zoekt de vrouw hulp bij een psychiater, maar dan lijkt haar leven pas echt te ontsporen...








De onderkant van sneeuw is het debuut van de Nederlandse Ilse Ruijters en een veelgelezen en populair boek. Ze won hiermee in 2015 de Hebban Thriller Debuutprijs.

Als Irene een klein meisje heeft doodgereden, gaat ze tenonder aan schuldgevoelens. Om het verleden achter zich te laten gaat het gezin verhuizen naar een ander dorp en hopen daar een nieuwe start te kunnen maken. Maar als snel gebeuren er vreemde dingen en is de sfeer om haar heen erg grimmig. Ze verliest steeds meer de grip op haar leven.

Het boek is geschreven in een fijne schrijfstijl met korte hoofdstukken zodat het verhaal heel vlot leest. Door de verschillende plotwendingen wilde ik ook echt graag doorlezen. Dit boek heeft met recht het stempel psychologische thriller gekregen. Soms vond ik het verhaal wat ongeloofwaardig en voorspelbaar. Daarom lijkt het me vooral een geschikt boek voor mensen, die bijvoorbeeld alleen in de vakantie lezen, die zou ik zeker dit boek aanraden.



zaterdag 13 januari 2018

Het glazen huis


 
Zeven kunstenaars en wetenschappers komen bij elkaar op Stormø, een onbewoond eiland voor de Deense kust. Ze kennen elkaar niet, maar ontvingen allemaal een anonieme uitnodiging om een maand in alle rust op het eiland te komen werken. Als blijkt dat hun tijdelijke huis van glas is en ze volkomen afgesneden zijn van het vasteland, zijn de gasten meer op elkaar aangewezen dan ze lief is. Dan verdwijnt een van hen, een ander komt dodelijk ten val. Langzaam wordt duidelijk dat de gasten zonder het te weten een gedeeld verleden hebben, vol leugens en bedrog, waarin het onderscheid tussen slachtoffer en dader al snel vervaagt.






Als zeven mensen samen komen op een eiland lijken ze elkaar niet te kennen. Er is geen telefoon of internet, ze kunnen niet van het eiland af. Het is duidelijk dat ze niet zonder reden op Stormø bij elkaar zitten. Langzamerhand kom je erachter wat hen bindt. 
Doordat alle personages uitvoerig werden geïntroduceerd kwam het verhaal langzaam op gang. Toen er mensen gingen verdwijnen werd het spannend en voelde dit boek voor mij meer aan als een thriller dan een roman. Dit kwam mede door de onderhuidse spanning en beklemmende sfeer op het eiland. 
De meningen over dit boek zijn nogal uiteenlopend maar ik heb er van genoten.



vrijdag 5 januari 2018

De man van de blauwe cirkels

Jean-Baptiste Adamsberg staat bekend om zijn ondoorgrondelijke maar succesvolle werkwijze. Die bestaat uit dromen, lopen, staren en eindeloos tekeningetjes maken. Tot irritatie van zijn naaste collega Danglard, die zich juist laat leiden door de ratio, aanwijzingen en feiten.

Commissaris Adamsberg is al enkele maanden geïntrigeerd door de blauwe krijtcirkels die her en der in Parijs op straat worden getekend. De tekenaar laat in de cirkel een voorwerp achter: een leeg blikje, een badmuts of een plastic poppetje. Volgens Adamsberg ademen de cirkels wreedheid uit?, en hij vermoedt dat de voorwerpen in intensiteit zullen groeien. Een psychiater die hij raadpleegt, bevestigt hem dat de cirkeltekenaar geobsedeerd is door de dood? 




In mijn vorige boek, Besmeurde sneeuw las de vermoorde man dit boek. Toevallig had ik dit boek ook, vandaar dat ik gekozen heb om deze te gaan lezen.

Dit is het fragment wat ik las in Besmeurde sneeuw:
"Het boek, The Calk Circle Man, is geschreven door Fred Vargas, de omslag is versleten en halverwege het boek is een ezelsoor gevouwen. Ik sla de bladzijde open en mijn oog valt op de bovenste zin, Can't think of anything to think."

Denken, dat is vooral wat Commissaris Adamsberg doet, een onalledaagse manier van werken. Evenals de vele glazen witte wijn die zijn collega, inspecteur Danglard, onder werktijd wegdrinkt. Het zijn nogal vreemde personages die in het verhaal voorkomen tijdens het onderzoek naar de geheimzinnige cirkelman. Dit alles bij elkaar maakte het allemaal erg ongeloofwaardig, het is een apart boek al leest het wel fijn weg door het vermakelijke verhaal.

Dit is het eerste deel van een serie rond commissaris Adamsberg, of ik er meer ga lezen weet ik nog niet, al staat er nog wel een van deze serie in mijn boekenkast.